Gênesis 35
Tetun Alkitab (TET) vs NTLH
1 Hotu, Maromak katak baa Yakob naꞌak, “Haꞌu neꞌe, Maromak mak natadu aan baa o, baa oras o malai mosi okaan maun Esau. Oras neꞌe, lori baa Betel ona. Toꞌo nebaa, mariik taroman bodik Haꞌu. Hotu, tuur iha nia.”
1 Deus disse a Jacó: — Apronte-se, vá para Betel e fique morando lá. Em Betel construa um altar e o dedique a mim, o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo do seu irmão Esaú.
2 — ausente —
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora todas as imagens dos deuses estrangeiros que vocês têm.
3 — ausente —
3 Aprontem-se, que nós vamos para Betel. Ali vou fazer um altar dedicado ao Deus que me ajudou no tempo da minha aflição e que tem estado comigo em todos os lugares por onde tenho andado.
4 Rona nola nunia, Yakob ema uma laran sia moos latan kedan siakaan aiꞌoi lulik no karabu sia hotu-hotu. Hotu, Yakob nakoi naha nia sia iha ai huun boot ida ohak kreꞌis leo Sikem.
4 Eles entregaram as imagens dos deuses estrangeiros que tinham e os brincos que usavam nas orelhas. E Jacó enterrou tudo debaixo da árvore sagrada que fica perto de Siquém.
5 Oras Yakob sia laꞌo lolok nosi Sikem, Maromak nalo nataꞌuk ema iha rai nia, toꞌo sia la naksakar aan nalo aat baa Yakob sia.
5 Quando eles foram embora, Deus fez com que os moradores das cidades vizinhas ficassem com um medo terrível, e por isso eles não perseguiram Jacó.
6 Hodi nunia, Yakob no niakaan ema sia, laꞌo no dame toꞌo leo Betel (mak uluk naran ‘Lus’) iha rai Kanaꞌan.
6 Assim, Jacó e toda a sua gente chegaram a Luz, cidade que também é conhecida pelo nome de Betel e que fica na terra de Canaã.
7 Toꞌo nia, Yakob nariik taroman. Nia nanaran fatin nia El Betel, tan lia isin naꞌak, ‘Maromak iha Betel’. Uluk Maromak natadu aan baa Yakob iha nia, baa oras nia nalai nosi maun.
7 Ali ele construiu um altar e pôs naquele lugar o nome de “O Deus de Betel” porque ali Deus havia aparecido a ele, quando estava fugindo do seu irmão.
8 Kreꞌis leo Betel, no ai huun boot ida naran Alon Bakut. Lia isin naꞌak, ‘ai tanis hadeꞌun aan’. Ai naran nunia, tan Ribka inan haliku naran Debora, mate, hotu sia nakoi nia iha ai nia ohak.
8 Naquele lugar morreu Débora, a mulher que havia sido babá de Rebeca. Ela foi sepultada debaixo da árvore sagrada que fica ao sul de Betel. E puseram naquele lugar o nome de “Árvore Sagrada das Lágrimas”.
9 Yakob fila nikar nosi Padan-Aram, Maromak natadu aan tenik nodi natuun matak-malirin baa nia
9 Quando Jacó voltou da Mesopotâmia, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou,
10 naꞌak, “Nahuu baa oras neꞌe, okaan naran lahoos Yakob tenik. Haꞌu ktau naran foun baa o kaꞌak, Israꞌel.
10 dizendo: “Você se chama Jacó, porém esse não será mais o seu nome; agora o seu nome será Israel.” Assim, Deus pôs nele o nome de Israel.
11 Haꞌu neꞌe, Maromak mak Beran Kaliuk. O atu metan husar-binan waꞌin lear! Ema klubun sia atu mosu mai nosi okaan husar-binan. O moos mahoris naꞌin lear.
11 E disse também: “Eu sou o Deus Todo-Poderoso. Tenha muitos filhos e muitos descendentes. Uma nação e muitos povos sairão de você, e entre os seus descendentes haverá reis.
12 Rai mak Haꞌu klatan baa okaan bei Abraham no okaan aman Isak nia, oras neꞌe Haꞌu klatan baa o mo okaan husar-binan sia.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e depois a darei aos seus descendentes.”
13 — ausente —
13 Quando acabou de falar com Jacó, Deus subiu e foi embora daquele lugar.
14 — ausente —
14 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou como pilar no lugar onde Deus havia falado com ele. Ele a separou para Deus, derramando vinho e azeite em cima.
15 Yakob nanaran fatin nia, Betel.
15 E pôs naquele lugar o nome de Betel.
16 Hotu, Yakob sia laꞌo nela Betel. Oras nia Rahel koꞌus. Oras sia sei dook nosi leo Efrata (mak oras neꞌe, ema temi naꞌak Betlehem), Rahel loron nahoris moos toꞌo mai. Mais nia nahoris susar,
16 Jacó e a sua família saíram de Betel; e, quando estavam chegando perto de Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto. E o parto foi difícil.
17 toꞌo makaer mii katak baa nia naꞌak, “Ina Rahel! Makbiit neon! Ina netan oan mane ida tenik!”
17 Quando as dores estavam no ponto mais forte, a parteira disse: — Não tenha medo; você vai ter outro filho homem.
18 Masik Rahel nawan kreꞌis atu kotu moos, nia sei tau nela naran baa oa nia naꞌak, Ben-Oni (tan ben-oni lia isin naꞌak ‘oa susar’). Hotu, nawan moos kotu. Mais Yakob nanaran oan nia, Benyamin (tan benyamin lia isin naꞌak ‘oa liman kwana’).
18 Porém ela estava morrendo. E, antes de dar o último suspiro, chamou o menino de Benoni . Mas o pai pôs nele o nome de Benjamim .
19 Hotu, sia nakoi Rahel iha dalan tehen baa Efrata (mak oras neꞌe, ema temi naꞌak Betlehem).
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada na beira do caminho de Efrata, que agora se chama Belém.
20 Nakoi tiꞌan, Yakob nariik fatuk rate ida iha nia. Toꞌo oras neꞌe moos, Rahel niakaan fatuk rate nia sei nafati.
20 Jacó pôs sobre a sepultura uma pedra como pilar, e ela marca o lugar da sepultura até hoje .
21 Nunia hotu, Yakob lori baa-mai bei-beik. Dala ida, nia nariik batane iha tetu Eder sorin.
21 Depois Jacó saiu dali e armou o seu acampamento do outro lado da torre de Éder.
22 Oras sia nein iha nia, Ruben toba no aman feen kiꞌik, Bilha. Yakob moos natene nola lia nia.
22 Um dia, quando Jacó estava morando naquele lugar, o seu filho Rúben teve relações com Bila, que era concubina de Jacó. Quando ele soube disso, ficou furioso. Os filhos de Jacó eram doze.
23 Lea oan sia, Ruben (mak Yakob oan ulun), Simeon, Lewi, Yahuda, Isaskar no Sebulon.
23 Os que teve com Leia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Rahel oan sia, Yusuf no Benyamin.
24 Com Raquel ele teve José e Benjamim.
25 Rahel ata feto Bilha oan sia, Dan no Naftali.
25 Com Bila, a escrava de Raquel, ele teve Dã e Naftali.
26 Hotu, Lea ata feto Silpa oan sia, Gad no Aser.
26 Com Zilpa, a escrava de Leia, ele teve Gade e Aser. Esses filhos de Jacó nasceram na Mesopotâmia.
27 Hotu, Yakob baa naree aman Isak iha Mamre, kreꞌis baa kota Kiriat Arba (mak oras neꞌe naran Hebron). Uluk, niakaan bei Abraham moos nein iha nia.
27 Jacó foi morar com Isaque, o seu pai, em Manre, a cidade que também se chama Arba e que fica perto de Hebrom, onde Abraão e Isaque haviam morado.
28 — ausente —
28 Aos cento e oitenta anos de idade,
29 — ausente —
29 quando já era muito velho, Isaque morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos . E os seus filhos Esaú e Jacó o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.