Gênesis 31

Tetun Alkitab (TET) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Dala ida, Yakob rona Laban oan sia dale baa malu naꞌak, “Yakob neꞌe soi basuk, tan nia koi namara itakaan aman sasoin tiꞌan.”
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Baa oras nia moos, Yakob naree banin mane Laban oin kadubuk no la diꞌak no nia hanesan uluk.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Hotu, MAROMAK naruka Yakob naꞌak, “Oras toꞌo tiꞌan. Fila mikar baa o inan-aman ona. Haꞌu nanis kamalu o.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Rona Maromak naruka nunia, Yakob moos naruka ema bolu Rahel no Lea mai nasoru nia iha hae molik.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Feen sia toꞌo mai tiꞌan, Yakob katak baa naꞌak, “Loron hira neꞌe, haꞌu karee emikaan aman oin kadubuk no la diꞌak no haꞌu hanesan uluk. Mais haꞌu katene kaꞌak, Maromak mak haꞌukaan ama tonu-naboot, nanis namutuk no haꞌu.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Emi rua hatene haꞌu kserwisu susi ruin kleur tiꞌan bodik emikaan aman.
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 Mais nia beꞌur nakdiuk haꞌu! Nia seluk nakdiuk haꞌukaan saseban toꞌo dala sanulu. Masik nunia moos, Maromak daka diꞌa-diꞌak haꞌu.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Oras emikaan aman nameno baa haꞌu naꞌak, ‘Bibi rahun makerek sia dadi baa okaan saseban,’ foin bibi nahoris oan rahun makerek hotu. Baa dala seluk nia dale tenik naꞌak, ‘Oras neꞌe, bibi rahun falatak sia dadi baa okaan saseban.’ Foin bibi sia nahoris oan rahun falatak hotu.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Maromak mak nalo nunia, nebee nola emikaan aman bibin, foo baa haꞌu.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Dala ida, oras bibi sia naklaꞌok malu, haꞌu kmeꞌi karee kaꞌak bibi aman mak naklaꞌok nia sia, rahun makerek no falatak mohu.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Hotu, Maromak Niakaan makbukar laleꞌan ida bolu haꞌu iha meꞌi nia naꞌak, ‘Hei Yakob!’
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Nia moos katak naꞌak, ‘Maree lai! Bibi aman mak naklaꞌok nia sia, rahun makerek no falatak mohu. Haꞌu mak babilan nunia, tan Haꞌu karee tiꞌan saa mak Laban nalo baa o.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Haꞌu neꞌe, Maromak. Haꞌu mak katadu aan baa o iha Betel. Iha nebaa, o mariik fatuk ida, o fui mina baa leten, modi loꞌu-sudur baa Haꞌu. Hotu, o mamate menon mo Haꞌu iha nia. Oras neꞌe, o musti laꞌo mela rai neꞌe, fila mikar baa okaan inan-aman rain.’ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Rona laꞌen dale nunia, Rahel no Lea nataa naꞌak, “Diꞌak! Ami tuir dei, tan ami la hetan tenik sasoin tiꞌan nosi ama Laban!
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Nia nalo ami hanesan ema seluk! Nia faꞌan ami, hotu naa lakon amikaan folin!
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Sasoin hotu-hotu mak Maromak nola tiꞌan nosi ama Laban, oras neꞌe dadi bein sasoin bodik ami ho amikaan oan sia! Tan lia nia, kalo Maromak katak nunia tiꞌan, ami tuir baa dei!”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 — ausente —
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Oras Yakob sia atu laꞌo, Laban la iha uma, tan nia baa teri bibi malae rahun. Naree nunia, Rahel foti nanaꞌo nodi aman niakaan aiꞌoi lulik sia.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Yakob sia laꞌo, la tami niakaan banin mane.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Sia laꞌo lai-lais nodi sasoin hotu-hotu, nakur mota boot, liu baa foho Gilead.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Loron tolu liu tiꞌan, foin Laban natene naꞌak Yakob sia nalai tiꞌan.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Hotu, Laban libur niakaan ema sia, teꞌur tuir Yakob sia. Tuir toꞌo loron hitu, foin toma sia iha foho Gilead sia.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Baa kalan nia, Maromak natadu aan baa Laban iha meꞌi naꞌak, “Laban! Kalo o dale mo Yakob, daka ibun diꞌa-diꞌak.”
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Kalan nia, Yakob nariik batane iha foho Gilead sia. Laban sia moos nariik batane la dook nosi nia.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Baa awan, Laban mai nasoru Yakob nodi katak naꞌak, “Yakob! Tan saa o malai no-nook modi haꞌukaan oan feto sia? Hanesan o modi ema mak o kohi mola iha hatuda laran.
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 O malai no-nook, o la tami haꞌu tenik! Kalo o katak diꞌa-diꞌak haꞌu, nanis haꞌu kalo dahur, kalaꞌo emi kodi likurai no bareka, foin emi laꞌo!
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Okaan salan ida tenik, o la foo leet baa haꞌu kdeꞌi haꞌukaan oan no bein oan sia. Okaan hahalok neꞌe, beik liu resik!
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Haꞌu atu kasusar o, bele basuk! Mais hori kalan, Maromak mak okaan ama loꞌu-sudur baa, deꞌan haꞌu naꞌak, kalo haꞌu kdale ko o, haꞌu kmusti daka ibun diꞌa-diꞌak.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Haꞌu katene o laꞌo neꞌe tan o makara fila mikar! Mais, tan saa o sei manaꞌo modi tenik haꞌukaan aiꞌoi lulik sia?”
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Yakob nataa naꞌak, “Tua naꞌi keta deꞌan haꞌu! Haꞌu klaꞌo no-nook, tan haꞌu kataꞌuk keta arumak tua naꞌi natoos oan neꞌe sia, hotu nunabee?”
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Yakob dale nunia, mais nia duꞌuk la natene feen Rahel nanaꞌo nodi aiꞌoik nia sia. Hotu, nia dale tenik naꞌak, “Tua naꞌi! Lia aiꞌoi lulik nia, buka baa! Kalo o metan, taa ukun mate baa ema mak nodi. Sobu karin hotu-hotu dei! Kalo ama naꞌi metan sasoin seluk sia moos, mola mikar. Nebee, ema neꞌe sia hotu-hotu dadi saksiin.”
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Hotu, Laban baa buka aiꞌoik nia sia iha ida-idak batanen. Uluk fohon, Yakob niakaan. Hotu, Lea niakaan. Liu baa, ata feto rua siakaan. Mais, nia la netan aiꞌoik nia sia. Ikus basuk, nia tama baa Rahel batanen.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Mais, Rahel rai subar aiꞌoik nia sia iha kusin kuda unta ohak. Hotu, nia tuur natoos. Laban buka nasirin Rahel batanen, mais la netan.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Oras nia Rahel dale baa aman naꞌak, “Ama keta kanarak. Haꞌu la kbele kariik, tan haꞌu koꞌi kasoru fulan.” Laban buka baa-mai, mais la netan.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Hotu, Yakob nawan saꞌe. Nia dale makaꞌas baa Laban naꞌak, “Haꞌu kalo aat saa tiꞌan baa tua naꞌi, toꞌo teꞌur tuir haꞌu hanesan ema aat!
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Tua naꞌi sobu karin naha sia tiꞌan! Hotu, hetan saa? Kalo hetan saa, rai baa oin neꞌe, nebee ita hotu-hotu haree! Nebee ema neꞌe sia bele nakotu, see niakaan!
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Tinan rua nulu tiꞌan, haꞌu kserwisu bodik tua naꞌi. Oras haꞌu kdaka tua naꞌi niakaan bibi no karau sia, la noo matan ida mak lonus. Matan ida moos, haꞌu la kaa kola.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Kalo asu fuik noꞌo tua naꞌi bibin, haꞌu la kasara baa tua naꞌi. Mais haꞌu mak selu duꞌuk. Tenik, kalo ema nanaꞌo tua naꞌi bibin, tua naꞌi naruka haꞌu mak selu, masik haꞌu la sala!
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Oras loro makas, loro tunu nawai haꞌu. Baa kalan, haꞌu kiki tan malirin. Masik haꞌu kakati moos, haꞌu kdaka tua naꞌi bibin sia loron-kalan.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Tinan rua nulu nia, tebes! Haꞌu kserwisu tinan sanulu resin haat, nebee haꞌu ketan tua naꞌi oan feto sia! Hotu kserwisu tenik tinan neen, nebee haꞌu ketan bibi sia! Haꞌu kserwisu kleur nunia, mais tua naꞌi seluk nakdiuk haꞌukaan saseban sia, toꞌo dala sanulu.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Mais haꞌu ksotir tan Maromak mak Bei Abraham no Ama Isak loꞌu-sudur baa. Kalo Maromak la daka haꞌu, nanis tua naꞌi naruka ema nabuꞌa fila haꞌu, laꞌo kodi liman mamuk. Mais Maromak la taka matan baa haꞌukaan susar. Nia naree haꞌukaan serwisu hotu-hotu. Etuk hori fonin, Nia mai naruka tua naꞌi daka ibun.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Rona Yakob dale nunia, Laban dale naꞌak, “Nuneꞌe! Feto naꞌin rua nia, haꞌukaan oan. Oan mak sia nahoris moos haꞌukaan bein oan sia. Bibi no karau hotu-hotu neꞌe moos, haꞌukaan. Sa-saa hotu-hotu mak o maree iha neꞌe, nanis haꞌukaan! Mais, haꞌu la kbele katoos.
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Diꞌak liu, ita rua hamate menon, nebee ita moris tuir mamenon nia.”
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Hotu, Yakob foti nola fatuk boot ida, taman nariik fatuk nia atu nalo tadak.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Nia moos naruka niakaan ema sia libur fatuk nodi butuk. Hotu, Yakob no Laban sia hotu-hotu tuur atu nalo lahan nodi naa iha nia.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Laban tau naran baa fatuk butuk nia nodi lia Aram naꞌak Yegar Sahaduta (lia isin naꞌak ‘fatuk saksiin’). Yakob moos foo naran nodi lia Ibrani naꞌak Galeed (lia neꞌe moos naꞌak ‘fatuk saksiin’).
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Hotu, Laban katak naꞌak, “Fatuk butuk neꞌe, dadi saksiin bodik ita rua.” (Tan lia nia, ema nanaran fatin nia naꞌak Galeed.)
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Laban moos katak naꞌak, “Nanis MAROMAK duꞌuk mak daka ita rua, nebee masik ita rua dook malu, ita keta hakur mamenon neꞌe.” Etuk, nia moos nanaran fatin nia, Mispa (tan lia fuan mispa neꞌe, lian hanesan lia fuan naꞌak ‘daka fatin aas’).
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Hotu Laban dale tenik naꞌak, “Kalo o malo aat mo haꞌukaan oan sia, lale o mola tenik feto, haꞌu la katene. Mais manoin! Maromak mak dadi saksiin baa o mo haꞌu.
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 — ausente —
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Ita rua hamate menon neꞌe, hodi itakaan bei siakaan Maromak, mak okaan bei Abraham no haꞌukaan bei Nahor loꞌu-sudur baa. Maromak duꞌuk mak dadi makotu lia bodik ita.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Hotu, Yakob nalo sera baa Maromak iha foho nia leten. Nia moos bolu ema hotu-hotu iha nia sia atu mai naa bele-bele, nodi daka toꞌo seisawan.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Seisawan oan, Laban nakoꞌak deꞌi oan no bein oan sia hotu-hotu. Nia naloon foo matak-malirin baa sia. Hotu, nia fila nikar.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.