Gênesis 32

Tetun Alkitab (TET) vs BKJ

Sair da comparação
1 Laban fila nikar tiꞌan, Yakob sia moos laꞌo liu. Hotu, Maromak Niakaan makbukar laleꞌan sia mai nasoru nia.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Naree sia nunia, Yakob dale naꞌak, “Fatin neꞌe, nanis Maromak hanawa fatin!” Tan baa nia, Yakob nanaran fatin nia, Mahanaim (tan mahanaim lia isin naꞌak ‘hanawa fatin rua’).
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Hotu, Yakob naruka niakaan klosan naꞌin hira, baa uluk rai Edom (neꞌe mak rai Seir), nebee katak baa maun Esau naꞌak nia atu mai.
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Yakob katak baa klosan sia naꞌak, “Emi baa katak baa haꞌukaan maun Esau nuneꞌe: ‘Ama boot Esau! Ama boot atan, ali Yakob, solok tabe hakneter waꞌin lo-loos. Nahuu hori laꞌo uluk nia, toꞌo oras neꞌe, ama boot atan neꞌe, tuur iha tua naꞌi Laban uman.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 Oras neꞌe, ama boot atan neꞌe, noo karau baka, kuda keledai, bibi, bibi malae, ata feto no ata mane. Nia solok ami neꞌe mai uluk, katak ama boot nosi niakaan mamain. Nia naloon, nebee ama boot simu ami nodi liman rua.’ ” Yakob naruka nunia, klosan sia moos baa.
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Klosan sia nasoru Esau tiꞌan, sia fila nikar, nasara baa Yakob naꞌak, “Ami hasoru tiꞌan ama maun, Esau. Oras neꞌe, nia laꞌo mai nasoru ama nodi mane naꞌin atus haat.”
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Rona nola nunia, Yakob neon kiki, tan nia nataꞌuk tebes. Nia faꞌe niakaan ema no karau no bibi sia hotu-hotu, nalo baa lolok rua.
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Nia naneo naꞌak, “Kalo Esau mai, hotu nalatu ema lolok uluk, lolok ikus bele nalai sori aan.”
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Yakob moos namulak naꞌak, “Maromak, mak haꞌukaan bei Abraham no ama Isak loꞌu-sudur baa. Rona haꞌu lai! Hori hirak nia, Maromak naruka haꞌu kmai kikar haꞌukaan familin sia iha rai neꞌe. MAROMAK mak namate menon tiꞌan naꞌak, Maromak mak atu babilan nalo diꞌak hotu-hotu.
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Haꞌu la kfatan simu Maromak dadomin mak la natuka! Uluk, oras haꞌu kakur mota Yordan neꞌe, kodi knoꞌan dei. Mais, oras neꞌe haꞌu kmai kikar, kodi ema no karau no bibi lolok rua.
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Haꞌu kataꞌuk arumak mau Esau mai noꞌo ami. Tan lia nia, haꞌu kakroꞌan, nebee Naꞌi Maromak sori haꞌu ko haꞌukaan feen-oan hotu-hotu, bele hakbois hosi mau Esau.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Naꞌi Maromak mak namate menon naꞌak, atu natuun matak-malirin waꞌin baa haꞌu, nodi nalo haꞌukaan husar-binan bea tuꞌan, hanesan raihenek iha tasi tehen mak ema la bele sura nola.”
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Namulak notu, Yakob toba iha nia. Baa awan, nia nadiꞌa bibi no karau sia atu foo baa maun.
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 Nia boi nola bibi inan matan atus rua, bibi aman matan rua nulu, bibi malae inan matan atus rua, bibi malae aman matan rua nulu,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 kuda unta matan tolu nulu no oan sei susu, karau baka inan matan haat nulu, karau baka aman matan sanulu, kuda keledai inan matan rua nulu no kuda keledai aman matan sanulu.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Hotu, nia faꞌe oik ida, lolok ida. Hotu, nalo lolok ida noo makbalin duꞌuk. Nia katak baa makbalin sia naꞌak, “Emi laꞌo uluk. Haꞌu ktuir kosi kotuk! Mais musti daka, nebee lolok ida dook netik nosi lolok ida seluk.”
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Hotu, Yakob naruka makbalin lolok uluk naꞌak, “Kalo haꞌukaan maun Esau nasoru emi, hotu nusu naꞌak, ‘Emi atu baa nabee? Emi neꞌe see klosan? Bibi no karau neꞌe sia see niakaan?’
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 emi musti hataa haꞌak, ‘Bibi no karau neꞌe sia, ama boot atan Yakob niakaan! Nia solok baa maun, ama boot Esau. Mais, nia duꞌuk sei ikus.’ ”
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 — ausente —
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 — ausente —
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Tan lia nia, nia solok uluk bibi no karau nia sia baa. Mais kalan nia, nia sei iha Mahanaim.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Baa kalan nia, Yakob nadeer, babilan feen kawaꞌik rua, feen kiꞌik rua, no oan naꞌin sanulu resin ida, atu nakur mota Yabok balu.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Toꞌo balu baa, Yakob moos solok niakaan sasoin hotu-hotu baa.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Nunia hotu, Yakob mesan sei iha nia. Hotu, mane ida mai nakteꞌur no nia, toꞌo kreꞌis loro saꞌe.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Mane nia noran atu monu, nia moos tuku Yakob kidan fukun, toꞌo ruin naklosu sai nosi tuur fatin.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Hotu, mane nia dale naꞌak, “Mabusik haꞌu, tan loro atu saꞌe ona.”
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Hotu, mane nia nusu naꞌak, “O naran see?”
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Hotu, mane nia naꞌak, “Okaan naran lahoos Yakob tenik! Nahuu baa oras neꞌe, ema atu bolu o Israꞌel, tan o makteꞌur tiꞌan sakar ema raiklaran no sakar Maromak, toꞌo o modi sia.” (Naran Isra-el neꞌe naꞌak ‘nia mak nakteꞌur no Maromak’.)
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Hotu, Yakob moos nusu naꞌak, “O naran see?”
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Nunia hotu, Yakob dale naꞌak, “Haꞌu karee besik Maromak oin tiꞌan, mais haꞌu ksei moris.” Tan baa nia, Yakob nanaran fatin nia naꞌak, Peniel. Lia isin naꞌak, ‘Maromak Oin’.
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Loro saꞌe tiꞌan, foin Yakob laꞌo nela fatin nia. Mais nia laꞌo la diꞌak, tan kidan fukun naksala.
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Tan baa nia, toꞌo oras neꞌe, ema Israꞌel sia la naa naꞌan kidan fukun, tan Maromak taꞌe naksala bei Yakob kidan fukun baa oras nia.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.