Gênesis 31
Tetun Alkitab (TET) vs ARA
1 Dala ida, Yakob rona Laban oan sia dale baa malu naꞌak, “Yakob neꞌe soi basuk, tan nia koi namara itakaan aman sasoin tiꞌan.”
1 Então, ouvia Jacó os comentários dos filhos de Labão, que diziam: Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai; e do que era de nosso pai juntou ele toda esta riqueza.
2 Baa oras nia moos, Yakob naree banin mane Laban oin kadubuk no la diꞌak no nia hanesan uluk.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável, como anteriormente.
3 Hotu, MAROMAK naruka Yakob naꞌak, “Oras toꞌo tiꞌan. Fila mikar baa o inan-aman ona. Haꞌu nanis kamalu o.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra de teus pais e à tua parentela; e eu serei contigo.
4 Rona Maromak naruka nunia, Yakob moos naruka ema bolu Rahel no Lea mai nasoru nia iha hae molik.
4 Então, Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Feen sia toꞌo mai tiꞌan, Yakob katak baa naꞌak, “Loron hira neꞌe, haꞌu karee emikaan aman oin kadubuk no la diꞌak no haꞌu hanesan uluk. Mais haꞌu katene kaꞌak, Maromak mak haꞌukaan ama tonu-naboot, nanis namutuk no haꞌu.
5 e lhes disse: Vejo que o rosto de vosso pai não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Emi rua hatene haꞌu kserwisu susi ruin kleur tiꞌan bodik emikaan aman.
6 Vós mesmas sabeis que com todo empenho tenho servido a vosso pai;
7 Mais nia beꞌur nakdiuk haꞌu! Nia seluk nakdiuk haꞌukaan saseban toꞌo dala sanulu. Masik nunia moos, Maromak daka diꞌa-diꞌak haꞌu.
7 mas vosso pai me tem enganado e por dez vezes me mudou o salário; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal nenhum.
8 Oras emikaan aman nameno baa haꞌu naꞌak, ‘Bibi rahun makerek sia dadi baa okaan saseban,’ foin bibi nahoris oan rahun makerek hotu. Baa dala seluk nia dale tenik naꞌak, ‘Oras neꞌe, bibi rahun falatak sia dadi baa okaan saseban.’ Foin bibi sia nahoris oan rahun falatak hotu.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados; e se dizia: Os listados serão o teu salário, então, os rebanhos todos davam listados.
9 Maromak mak nalo nunia, nebee nola emikaan aman bibin, foo baa haꞌu.
9 Assim, Deus tomou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Dala ida, oras bibi sia naklaꞌok malu, haꞌu kmeꞌi karee kaꞌak bibi aman mak naklaꞌok nia sia, rahun makerek no falatak mohu.
10 Pois, chegado o tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listados, salpicados e malhados.
11 Hotu, Maromak Niakaan makbukar laleꞌan ida bolu haꞌu iha meꞌi nia naꞌak, ‘Hei Yakob!’
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui!
12 Nia moos katak naꞌak, ‘Maree lai! Bibi aman mak naklaꞌok nia sia, rahun makerek no falatak mohu. Haꞌu mak babilan nunia, tan Haꞌu karee tiꞌan saa mak Laban nalo baa o.
12 Ele continuou: Levanta agora os olhos e vê que todos os machos que cobrem o rebanho são listados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão te está fazendo.
13 Haꞌu neꞌe, Maromak. Haꞌu mak katadu aan baa o iha Betel. Iha nebaa, o mariik fatuk ida, o fui mina baa leten, modi loꞌu-sudur baa Haꞌu. Hotu, o mamate menon mo Haꞌu iha nia. Oras neꞌe, o musti laꞌo mela rai neꞌe, fila mikar baa okaan inan-aman rain.’ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai desta terra e volta para a terra de tua parentela.
14 Rona laꞌen dale nunia, Rahel no Lea nataa naꞌak, “Diꞌak! Ami tuir dei, tan ami la hetan tenik sasoin tiꞌan nosi ama Laban!
14 Então, responderam Raquel e Lia e lhe disseram: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Nia nalo ami hanesan ema seluk! Nia faꞌan ami, hotu naa lakon amikaan folin!
15 Não nos considera ele como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Sasoin hotu-hotu mak Maromak nola tiꞌan nosi ama Laban, oras neꞌe dadi bein sasoin bodik ami ho amikaan oan sia! Tan lia nia, kalo Maromak katak nunia tiꞌan, ami tuir baa dei!”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te disse.
17 — ausente —
17 Então, se levantou Jacó e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 — ausente —
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir; o gado de sua propriedade que acumulara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Oras Yakob sia atu laꞌo, Laban la iha uma, tan nia baa teri bibi malae rahun. Naree nunia, Rahel foti nanaꞌo nodi aman niakaan aiꞌoi lulik sia.
19 Tendo ido Labão fazer a tosquia das ovelhas, Raquel furtou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Yakob sia laꞌo, la tami niakaan banin mane.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, não lhe dando a saber que fugia.
21 Sia laꞌo lai-lais nodi sasoin hotu-hotu, nakur mota boot, liu baa foho Gilead.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia; levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo da montanha de Gileade.
22 Loron tolu liu tiꞌan, foin Laban natene naꞌak Yakob sia nalai tiꞌan.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Hotu, Laban libur niakaan ema sia, teꞌur tuir Yakob sia. Tuir toꞌo loron hitu, foin toma sia iha foho Gilead sia.
23 Tomando, pois, consigo a seus irmãos, saiu-lhe no encalço, por sete dias de jornada, e o alcançou na montanha de Gileade.
24 Baa kalan nia, Maromak natadu aan baa Laban iha meꞌi naꞌak, “Laban! Kalo o dale mo Yakob, daka ibun diꞌa-diꞌak.”
24 De noite, porém, veio Deus a Labão, o arameu, em sonhos, e lhe disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Kalan nia, Yakob nariik batane iha foho Gilead sia. Laban sia moos nariik batane la dook nosi nia.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Este havia armado a sua tenda naquela montanha; também Labão armou a sua com seus irmãos, na montanha de Gileade.
26 Baa awan, Laban mai nasoru Yakob nodi katak naꞌak, “Yakob! Tan saa o malai no-nook modi haꞌukaan oan feto sia? Hanesan o modi ema mak o kohi mola iha hatuda laran.
26 E disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste minhas filhas como cativas pela espada?
27 O malai no-nook, o la tami haꞌu tenik! Kalo o katak diꞌa-diꞌak haꞌu, nanis haꞌu kalo dahur, kalaꞌo emi kodi likurai no bareka, foin emi laꞌo!
27 Por que fugiste ocultamente, e me lograste, e nada me fizeste saber, para que eu te despedisse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Okaan salan ida tenik, o la foo leet baa haꞌu kdeꞌi haꞌukaan oan no bein oan sia. Okaan hahalok neꞌe, beik liu resik!
28 E por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Nisso procedeste insensatamente.
29 Haꞌu atu kasusar o, bele basuk! Mais hori kalan, Maromak mak okaan ama loꞌu-sudur baa, deꞌan haꞌu naꞌak, kalo haꞌu kdale ko o, haꞌu kmusti daka ibun diꞌa-diꞌak.
29 Há poder em minhas mãos para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou, ontem à noite, e disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Haꞌu katene o laꞌo neꞌe tan o makara fila mikar! Mais, tan saa o sei manaꞌo modi tenik haꞌukaan aiꞌoi lulik sia?”
30 E agora que partiste de vez, porque tens saudade da casa de teu pai, por que me furtaste os meus deuses?
31 Yakob nataa naꞌak, “Tua naꞌi keta deꞌan haꞌu! Haꞌu klaꞌo no-nook, tan haꞌu kataꞌuk keta arumak tua naꞌi natoos oan neꞌe sia, hotu nunabee?”
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois calculei: não suceda que me tome à força as suas filhas.
32 Yakob dale nunia, mais nia duꞌuk la natene feen Rahel nanaꞌo nodi aiꞌoik nia sia. Hotu, nia dale tenik naꞌak, “Tua naꞌi! Lia aiꞌoi lulik nia, buka baa! Kalo o metan, taa ukun mate baa ema mak nodi. Sobu karin hotu-hotu dei! Kalo ama naꞌi metan sasoin seluk sia moos, mola mikar. Nebee, ema neꞌe sia hotu-hotu dadi saksiin.”
32 Não viva aquele com quem achares os teus deuses; verifica diante de nossos irmãos o que te pertence e que está comigo e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os havia furtado.
33 Hotu, Laban baa buka aiꞌoik nia sia iha ida-idak batanen. Uluk fohon, Yakob niakaan. Hotu, Lea niakaan. Liu baa, ata feto rua siakaan. Mais, nia la netan aiꞌoik nia sia. Ikus basuk, nia tama baa Rahel batanen.
33 Labão, pois, entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas servas, porém não os achou. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Mais, Rahel rai subar aiꞌoik nia sia iha kusin kuda unta ohak. Hotu, nia tuur natoos. Laban buka nasirin Rahel batanen, mais la netan.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos do lar, e os pusera na sela de um camelo, e estava assentada sobre eles; apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Oras nia Rahel dale baa aman naꞌak, “Ama keta kanarak. Haꞌu la kbele kariik, tan haꞌu koꞌi kasoru fulan.” Laban buka baa-mai, mais la netan.
35 Então, disse ela a seu pai: Não te agastes, meu senhor, por não poder eu levantar-me na tua presença; pois me acho com as regras das mulheres. Ele procurou, contudo não achou os ídolos do lar.
36 Hotu, Yakob nawan saꞌe. Nia dale makaꞌas baa Laban naꞌak, “Haꞌu kalo aat saa tiꞌan baa tua naꞌi, toꞌo teꞌur tuir haꞌu hanesan ema aat!
36 Então, se irou Jacó e altercou com Labão; e lhe disse: Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Tua naꞌi sobu karin naha sia tiꞌan! Hotu, hetan saa? Kalo hetan saa, rai baa oin neꞌe, nebee ita hotu-hotu haree! Nebee ema neꞌe sia bele nakotu, see niakaan!
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, que achaste de todos os utensílios de tua casa? Põe-nos aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que julguem entre mim e ti.
38 Tinan rua nulu tiꞌan, haꞌu kserwisu bodik tua naꞌi. Oras haꞌu kdaka tua naꞌi niakaan bibi no karau sia, la noo matan ida mak lonus. Matan ida moos, haꞌu la kaa kola.
38 Vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca perderam as crias, e não comi os carneiros de teu rebanho.
39 Kalo asu fuik noꞌo tua naꞌi bibin, haꞌu la kasara baa tua naꞌi. Mais haꞌu mak selu duꞌuk. Tenik, kalo ema nanaꞌo tua naꞌi bibin, tua naꞌi naruka haꞌu mak selu, masik haꞌu la sala!
39 Nem te apresentei o que era despedaçado pelas feras; sofri o dano; da minha mão o requerias, tanto o furtado de dia como de noite.
40 Oras loro makas, loro tunu nawai haꞌu. Baa kalan, haꞌu kiki tan malirin. Masik haꞌu kakati moos, haꞌu kdaka tua naꞌi bibin sia loron-kalan.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Tinan rua nulu nia, tebes! Haꞌu kserwisu tinan sanulu resin haat, nebee haꞌu ketan tua naꞌi oan feto sia! Hotu kserwisu tenik tinan neen, nebee haꞌu ketan bibi sia! Haꞌu kserwisu kleur nunia, mais tua naꞌi seluk nakdiuk haꞌukaan saseban sia, toꞌo dala sanulu.
41 Vinte anos permaneci em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; dez vezes me mudaste o salário.
42 Mais haꞌu ksotir tan Maromak mak Bei Abraham no Ama Isak loꞌu-sudur baa. Kalo Maromak la daka haꞌu, nanis tua naꞌi naruka ema nabuꞌa fila haꞌu, laꞌo kodi liman mamuk. Mais Maromak la taka matan baa haꞌukaan susar. Nia naree haꞌukaan serwisu hotu-hotu. Etuk hori fonin, Nia mai naruka tua naꞌi daka ibun.”
42 Se não fora o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo me despedirias agora de mãos vazias. Deus me atendeu ao sofrimento e ao trabalho das minhas mãos e te repreendeu ontem à noite.
43 Rona Yakob dale nunia, Laban dale naꞌak, “Nuneꞌe! Feto naꞌin rua nia, haꞌukaan oan. Oan mak sia nahoris moos haꞌukaan bein oan sia. Bibi no karau hotu-hotu neꞌe moos, haꞌukaan. Sa-saa hotu-hotu mak o maree iha neꞌe, nanis haꞌukaan! Mais, haꞌu la kbele katoos.
43 Então, respondeu Labão a Jacó: As filhas são minhas filhas, os filhos são meus filhos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que vês é meu; que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Diꞌak liu, ita rua hamate menon, nebee ita moris tuir mamenon nia.”
44 Vem, pois; e façamos aliança, eu e tu, que sirva de testemunho entre mim e ti.
45 Hotu, Yakob foti nola fatuk boot ida, taman nariik fatuk nia atu nalo tadak.
45 Então, Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Nia moos naruka niakaan ema sia libur fatuk nodi butuk. Hotu, Yakob no Laban sia hotu-hotu tuur atu nalo lahan nodi naa iha nia.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Laban tau naran baa fatuk butuk nia nodi lia Aram naꞌak Yegar Sahaduta (lia isin naꞌak ‘fatuk saksiin’). Yakob moos foo naran nodi lia Ibrani naꞌak Galeed (lia neꞌe moos naꞌak ‘fatuk saksiin’).
47 Chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; Jacó, porém, lhe chamou Galeede.
48 Hotu, Laban katak naꞌak, “Fatuk butuk neꞌe, dadi saksiin bodik ita rua.” (Tan lia nia, ema nanaran fatin nia naꞌak Galeed.)
48 E disse Labão: Seja hoje este montão por testemunha entre mim e ti; por isso, se lhe chamou Galeede
49 Laban moos katak naꞌak, “Nanis MAROMAK duꞌuk mak daka ita rua, nebee masik ita rua dook malu, ita keta hakur mamenon neꞌe.” Etuk, nia moos nanaran fatin nia, Mispa (tan lia fuan mispa neꞌe, lian hanesan lia fuan naꞌak ‘daka fatin aas’).
49 e Mispa, pois disse: Vigie o Senhor entre mim e ti e nos julgue quando estivermos separados um do outro.
50 Hotu Laban dale tenik naꞌak, “Kalo o malo aat mo haꞌukaan oan sia, lale o mola tenik feto, haꞌu la katene. Mais manoin! Maromak mak dadi saksiin baa o mo haꞌu.
50 Se maltratares as minhas filhas e tomares outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 — ausente —
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este montão e esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei o montão para lá, e tu não passarás o montão e a coluna para cá.
53 Ita rua hamate menon neꞌe, hodi itakaan bei siakaan Maromak, mak okaan bei Abraham no haꞌukaan bei Nahor loꞌu-sudur baa. Maromak duꞌuk mak dadi makotu lia bodik ita.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Hotu, Yakob nalo sera baa Maromak iha foho nia leten. Nia moos bolu ema hotu-hotu iha nia sia atu mai naa bele-bele, nodi daka toꞌo seisawan.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Seisawan oan, Laban nakoꞌak deꞌi oan no bein oan sia hotu-hotu. Nia naloon foo matak-malirin baa sia. Hotu, nia fila nikar.
55 Tendo-se levantado Labão pela madrugada, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.