Gênesis 41

Tetun Alkitab (TET) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tinan rua liu tiꞌan, naꞌi Mesir moos meꞌi. Nia meꞌi naꞌak, nia nariik iha mota Nil tehen.
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 Teki-tekis naree karau baka matan hitu. Karau nia sia bokur no leen tebes. Sia sai nosi mota atu naa hae.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Hotu, karau baka matan hitu seluk sai mai nosi mota. Karau nia sia rekas, hela mesan ruin. Sia nariik kreꞌis baa karau bokur sia.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 La oras, karau rekas sia folan nola karau bokur sia hotu-hotu. Naree nunia, naꞌin sarebak, hotu naktekir.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Naktekir la kleur, naꞌin toba nikar. Hotu, nia meꞌi tenik naꞌak, nia naree hare fulin hitu mak isin makonuk. Hare fulin nia sia tubu nosi hare kain boꞌas ida.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Hotu, nia naree tenik hare abas fulin hitu mak naklaik tiꞌan, tan kona anin manas.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Teki-tekis hare abas nia sia folan nola hare mahoo isin makonuk sia. Naree nunia, naꞌin sarebak, hotu naktekir. Foin nia natene naꞌak, nia meꞌi tenik.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Baa seisawan nia, naꞌin noran la diꞌak. Nia naruka klosan sia baa bolu nola ema makdook no ema matenek sia hotu-hotu iha rai Mesir. Sia mai hotu tiꞌan, naꞌin moos katak meꞌi nia. Mais la no mak bele nalore meꞌi nia isin baa nia.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Rona lia nia, klosan ulun mak babilan naꞌin hemun foin nanoin nola Yusuf. Hotu nia katak baa naꞌin naꞌak, “Ama naꞌi! Haꞌu kmusti katak sain haꞌukaan salan!
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Uluk, ama naꞌi krakat haꞌu ko haꞌukaan maluk, hotu ama natama ami baa bui laran.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 Iha nia, kalan ida ami naꞌin rua moos meꞌi. Ida-idak netan meꞌi se-seluk.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Iha bui laran nia, no ema Ibrani nurak ida, mak Potifar atan. Ami katak meꞌi baa nia. Hotu, nia nalore.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Tuir meꞌi nia, foin ama foti nikar haꞌu. Mais haꞌukaan maluk netan ukun mate. Hahalok nia sia hotu-hotu kona besik baa saa mak ema Ibrani nalore nia!”
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Rona nola nunia, naꞌin naruka kedan klosan sia lai-lais baa nola Yusuf nosi bui laran. Sai nosi bui, Yusuf koi timi rahuk no nadiꞌa aan atu baa nataa ama naꞌi.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Toꞌo baa, naꞌin dale baa Yusuf naꞌak, “Hei, lawarik! Haꞌu ko meꞌi ida, mais la no ema mak bele nalore meꞌi nia isin! Mais ema katak baa haꞌu naꞌak, o neꞌe bele!”
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Rona nola nunia, Yusuf nataa naꞌak, “Ama naꞌi! Haꞌu moos la katene sa-saa! Maromak mesan mak bele nalore meꞌi isin! Nia nanis beer nalore lia mak diꞌak bodik ama naꞌi!”
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Hotu naꞌin katak naꞌak, “Iha meꞌi nia, haꞌu koꞌi kariik iha mota Nil tehen.
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 Hotu haꞌu karee karau baka mak bokur no leen matan hitu sai nosi mota, hotu naa hae iha mota tehen.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Hotu karau baka matan hitu seluk moos mai. Mais sia rekas, hela mesan ruin. Iha rai Mesir neꞌe, haꞌu la karee karau rekas oin nunia!
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Mais haꞌu kblaar tebes! Tan teki-tekis, karau rekas matan hitu nia folan nola hotu karau bokur nia sia!
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Masik folan nola nunia moos, karau nia sia rekas nafati dei! Meꞌi tiꞌan, haꞌu moos kaktekir!
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 La kleur, haꞌu ktoba dukur kikar. Hotu haꞌu kmeꞌi tenik. Karee hare isin makonuk fulin hitu, tubu nosi hare kain boꞌas ida.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 Nunia hotu, karee tenik hare abas fulin hitu mak naklaik tiꞌan, tan kona anin manas.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 Mais teki-tekis, hare abas nia sia folan nola hotu hare isin makonuk sia. Hotu, haꞌu kaktekir. Haꞌu moos katak meꞌi nia baa ema matenek sia. Mais la no ema ida moos mak bele nalore meꞌi nia isin!”
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Rona nola meꞌi nia sia, Yusuf katak baa naꞌin naꞌak, “Ama naꞌi! Meꞌi rua nia, isin manesak! Maromak beer katak kedan baa ita boot saa mak Nia atu nalo!
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Meꞌi nia sia isin, nuneꞌe: karau baka bokur matan hitu, no hare isin makonuk fulin hitu nia, neꞌe naꞌak, rai bosu tinan hitu laran.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Nunia moos, karau baka rekas matan hitu, no hare abas fulin hitu nia, neꞌe naꞌak, rai salaen tinan hitu laran.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Hodi meꞌi nia sia, Maromak katak sain kedan lia mak Nia atu nalo. Lia nia hanesan ohin haꞌu kfoin katak nia.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Ita atu hetan rai bosu tinan hitu laran iha rai Mesir.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 — ausente —
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Tan ama naꞌi meꞌi rua nia isin manesak, neꞌe naꞌak, Maromak nakotu kedan tiꞌan atu nalaꞌok tuir meꞌi nia sia. La kleur, saa mak Nia nakotu tiꞌan nia, nanis dadi.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 Tan lia nia, haꞌu kusu baa ama naꞌi, nuneꞌe: Diꞌak liu, ama foti nola ema matenek ida mak bele naliku sa-saa nalo diꞌak. Foti hotu, foo beran baa nia nebee nodi babilan rai Mesir neꞌe diꞌa-diꞌak.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Oras rai bosu tinan hitu nia, diꞌak liu, ama foti tenik ema nebee libur nola rai isin resin sia. Ema musti faꞌe rai isin sia, nalo baa lima, hotu rai natoos faꞌek ida.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Ema musti nalo tuir ama naꞌin ukun, nodi libur hare nosi leo hotu-hotu iha rai Mesir. Hotu, sia musti rai natoos hare nia iha kanaha uman nodi daka diꞌa-diꞌak.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Hodi nunia, oras rai salaen tinan hitu nia toꞌo, ita sei ho haan. Kalo ama naꞌi nadiꞌa kedan nunia, nanis la no ema mak mate salaen.”
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Rona Yusuf dale nunia, naꞌi no niakaan klosan boot sia, simu Yusuf lia fuan.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Naꞌin dale naꞌak, “Maromak Kmalar Lulik nanis tuun baa Yusuf neꞌe! Ita la bele hetan seluk ema mak diꞌak liu nia!”
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Hotu, naꞌin dale baa Yusuf naꞌak, “Maromak katak tiꞌan lia hotu-hotu baa o, lawarik! Oras neꞌe, foin ami hatene haꞌak o neꞌe matenek! Okaan hanoin liu nosi ema hotu-hotu!
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Tan baa nia, oras neꞌe haꞌu kfoti o baa haꞌukaan liman kwana. Nebee renu hotu-hotu tuir okaan harukan. Haꞌu mesan, mak boot liu o!”
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 — ausente —
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 — ausente —
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Naꞌin moos latan kedan baa Yusuf, niakaan kareta kuda fohorai kabaas ida, mak bodik ema boot nomer rua. Oras Yusuf saꞌe kareta nia, no ema nalai uluk iha kareta oin nodi nahii bei-beik naꞌak, “Hoi! Loke dalan! Foo tabe! No ema boot atu laꞌo liu!” Nodi nadahur nunia, naꞌin foti Yusuf nalo baa liman kwana iha rai Mesir.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Hotu, naꞌin moos katak baa Yusuf naꞌak, “Nuneꞌe. O matene tiꞌan, haꞌu neꞌe mak naꞌin. Mais haꞌu katak tiꞌan ema hotu-hotu iha rai Mesir neꞌe kaꞌak, kalo o la mabusik sa-saa, sia nanis la bele nalo!”
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 Hotu, naꞌin nanaran Yusuf naꞌak, Safnat Panea, tuir ema Mesir naran. Nia moos sasudin Yusuf no feto ida, naran Asnat. Yusuf banin mane, naran Potifera. Nia neꞌe, naꞌilulik ulun iha kota On. Hodi nunia, Yusuf dadi ema boot iha rai Mesir.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 Baa oras naꞌin foti nia, Yusuf otas tinan tolu nulu. Nosi ikus, Yusuf baa laꞌo nasirin fatin hotu-hotu iha rai Mesir.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Iha tinan hitu rai bosu nia, toꞌos isin waꞌin tebes.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 Oras nia, Yusuf libur no bali nola toꞌos isin resin sia. Hare resin nosi fatin kreꞌis baa kota nabee dei, Yusuf rai baa kanaha uman iha kota nia.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Hare resin nia sia waꞌin lo-loos, hanesan raihenek tasi tehen, toꞌo ema la bele sukat.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Oras rai salaen sei la toꞌo dauk, Yusuf feen Asnat nahoris oan mane naꞌin rua.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Baa oras nia, Yusuf katak naꞌak, “Maromak nalo haꞌu kaluꞌa tiꞌan haꞌukaan susar baa oras haꞌu ksai kosi haꞌukaan ama uman!” Nodi nanoin lia nia, Yusuf nanaran oan ulun nia naꞌak, Manase (tan lian hanesan lia fuan Ibrani ida naꞌak ‘haluꞌa’).
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Baa oras netan oan nomer rua, Yusuf katak naꞌak, “Haꞌu ketan susar waꞌin tiꞌan iha fatin neꞌe, mais Maromak natuun matak-malirin baa haꞌu, toꞌo haꞌu ketan oan iha neꞌe!” Nodi nanoin lia neꞌe, Yusuf nanaran oan nomer rua nia naꞌak, Efraim (tan efraim lia isin naꞌak ‘hetan oan’).
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Nosi ikus, rai bosu tinan hitu nia siku.
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 Hotu, rai salaen moos toꞌo, kona besik no Yusuf lian uluk nia. Iha fatin seluk sia, ema salaen tiꞌan, mais iha rai Mesir sei noo haan.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 La kleur, ema Mesir sia moos salaen. Hotu, sia baa nusu haan iha naꞌin. Naꞌin moos naruka sia baa Yusuf, mais musti tuir Yusuf ukun.
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Rai salaen nia hetak boot toꞌo kona fatin hotu-hotu iha rai Mesir. Yusuf nahuu loke kanaha uman, nebee faꞌan hare baa ema Mesir sia.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Rona lia nia, ema fatin hotu-hotu iha Mesir mai sosa haan nosi Yusuf. Rai salaen nia aat tebe-tebes iha raiklaran tomak.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.