Gênesis 43

Tetun Alkitab (TET) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Ora, a fome era gravíssima na terra.
2 — ausente —
2 Tendo eles acabado de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Rona nola nunia, Yahuda moos nataa naꞌak, “Ama! Hori hirak nia, naꞌi Mesir ema liman kwana nia foo natene makaꞌas baa ami naꞌak, ami la bele hatudu oin tenik baa nia, kalo ami la hodi ama oan ikun Benyamin baa.
3 Mas respondeu-lhe Judá: Expressamente nos advertiu o homem, dizendo: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
4 Ama musti nabusik ali Benyamin tuir ami, foin ami bele baa sosa haan tenik.
4 Se queres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Kalo ama la nabusik, ami moos la bele baa, tan ema boot Mesir nia dale makaꞌas tiꞌan nunia!”
5 mas se não queres enviá-lo, não desceremos, porquanto o homem nos disse: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
6 Yakob moos deꞌan sia naꞌak, “Tan saa emi katak baa ema nia haꞌak, emi sei hoo alin ida tenik?! Emi buka lia atu hasusar haꞌu ba-baa dei!”
6 Perguntou Israel: Por que me fizeste este mal, fazendo saber ao homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Rona nola nunia, sia namaus naꞌak, “Ama! Ema nia nakusuk ami bei-beik, atu nodi natene itakaan familin sia hotu-hotu! Nia nusu naꞌak, ‘Nunabee? Emikaan ama sei moris ka? Emi sei hoo alin mane ida tenik ka?’ Tan nia seten ami bei-beik, ami katak lo-loos ona! See mak natene naꞌak, nia atu naruka ami hodi ali baa nebaa?”
7 Responderam eles: O homem perguntou particularmente por nós, e pela nossa parentela, dizendo: vive ainda vosso pai? tendes mais um irmão? e respondemos-lhe segundo o teor destas palavras. Podíamos acaso saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 — ausente —
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o mancebo comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem nossos filhinhos.
9 — ausente —
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o requererás. Se eu to não trouxer, e o não puser diante de ti, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Hanoin kokon! Kalo ami la hein toꞌo kleur nuneꞌe, ami nanis baa-mai isin rua tiꞌan!”
10 E se não nos tivéssemos demorado, certamente já segunda vez estaríamos de volta.
11 Hotu, Yakob katak naꞌak, “Kalo nunia, emi halo nuneꞌe dei! Baa hola rai neꞌe isin kabaas sia. Nuꞌu wani ween, ai babudun, ai morin ween, aitahan ween, kiar isin no ai horis isin seluk sia. Hotu, hodi baa hatetu foo baa naꞌi Mesir liman kwana nia, hodi hasara baa nia haꞌak, neꞌe amikaan sera bodik ama!
11 Então disse-lhes Israel seu pai: Se é sim, fazei isto: tomai os melhores produtos da terra nas vossas vasilhas, e levai ao homem um presente: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, tragacanto e mirra, nozes de fístico e amêndoas;
12 Emi moos musti hodi kedan osan waꞌin liu osan uluk nia dala rua, tan emi musti foo fila osan mak emi hetan iha emikaan kakaluk laran hori hirak nia! Arumak, ema nia sia sura sala!
12 levai em vossas mãos dinheiro em dobro; e o dinheiro que foi devolvido na boca dos vossos sacos, tornai a levá-lo em vossas mãos; bem pode ser que fosse engano.
13 Emi moos bele hodi emikaan alin baa, mais hodi hikar mai lai-lais!
13 Levai também vosso irmão; levantai-vos e voltai ao homem;
14 Haꞌu kaloon nebee Maromak mak Beran Kaliuk, nalo naꞌi Mesir liman kwana nia neon monu baa emi! Nebee nia bele foo fila Benyamin no Simeon baa emi, atu fila mai bele. Kalo haꞌukaan oan sia lakon, soꞌin baa. Haꞌu kterus susar nia!”
14 e Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Rona tiꞌan Yakob dale nunia, oan sia moos nahulin buat nia sia no osan, atu nodi baa Mesir. Sia moos no Benyamin baa. Toꞌo Mesir tiꞌan, sia baa nasoru Yusuf.
15 Tomaram, pois, os homens aquele presente, e dinheiro em dobro nas mãos, e a Benjamim; e, levantando-se desceram ao Egito e apresentaram-se diante de José.
16 Naree Benyamin no maun sia mai, Yusuf naruka klosan serwisu ulun naꞌak, “Modi ema neꞌe sia baa haꞌukaan uma! Hoꞌo karau baka ida, teꞌin malo midar! Tan loro natetu neꞌe, sia atu naa bele no haꞌu!”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva os homens à casa, mata reses, e apronta tudo; pois eles comerão comigo ao meio-dia.
17 Rona Yusuf naruka nunia, klosan nia nalo tuir. Nia moos nalaꞌo nodi Yusuf maun sia baa Yusuf uman.
17 E o homem fez como José ordenara, e levou-os à casa de José.
18 Iha dalan klaran, Yusuf maun sia nataꞌuk basuk. Sia dale baa malu naꞌak, “Hoi! Tan saa nia naruka nodi ita mai iha neꞌe? Arumak, nia atu nasusar ita, tan osan mak uluk sia natama nikar iha itakaan kakaluk laran nia. Keta-keta sia nodi fudi nalaꞌo ita mai iha neꞌe, nebee kohi ita, nalo baa ata. Hotu, sia nadau nola itakaan kuda keledai sia!”
18 Então os homens tiveram medo, por terem sido levados à casa de José; e diziam: por causa do dinheiro que da outra vez foi devolvido nos nossos sacos que somos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, tanto a nós como a nossos jumentos.
19 Oras sia kreꞌis baa Yusuf uman, sia moos dale baa klosan nia naꞌak,
19 Por isso eles se chegaram ao despenseiro da casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 “Ama! Ami bele husu lia ida ka? Uluk ami mai sosa haan iha neꞌe tiꞌan!
20 e disseram: Ai! senhor meu, na verdade descemos dantes a comprar mantimento;
21 — ausente —
21 e quando chegamos à estalagem, abrimos os nossos sacos, e eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 — ausente —
22 também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o dinheiro em nossos sacos.
23 Rona nola nunia, klosan nia nataa naꞌak, “Emi no-nook dei! Lalika hataꞌuk! Arumak emikaan Maromak nia, mak natuun matak-malirin baa emi iha kakaluk laran nia sia! Baa loron nia, haꞌu mak simu emikaan osan hotu-hotu! Emi la hoo tusan!” Hotu, klosan nia moos nabusik Simeon sai mai nasoru sia.
23 Respondeu ele: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro chegou-me às mãos. E trouxe-lhes fora Simeão.
24 Nunia hotu, sia tama baa Yusuf uman. Klosan nia nola wee, foo baa sia atu fasi ain. Nia moos nahaan siakaan kuda keledai.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e eles lavaram os pés; também deu forragem aos seus jumentos.
25 Hotu, nia katak baa sia naꞌak, “Oras ida, emi haa hamutuk ho ama ulun!” Sia sei noꞌi nein Yusuf mai, sia nadiꞌa kedan siakaan naha sera sia.
25 Então eles prepararam o presente para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer.
26 Yusuf toꞌo mai, sia moos nakniꞌa sudur iha Yusuf oin. Hotu, sia foti soruk naha sera sia, natetu baa Yusuf.
26 Quando José chegou em casa, trouxeram-lhe ali o presente que guardavam junto de si; e inclinaram-se a ele até a terra.
27 Yusuf moos nusu baa sia naꞌak, “Nunabee? Emi hotu-hotu diꞌa-diꞌak dei ka? Nunabee baa emikaan ama katuas nia? Nia moos diꞌa-diꞌak dei ka?”
27 Então ele lhes perguntou como estavam; e prosseguiu: vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? ainda vive?
28 Sia moos nataa naꞌak, “Ama atan katuas, mak amikaan aman susu nia, sei noꞌi diꞌa-diꞌak, ama!” Sia moos sudur foo tenik kneter baa Yusuf.
28 Responderam eles: O teu servo, nosso pai, está bem; ele ainda vive. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Yusuf foti matan titu satan leur, toꞌo kona alin Benyamin. Nia dale naꞌak, “Neꞌe, mak emikaan alin ikun, mak emi dale tiꞌan baa haꞌu hori hirak nia ka?”
29 Levantando os olhos, José viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e perguntou: É este o vosso irmão mais novo de quem me falastes? E disse: Deus seja benévolo para contigo, meu filho.
30 Naree nola Benyamin, Yusuf laran hanesan atu nakduar sai ona, tan nia nadomi alin Benyamin liu resik. Tan la bele terus laran moras, Yusuf laꞌo nela sia lai-lais, tama baa keꞌan, hotu tanis.
30 E José apressou-se, porque se lhe comoveram as entranhas por causa de seu irmão, e procurou onde chorar; e, entrando na sua câmara, chorou ali.
31 Tanis notu, nia naroꞌis. Neon noku tiꞌan, foin nia sai nikar baa nasoru sia. Hotu nia naruka klosan sia baa nadiꞌa haan.
31 Depois lavou o rosto, e saiu; e se conteve e disse: Servi a comida.
32 Hotu, sia nadiꞌa salin Yusuf haan iha fatin ida. Maun-alin sia, salin iha fatin seluk. Yusuf niakaan maluk ema Mesir sia mak naa bele no nia, iha fatin ida duꞌuk. Sia nalo nunia, tan ema Mesir sia nakribi tuur naa namutuk no ema Ibrani.
32 Serviram-lhe, pois, a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, porquanto é isso abominação aos egípcios.
33 Hotu, sia natuur Yusuf mane malun sia, seꞌi oin baa Yusuf. Natuur sia, ida-idak tuir otas, nahuu nosi maun ulun toꞌo alin ikun. Naree fatin tuur oin nunia, Yusuf maun sia moos blaar.
33 Sentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Hotu, Yusuf naruka klosan sia foti haan nosi niakaan fatin haan duꞌuk, foo baa maun-alin sia. Mais nia naruka foo baa Benyamin, waꞌin liu dala lima. Hotu, sia moos naa-nemu toꞌo bosu basuk.
34 Então ele lhes apresentou as porções que estavam diante dele; mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam, e se regalaram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.