Gênesis 27
Tetun Alkitab (TET) vs NAA
1 Oras Isak hetak katuas, matan moos malahuk basuk tiꞌan. Loron ida, nia bolu oan ulun Esau mak nia nadomi basuk naꞌak, “Esau, mai neꞌe lai!”
1 Quando Isaque envelheceu e os seus olhos se enfraqueceram, a ponto de não mais poder ver, chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: — Meu filho! Esaú respondeu: — Aqui estou!
2 Hotu, Isak katak baa Esau naꞌak, “Haꞌu katuas tiꞌan, la katene wainhira haꞌu kmate.
2 O pai lhe disse: — Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Oras neꞌe, o mola rama no diman, baa buka mola naꞌan fuik ida bodik haꞌu!
3 Pegue agora as suas armas, a sua aljava e o seu arco, vá ao campo e apanhe para mim alguma caça.
4 Hotu teꞌin, malo midar tuir haꞌukaan beer. Hotu, modi mai haꞌu. Kaa kotu, haꞌu kfoo kedan matak-malirin baa o. Kalo haꞌu kfoo matak-malirin baa o tiꞌan, haꞌu kmate moos, bele ona.”
4 Faça uma comida saborosa, como eu aprecio, e traga aqui para mim, para que eu coma e abençoe você antes que eu morra.
5 Rona nola nunia, Esau sai baa buka naꞌan fuik. Mais natoon baa oras Isak dale no Esau, Ribka moos rona.
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Hotu, Ribka baa katak Yakob naꞌak, “Hei Yakob! Rona diꞌa-diꞌak! Foin da-dauk, haꞌu krona okaan aman dale baa Esau, naꞌak nuneꞌe:
6 Então Rebeca disse a Jacó, seu filho: — Ouvi seu pai falar com Esaú, o seu irmão. Ele disse:
7 ‘Baa buka mola naꞌan fuik ida. Hotu, teꞌin, malo midar, modi mai haꞌu. Kaa kotu tiꞌan, haꞌu kfoo kedan matak-malirin baa o iha MAROMAK oin.’
7 “Traga uma caça e faça uma comida saborosa para mim, para que eu coma e o abençoe na presença do Senhor , antes que eu morra.”
8 Tan okaan ama naꞌak nunia, o rona diꞌa-diꞌak modi malo tuir haꞌukaan harukan neꞌe.
8 Agora, meu filho, escute as minhas palavras e faça o que lhe ordeno.
9 Baa itakaan bibi natar, boi mola bibi salak bokur matan rua. Koꞌa mola isin, modi mai haꞌu. Haꞌu atu kteꞌin, tuir okaan aman beer.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois bons cabritos. Deles farei uma saborosa comida para o seu pai, como ele aprecia.
10 Teꞌin kotu tiꞌan, o musti modi baa okaan ama naa, nebee oras nia sei moris neꞌe, nia foo kedan matak-malirin baa o ona. Hodi nunia, o mak metan matak-malirin. Lahoos okaan maun.”
10 Você a levará ao seu pai, para que a coma e o abençoe, antes que ele morra.
11 Mais Yakob dale baa inan naꞌak, “Nuneꞌe ina. Mau Esau isin marahuk, mais haꞌu lale!
11 Mas Jacó disse a Rebeca, sua mãe: — Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem de pele lisa.
12 Keta arumak ama kaer kona haꞌukaan isin, hotu natene kedan naꞌak, haꞌu kbeꞌur nia. Hotu nia kastikar haꞌu!”
12 Se o meu pai me apalpar, passarei a ser visto por ele como zombador e trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Mais inan katak naꞌak, “Yakob! Keta mataꞌuk. Ina mak nahulin! Kalo ama kastikar o, soꞌin ina mak natiu! Baa mola bibi nia sia ona.”
13 A mãe respondeu: — Caia sobre mim essa maldição, meu filho. Faça somente o que eu digo: vá e traga os cabritos para mim.
14 Rona nola nunia, Yakob baa boi nola bibi. Hotu, koꞌa nodi foo baa inan. Ribka moos teꞌin kedan tuir Isak beer.
14 Ele foi, pegou os cabritos e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Hotu Ribka baa nola faru ida mak Esau tau nanis, foo baa Yakob tau.
15 Depois, Rebeca pegou a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu Jacó, seu filho mais novo.
16 Nia moos falun Yakob liman no kokorok nodi bibi kulit mak noo rahun.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Hotu nia foo baa Yakob haan midar nia no tubi mak nia nalo tiꞌan.
17 Então entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Hotu, Yakob nodi haan nia baa aman nodi katak naꞌak, “Ama! Haꞌu kmai tiꞌan.”
18 Jacó foi a seu pai e disse: — Meu pai! Ele respondeu: — Fale! Quem é você, meu filho?
19 Yakob nataa naꞌak, “Haꞌu, ama oan ulun, Esau! Haꞌu kalo tiꞌan tuir ama nakara ohin nia. Madeer, maa ona. Haꞌu kteꞌin tiꞌan naꞌan nia mak kola iha alas laran. Maa hotu, foo kedan matak-malirin baa haꞌu ona.”
19 Jacó respondeu a seu pai: — Sou Esaú, seu filho primogênito. Fiz o que o senhor ordenou. Levante-se, por favor; sente-se e coma da minha caça, para que depois o senhor me abençoe.
20 Rona nola nunia, Isak katak naꞌak, “O makaꞌas tebes! O bele metan lais nunia?”
20 Isaque perguntou a seu filho: — Como foi que você conseguiu achar a caça tão depressa, meu filho? Ele respondeu: — Porque o
21 Hotu, Isak bolu Yakob naꞌak, “Mareꞌis aan mai, nebee haꞌu kaer kokon o! O neꞌe, Esau tebes ka, lahoos?”
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto, para que eu o apalpe, meu filho, e veja se você é meu filho Esaú ou não.
22 Hotu, Yakob nareꞌis aan baa aman. Katuas nahuu kaer nia nodi naꞌak, “Lia maliak neꞌe, Yakob lian! Mais liman neꞌe, Esau liman.”
22 Jacó se aproximou de Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: — A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú.
23 Isak la natene Yakob, tan liman marahuk hanesan Esau. Isak simu atu foo matak-malirin baa Yakob,
23 E não o reconheceu, porque as mãos realmente estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 mais nia sei nusu tenik naꞌak, “O neꞌe, Esau tebes ka?”
24 Então perguntou: — Você é mesmo o meu filho Esaú? Ele respondeu: — Eu sou.
25 Hotu, Isak dale naꞌak, “Lolo soruk naꞌan nia mai, nebee haꞌu kaa. Kaa kotu, haꞌu kfoo matak-malirin baa o.” Yakob moos lolo soruk naꞌan nia no anggor ween baa, Aman moos naa.
25 Então disse: — Traga isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho e o abençoe. Jacó a levou até ele e o pai comeu. Trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Naa-nemu notu, aman katak naꞌak, “Oa! Mareꞌis aan mai, deꞌi haꞌu.”
26 Então Isaque, seu pai, lhe disse: — Venha cá e me dê um beijo, meu filho.
27 Yakob moos nareꞌis aan baa deꞌi aman. Isak moos noran nola Esau farun nuhar. Hotu, nia foo matak-malirin baa Yakob naꞌak,
27 Ele se aproximou e o beijou. Então o pai aspirou o cheiro da roupa dele e o abençoou. Ele disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Nebee, Maromak natuun maꞌun nosi laleꞌan,
28 Deus lhe dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de vinho.
29 Ema klubun sia atu dadi baa okaan atan.
29 Que povos sirvam você, e nações o reverenciem. Que você seja senhor de seus irmãos, e os filhos de sua mãe se curvem diante de você. Maldito seja quem o amaldiçoar, e bendito quem o abençoar.
30 Isak foo matak-malirin baa Yakob tiꞌan, Yakob sai nela aman. La kleur, maun Esau fila mai, nodi naꞌan mak foin kohi nola.
30 E aconteceu que, depois que Isaque abençoou Jacó e este tinha acabado de sair da presença de seu pai, chegou Esaú, seu irmão, vindo da sua caçada.
31 Nia baa teꞌin, hotu nodi baa aman. Nia bolu naꞌak, “Ama! Haꞌu kmai tiꞌan. Madeer maa ona. Haꞌu kteꞌin tiꞌan naꞌan fuik mak ama nusu nia. Ama naa notu, foo matak-malirin baa haꞌu ona.”
31 Ele também fez uma comida saborosa e a levou ao seu pai. E lhe disse: — Levante-se, meu pai, e coma da caça de seu filho, para que o senhor me abençoe.
32 Rona nola nunia, Isak blaar! Hotu nia nusu naꞌak, “Hoi! O neꞌe, see tenik?”
32 Então Isaque, o pai dele, perguntou: — Quem é você? Ele respondeu: — Sou o seu filho, o seu primogênito; sou Esaú.
33 Rona nola nunia, Isak kiki. Hotu nia nusu naꞌak, “Kalo nunia, see mak ohin nodi naꞌan baa haꞌu kaa nia? Haꞌu kfoo matak-malirin baa nia tiꞌan! La bele fokit kikar ona.”
33 Isaque estremeceu, sentindo uma violenta comoção. E disse: — Mas então quem foi aquele que apanhou a caça e trouxe para mim? Eu comi tudo, antes que você chegasse, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Rona aman dale nunia, Esau laran moras kedan. Nia tanis nodi nusu naꞌak, “Adeei, ama! Foo tenik matak-malirin baa haꞌu!”
34 Ao ouvir tais palavras de seu pai, Esaú deu um grito cheio de amargura e disse: — Abençoe também a mim, meu pai!
35 Isak moos nataa naꞌak, “Okaan alin mai beꞌur nola haꞌu, nodi nanaꞌo nola okaan matak-malirin tiꞌan.”
35 Mas Isaque respondeu: — Seu irmão veio e, com astúcia, tomou a bênção que era sua.
36 Hotu Esau dale naꞌak, “Nia beꞌur haꞌu dala rua tiꞌan. Uluk fohon, beꞌur nola haꞌukaan beran oa ulun! Oras neꞌe, beꞌur nola tenik haꞌukaan matak-malirin. Etuk oin, nia naran ‘Yakob’. Tan lisan tebe-tebes tuir naran ‘beꞌur teen’. Mais ama sei noo matak-malirin seluk bodik haꞌu ka lale?”
36 Esaú disse: — Não é com razão que ele se chama Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora tomou a bênção que era minha. E perguntou: — Então o senhor não reservou nenhuma bênção para mim?
37 Isak nataa naꞌak, “Haꞌu kfoti tiꞌan nia dadi baa okaan ulun. Niakaan maun-alin hotu-hotu, atu dadi baa niakaan atan! Haꞌu kfoo tiꞌan baa nia, hare waꞌin lear no anggor fuan bokar tebe-tebes. Dadi, oa! Oras neꞌe, matak-malirin saa tenik mak atu kfoo baa o? La noo tiꞌan.”
37 Isaque respondeu a Esaú: — Eis que o constituí senhor sobre você, e fiz com que todos os parentes sejam servos dele; de trigo e de vinho o supri. Assim, o que posso fazer por você, meu filho?
38 Rona nola nunia, Esau nusu bei-beik baa aman naꞌak, “Ama noo matak-malirin mesak ida dei ka? Nanis, ama sei bele buka matak-malirin seluk bodik haꞌu. Masik oan ida dei moos, diꞌak!” Hotu, Esau tanis tenik.
38 Esaú disse a seu pai: — Será que o senhor, meu pai, tem somente uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Isak moos nataa nikar nia naꞌak,
39 Então Isaque, seu pai, disse: Sua habitação será longe dos lugares férteis da terra, longe do orvalho que cai do alto.
40 Okaan surik naruk mak atu foo moris baa o.
40 Você viverá da sua espada e servirá o seu irmão; quando, porém, você se libertar, sacudirá do seu pescoço o jugo dele.
41 Nunia hotu, Esau hirus tebe-tebes Yakob, tan nia nadau nola niakaan matak-malirin. Mais Esau naneo naꞌak, “La kleur, ama mate. Dadi, haꞌu kein dei, toꞌo loron daka ama maten liu tiꞌan, foin haꞌu koꞌo nia!”
41 Esaú passou a odiar Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado. E disse em seu íntimo: — Os dias de luto por meu pai se aproximam; então matarei meu irmão Jacó.
42 — ausente —
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho. Então ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: — Eis que o seu irmão Esaú se consola fazendo planos para matá-lo.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouça bem o que vou dizer: levante-se e fuja para a casa de Labão, meu irmão, em Harã.
44 Baa mein heik iha nebaa, toꞌo okaan maun laran malirin.
44 Fique com ele alguns dias, até que passe o furor de seu irmão,
45 Nosi ikus, kalo nia naluꞌa tiꞌan okaan hahalok baa nia, foin haꞌu karuka ema bolu nikar o. Tan haꞌu la koꞌuk, haꞌukaan oan rua-rua lakon loron ida.”
45 e cesse o rancor dele contra você, e se esqueça do que você lhe fez. Quando isso acontecer, enviarei alguém para trazer você de volta. Não posso perder os meus dois filhos num só dia!
46 Hotu, Ribka katak baa Isak naꞌak, “Haꞌu la kbeer tiꞌan Esau feen ema Het nia! Kalo Yakob moos nola feto Het, diꞌak liu haꞌu kmate.”
46 Então Rebeca disse a Isaque: — Estou aborrecida da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.