Gênesis 29

Tetun Alkitab (TET) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hotu, Yakob laꞌo liu baa lorosaꞌe.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Loron ida, nia naree wee knuuk kreꞌis baa leo ida. Bibi no bibi malae nako tolu nein atu nemu iha nia. Mais, noo fatuk boot ida mak taka nola wee knuuk nia.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Hahalok nanis iha nia, bibi no bibi malae hotu-hotu libur malu tiꞌan, foin makbalin foti sees fatuk nia, nebee nakonu wee nodi naroo bibi sia. Naroo hotu, sia taka nikar wee knuuk nia.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Toꞌo wee nia, Yakob nusu makbalin iha nia sia naꞌak, “Emi hosi nabee?”
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Yakob nusu tenik naꞌak, “Emi hatene haꞌukaan tua naꞌi Laban ka lale? Nia mak Nahor bein oan!”
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Hotu Yakob nusu tenik naꞌak, “Nia diꞌa-diꞌak dei ka?”
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Rona nola nunia, Yakob dale tenik naꞌak, “Oras neꞌe loro sei aas! Diꞌak liu emi haroo bibi sia ona mak naklibur tiꞌan iha neꞌe. Hotu, halaꞌo hodi baa hae molik, nebee naa tenik hae.”
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Mais sia sakar Yakob naꞌak, “La bele nunia! Ami musti hein makbalin sia hotu-hotu nodi bibi sia mai naklibur iha neꞌe lai, foin ami foti sees fatuk nia, hodi haroo bibi sia.”
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Yakob sei dale no makbalin nia sia, Rahel moos toꞌo mai. Rahel nalaꞌo nodi aman niakaan bibi malae sia, tan loron-loron nia mak naliku.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Naree Rahel no bibi sia mai, Yakob baa loke kedan wee knuuk tatakan nia. Hotu, nia naroo bibi sia.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Hotu, nia nakoꞌak deꞌi Rahel nodi tanis naꞌak,
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 “Ali! Haꞌu neꞌe, o aman feton Ribka oan.” Rona nola nunia, Rahel nalai fila kedan baa katak aman.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Laban rona Rahel dale naꞌak Yakob, mak nia feton Ribka oan, nia nalai baa nasoru. Nasoru nola tiꞌan, Laban nakoꞌak deꞌi Yakob, nodi baa uma. Yakob moos nasara lia hotu-hotu baa tua naꞌi Laban.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 — ausente —
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 foin Laban katak baa Yakob naꞌak, “Nuneꞌe, Yakob! Ita rua famili malu. Haꞌu la koꞌuk o serwisu loos bodik haꞌu. O musu kansera hira?”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Oras nia, Laban noo oan feto naꞌin rua. Biin naran Lea. Alin naran Rahel.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Lea matan krai-raik. Mais Rahel oin kabaas lo-loos, isin moos furak.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Tan Yakob beer Rahel, nia nataa Laban naꞌak, “Haꞌu atu kserwisu bodik tua naꞌi tinan hitu, surak haꞌu kola Rahel.”
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Rona nola nunia, Laban simu naꞌak, “Kakara! Diꞌak liu o mak mola Rahel, tan o haꞌukaan familin duꞌuk! Hein baa neꞌe dei, serwisu bodik haꞌu.”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Hotu, Yakob serwisu tinan hitu, nebee netan Rahel. Nia beer Rahel liu resik. Dadi, tinan hitu nia, nia noran nuꞌu loron hira dei.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Tinan hitu siku tiꞌan, Yakob foo natene baa Laban naꞌak, “Haꞌu kserwisu tinan hitu tiꞌan bodik tua naꞌi. Dadi, latan Rahel baa haꞌu ona.”
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Hotu, Laban nalo dahur, namata ema hotu-hotu iha rai nia.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 — ausente —
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 — ausente —
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 — ausente —
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 — ausente —
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 — ausente —
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Rona nola Laban dalen, Yakob moos simu. Oras dahur loron hitu nia hotu tiꞌan, Laban latan Rahel baa Yakob.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Laban moos latan tenik ata feto ida naran Bilha, dadi baa Rahel atan.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Hotu, Yakob toba no Rahel. Nia beer basuk Rahel liu nosi Lea. Nia moos serwisu tuꞌan tenik tinan hitu bodik niakaan banin mane.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 MAROMAK natene Yakob beer Rahel liu Lea. Tan lia nia, MAROMAK nakara Lea nahoris oan. Mais Rahel la noo oan.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Lea moos koꞌus, hotu netan oan mane ida. Nia dale naꞌak “MAROMAK naree haꞌukaan susar tiꞌan! Oras neꞌe, haꞌukaan laꞌen nakara haꞌu ona.” Hotu, Lea nanaran oan nia, naran Ruben (tan lia fuan ruben hanesan lia fuan ida naꞌak, “Nia naree haꞌukaan susar tiꞌan”).
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Hotu, Lea koꞌus, netan tenik oan mane ida. Nia dale naꞌak, “MAROMAK rona tiꞌan haꞌukaan laꞌen la naliku haꞌu. Tan baa nia, MAROMAK foo tuꞌan tenik oan ida baa haꞌu.” Hotu, Lea nanaran oan nia, naran Simeon (tan lia fuan simeon isin naꞌak ‘rona tiꞌan’).
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Hotu, Lea koꞌus, netan tenik oan mane ida. Nia dale naꞌak, “Kodi oan neꞌe, haꞌukaan lia mohu tiꞌan. Haꞌukaan laꞌen nanis nametis aan no haꞌu, tan haꞌu kahoris oan mane naꞌin tolu tiꞌan bodik nia.” Tan baa nia, Lea nanaran oan nia, naran Lewi (tan lia fuan lewi isin naꞌak ‘hametis aan’).
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Nosi ikus, Lea koꞌus, netan tenik oan mane ida. Nia dale naꞌak, “Dala ida neꞌe, haꞌu kakara tonu-kaboot MAROMAK!” Hotu, Lea nanaran oan nia, naranYahuda (tan lia fuan yahuda isin naꞌak ‘tonu-haboot’). Nunia tiꞌan, Lea la nahoris ona.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.