Gênesis 35
Tetun Alkitab (TET) vs NVT
1 Hotu, Maromak katak baa Yakob naꞌak, “Haꞌu neꞌe, Maromak mak natadu aan baa o, baa oras o malai mosi okaan maun Esau. Oras neꞌe, lori baa Betel ona. Toꞌo nebaa, mariik taroman bodik Haꞌu. Hotu, tuur iha nia.”
1 Deus disse a Jacó: “Apronte-se, mude-se para Betel e estabeleça-se ali. Ao chegar, construa um altar para o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo de seu irmão, Esaú”.
2 — ausente —
2 Jacó disse à sua família e a todos que estavam com ele: “Joguem fora todos os seus ídolos pagãos, purifiquem-se e vistam roupas limpas.
3 — ausente —
3 Vamos a Betel, onde construirei um altar para o Deus que respondeu às minhas orações quando eu estava angustiado. Ele tem estado comigo por onde ando”.
4 Rona nola nunia, Yakob ema uma laran sia moos latan kedan siakaan aiꞌoi lulik no karabu sia hotu-hotu. Hotu, Yakob nakoi naha nia sia iha ai huun boot ida ohak kreꞌis leo Sikem.
4 Então entregaram a Jacó todos os ídolos pagãos e as argolas que usavam nas orelhas, e ele os enterrou ao pé da grande árvore perto de Siquém.
5 Oras Yakob sia laꞌo lolok nosi Sikem, Maromak nalo nataꞌuk ema iha rai nia, toꞌo sia la naksakar aan nalo aat baa Yakob sia.
5 Quando partiram, o terror de Deus se espalhou de tal forma entre os moradores das cidades próximas que ninguém atacou a família de Jacó.
6 Hodi nunia, Yakob no niakaan ema sia, laꞌo no dame toꞌo leo Betel (mak uluk naran ‘Lus’) iha rai Kanaꞌan.
6 Por fim, Jacó e todos que estavam com ele chegaram a Luz (também chamada Betel), em Canaã.
7 Toꞌo nia, Yakob nariik taroman. Nia nanaran fatin nia El Betel, tan lia isin naꞌak, ‘Maromak iha Betel’. Uluk Maromak natadu aan baa Yakob iha nia, baa oras nia nalai nosi maun.
7 Jacó construiu um altar ali e chamou o lugar de El-Betel, pois Deus lhe havia aparecido em Betel quando ele estava fugindo de seu irmão.
8 Kreꞌis leo Betel, no ai huun boot ida naran Alon Bakut. Lia isin naꞌak, ‘ai tanis hadeꞌun aan’. Ai naran nunia, tan Ribka inan haliku naran Debora, mate, hotu sia nakoi nia iha ai nia ohak.
8 Pouco tempo depois, Débora, a serva que havia amamentado Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé do carvalho no vale perto de Betel. Desde então, a árvore é chamada de Alom-Bacute.
9 Yakob fila nikar nosi Padan-Aram, Maromak natadu aan tenik nodi natuun matak-malirin baa nia
9 Agora que Jacó havia regressado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez em Betel e o abençoou:
10 naꞌak, “Nahuu baa oras neꞌe, okaan naran lahoos Yakob tenik. Haꞌu ktau naran foun baa o kaꞌak, Israꞌel.
10 “Seu nome é Jacó, mas você não se chamará mais Jacó. De agora em diante, seu nome será Israel”. Assim, Deus deu a ele o nome de Israel.
11 Haꞌu neꞌe, Maromak mak Beran Kaliuk. O atu metan husar-binan waꞌin lear! Ema klubun sia atu mosu mai nosi okaan husar-binan. O moos mahoris naꞌin lear.
11 Deus também lhe disse: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Seja fértil e multiplique-se. Você se tornará uma grande nação, até mesmo muitas nações. Haverá reis entre seus descendentes.
12 Rai mak Haꞌu klatan baa okaan bei Abraham no okaan aman Isak nia, oras neꞌe Haꞌu klatan baa o mo okaan husar-binan sia.”
12 Eu lhe darei a terra que dei a Abraão e Isaque. Sim, eu a darei a você e a seus descendentes”.
13 — ausente —
13 Em seguida, Deus se elevou do lugar onde havia falado a Jacó.
14 — ausente —
14 Jacó levantou uma coluna de pedra para marcar o lugar onde Deus lhe havia falado. Depois, derramou vinho sobre a coluna, como oferta a Deus, e a ungiu com azeite de oliva.
15 Yakob nanaran fatin nia, Betel.
15 Chamou o lugar de Betel, pois ali Deus lhe havia falado.
16 Hotu, Yakob sia laꞌo nela Betel. Oras nia Rahel koꞌus. Oras sia sei dook nosi leo Efrata (mak oras neꞌe, ema temi naꞌak Betlehem), Rahel loron nahoris moos toꞌo mai. Mais nia nahoris susar,
16 Depois que partiram de Betel, rumaram para Efrata. Raquel, porém, sentiu fortes dores e entrou em trabalho de parto quando ainda estavam a certa distância da cidade.
17 toꞌo makaer mii katak baa nia naꞌak, “Ina Rahel! Makbiit neon! Ina netan oan mane ida tenik!”
17 As dores de parto aumentaram, e a parteira lhe disse: “Não tenha medo! Você terá outro menino!”.
18 Masik Rahel nawan kreꞌis atu kotu moos, nia sei tau nela naran baa oa nia naꞌak, Ben-Oni (tan ben-oni lia isin naꞌak ‘oa susar’). Hotu, nawan moos kotu. Mais Yakob nanaran oan nia, Benyamin (tan benyamin lia isin naꞌak ‘oa liman kwana’).
18 Raquel estava quase morrendo, mas, com seu último suspiro, chamou o menino de Benoni. O pai do bebê, no entanto, o chamou de Benjamim.
19 Hotu, sia nakoi Rahel iha dalan tehen baa Efrata (mak oras neꞌe, ema temi naꞌak Betlehem).
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada junto ao caminho para Efrata (ou seja, Belém).
20 Nakoi tiꞌan, Yakob nariik fatuk rate ida iha nia. Toꞌo oras neꞌe moos, Rahel niakaan fatuk rate nia sei nafati.
20 Sobre o túmulo de Raquel, Jacó levantou um monumento de pedra, que está lá até hoje.
21 Nunia hotu, Yakob lori baa-mai bei-beik. Dala ida, nia nariik batane iha tetu Eder sorin.
21 Então Jacó seguiu viagem e acampou além de Migdal-Éder.
22 Oras sia nein iha nia, Ruben toba no aman feen kiꞌik, Bilha. Yakob moos natene nola lia nia.
22 Enquanto moravam ali, Rúben teve relações com Bila, concubina de seu pai, e Jacó ficou sabendo disso. Estes são os nomes dos doze filhos de Jacó:
23 Lea oan sia, Ruben (mak Yakob oan ulun), Simeon, Lewi, Yahuda, Isaskar no Sebulon.
23 Os filhos de Lia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Rahel oan sia, Yusuf no Benyamin.
24 Os filhos de Raquel foram José e Benjamim.
25 Rahel ata feto Bilha oan sia, Dan no Naftali.
25 Os filhos de Bila, serva de Raquel, foram Dã e Naftali.
26 Hotu, Lea ata feto Silpa oan sia, Gad no Aser.
26 Os filhos de Zilpa, serva de Lia, foram Gade e Aser. Esses são os filhos que nasceram a Jacó em Padã-Arã.
27 Hotu, Yakob baa naree aman Isak iha Mamre, kreꞌis baa kota Kiriat Arba (mak oras neꞌe naran Hebron). Uluk, niakaan bei Abraham moos nein iha nia.
27 Então Jacó voltou à casa de seu pai, Isaque, em Manre, perto de Quiriate-Arba (hoje chamada Hebrom), onde Abraão e Isaque viveram como estrangeiros.
28 — ausente —
28 Isaque viveu 180 anos.
29 — ausente —
29 Deu o último suspiro e, ao morrer em boa velhice, reuniu-se a seus antepassados. Seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.