Gênesis 32

Tetun Alkitab (TET) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Laban fila nikar tiꞌan, Yakob sia moos laꞌo liu. Hotu, Maromak Niakaan makbukar laleꞌan sia mai nasoru nia.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Naree sia nunia, Yakob dale naꞌak, “Fatin neꞌe, nanis Maromak hanawa fatin!” Tan baa nia, Yakob nanaran fatin nia, Mahanaim (tan mahanaim lia isin naꞌak ‘hanawa fatin rua’).
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Hotu, Yakob naruka niakaan klosan naꞌin hira, baa uluk rai Edom (neꞌe mak rai Seir), nebee katak baa maun Esau naꞌak nia atu mai.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Yakob katak baa klosan sia naꞌak, “Emi baa katak baa haꞌukaan maun Esau nuneꞌe: ‘Ama boot Esau! Ama boot atan, ali Yakob, solok tabe hakneter waꞌin lo-loos. Nahuu hori laꞌo uluk nia, toꞌo oras neꞌe, ama boot atan neꞌe, tuur iha tua naꞌi Laban uman.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Oras neꞌe, ama boot atan neꞌe, noo karau baka, kuda keledai, bibi, bibi malae, ata feto no ata mane. Nia solok ami neꞌe mai uluk, katak ama boot nosi niakaan mamain. Nia naloon, nebee ama boot simu ami nodi liman rua.’ ” Yakob naruka nunia, klosan sia moos baa.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Klosan sia nasoru Esau tiꞌan, sia fila nikar, nasara baa Yakob naꞌak, “Ami hasoru tiꞌan ama maun, Esau. Oras neꞌe, nia laꞌo mai nasoru ama nodi mane naꞌin atus haat.”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Rona nola nunia, Yakob neon kiki, tan nia nataꞌuk tebes. Nia faꞌe niakaan ema no karau no bibi sia hotu-hotu, nalo baa lolok rua.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Nia naneo naꞌak, “Kalo Esau mai, hotu nalatu ema lolok uluk, lolok ikus bele nalai sori aan.”
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Yakob moos namulak naꞌak, “Maromak, mak haꞌukaan bei Abraham no ama Isak loꞌu-sudur baa. Rona haꞌu lai! Hori hirak nia, Maromak naruka haꞌu kmai kikar haꞌukaan familin sia iha rai neꞌe. MAROMAK mak namate menon tiꞌan naꞌak, Maromak mak atu babilan nalo diꞌak hotu-hotu.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Haꞌu la kfatan simu Maromak dadomin mak la natuka! Uluk, oras haꞌu kakur mota Yordan neꞌe, kodi knoꞌan dei. Mais, oras neꞌe haꞌu kmai kikar, kodi ema no karau no bibi lolok rua.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Haꞌu kataꞌuk arumak mau Esau mai noꞌo ami. Tan lia nia, haꞌu kakroꞌan, nebee Naꞌi Maromak sori haꞌu ko haꞌukaan feen-oan hotu-hotu, bele hakbois hosi mau Esau.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Naꞌi Maromak mak namate menon naꞌak, atu natuun matak-malirin waꞌin baa haꞌu, nodi nalo haꞌukaan husar-binan bea tuꞌan, hanesan raihenek iha tasi tehen mak ema la bele sura nola.”
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Namulak notu, Yakob toba iha nia. Baa awan, nia nadiꞌa bibi no karau sia atu foo baa maun.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Nia boi nola bibi inan matan atus rua, bibi aman matan rua nulu, bibi malae inan matan atus rua, bibi malae aman matan rua nulu,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 kuda unta matan tolu nulu no oan sei susu, karau baka inan matan haat nulu, karau baka aman matan sanulu, kuda keledai inan matan rua nulu no kuda keledai aman matan sanulu.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Hotu, nia faꞌe oik ida, lolok ida. Hotu, nalo lolok ida noo makbalin duꞌuk. Nia katak baa makbalin sia naꞌak, “Emi laꞌo uluk. Haꞌu ktuir kosi kotuk! Mais musti daka, nebee lolok ida dook netik nosi lolok ida seluk.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Hotu, Yakob naruka makbalin lolok uluk naꞌak, “Kalo haꞌukaan maun Esau nasoru emi, hotu nusu naꞌak, ‘Emi atu baa nabee? Emi neꞌe see klosan? Bibi no karau neꞌe sia see niakaan?’
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 emi musti hataa haꞌak, ‘Bibi no karau neꞌe sia, ama boot atan Yakob niakaan! Nia solok baa maun, ama boot Esau. Mais, nia duꞌuk sei ikus.’ ”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 — ausente —
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 — ausente —
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Tan lia nia, nia solok uluk bibi no karau nia sia baa. Mais kalan nia, nia sei iha Mahanaim.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Baa kalan nia, Yakob nadeer, babilan feen kawaꞌik rua, feen kiꞌik rua, no oan naꞌin sanulu resin ida, atu nakur mota Yabok balu.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Toꞌo balu baa, Yakob moos solok niakaan sasoin hotu-hotu baa.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Nunia hotu, Yakob mesan sei iha nia. Hotu, mane ida mai nakteꞌur no nia, toꞌo kreꞌis loro saꞌe.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Mane nia noran atu monu, nia moos tuku Yakob kidan fukun, toꞌo ruin naklosu sai nosi tuur fatin.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Hotu, mane nia dale naꞌak, “Mabusik haꞌu, tan loro atu saꞌe ona.”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Hotu, mane nia nusu naꞌak, “O naran see?”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Hotu, mane nia naꞌak, “Okaan naran lahoos Yakob tenik! Nahuu baa oras neꞌe, ema atu bolu o Israꞌel, tan o makteꞌur tiꞌan sakar ema raiklaran no sakar Maromak, toꞌo o modi sia.” (Naran Isra-el neꞌe naꞌak ‘nia mak nakteꞌur no Maromak’.)
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Hotu, Yakob moos nusu naꞌak, “O naran see?”
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Nunia hotu, Yakob dale naꞌak, “Haꞌu karee besik Maromak oin tiꞌan, mais haꞌu ksei moris.” Tan baa nia, Yakob nanaran fatin nia naꞌak, Peniel. Lia isin naꞌak, ‘Maromak Oin’.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Loro saꞌe tiꞌan, foin Yakob laꞌo nela fatin nia. Mais nia laꞌo la diꞌak, tan kidan fukun naksala.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Tan baa nia, toꞌo oras neꞌe, ema Israꞌel sia la naa naꞌan kidan fukun, tan Maromak taꞌe naksala bei Yakob kidan fukun baa oras nia.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.