Gênesis 25
Tetun Alkitab (TET) vs NVT
1 Nosi ikus, Abraham nola tenik feto ida, naran Ketura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Ketura nahoris oa hira foo baa Abraham. Oa nia sia naran: Simran, Yoksan, Medan, Midian, Isbak no Sua.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Yoksan oan sia mak: Seba no Dedan. Dedan husar-binan sia mak: ema Asyur, ema Letus no ema Leum.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Midian oan sia mak: Efa, Efer, Henok, Abida no Eldaa. Sia hotu-hotu nia, Ketura husar-binan.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 — ausente —
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 — ausente —
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 — ausente —
7 Abraão viveu 175 anos
8 — ausente —
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 — ausente —
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 — ausente —
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Abraham mate tiꞌan, Maromak moos natuun matak-malirin baa Isak, toꞌo nia moris manek no dame. Baa oras nia, Isak nein kreꞌis wee knuuk ida, naran Beer Lahai Roi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Neꞌe, lia Ismael. Nia neꞌe, Abraham feen kiꞌik Hagar oan. Hagar nia, Sara ata feto nosi Mesir.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 — ausente —
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 — ausente —
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Ismael mate baa otas tinan atus ida tolu nulu resin hitu.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Mais, niakaan husar-binan sia funu malu. Sia nein fatin keen kari malu, nahuu nosi rai Hawila toꞌo rai Syur mak kladik no rai Mesir, liu toꞌo Asyur.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Neꞌe, lia Isak. Nia neꞌe Abraham feen boot Sara oan.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Baa oras Isak nola Ribka baa feen, nia otas tinan haat nulu. Ribka aman, naran Betuel. Naan, naran Laban. Sia nia, ema Aram nosi Padan Aram.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Isak no Ribka nola malu kleur tiꞌan, mais la netan oan. Tan baa nia, Isak namulak baa MAROMAK. Nia nusu nebee loke Ribka notak. MAROMAK moos rona niakaan namulak, hotu Ribka koꞌus.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Natene nodi baa, nia koꞌus oa karuak. Mais oan rua nia te-tei malu nohuun iha inan notak. Toꞌo Ribka naneo naꞌak, “Tan saa oan rua neꞌe te-tei malu nuneꞌe?” Hotu, nia nusu lia nia baa MAROMAK.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 MAROMAK moos nataa naꞌak,
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Toꞌo niakaan oras, Ribka nahoris oa mane karuak.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Oa kawaꞌik ilas mean, isin marahuk. Etuk oin, sia nanaran nia, Esau (tan lia fuan esau isin naꞌak ‘marahuk’).
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Oras alin sai, nia kaer maun ain nuban. Etuk oin, sia nanaran nia, Yakob (tan lia fuan yakob isin naꞌak ‘ain nuban’). Baa oras oan rua nia moris, aman Isak otas tinan neen nulu tiꞌan.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Baa oras oa rua nia boot tiꞌan, Esau dadi maktama alas. Nia beer nein iha alas laran. Mais Yakub dadi ema mak la duun dale. Nia beer nein iha uma dei.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Isak beer basuk naa naꞌan fuik. Tan lia nia, nia nadomi liu Esau. Mais Ribka nadomi liu Yakob.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Dala ida, Yakob daꞌan fore mean. Oras nia moos, Esau fila mai nosi alas. Nia kole no salaen tebe-tebes.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Naree alin Yakob noꞌi daꞌan fore, nia moos nusu naꞌak, “Ali! Foo okaan fore mean daꞌan oan ida lai, nebee atu kaa, tan haꞌu ksalaen mate ona.” (Tan baa nia, ema moos bolu Esau naꞌak, Edom, tan edom neꞌe, lian hanesan lia fuan Ibrani ida naꞌak ‘mean laak’.)
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Yakob nataa naꞌak, “Diꞌak mau. Mais latan okaan beran oa ulun baa haꞌu lai, foin haꞌu kfoo!”
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Esau nataa naꞌak, “Basa klerek beran oa ulun nia! Mola baa o dei. Surak modi fore daꞌan nia mai, tan haꞌu ksalaen mate ona.”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Mais Yakob nataa tenik naꞌak, “Mein lai, mau! Marai aan uluk lai maꞌak, mau latan beran nia baa haꞌu, foin haꞌu kfoo.” Hotu, Esau moos narai aan tuir Yakob hakaran.
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Hotu, Yakob foo fore daꞌan no tubi baa nia. Naa-nemu notu, Esau moos nariik laꞌo.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.