Gênesis 27

Tetun Alkitab (TET) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Oras Isak hetak katuas, matan moos malahuk basuk tiꞌan. Loron ida, nia bolu oan ulun Esau mak nia nadomi basuk naꞌak, “Esau, mai neꞌe lai!”
1 Quando Isaque já estava velho, e se lhe enfraqueciam os olhos, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele lhe respondeu: Eis-me aqui!
2 Hotu, Isak katak baa Esau naꞌak, “Haꞌu katuas tiꞌan, la katene wainhira haꞌu kmate.
2 Disse-lhe o pai: Eis que agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Oras neꞌe, o mola rama no diman, baa buka mola naꞌan fuik ida bodik haꞌu!
3 toma, pois, as tuas armas, a tua aljava e o teu arco; e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça;
4 Hotu teꞌin, malo midar tuir haꞌukaan beer. Hotu, modi mai haꞌu. Kaa kotu, haꞌu kfoo kedan matak-malirin baa o. Kalo haꞌu kfoo matak-malirin baa o tiꞌan, haꞌu kmate moos, bele ona.”
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; a fim de que a minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Rona nola nunia, Esau sai baa buka naꞌan fuik. Mais natoon baa oras Isak dale no Esau, Ribka moos rona.
5 Ora, Rebeca estava escutando quando Isaque falou a Esaú, seu filho. Saiu, pois, Esaú ao campo para apanhar caça e trazê-la.
6 Hotu, Ribka baa katak Yakob naꞌak, “Hei Yakob! Rona diꞌa-diꞌak! Foin da-dauk, haꞌu krona okaan aman dale baa Esau, naꞌak nuneꞌe:
6 Disse então Rebeca a Jacó, seu filho: Eis que ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 ‘Baa buka mola naꞌan fuik ida. Hotu, teꞌin, malo midar, modi mai haꞌu. Kaa kotu tiꞌan, haꞌu kfoo kedan matak-malirin baa o iha MAROMAK oin.’
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante do Senhor, antes da minha morte.
8 Tan okaan ama naꞌak nunia, o rona diꞌa-diꞌak modi malo tuir haꞌukaan harukan neꞌe.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te ordeno:
9 Baa itakaan bibi natar, boi mola bibi salak bokur matan rua. Koꞌa mola isin, modi mai haꞌu. Haꞌu atu kteꞌin, tuir okaan aman beer.
9 Vai ao rebanho, e traze-me de lá das cabras dois bons cabritos; e eu farei um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Teꞌin kotu tiꞌan, o musti modi baa okaan ama naa, nebee oras nia sei moris neꞌe, nia foo kedan matak-malirin baa o ona. Hodi nunia, o mak metan matak-malirin. Lahoos okaan maun.”
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma, a fim de te abençoar antes da sua morte.
11 Mais Yakob dale baa inan naꞌak, “Nuneꞌe ina. Mau Esau isin marahuk, mais haꞌu lale!
11 Respondeu, porém, Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é peludo, e eu sou liso.
12 Keta arumak ama kaer kona haꞌukaan isin, hotu natene kedan naꞌak, haꞌu kbeꞌur nia. Hotu nia kastikar haꞌu!”
12 Porventura meu pai me apalpará e serei a seus olhos como enganador; assim trarei sobre mim uma maldição, e não uma bênção.
13 Mais inan katak naꞌak, “Yakob! Keta mataꞌuk. Ina mak nahulin! Kalo ama kastikar o, soꞌin ina mak natiu! Baa mola bibi nia sia ona.”
13 Respondeu-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim caia essa maldição; somente obedece à minha voz, e vai trazer-mos.
14 Rona nola nunia, Yakob baa boi nola bibi. Hotu, koꞌa nodi foo baa inan. Ribka moos teꞌin kedan tuir Isak beer.
14 Então ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez um guisado saboroso como seu pai gostava.
15 Hotu Ribka baa nola faru ida mak Esau tau nanis, foo baa Yakob tau.
15 Depois Rebeca tomou as melhores vestes de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais moço;
16 Nia moos falun Yakob liman no kokorok nodi bibi kulit mak noo rahun.
16 com as peles dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço;
17 Hotu nia foo baa Yakob haan midar nia no tubi mak nia nalo tiꞌan.
17 e pôs o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó, seu filho.
18 Hotu, Yakob nodi haan nia baa aman nodi katak naꞌak, “Ama! Haꞌu kmai tiꞌan.”
18 E veio Jacó a seu pai, e chamou: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Yakob nataa naꞌak, “Haꞌu, ama oan ulun, Esau! Haꞌu kalo tiꞌan tuir ama nakara ohin nia. Madeer, maa ona. Haꞌu kteꞌin tiꞌan naꞌan nia mak kola iha alas laran. Maa hotu, foo kedan matak-malirin baa haꞌu ona.”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te, pois, senta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Rona nola nunia, Isak katak naꞌak, “O makaꞌas tebes! O bele metan lais nunia?”
20 Perguntou Isaque a seu filho: Como é que tão depressa a achaste, filho meu? Respondeu ele: Porque o Senhor, teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Hotu, Isak bolu Yakob naꞌak, “Mareꞌis aan mai, nebee haꞌu kaer kokon o! O neꞌe, Esau tebes ka, lahoos?”
21 Então disse Isaque a Jacó: Chega-te, pois, para que eu te apalpe e veja se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Hotu, Yakob nareꞌis aan baa aman. Katuas nahuu kaer nia nodi naꞌak, “Lia maliak neꞌe, Yakob lian! Mais liman neꞌe, Esau liman.”
22 chegou-se Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Isak la natene Yakob, tan liman marahuk hanesan Esau. Isak simu atu foo matak-malirin baa Yakob,
23 E não o reconheceu, porquanto as suas mãos estavam peludas, como as de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 mais nia sei nusu tenik naꞌak, “O neꞌe, Esau tebes ka?”
24 No entanto perguntou: Tu és mesmo meu filho Esaú? E ele declarou: Eu o sou.
25 Hotu, Isak dale naꞌak, “Lolo soruk naꞌan nia mai, nebee haꞌu kaa. Kaa kotu, haꞌu kfoo matak-malirin baa o.” Yakob moos lolo soruk naꞌan nia no anggor ween baa, Aman moos naa.
25 Disse-lhe então seu pai: Traze-mo, e comerei da caça de meu filho, para que a minha alma te abençoe: E Jacó lho trouxe, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Naa-nemu notu, aman katak naꞌak, “Oa! Mareꞌis aan mai, deꞌi haꞌu.”
26 Disse-lhe mais Isaque, seu pai: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Yakob moos nareꞌis aan baa deꞌi aman. Isak moos noran nola Esau farun nuhar. Hotu, nia foo matak-malirin baa Yakob naꞌak,
27 E ele se aproximou e o beijou; e seu pai, sentindo-lhe o cheiro das vestes o abençoou, e disse: Eis que o cheiro de meu filho é como o cheiro de um campo que o Senhor abençoou.
28 Nebee, Maromak natuun maꞌun nosi laleꞌan,
28 Que Deus te dê do orvalho do céu, e dos lugares férteis da terra, e abundância de trigo e de mosto;
29 Ema klubun sia atu dadi baa okaan atan.
29 sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; sejam malditos os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Isak foo matak-malirin baa Yakob tiꞌan, Yakob sai nela aman. La kleur, maun Esau fila mai, nodi naꞌan mak foin kohi nola.
30 Tão logo Isaque acabara de abençoar a Jacó, e este saíra da presença de seu pai, chegou da caça Esaú, seu irmão;
31 Nia baa teꞌin, hotu nodi baa aman. Nia bolu naꞌak, “Ama! Haꞌu kmai tiꞌan. Madeer maa ona. Haꞌu kteꞌin tiꞌan naꞌan fuik mak ama nusu nia. Ama naa notu, foo matak-malirin baa haꞌu ona.”
31 e fez também ele um guisado saboroso e, trazendo-o a seu pai, disse-lhe: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Rona nola nunia, Isak blaar! Hotu nia nusu naꞌak, “Hoi! O neꞌe, see tenik?”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Respondeu ele: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Rona nola nunia, Isak kiki. Hotu nia nusu naꞌak, “Kalo nunia, see mak ohin nodi naꞌan baa haꞌu kaa nia? Haꞌu kfoo matak-malirin baa nia tiꞌan! La bele fokit kikar ona.”
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Rona aman dale nunia, Esau laran moras kedan. Nia tanis nodi nusu naꞌak, “Adeei, ama! Foo tenik matak-malirin baa haꞌu!”
34 Esaú, ao ouvir as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Isak moos nataa naꞌak, “Okaan alin mai beꞌur nola haꞌu, nodi nanaꞌo nola okaan matak-malirin tiꞌan.”
35 Respondeu Isaque: Veio teu irmão e com sutileza tomou a tua bênção.
36 Hotu Esau dale naꞌak, “Nia beꞌur haꞌu dala rua tiꞌan. Uluk fohon, beꞌur nola haꞌukaan beran oa ulun! Oras neꞌe, beꞌur nola tenik haꞌukaan matak-malirin. Etuk oin, nia naran ‘Yakob’. Tan lisan tebe-tebes tuir naran ‘beꞌur teen’. Mais ama sei noo matak-malirin seluk bodik haꞌu ka lale?”
36 Disse Esaú: Não se chama ele com razão Jacó, visto que já por duas vezes me enganou? tirou-me o direito de primogenitura, e eis que agora me tirou a bênção. E perguntou: Não reservaste uma bênção para mim?
37 Isak nataa naꞌak, “Haꞌu kfoti tiꞌan nia dadi baa okaan ulun. Niakaan maun-alin hotu-hotu, atu dadi baa niakaan atan! Haꞌu kfoo tiꞌan baa nia, hare waꞌin lear no anggor fuan bokar tebe-tebes. Dadi, oa! Oras neꞌe, matak-malirin saa tenik mak atu kfoo baa o? La noo tiꞌan.”
37 Respondeu Isaque a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido. Que, pois, poderei eu fazer por ti, meu filho?
38 Rona nola nunia, Esau nusu bei-beik baa aman naꞌak, “Ama noo matak-malirin mesak ida dei ka? Nanis, ama sei bele buka matak-malirin seluk bodik haꞌu. Masik oan ida dei moos, diꞌak!” Hotu, Esau tanis tenik.
38 Disse Esaú a seu pai: Porventura tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a voz, e chorou.
39 Isak moos nataa nikar nia naꞌak,
39 Respondeu-lhe Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, longe do orvalho do alto céu;
40 Okaan surik naruk mak atu foo moris baa o.
40 pela tua espada viverás, e a teu irmão, serviras; mas quando te tornares impaciente, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Nunia hotu, Esau hirus tebe-tebes Yakob, tan nia nadau nola niakaan matak-malirin. Mais Esau naneo naꞌak, “La kleur, ama mate. Dadi, haꞌu kein dei, toꞌo loron daka ama maten liu tiꞌan, foin haꞌu koꞌo nia!”
41 Esaú, pois, odiava a Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado, e disse consigo: Vêm chegando os dias de luto por meu pai; então hei de matar Jacó, meu irmão.
42 — ausente —
42 Ora, foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; pelo que ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz; levanta-te, refugia-te na casa de Labão, meu irmão, em Harã,
44 Baa mein heik iha nebaa, toꞌo okaan maun laran malirin.
44 e demora-te com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 Nosi ikus, kalo nia naluꞌa tiꞌan okaan hahalok baa nia, foin haꞌu karuka ema bolu nikar o. Tan haꞌu la koꞌuk, haꞌukaan oan rua-rua lakon loron ida.”
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e ele se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada de vós ambos num só dia?
46 Hotu, Ribka katak baa Isak naꞌak, “Haꞌu la kbeer tiꞌan Esau feen ema Het nia! Kalo Yakob moos nola feto Het, diꞌak liu haꞌu kmate.”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher dentre as filhas de Hete, tais como estas, dentre as filhas desta terra, para que viverei?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.