Gênesis 27
Tetun Alkitab (TET) vs ARA
1 Oras Isak hetak katuas, matan moos malahuk basuk tiꞌan. Loron ida, nia bolu oan ulun Esau mak nia nadomi basuk naꞌak, “Esau, mai neꞌe lai!”
1 Tendo-se envelhecido Isaque e já não podendo ver, porque os olhos se lhe enfraqueciam, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho! Respondeu ele: Aqui estou!
2 Hotu, Isak katak baa Esau naꞌak, “Haꞌu katuas tiꞌan, la katene wainhira haꞌu kmate.
2 Disse-lhe o pai: Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Oras neꞌe, o mola rama no diman, baa buka mola naꞌan fuik ida bodik haꞌu!
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Hotu teꞌin, malo midar tuir haꞌukaan beer. Hotu, modi mai haꞌu. Kaa kotu, haꞌu kfoo kedan matak-malirin baa o. Kalo haꞌu kfoo matak-malirin baa o tiꞌan, haꞌu kmate moos, bele ona.”
4 e faze-me uma comida saborosa, como eu aprecio, e traze-ma, para que eu coma e te abençoe antes que eu morra.
5 Rona nola nunia, Esau sai baa buka naꞌan fuik. Mais natoon baa oras Isak dale no Esau, Ribka moos rona.
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E foi-se Esaú ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Hotu, Ribka baa katak Yakob naꞌak, “Hei Yakob! Rona diꞌa-diꞌak! Foin da-dauk, haꞌu krona okaan aman dale baa Esau, naꞌak nuneꞌe:
6 Então, disse Rebeca a Jacó, seu filho: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, assim:
7 ‘Baa buka mola naꞌan fuik ida. Hotu, teꞌin, malo midar, modi mai haꞌu. Kaa kotu tiꞌan, haꞌu kfoo kedan matak-malirin baa o iha MAROMAK oin.’
7 Traze caça e faze-me uma comida saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do Senhor , antes que eu morra.
8 Tan okaan ama naꞌak nunia, o rona diꞌa-diꞌak modi malo tuir haꞌukaan harukan neꞌe.
8 Agora, pois, meu filho, atende às minhas palavras com que te ordeno.
9 Baa itakaan bibi natar, boi mola bibi salak bokur matan rua. Koꞌa mola isin, modi mai haꞌu. Haꞌu atu kteꞌin, tuir okaan aman beer.
9 Vai ao rebanho e traze-me dois bons cabritos; deles farei uma saborosa comida para teu pai, como ele aprecia;
10 Teꞌin kotu tiꞌan, o musti modi baa okaan ama naa, nebee oras nia sei moris neꞌe, nia foo kedan matak-malirin baa o ona. Hodi nunia, o mak metan matak-malirin. Lahoos okaan maun.”
10 levá-la-ás a teu pai, para que a coma e te abençoe, antes que morra.
11 Mais Yakob dale baa inan naꞌak, “Nuneꞌe ina. Mau Esau isin marahuk, mais haꞌu lale!
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Esaú, meu irmão, é homem cabeludo, e eu, homem liso.
12 Keta arumak ama kaer kona haꞌukaan isin, hotu natene kedan naꞌak, haꞌu kbeꞌur nia. Hotu nia kastikar haꞌu!”
12 Dar-se-á o caso de meu pai me apalpar, e passarei a seus olhos por zombador; assim, trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Mais inan katak naꞌak, “Yakob! Keta mataꞌuk. Ina mak nahulin! Kalo ama kastikar o, soꞌin ina mak natiu! Baa mola bibi nia sia ona.”
13 Respondeu-lhe a mãe: Caia sobre mim essa maldição, meu filho; atende somente o que eu te digo, vai e traze-mos.
14 Rona nola nunia, Yakob baa boi nola bibi. Hotu, koꞌa nodi foo baa inan. Ribka moos teꞌin kedan tuir Isak beer.
14 Ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Hotu Ribka baa nola faru ida mak Esau tau nanis, foo baa Yakob tau.
15 Depois, tomou Rebeca a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais novo.
16 Nia moos falun Yakob liman no kokorok nodi bibi kulit mak noo rahun.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Hotu nia foo baa Yakob haan midar nia no tubi mak nia nalo tiꞌan.
17 Então, entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Hotu, Yakob nodi haan nia baa aman nodi katak naꞌak, “Ama! Haꞌu kmai tiꞌan.”
18 Jacó foi a seu pai e disse: Meu pai! Ele respondeu: Fala! Quem és tu, meu filho?
19 Yakob nataa naꞌak, “Haꞌu, ama oan ulun, Esau! Haꞌu kalo tiꞌan tuir ama nakara ohin nia. Madeer, maa ona. Haꞌu kteꞌin tiꞌan naꞌan nia mak kola iha alas laran. Maa hotu, foo kedan matak-malirin baa haꞌu ona.”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Sou Esaú, teu primogênito; fiz o que me ordenaste. Levanta-te, pois, assenta-te e come da minha caça, para que me abençoes.
20 Rona nola nunia, Isak katak naꞌak, “O makaꞌas tebes! O bele metan lais nunia?”
20 Disse Isaque a seu filho: Como é isso que a pudeste achar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Hotu, Isak bolu Yakob naꞌak, “Mareꞌis aan mai, nebee haꞌu kaer kokon o! O neꞌe, Esau tebes ka, lahoos?”
21 Então, disse Isaque a Jacó: Chega-te aqui, para que eu te apalpe, meu filho, e veja se és meu filho Esaú ou não.
22 Hotu, Yakob nareꞌis aan baa aman. Katuas nahuu kaer nia nodi naꞌak, “Lia maliak neꞌe, Yakob lian! Mais liman neꞌe, Esau liman.”
22 Jacó chegou-se a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é de Jacó, porém as mãos são de Esaú.
23 Isak la natene Yakob, tan liman marahuk hanesan Esau. Isak simu atu foo matak-malirin baa Yakob,
23 E não o reconheceu, porque as mãos, com efeito, estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 mais nia sei nusu tenik naꞌak, “O neꞌe, Esau tebes ka?”
24 E lhe disse: És meu filho Esaú mesmo? Ele respondeu: Eu sou.
25 Hotu, Isak dale naꞌak, “Lolo soruk naꞌan nia mai, nebee haꞌu kaa. Kaa kotu, haꞌu kfoo matak-malirin baa o.” Yakob moos lolo soruk naꞌan nia no anggor ween baa, Aman moos naa.
25 Então, disse: Chega isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho; para que eu te abençoe. Chegou-lho, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Naa-nemu notu, aman katak naꞌak, “Oa! Mareꞌis aan mai, deꞌi haꞌu.”
26 Então, lhe disse Isaque, seu pai: Chega-te e dá-me um beijo, meu filho.
27 Yakob moos nareꞌis aan baa deꞌi aman. Isak moos noran nola Esau farun nuhar. Hotu, nia foo matak-malirin baa Yakob naꞌak,
27 Ele se chegou e o beijou. Então, o pai aspirou o cheiro da roupa dele, e o abençoou, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Nebee, Maromak natuun maꞌun nosi laleꞌan,
28 Deus te dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de mosto.
29 Ema klubun sia atu dadi baa okaan atan.
29 Sirvam-te povos, e nações te reverenciem; sê senhor de teus irmãos, e os filhos de tua mãe se encurvem a ti; maldito seja o que te amaldiçoar, e abençoado o que te abençoar.
30 Isak foo matak-malirin baa Yakob tiꞌan, Yakob sai nela aman. La kleur, maun Esau fila mai, nodi naꞌan mak foin kohi nola.
30 Mal acabara Isaque de abençoar a Jacó, tendo este saído da presença de Isaque, seu pai, chega Esaú, seu irmão, da sua caçada.
31 Nia baa teꞌin, hotu nodi baa aman. Nia bolu naꞌak, “Ama! Haꞌu kmai tiꞌan. Madeer maa ona. Haꞌu kteꞌin tiꞌan naꞌan fuik mak ama nusu nia. Ama naa notu, foo matak-malirin baa haꞌu ona.”
31 E fez também ele uma comida saborosa, a trouxe a seu pai e lhe disse: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoes.
32 Rona nola nunia, Isak blaar! Hotu nia nusu naꞌak, “Hoi! O neꞌe, see tenik?”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Sou Esaú, teu filho, o teu primogênito, respondeu.
33 Rona nola nunia, Isak kiki. Hotu nia nusu naꞌak, “Kalo nunia, see mak ohin nodi naꞌan baa haꞌu kaa nia? Haꞌu kfoo matak-malirin baa nia tiꞌan! La bele fokit kikar ona.”
33 Então, estremeceu Isaque de violenta comoção e disse: Quem é, pois, aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que viesses, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Rona aman dale nunia, Esau laran moras kedan. Nia tanis nodi nusu naꞌak, “Adeei, ama! Foo tenik matak-malirin baa haꞌu!”
34 Como ouvisse Esaú tais palavras de seu pai, bradou com profundo amargor e lhe disse: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Isak moos nataa naꞌak, “Okaan alin mai beꞌur nola haꞌu, nodi nanaꞌo nola okaan matak-malirin tiꞌan.”
35 Respondeu-lhe o pai: Veio teu irmão astuciosamente e tomou a tua bênção.
36 Hotu Esau dale naꞌak, “Nia beꞌur haꞌu dala rua tiꞌan. Uluk fohon, beꞌur nola haꞌukaan beran oa ulun! Oras neꞌe, beꞌur nola tenik haꞌukaan matak-malirin. Etuk oin, nia naran ‘Yakob’. Tan lisan tebe-tebes tuir naran ‘beꞌur teen’. Mais ama sei noo matak-malirin seluk bodik haꞌu ka lale?”
36 Disse Esaú: Não é com razão que se chama ele Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora usurpa a bênção que era minha. Disse ainda: Não reservaste, pois, bênção nenhuma para mim?
37 Isak nataa naꞌak, “Haꞌu kfoti tiꞌan nia dadi baa okaan ulun. Niakaan maun-alin hotu-hotu, atu dadi baa niakaan atan! Haꞌu kfoo tiꞌan baa nia, hare waꞌin lear no anggor fuan bokar tebe-tebes. Dadi, oa! Oras neꞌe, matak-malirin saa tenik mak atu kfoo baa o? La noo tiꞌan.”
37 Então, respondeu Isaque a Esaú: Eis que o constituí em teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; de trigo e de mosto o apercebi; que me será dado fazer-te agora, meu filho?
38 Rona nola nunia, Esau nusu bei-beik baa aman naꞌak, “Ama noo matak-malirin mesak ida dei ka? Nanis, ama sei bele buka matak-malirin seluk bodik haꞌu. Masik oan ida dei moos, diꞌak!” Hotu, Esau tanis tenik.
38 Disse Esaú a seu pai: Acaso, tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me, também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Isak moos nataa nikar nia naꞌak,
39 Então, lhe respondeu Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, e sem orvalho que cai do alto.
40 Okaan surik naruk mak atu foo moris baa o.
40 Viverás da tua espada e servirás a teu irmão; quando, porém, te libertares, sacudirás o seu jugo da tua cerviz.
41 Nunia hotu, Esau hirus tebe-tebes Yakob, tan nia nadau nola niakaan matak-malirin. Mais Esau naneo naꞌak, “La kleur, ama mate. Dadi, haꞌu kein dei, toꞌo loron daka ama maten liu tiꞌan, foin haꞌu koꞌo nia!”
41 Passou Esaú a odiar a Jacó por causa da bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e disse consigo: Vêm próximos os dias de luto por meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 — ausente —
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; ela, pois, mandou chamar a Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, resolvendo matar-te.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouve o que te digo: retira-te para a casa de Labão, meu irmão, em Harã;
44 Baa mein heik iha nebaa, toꞌo okaan maun laran malirin.
44 fica com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 Nosi ikus, kalo nia naluꞌa tiꞌan okaan hahalok baa nia, foin haꞌu karuka ema bolu nikar o. Tan haꞌu la koꞌuk, haꞌukaan oan rua-rua lakon loron ida.”
45 e cesse o seu rancor contra ti, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, providenciarei e te farei regressar de lá. Por que hei de eu perder os meus dois filhos num só dia?
46 Hotu, Ribka katak baa Isak naꞌak, “Haꞌu la kbeer tiꞌan Esau feen ema Het nia! Kalo Yakob moos nola feto Het, diꞌak liu haꞌu kmate.”
46 Disse Rebeca a Isaque: Aborrecida estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.