Gênesis 31

Tetun Alkitab (TET) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dala ida, Yakob rona Laban oan sia dale baa malu naꞌak, “Yakob neꞌe soi basuk, tan nia koi namara itakaan aman sasoin tiꞌan.”
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 Baa oras nia moos, Yakob naree banin mane Laban oin kadubuk no la diꞌak no nia hanesan uluk.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 Hotu, MAROMAK naruka Yakob naꞌak, “Oras toꞌo tiꞌan. Fila mikar baa o inan-aman ona. Haꞌu nanis kamalu o.”
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 Rona Maromak naruka nunia, Yakob moos naruka ema bolu Rahel no Lea mai nasoru nia iha hae molik.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 Feen sia toꞌo mai tiꞌan, Yakob katak baa naꞌak, “Loron hira neꞌe, haꞌu karee emikaan aman oin kadubuk no la diꞌak no haꞌu hanesan uluk. Mais haꞌu katene kaꞌak, Maromak mak haꞌukaan ama tonu-naboot, nanis namutuk no haꞌu.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Emi rua hatene haꞌu kserwisu susi ruin kleur tiꞌan bodik emikaan aman.
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 Mais nia beꞌur nakdiuk haꞌu! Nia seluk nakdiuk haꞌukaan saseban toꞌo dala sanulu. Masik nunia moos, Maromak daka diꞌa-diꞌak haꞌu.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Oras emikaan aman nameno baa haꞌu naꞌak, ‘Bibi rahun makerek sia dadi baa okaan saseban,’ foin bibi nahoris oan rahun makerek hotu. Baa dala seluk nia dale tenik naꞌak, ‘Oras neꞌe, bibi rahun falatak sia dadi baa okaan saseban.’ Foin bibi sia nahoris oan rahun falatak hotu.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 Maromak mak nalo nunia, nebee nola emikaan aman bibin, foo baa haꞌu.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 Dala ida, oras bibi sia naklaꞌok malu, haꞌu kmeꞌi karee kaꞌak bibi aman mak naklaꞌok nia sia, rahun makerek no falatak mohu.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Hotu, Maromak Niakaan makbukar laleꞌan ida bolu haꞌu iha meꞌi nia naꞌak, ‘Hei Yakob!’
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Nia moos katak naꞌak, ‘Maree lai! Bibi aman mak naklaꞌok nia sia, rahun makerek no falatak mohu. Haꞌu mak babilan nunia, tan Haꞌu karee tiꞌan saa mak Laban nalo baa o.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Haꞌu neꞌe, Maromak. Haꞌu mak katadu aan baa o iha Betel. Iha nebaa, o mariik fatuk ida, o fui mina baa leten, modi loꞌu-sudur baa Haꞌu. Hotu, o mamate menon mo Haꞌu iha nia. Oras neꞌe, o musti laꞌo mela rai neꞌe, fila mikar baa okaan inan-aman rain.’ ”
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 Rona laꞌen dale nunia, Rahel no Lea nataa naꞌak, “Diꞌak! Ami tuir dei, tan ami la hetan tenik sasoin tiꞌan nosi ama Laban!
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 Nia nalo ami hanesan ema seluk! Nia faꞌan ami, hotu naa lakon amikaan folin!
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Sasoin hotu-hotu mak Maromak nola tiꞌan nosi ama Laban, oras neꞌe dadi bein sasoin bodik ami ho amikaan oan sia! Tan lia nia, kalo Maromak katak nunia tiꞌan, ami tuir baa dei!”
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
19 Oras Yakob sia atu laꞌo, Laban la iha uma, tan nia baa teri bibi malae rahun. Naree nunia, Rahel foti nanaꞌo nodi aman niakaan aiꞌoi lulik sia.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 Yakob sia laꞌo, la tami niakaan banin mane.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 Sia laꞌo lai-lais nodi sasoin hotu-hotu, nakur mota boot, liu baa foho Gilead.
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Loron tolu liu tiꞌan, foin Laban natene naꞌak Yakob sia nalai tiꞌan.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 Hotu, Laban libur niakaan ema sia, teꞌur tuir Yakob sia. Tuir toꞌo loron hitu, foin toma sia iha foho Gilead sia.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 Baa kalan nia, Maromak natadu aan baa Laban iha meꞌi naꞌak, “Laban! Kalo o dale mo Yakob, daka ibun diꞌa-diꞌak.”
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 Kalan nia, Yakob nariik batane iha foho Gilead sia. Laban sia moos nariik batane la dook nosi nia.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 Baa awan, Laban mai nasoru Yakob nodi katak naꞌak, “Yakob! Tan saa o malai no-nook modi haꞌukaan oan feto sia? Hanesan o modi ema mak o kohi mola iha hatuda laran.
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 O malai no-nook, o la tami haꞌu tenik! Kalo o katak diꞌa-diꞌak haꞌu, nanis haꞌu kalo dahur, kalaꞌo emi kodi likurai no bareka, foin emi laꞌo!
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Okaan salan ida tenik, o la foo leet baa haꞌu kdeꞌi haꞌukaan oan no bein oan sia. Okaan hahalok neꞌe, beik liu resik!
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 Haꞌu atu kasusar o, bele basuk! Mais hori kalan, Maromak mak okaan ama loꞌu-sudur baa, deꞌan haꞌu naꞌak, kalo haꞌu kdale ko o, haꞌu kmusti daka ibun diꞌa-diꞌak.
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 Haꞌu katene o laꞌo neꞌe tan o makara fila mikar! Mais, tan saa o sei manaꞌo modi tenik haꞌukaan aiꞌoi lulik sia?”
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 Yakob nataa naꞌak, “Tua naꞌi keta deꞌan haꞌu! Haꞌu klaꞌo no-nook, tan haꞌu kataꞌuk keta arumak tua naꞌi natoos oan neꞌe sia, hotu nunabee?”
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Yakob dale nunia, mais nia duꞌuk la natene feen Rahel nanaꞌo nodi aiꞌoik nia sia. Hotu, nia dale tenik naꞌak, “Tua naꞌi! Lia aiꞌoi lulik nia, buka baa! Kalo o metan, taa ukun mate baa ema mak nodi. Sobu karin hotu-hotu dei! Kalo ama naꞌi metan sasoin seluk sia moos, mola mikar. Nebee, ema neꞌe sia hotu-hotu dadi saksiin.”
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Hotu, Laban baa buka aiꞌoik nia sia iha ida-idak batanen. Uluk fohon, Yakob niakaan. Hotu, Lea niakaan. Liu baa, ata feto rua siakaan. Mais, nia la netan aiꞌoik nia sia. Ikus basuk, nia tama baa Rahel batanen.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 Mais, Rahel rai subar aiꞌoik nia sia iha kusin kuda unta ohak. Hotu, nia tuur natoos. Laban buka nasirin Rahel batanen, mais la netan.
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 Oras nia Rahel dale baa aman naꞌak, “Ama keta kanarak. Haꞌu la kbele kariik, tan haꞌu koꞌi kasoru fulan.” Laban buka baa-mai, mais la netan.
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Hotu, Yakob nawan saꞌe. Nia dale makaꞌas baa Laban naꞌak, “Haꞌu kalo aat saa tiꞌan baa tua naꞌi, toꞌo teꞌur tuir haꞌu hanesan ema aat!
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Tua naꞌi sobu karin naha sia tiꞌan! Hotu, hetan saa? Kalo hetan saa, rai baa oin neꞌe, nebee ita hotu-hotu haree! Nebee ema neꞌe sia bele nakotu, see niakaan!
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 Tinan rua nulu tiꞌan, haꞌu kserwisu bodik tua naꞌi. Oras haꞌu kdaka tua naꞌi niakaan bibi no karau sia, la noo matan ida mak lonus. Matan ida moos, haꞌu la kaa kola.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Kalo asu fuik noꞌo tua naꞌi bibin, haꞌu la kasara baa tua naꞌi. Mais haꞌu mak selu duꞌuk. Tenik, kalo ema nanaꞌo tua naꞌi bibin, tua naꞌi naruka haꞌu mak selu, masik haꞌu la sala!
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Oras loro makas, loro tunu nawai haꞌu. Baa kalan, haꞌu kiki tan malirin. Masik haꞌu kakati moos, haꞌu kdaka tua naꞌi bibin sia loron-kalan.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Tinan rua nulu nia, tebes! Haꞌu kserwisu tinan sanulu resin haat, nebee haꞌu ketan tua naꞌi oan feto sia! Hotu kserwisu tenik tinan neen, nebee haꞌu ketan bibi sia! Haꞌu kserwisu kleur nunia, mais tua naꞌi seluk nakdiuk haꞌukaan saseban sia, toꞌo dala sanulu.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Mais haꞌu ksotir tan Maromak mak Bei Abraham no Ama Isak loꞌu-sudur baa. Kalo Maromak la daka haꞌu, nanis tua naꞌi naruka ema nabuꞌa fila haꞌu, laꞌo kodi liman mamuk. Mais Maromak la taka matan baa haꞌukaan susar. Nia naree haꞌukaan serwisu hotu-hotu. Etuk hori fonin, Nia mai naruka tua naꞌi daka ibun.”
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Rona Yakob dale nunia, Laban dale naꞌak, “Nuneꞌe! Feto naꞌin rua nia, haꞌukaan oan. Oan mak sia nahoris moos haꞌukaan bein oan sia. Bibi no karau hotu-hotu neꞌe moos, haꞌukaan. Sa-saa hotu-hotu mak o maree iha neꞌe, nanis haꞌukaan! Mais, haꞌu la kbele katoos.
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Diꞌak liu, ita rua hamate menon, nebee ita moris tuir mamenon nia.”
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 Hotu, Yakob foti nola fatuk boot ida, taman nariik fatuk nia atu nalo tadak.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 Nia moos naruka niakaan ema sia libur fatuk nodi butuk. Hotu, Yakob no Laban sia hotu-hotu tuur atu nalo lahan nodi naa iha nia.
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 Laban tau naran baa fatuk butuk nia nodi lia Aram naꞌak Yegar Sahaduta (lia isin naꞌak ‘fatuk saksiin’). Yakob moos foo naran nodi lia Ibrani naꞌak Galeed (lia neꞌe moos naꞌak ‘fatuk saksiin’).
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 Hotu, Laban katak naꞌak, “Fatuk butuk neꞌe, dadi saksiin bodik ita rua.” (Tan lia nia, ema nanaran fatin nia naꞌak Galeed.)
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 Laban moos katak naꞌak, “Nanis MAROMAK duꞌuk mak daka ita rua, nebee masik ita rua dook malu, ita keta hakur mamenon neꞌe.” Etuk, nia moos nanaran fatin nia, Mispa (tan lia fuan mispa neꞌe, lian hanesan lia fuan naꞌak ‘daka fatin aas’).
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Hotu Laban dale tenik naꞌak, “Kalo o malo aat mo haꞌukaan oan sia, lale o mola tenik feto, haꞌu la katene. Mais manoin! Maromak mak dadi saksiin baa o mo haꞌu.
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 — ausente —
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 — ausente —
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Ita rua hamate menon neꞌe, hodi itakaan bei siakaan Maromak, mak okaan bei Abraham no haꞌukaan bei Nahor loꞌu-sudur baa. Maromak duꞌuk mak dadi makotu lia bodik ita.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 Hotu, Yakob nalo sera baa Maromak iha foho nia leten. Nia moos bolu ema hotu-hotu iha nia sia atu mai naa bele-bele, nodi daka toꞌo seisawan.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 Seisawan oan, Laban nakoꞌak deꞌi oan no bein oan sia hotu-hotu. Nia naloon foo matak-malirin baa sia. Hotu, nia fila nikar.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.