Gênesis 43
Tetun Alkitab (TET) vs ARA
1 — ausente —
1 A fome persistia gravíssima na terra.
2 — ausente —
2 Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
3 Rona nola nunia, Yahuda moos nataa naꞌak, “Ama! Hori hirak nia, naꞌi Mesir ema liman kwana nia foo natene makaꞌas baa ami naꞌak, ami la bele hatudu oin tenik baa nia, kalo ami la hodi ama oan ikun Benyamin baa.
3 Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Ama musti nabusik ali Benyamin tuir ami, foin ami bele baa sosa haan tenik.
4 Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;
5 Kalo ama la nabusik, ami moos la bele baa, tan ema boot Mesir nia dale makaꞌas tiꞌan nunia!”
5 se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Yakob moos deꞌan sia naꞌak, “Tan saa emi katak baa ema nia haꞌak, emi sei hoo alin ida tenik?! Emi buka lia atu hasusar haꞌu ba-baa dei!”
6 Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?
7 Rona nola nunia, sia namaus naꞌak, “Ama! Ema nia nakusuk ami bei-beik, atu nodi natene itakaan familin sia hotu-hotu! Nia nusu naꞌak, ‘Nunabee? Emikaan ama sei moris ka? Emi sei hoo alin mane ida tenik ka?’ Tan nia seten ami bei-beik, ami katak lo-loos ona! See mak natene naꞌak, nia atu naruka ami hodi ali baa nebaa?”
7 Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?
8 — ausente —
8 Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.
9 — ausente —
9 Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.
10 Hanoin kokon! Kalo ami la hein toꞌo kleur nuneꞌe, ami nanis baa-mai isin rua tiꞌan!”
10 Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.
11 Hotu, Yakob katak naꞌak, “Kalo nunia, emi halo nuneꞌe dei! Baa hola rai neꞌe isin kabaas sia. Nuꞌu wani ween, ai babudun, ai morin ween, aitahan ween, kiar isin no ai horis isin seluk sia. Hotu, hodi baa hatetu foo baa naꞌi Mesir liman kwana nia, hodi hasara baa nia haꞌak, neꞌe amikaan sera bodik ama!
11 Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;
12 Emi moos musti hodi kedan osan waꞌin liu osan uluk nia dala rua, tan emi musti foo fila osan mak emi hetan iha emikaan kakaluk laran hori hirak nia! Arumak, ema nia sia sura sala!
12 levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.
13 Emi moos bele hodi emikaan alin baa, mais hodi hikar mai lai-lais!
13 Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.
14 Haꞌu kaloon nebee Maromak mak Beran Kaliuk, nalo naꞌi Mesir liman kwana nia neon monu baa emi! Nebee nia bele foo fila Benyamin no Simeon baa emi, atu fila mai bele. Kalo haꞌukaan oan sia lakon, soꞌin baa. Haꞌu kterus susar nia!”
14 Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Rona tiꞌan Yakob dale nunia, oan sia moos nahulin buat nia sia no osan, atu nodi baa Mesir. Sia moos no Benyamin baa. Toꞌo Mesir tiꞌan, sia baa nasoru Yusuf.
15 Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.
16 Naree Benyamin no maun sia mai, Yusuf naruka klosan serwisu ulun naꞌak, “Modi ema neꞌe sia baa haꞌukaan uma! Hoꞌo karau baka ida, teꞌin malo midar! Tan loro natetu neꞌe, sia atu naa bele no haꞌu!”
16 Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Rona Yusuf naruka nunia, klosan nia nalo tuir. Nia moos nalaꞌo nodi Yusuf maun sia baa Yusuf uman.
17 Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.
18 Iha dalan klaran, Yusuf maun sia nataꞌuk basuk. Sia dale baa malu naꞌak, “Hoi! Tan saa nia naruka nodi ita mai iha neꞌe? Arumak, nia atu nasusar ita, tan osan mak uluk sia natama nikar iha itakaan kakaluk laran nia. Keta-keta sia nodi fudi nalaꞌo ita mai iha neꞌe, nebee kohi ita, nalo baa ata. Hotu, sia nadau nola itakaan kuda keledai sia!”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.
19 Oras sia kreꞌis baa Yusuf uman, sia moos dale baa klosan nia naꞌak,
19 E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 “Ama! Ami bele husu lia ida ka? Uluk ami mai sosa haan iha neꞌe tiꞌan!
20 e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;
21 — ausente —
21 quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.
22 — ausente —
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Rona nola nunia, klosan nia nataa naꞌak, “Emi no-nook dei! Lalika hataꞌuk! Arumak emikaan Maromak nia, mak natuun matak-malirin baa emi iha kakaluk laran nia sia! Baa loron nia, haꞌu mak simu emikaan osan hotu-hotu! Emi la hoo tusan!” Hotu, klosan nia moos nabusik Simeon sai mai nasoru sia.
23 Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.
24 Nunia hotu, sia tama baa Yusuf uman. Klosan nia nola wee, foo baa sia atu fasi ain. Nia moos nahaan siakaan kuda keledai.
24 Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.
25 Hotu, nia katak baa sia naꞌak, “Oras ida, emi haa hamutuk ho ama ulun!” Sia sei noꞌi nein Yusuf mai, sia nadiꞌa kedan siakaan naha sera sia.
25 Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Yusuf toꞌo mai, sia moos nakniꞌa sudur iha Yusuf oin. Hotu, sia foti soruk naha sera sia, natetu baa Yusuf.
26 Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.
27 Yusuf moos nusu baa sia naꞌak, “Nunabee? Emi hotu-hotu diꞌa-diꞌak dei ka? Nunabee baa emikaan ama katuas nia? Nia moos diꞌa-diꞌak dei ka?”
27 Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?
28 Sia moos nataa naꞌak, “Ama atan katuas, mak amikaan aman susu nia, sei noꞌi diꞌa-diꞌak, ama!” Sia moos sudur foo tenik kneter baa Yusuf.
28 Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.
29 Yusuf foti matan titu satan leur, toꞌo kona alin Benyamin. Nia dale naꞌak, “Neꞌe, mak emikaan alin ikun, mak emi dale tiꞌan baa haꞌu hori hirak nia ka?”
29 Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.
30 Naree nola Benyamin, Yusuf laran hanesan atu nakduar sai ona, tan nia nadomi alin Benyamin liu resik. Tan la bele terus laran moras, Yusuf laꞌo nela sia lai-lais, tama baa keꞌan, hotu tanis.
30 José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.
31 Tanis notu, nia naroꞌis. Neon noku tiꞌan, foin nia sai nikar baa nasoru sia. Hotu nia naruka klosan sia baa nadiꞌa haan.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.
32 Hotu, sia nadiꞌa salin Yusuf haan iha fatin ida. Maun-alin sia, salin iha fatin seluk. Yusuf niakaan maluk ema Mesir sia mak naa bele no nia, iha fatin ida duꞌuk. Sia nalo nunia, tan ema Mesir sia nakribi tuur naa namutuk no ema Ibrani.
32 Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.
33 Hotu, sia natuur Yusuf mane malun sia, seꞌi oin baa Yusuf. Natuur sia, ida-idak tuir otas, nahuu nosi maun ulun toꞌo alin ikun. Naree fatin tuur oin nunia, Yusuf maun sia moos blaar.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.
34 Hotu, Yusuf naruka klosan sia foti haan nosi niakaan fatin haan duꞌuk, foo baa maun-alin sia. Mais nia naruka foo baa Benyamin, waꞌin liu dala lima. Hotu, sia moos naa-nemu toꞌo bosu basuk.
34 Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.