Gênesis 41
Tetun Alkitab (TET) vs NTLH
1 Tinan rua liu tiꞌan, naꞌi Mesir moos meꞌi. Nia meꞌi naꞌak, nia nariik iha mota Nil tehen.
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 Teki-tekis naree karau baka matan hitu. Karau nia sia bokur no leen tebes. Sia sai nosi mota atu naa hae.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 Hotu, karau baka matan hitu seluk sai mai nosi mota. Karau nia sia rekas, hela mesan ruin. Sia nariik kreꞌis baa karau bokur sia.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 La oras, karau rekas sia folan nola karau bokur sia hotu-hotu. Naree nunia, naꞌin sarebak, hotu naktekir.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 Naktekir la kleur, naꞌin toba nikar. Hotu, nia meꞌi tenik naꞌak, nia naree hare fulin hitu mak isin makonuk. Hare fulin nia sia tubu nosi hare kain boꞌas ida.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 Hotu, nia naree tenik hare abas fulin hitu mak naklaik tiꞌan, tan kona anin manas.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Teki-tekis hare abas nia sia folan nola hare mahoo isin makonuk sia. Naree nunia, naꞌin sarebak, hotu naktekir. Foin nia natene naꞌak, nia meꞌi tenik.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Baa seisawan nia, naꞌin noran la diꞌak. Nia naruka klosan sia baa bolu nola ema makdook no ema matenek sia hotu-hotu iha rai Mesir. Sia mai hotu tiꞌan, naꞌin moos katak meꞌi nia. Mais la no mak bele nalore meꞌi nia isin baa nia.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Rona lia nia, klosan ulun mak babilan naꞌin hemun foin nanoin nola Yusuf. Hotu nia katak baa naꞌin naꞌak, “Ama naꞌi! Haꞌu kmusti katak sain haꞌukaan salan!
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Uluk, ama naꞌi krakat haꞌu ko haꞌukaan maluk, hotu ama natama ami baa bui laran.
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 Iha nia, kalan ida ami naꞌin rua moos meꞌi. Ida-idak netan meꞌi se-seluk.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 Iha bui laran nia, no ema Ibrani nurak ida, mak Potifar atan. Ami katak meꞌi baa nia. Hotu, nia nalore.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 Tuir meꞌi nia, foin ama foti nikar haꞌu. Mais haꞌukaan maluk netan ukun mate. Hahalok nia sia hotu-hotu kona besik baa saa mak ema Ibrani nalore nia!”
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Rona nola nunia, naꞌin naruka kedan klosan sia lai-lais baa nola Yusuf nosi bui laran. Sai nosi bui, Yusuf koi timi rahuk no nadiꞌa aan atu baa nataa ama naꞌi.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Toꞌo baa, naꞌin dale baa Yusuf naꞌak, “Hei, lawarik! Haꞌu ko meꞌi ida, mais la no ema mak bele nalore meꞌi nia isin! Mais ema katak baa haꞌu naꞌak, o neꞌe bele!”
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Rona nola nunia, Yusuf nataa naꞌak, “Ama naꞌi! Haꞌu moos la katene sa-saa! Maromak mesan mak bele nalore meꞌi isin! Nia nanis beer nalore lia mak diꞌak bodik ama naꞌi!”
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Hotu naꞌin katak naꞌak, “Iha meꞌi nia, haꞌu koꞌi kariik iha mota Nil tehen.
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 Hotu haꞌu karee karau baka mak bokur no leen matan hitu sai nosi mota, hotu naa hae iha mota tehen.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Hotu karau baka matan hitu seluk moos mai. Mais sia rekas, hela mesan ruin. Iha rai Mesir neꞌe, haꞌu la karee karau rekas oin nunia!
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Mais haꞌu kblaar tebes! Tan teki-tekis, karau rekas matan hitu nia folan nola hotu karau bokur nia sia!
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Masik folan nola nunia moos, karau nia sia rekas nafati dei! Meꞌi tiꞌan, haꞌu moos kaktekir!
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 La kleur, haꞌu ktoba dukur kikar. Hotu haꞌu kmeꞌi tenik. Karee hare isin makonuk fulin hitu, tubu nosi hare kain boꞌas ida.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 Nunia hotu, karee tenik hare abas fulin hitu mak naklaik tiꞌan, tan kona anin manas.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Mais teki-tekis, hare abas nia sia folan nola hotu hare isin makonuk sia. Hotu, haꞌu kaktekir. Haꞌu moos katak meꞌi nia baa ema matenek sia. Mais la no ema ida moos mak bele nalore meꞌi nia isin!”
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Rona nola meꞌi nia sia, Yusuf katak baa naꞌin naꞌak, “Ama naꞌi! Meꞌi rua nia, isin manesak! Maromak beer katak kedan baa ita boot saa mak Nia atu nalo!
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Meꞌi nia sia isin, nuneꞌe: karau baka bokur matan hitu, no hare isin makonuk fulin hitu nia, neꞌe naꞌak, rai bosu tinan hitu laran.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Nunia moos, karau baka rekas matan hitu, no hare abas fulin hitu nia, neꞌe naꞌak, rai salaen tinan hitu laran.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 Hodi meꞌi nia sia, Maromak katak sain kedan lia mak Nia atu nalo. Lia nia hanesan ohin haꞌu kfoin katak nia.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 Ita atu hetan rai bosu tinan hitu laran iha rai Mesir.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 — ausente —
30 Depois virão sete anos de fome.
31 — ausente —
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Tan ama naꞌi meꞌi rua nia isin manesak, neꞌe naꞌak, Maromak nakotu kedan tiꞌan atu nalaꞌok tuir meꞌi nia sia. La kleur, saa mak Nia nakotu tiꞌan nia, nanis dadi.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 Tan lia nia, haꞌu kusu baa ama naꞌi, nuneꞌe: Diꞌak liu, ama foti nola ema matenek ida mak bele naliku sa-saa nalo diꞌak. Foti hotu, foo beran baa nia nebee nodi babilan rai Mesir neꞌe diꞌa-diꞌak.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Oras rai bosu tinan hitu nia, diꞌak liu, ama foti tenik ema nebee libur nola rai isin resin sia. Ema musti faꞌe rai isin sia, nalo baa lima, hotu rai natoos faꞌek ida.
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 Ema musti nalo tuir ama naꞌin ukun, nodi libur hare nosi leo hotu-hotu iha rai Mesir. Hotu, sia musti rai natoos hare nia iha kanaha uman nodi daka diꞌa-diꞌak.
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 Hodi nunia, oras rai salaen tinan hitu nia toꞌo, ita sei ho haan. Kalo ama naꞌi nadiꞌa kedan nunia, nanis la no ema mak mate salaen.”
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Rona Yusuf dale nunia, naꞌi no niakaan klosan boot sia, simu Yusuf lia fuan.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Naꞌin dale naꞌak, “Maromak Kmalar Lulik nanis tuun baa Yusuf neꞌe! Ita la bele hetan seluk ema mak diꞌak liu nia!”
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Hotu, naꞌin dale baa Yusuf naꞌak, “Maromak katak tiꞌan lia hotu-hotu baa o, lawarik! Oras neꞌe, foin ami hatene haꞌak o neꞌe matenek! Okaan hanoin liu nosi ema hotu-hotu!
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Tan baa nia, oras neꞌe haꞌu kfoti o baa haꞌukaan liman kwana. Nebee renu hotu-hotu tuir okaan harukan. Haꞌu mesan, mak boot liu o!”
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 — ausente —
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 — ausente —
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Naꞌin moos latan kedan baa Yusuf, niakaan kareta kuda fohorai kabaas ida, mak bodik ema boot nomer rua. Oras Yusuf saꞌe kareta nia, no ema nalai uluk iha kareta oin nodi nahii bei-beik naꞌak, “Hoi! Loke dalan! Foo tabe! No ema boot atu laꞌo liu!” Nodi nadahur nunia, naꞌin foti Yusuf nalo baa liman kwana iha rai Mesir.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Hotu, naꞌin moos katak baa Yusuf naꞌak, “Nuneꞌe. O matene tiꞌan, haꞌu neꞌe mak naꞌin. Mais haꞌu katak tiꞌan ema hotu-hotu iha rai Mesir neꞌe kaꞌak, kalo o la mabusik sa-saa, sia nanis la bele nalo!”
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Hotu, naꞌin nanaran Yusuf naꞌak, Safnat Panea, tuir ema Mesir naran. Nia moos sasudin Yusuf no feto ida, naran Asnat. Yusuf banin mane, naran Potifera. Nia neꞌe, naꞌilulik ulun iha kota On. Hodi nunia, Yusuf dadi ema boot iha rai Mesir.
45 — ausente —
46 Baa oras naꞌin foti nia, Yusuf otas tinan tolu nulu. Nosi ikus, Yusuf baa laꞌo nasirin fatin hotu-hotu iha rai Mesir.
46 — ausente —
47 Iha tinan hitu rai bosu nia, toꞌos isin waꞌin tebes.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Oras nia, Yusuf libur no bali nola toꞌos isin resin sia. Hare resin nosi fatin kreꞌis baa kota nabee dei, Yusuf rai baa kanaha uman iha kota nia.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Hare resin nia sia waꞌin lo-loos, hanesan raihenek tasi tehen, toꞌo ema la bele sukat.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 Oras rai salaen sei la toꞌo dauk, Yusuf feen Asnat nahoris oan mane naꞌin rua.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Baa oras nia, Yusuf katak naꞌak, “Maromak nalo haꞌu kaluꞌa tiꞌan haꞌukaan susar baa oras haꞌu ksai kosi haꞌukaan ama uman!” Nodi nanoin lia nia, Yusuf nanaran oan ulun nia naꞌak, Manase (tan lian hanesan lia fuan Ibrani ida naꞌak ‘haluꞌa’).
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Baa oras netan oan nomer rua, Yusuf katak naꞌak, “Haꞌu ketan susar waꞌin tiꞌan iha fatin neꞌe, mais Maromak natuun matak-malirin baa haꞌu, toꞌo haꞌu ketan oan iha neꞌe!” Nodi nanoin lia neꞌe, Yusuf nanaran oan nomer rua nia naꞌak, Efraim (tan efraim lia isin naꞌak ‘hetan oan’).
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Nosi ikus, rai bosu tinan hitu nia siku.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 Hotu, rai salaen moos toꞌo, kona besik no Yusuf lian uluk nia. Iha fatin seluk sia, ema salaen tiꞌan, mais iha rai Mesir sei noo haan.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 La kleur, ema Mesir sia moos salaen. Hotu, sia baa nusu haan iha naꞌin. Naꞌin moos naruka sia baa Yusuf, mais musti tuir Yusuf ukun.
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Rai salaen nia hetak boot toꞌo kona fatin hotu-hotu iha rai Mesir. Yusuf nahuu loke kanaha uman, nebee faꞌan hare baa ema Mesir sia.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Rona lia nia, ema fatin hotu-hotu iha Mesir mai sosa haan nosi Yusuf. Rai salaen nia aat tebe-tebes iha raiklaran tomak.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.