Gênesis 29

Tetun Alkitab (TET) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hotu, Yakob laꞌo liu baa lorosaꞌe.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Loron ida, nia naree wee knuuk kreꞌis baa leo ida. Bibi no bibi malae nako tolu nein atu nemu iha nia. Mais, noo fatuk boot ida mak taka nola wee knuuk nia.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Hahalok nanis iha nia, bibi no bibi malae hotu-hotu libur malu tiꞌan, foin makbalin foti sees fatuk nia, nebee nakonu wee nodi naroo bibi sia. Naroo hotu, sia taka nikar wee knuuk nia.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Toꞌo wee nia, Yakob nusu makbalin iha nia sia naꞌak, “Emi hosi nabee?”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Yakob nusu tenik naꞌak, “Emi hatene haꞌukaan tua naꞌi Laban ka lale? Nia mak Nahor bein oan!”
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Hotu Yakob nusu tenik naꞌak, “Nia diꞌa-diꞌak dei ka?”
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Rona nola nunia, Yakob dale tenik naꞌak, “Oras neꞌe loro sei aas! Diꞌak liu emi haroo bibi sia ona mak naklibur tiꞌan iha neꞌe. Hotu, halaꞌo hodi baa hae molik, nebee naa tenik hae.”
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Mais sia sakar Yakob naꞌak, “La bele nunia! Ami musti hein makbalin sia hotu-hotu nodi bibi sia mai naklibur iha neꞌe lai, foin ami foti sees fatuk nia, hodi haroo bibi sia.”
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Yakob sei dale no makbalin nia sia, Rahel moos toꞌo mai. Rahel nalaꞌo nodi aman niakaan bibi malae sia, tan loron-loron nia mak naliku.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Naree Rahel no bibi sia mai, Yakob baa loke kedan wee knuuk tatakan nia. Hotu, nia naroo bibi sia.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Hotu, nia nakoꞌak deꞌi Rahel nodi tanis naꞌak,
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 “Ali! Haꞌu neꞌe, o aman feton Ribka oan.” Rona nola nunia, Rahel nalai fila kedan baa katak aman.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Laban rona Rahel dale naꞌak Yakob, mak nia feton Ribka oan, nia nalai baa nasoru. Nasoru nola tiꞌan, Laban nakoꞌak deꞌi Yakob, nodi baa uma. Yakob moos nasara lia hotu-hotu baa tua naꞌi Laban.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 — ausente —
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 foin Laban katak baa Yakob naꞌak, “Nuneꞌe, Yakob! Ita rua famili malu. Haꞌu la koꞌuk o serwisu loos bodik haꞌu. O musu kansera hira?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Oras nia, Laban noo oan feto naꞌin rua. Biin naran Lea. Alin naran Rahel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Lea matan krai-raik. Mais Rahel oin kabaas lo-loos, isin moos furak.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Tan Yakob beer Rahel, nia nataa Laban naꞌak, “Haꞌu atu kserwisu bodik tua naꞌi tinan hitu, surak haꞌu kola Rahel.”
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Rona nola nunia, Laban simu naꞌak, “Kakara! Diꞌak liu o mak mola Rahel, tan o haꞌukaan familin duꞌuk! Hein baa neꞌe dei, serwisu bodik haꞌu.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Hotu, Yakob serwisu tinan hitu, nebee netan Rahel. Nia beer Rahel liu resik. Dadi, tinan hitu nia, nia noran nuꞌu loron hira dei.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Tinan hitu siku tiꞌan, Yakob foo natene baa Laban naꞌak, “Haꞌu kserwisu tinan hitu tiꞌan bodik tua naꞌi. Dadi, latan Rahel baa haꞌu ona.”
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Hotu, Laban nalo dahur, namata ema hotu-hotu iha rai nia.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 — ausente —
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 — ausente —
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 — ausente —
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 — ausente —
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 — ausente —
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Rona nola Laban dalen, Yakob moos simu. Oras dahur loron hitu nia hotu tiꞌan, Laban latan Rahel baa Yakob.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Laban moos latan tenik ata feto ida naran Bilha, dadi baa Rahel atan.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Hotu, Yakob toba no Rahel. Nia beer basuk Rahel liu nosi Lea. Nia moos serwisu tuꞌan tenik tinan hitu bodik niakaan banin mane.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 MAROMAK natene Yakob beer Rahel liu Lea. Tan lia nia, MAROMAK nakara Lea nahoris oan. Mais Rahel la noo oan.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Lea moos koꞌus, hotu netan oan mane ida. Nia dale naꞌak “MAROMAK naree haꞌukaan susar tiꞌan! Oras neꞌe, haꞌukaan laꞌen nakara haꞌu ona.” Hotu, Lea nanaran oan nia, naran Ruben (tan lia fuan ruben hanesan lia fuan ida naꞌak, “Nia naree haꞌukaan susar tiꞌan”).
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Hotu, Lea koꞌus, netan tenik oan mane ida. Nia dale naꞌak, “MAROMAK rona tiꞌan haꞌukaan laꞌen la naliku haꞌu. Tan baa nia, MAROMAK foo tuꞌan tenik oan ida baa haꞌu.” Hotu, Lea nanaran oan nia, naran Simeon (tan lia fuan simeon isin naꞌak ‘rona tiꞌan’).
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Hotu, Lea koꞌus, netan tenik oan mane ida. Nia dale naꞌak, “Kodi oan neꞌe, haꞌukaan lia mohu tiꞌan. Haꞌukaan laꞌen nanis nametis aan no haꞌu, tan haꞌu kahoris oan mane naꞌin tolu tiꞌan bodik nia.” Tan baa nia, Lea nanaran oan nia, naran Lewi (tan lia fuan lewi isin naꞌak ‘hametis aan’).
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Nosi ikus, Lea koꞌus, netan tenik oan mane ida. Nia dale naꞌak, “Dala ida neꞌe, haꞌu kakara tonu-kaboot MAROMAK!” Hotu, Lea nanaran oan nia, naranYahuda (tan lia fuan yahuda isin naꞌak ‘tonu-haboot’). Nunia tiꞌan, Lea la nahoris ona.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.