Gênesis 30
Tetun Alkitab (TET) vs NTLH
1 Oras nia, Rahel sei dauk netan oan. Tan lia nia, Rahel hirus biin. Nia dale baa laꞌen naꞌak, “Ama! Foo oan baa haꞌu lai! Kalo lale, diꞌak liu haꞌu kmate.”
1 Quando Raquel percebeu que não podia ter filhos, ficou com inveja da sua irmã Leia e disse ao marido: — Dê-me filhos; se não, eu morro!
2 Rona Rahel naksuhuk nunia, Yakob nakanas naꞌak, “O maneo haꞌu neꞌe, Maromak mak bele foo oan baa o ka!?”
2 Jacó ficou zangado com Raquel e disse: — Você está pensando que eu sou Deus? É ele quem não deixa você ter filhos.
3 Rahel nataa naꞌak, “Nuneꞌe! Diꞌak liu, o mola haꞌukaan atan Bilha, toba mo nia, nebee nahoris oan bodik haꞌu.”
3 Então Raquel disse: — Aqui está a minha escrava Bila; tenha relações com ela. Quando ela tiver um filho, será como se fosse meu. Desse modo eu serei mãe por meio dela .
4 Hotu, Rahel latan Bilha baa laꞌen. Yakob moos toba no nia.
4 Assim, Raquel deu a Jacó a sua escrava Bila para ser sua concubina , e ele teve relações com ela.
5 Bilha koꞌus, hotu nahoris oan mane ida.
5 Bila ficou grávida e deu a Jacó um filho.
6 Naree nunia, Rahel dale naꞌak, “Maromak rona haꞌukaan hamulak tiꞌan nodi foo oan mane ida baa haꞌu! Nia nakotu haꞌukaan lia nodi moon!” Hotu, Rahel nanaran oan nia, naran Dan (tan lia fuan dan isin naꞌak ‘hakotu lia hodi moon’).
6 Então Raquel disse: — Este menino vai se chamar Dã porque Deus foi justo comigo. Ele ouviu a minha oração e me deu um filho.
7 Hotu, Bilha koꞌus, netan tenik oan mane ida.
7 Bila ficou grávida outra vez e deu a Jacó outro filho.
8 Rahel moos dale tenik naꞌak, “Haꞌu ko haꞌukaan biin sita malu tiꞌan. Haꞌu mak kodi nia.” Tan baa nia, Rahel nanaran oan nia, naran Naftali (tan lia fuan naftali isin naꞌak ‘sita malu’).
8 Aí Raquel disse: — O nome deste menino será Naftali porque lutei muito contra minha irmã e venci.
9 Oras Lea noran la netan oan tenik, nia latan atan Silpa baa Yakob, atu nalo baa feen.
9 Quando Leia percebeu que não ia ter mais filhos, deu a sua escrava Zilpa a Jacó para ser sua concubina.
10 Hotu, Silpa koꞌus, nahoris oan mane ida.
10 E Zilpa deu a Jacó um filho.
11 Naree nunia, Lea dale naꞌak, “Haꞌu ketan sotir diꞌak tiꞌan.” Tan baa nia, Lea nanaran oan nia, naran Gad (tan lia fuan gad isin naꞌak ‘sotir diꞌak’).
11 Então Leia disse: — Que sorte! Este menino vai se chamar Gade .
12 Hotu, Silpa koꞌus, nahoris tenik oan mane ida.
12 Depois Zilpa deu a Jacó outro filho,
13 Naree nunia, Lea moos dale naꞌak, “Haa! Oras neꞌe, foin haꞌu neon diꞌak! Lei haree! Feto hotu-hotu atu dale naꞌak, haꞌu ketan sotir diꞌak basuk tiꞌan.” Tan baa nia, Lea nanaran oan nia, naran Aser (tan lia fuan aser isin naꞌak ‘neon diꞌak’).
13 e Leia disse: — Como sou feliz! Agora as mulheres dirão que sou feliz. Por isso o menino se chamará Aser .
14 Dala ida, oras kuꞌu hare, Ruben baa alas laran. Nia netan ai horis ida dadi aitahan mak bele nalo ema netan oan. Nia nodi mai baa inan Lea. Naree nunia, Rahel nusu baa Lea naꞌak, “Bii! Aitahan mak ohin Ruben nodi mai nia, foo oan ida baa haꞌu lai.”
14 Um dia, no tempo da colheita do trigo, Rúben foi ao campo. Ali achou umas mandrágoras e as levou para Leia, a sua mãe. Quando Raquel viu isso, disse a Leia: — Por favor, dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Mais Lea nataa naꞌak, “Hoi! O neꞌe, liu resik! O madau mola haꞌukaan laꞌen tiꞌan. Oras neꞌe, o nmakara madau mola tenik aitahan mosi haꞌukaan oan. O neꞌe moe lalek!”
15 Leia respondeu: — Será que você acha que tomar o meu marido de mim ainda é pouco? Agora vai querer tomar também as mandrágoras que o meu filho me deu? Aí Raquel disse: — Vamos fazer uma troca: você me dá as mandrágoras, e eu deixo que você durma com Jacó esta noite.
16 Loro malirin, Yakob fila nikar nosi toꞌos. Lea baa nasoru Yakob nodi naꞌak, “Yakob! Kalan neꞌe, o musti toba mo haꞌu, tan haꞌu kselu kedan tiꞌan, kodi haꞌukaan oan aitahan.” Hotu, Yakob toba no Lea baa kalan nia.
16 De tardinha, quando Jacó chegou do campo, Leia foi encontrar-se com ele e disse: — Esta noite você vai dormir comigo porque eu paguei para isso com as mandrágoras que o meu filho achou. Naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Tan Maromak rona Lea namulak, Lea moos koꞌus, hotu nahoris oan mane nomer lima.
17 Deus ouviu a oração de Leia, e ela ficou grávida e deu a Jacó um quinto filho.
18 Nia dale naꞌak, “Maromak selu haꞌukaan kolen tiꞌan, tan haꞌu klatan Silpa dadi baa haꞌukaan laꞌen feen.” Tan baa nia, Lea nanaran oan nia, naran Isaskar (tan lia fuan isaskar naꞌak ‘selu kolen’).
18 Então Leia disse: — Este menino se chamará Issacar , pois Deus me recompensou por ter dado a minha escrava ao meu marido.
19 Nosi ikus, Lea koꞌus, hotu nahoris tenik oan mane nomer neen.
19 Depois Leia engravidou pela sexta vez e deu a Jacó mais um filho.
20 Nia dale naꞌak, “Maromak foo loos lia kabaas ida baa haꞌu tiꞌan. Oras neꞌe, haꞌukaan laꞌen musti nakneter haꞌu, tan haꞌu kahoris oan mane naꞌin neen tiꞌan bodik nia.” Hotu, Lea nanaran oan nia, naran Sebulon (tan lia fuan sebulon isin naꞌak ‘hakneter’).
20 E disse: — Deus me deu um belo presente. Agora o meu marido vai ficar comigo porque lhe dei seis filhos. Por isso ela pôs nele o nome de Zebulom .
21 Nosi ikus, Lea nahoris oan feto ida. Nia nanaran oan nia, naran Dina.
21 Por último Leia teve uma filha e lhe deu o nome de Dina.
22 Nosi ikus, Maromak nanoin Rahel nodi rona niakaan hamulak. Maromak loke Rahel notak,
22 Então Deus lembrou de Raquel. Ele ouviu a sua oração e fez com que ela pudesse ter filhos.
23 hotu Rahel koꞌus, nahoris oan mane ida. Hotu nia dale naꞌak, “Maromak foti soe haꞌukaan moe tiꞌan.”
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus não deixou que eu continuasse envergonhada por não ter filhos.
24 Nia moos dale naꞌak, “Nebee Maromak foo tuꞌan oan mane ida tenik baa haꞌu.” Tan baa nia, Rahel nanaran oan nia, naran Yusuf (tan lia fuan yusuf isin naꞌak ‘kusu nebee foo tuꞌan’).
24 Que o Senhor Deus me dê mais um filho. Por isso ela pôs nele o nome de José .
25 Rahel nahoris Yusuf tiꞌan, Yakob dale no Laban naꞌak, “Ama! Kalo bele, haꞌu kfila uma lai,
25 Depois do nascimento de José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar para a minha terra.
26 ko haꞌukaan feen no oan sia. Ama natene haꞌu kserwisu susi ruin bodik selu kotu sia tiꞌan.”
26 Dê-me os meus filhos e as minhas mulheres, que eu ganhei trabalhando para o senhor, e eu irei embora. O senhor sabe muito bem quanto eu o tenho servido.
27 Rona mane foun dale nunia, banin mane nataa naꞌak, “Oa, rona lai! Kodi kleno urat, haꞌu katene MAROMAK natuun matak-malirin baa haꞌu, tan o.
27 Labão respondeu: — Fique comigo, por favor, pois por meio de adivinhações fiquei sabendo que o
28 Dadi, makara musu hira moos, haꞌu kselu! Surak, tuur mafati iha neꞌe, modi serwisu nima-nimak bodik haꞌu.”
28 Diga quanto quer ganhar, que eu pagarei.
29 Rona nola nunia, Yakob nataa naꞌak, “Ama naree duꞌuk tiꞌan, haꞌukaan serwisu makaꞌas. Tan haꞌu serwisu makaꞌas nunia, ama niakaan bibi no karau sia bea bei-beik.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como tenho cuidado dos seus animais.
30 Oras haꞌu ksei la mai dauk, ama sasoin sia sei la duun waꞌin nunia. Mais oras neꞌe, ama soi tiꞌan. MAROMAK natuun matak-malirin baa ama, tan haꞌukaan serwisu nia. Oras toꞌo tiꞌan, haꞌu atu kserwisu bodik haꞌukaan feen-oan.”
30 Antes de eu chegar, o senhor tinha pouco, mas depois tudo aumentou muito. E Deus tem abençoado o senhor em todos os lugares por onde eu tenho andado. Mas agora preciso cuidar da minha própria família.
31 Rona nola nunia, Laban nusu naꞌak, “Haꞌu kmusti selu nunabee baa o?”
31 — Quanto você quer que eu lhe pague? — insistiu Labão. Jacó respondeu: — Não quero salário. Eu continuarei a cuidar das suas ovelhas se o senhor concordar com a proposta que vou fazer.
32 Ohin loron neꞌe kedan, foo leet baa haꞌu kbaa ama niakaan bibi no bibi malae sia, nebee kboi kola balu. Rahun la makerek, dadi baa ama niakaan. Mais kalo rahun makerek, dadi baa haꞌukaan. Haꞌu moos kola bibi malae metan hotu-hotu. Bibi nia sia, hodi selu haꞌukaan kolen.
32 Hoje vou passar por todo o seu rebanho a fim de separar para mim todos os carneirinhos pretos e todos os cabritos malhados e com manchas. É só isso que eu quero como salário.
33 Baa loron ikus, ama bele natene haꞌu neꞌe moon ka lale. Oras nabee dei, ama bele mai naree haꞌukaan bibi sia. Kalo ama naree bibi rahun la makerek, lale haree bibi malae mutik, ama natene kedan naꞌak, haꞌu kanaꞌo kola bibi nia sia.”
33 No futuro será fácil o senhor saber se eu tenho sido honesto. Na hora de conferir o meu salário, se houver no meu rebanho carneirinhos que não sejam pretos e cabritos que não sejam malhados ou não tenham manchas, o senhor saberá que fui eu que roubei.
34 Rona nola nunia, Laban simu nodi naꞌak, “Diꞌak! Nunia dei.”
34 Labão concordou, dizendo: — Está bem. Aceito a sua proposta.
35 — ausente —
35 Mas naquele mesmo dia Labão separou para si todos os cabritos que tinham listas ou manchas, todas as cabras malhadas e as manchadas ou que tinham algum branco e todos os carneirinhos pretos. Ele os entregou aos seus filhos para cuidarem deles
36 — ausente —
36 e se afastou de Jacó a uma distância de três dias de viagem. E Jacó ficou cuidando dos outros animais de Labão.
37 Hotu, nia taa nola ai sorun nosi ai huun oik tolu. Nia loke ai kulit nia sia nalo makerek mak noo kaketak.
37 Então Jacó pegou galhos verdes de choupo, de amendoeira e de plátano e descascou-os, fazendo aparecer listas brancas.
38 Nia tau ai makerek mak noo keketak nia sia baa bibi hemun fatik. Bibi sia nanis naklaꞌok malu iha nia.
38 Ele pôs esses galhos na frente dos animais, nos bebedouros onde iam beber. Ele fez isso porque eles cruzavam quando iam beber.
39 Tan bibi sia naklaꞌok malu iha ai makerek mak noo keketak nia sia, oan sia moris mai, rahun makerek.
39 E, como cruzavam diante dos galhos, as ovelhas davam crias listadas, com manchas e malhadas.
40 Oras Laban niakaan bibi sia naklaꞌok malu, Yakob feur sia seꞌi oin baa bibi rahun makerek. Hotu, oan sia moos rahun makerek hotu. Nodi nunia, Yakob niakaan bibi sia bea tuꞌan. Hotu, nia sasa faꞌe sia, nosi Laban niakaan bibi sia.
40 Jacó separou as ovelhas dos bodes e fez com que olhassem na direção dos animais listados e dos animais pretos do rebanho de Labão. Assim, Jacó foi formando o seu próprio rebanho, separando-o dos animais de Labão.
41 Baa oras bibi mak biit naklaꞌok malu, Yakob tau ai makerek iha siakaan oin iha siakaan hemun fatik.
41 Quando os animais fortes estavam cruzando, Jacó punha os galhos das árvores na frente deles nos bebedouros, e assim eles cruzavam perto dos galhos.
42 Mais, kalo naree bibi biit lalek sia naklaꞌok malu, nia la rai ai baa. Hodi nunia, Laban netan bibi biit lalek hotu-hotu. Mais, Yakob netan bibi mak biit hotu-hotu.
42 Mas na frente dos animais fracos Jacó não punha os galhos. Por isso os animais fracos ficavam para Labão, e os mais fortes ficavam para Jacó.
43 Hodi nunia, Yakob soi tebe-tebes. Niakaan bibi, bibi malae, kuda unta, kuda keledai no ata sia, waꞌin liu resik.
43 Desse modo ele ficou muito rico e chegou a ter muitas ovelhas e cabras, escravos, escravas, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.