Gênesis 21
Tetun Alkitab (TET) vs NTLH
1 — ausente —
1 De acordo com a sua promessa, o Senhor Deus abençoou Sara.
2 — ausente —
2 Ela ficou grávida e, na velhice de Abraão, lhe deu um filho. O menino nasceu no tempo que Deus havia marcado,
3 — ausente —
3 e Abraão pôs nele o nome de Isaque.
4 — ausente —
4 Quando Isaque tinha oito dias, Abraão o circuncidou , como Deus havia mandado.
5 — ausente —
5 Quando Isaque nasceu, Abraão tinha cem anos.
6 — ausente —
6 Então Sara disse: — Deus me deu motivo para rir . E todos os que ouvirem essa história vão rir comigo.
7 — ausente —
7 E disse também: — Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar? No entanto, apesar de ele estar velho, eu lhe dei um filho.
8 Hotu, Isak hetak boot. Baa oras Sara atu keta nia, Abraham nalo dahur boot.
8 O menino cresceu e foi desmamado. E, no dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 — ausente —
9 Certo dia Ismael, o filho de Abraão e da egípcia Agar, estava brincando com Isaque, o filho de Sara.
10 — ausente —
10 Quando Sara viu isso, disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, pois o filho dessa escrava não será herdeiro junto com Isaque, o meu filho.
11 Rona nola nunia, Abraham noran la diꞌak, tan Ismael moos niakaan oan susu.
11 Abraão ficou muito preocupado com isso, pois Ismael também era seu filho.
12 Mais, Maromak katak baa Abraham naꞌak, “Abraham! Keta maneo feen kiꞌik no oan nia. Tuir Sara hakaran dei, tan o metan husar-binan mak Haꞌu kameno tiꞌan nia, tuir Isak.
12 Mas Deus disse: — Abraão, não se preocupe com o menino, nem com a sua escrava. Faça tudo o que Sara disser, pois você terá descendentes por meio de Isaque.
13 Mais Haꞌu moos katuun matak-malirin baa okaan feen kiꞌik oan Ismael. Tan Ismael moos, okaan oan susu duꞌuk. Nosi ikus, niakaan husar-binan dadi ema klubun ida!”
13 O filho da escrava é seu filho também, e por isso farei com que os descendentes dele sejam uma grande nação.
14 Rona nola nunia, awan seisawan Abraham nalo bakae, foo baa Hagar, no tara wee fatik boot ida baa niakaan baas. Hotu, nia nabusik feto nia no oan Ismael laꞌo. Hagar no oan Ismael moos laꞌo nasirin rai mamuk ida kreꞌis Beer Syeba.
14 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e deu para Agar comida e um odre cheio de água. Pôs o menino nos ombros dela e mandou que fosse embora. E Agar foi embora, andando sem direção pelo deserto de Berseba.
15 Baa oras wee hemun moos tiꞌan, Hagar laꞌo nela Ismael iha ai huun kiꞌik ida leon,
15 Quando acabou a água do odre, ela deixou o menino debaixo de uma arvorezinha
16 tan nia naneo naꞌak, “Haꞌu la kterus karee oan neꞌe mate.” Hotu, Hagar nakiduk takseer roꞌa lima nulu nosi oan nia, hotu tuur, tanis nadeꞌun aan.
16 e foi sentar-se a uns cem metros dali. Ela estava pensando: “Não suporto ver o meu filho morrer.” Ela ficou ali sentada, e o menino começou a chorar.
17 Ismael moos tanis. Maromak moos rona niakaan lian. Hotu, Maromak Niakan makbukar laleꞌan ida bolu Hagar naꞌak, “Hagar! Tan saa o susar nuneꞌe? Keta mataꞌuk, tan Maromak rona tiꞌan okaan oan tanis.
17 Deus ouviu o choro do menino; e, lá do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e disse: — Por que é que você está preocupada, Agar? Não tenha medo, pois Deus ouviu o choro do menino aí onde ele está.
18 Mariik, baa maliku nia! Makbiit niakaan neon, tan Haꞌu atu kalo niakaan husar-binan dadi ema klubun boot.”
18 Vamos! Levante o menino e pegue-o pela mão. Eu farei dos seus descendentes uma grande nação.
19 Hotu, Maromak namoo Hagar matan, toꞌo nia bele naree wee knuuk ida. Nia nodi wee fatik baa tii wee, nodi naroo oan nia.
19 Então Deus abriu os olhos de Agar, e ela viu um poço. Ela foi, encheu o odre de água e deu para Ismael beber.
20 — ausente —
20 Protegido por Deus, o menino cresceu. Ismael ficou morando no deserto de Parã e se tornou um bom atirador de flechas.
21 — ausente —
21 E a sua mãe arranjou uma mulher egípcia para ele.
22 Baa oras nia, Naꞌi Abimelek niakaan meo ulun ida, naran Pikol. Baa loron ida, sia rua mai nasoru Abraham. Naꞌi Abimelek dale baa Abraham naꞌak, “Abraham! Ami hatene Maromak namutuk no o. Etuk, o malo sa-saa dei, dadi.
22 Por esse tempo Abimeleque foi conversar com Abraão. Ficol, comandante do seu exército, foi com ele. Abimeleque disse a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Oras neꞌe, haꞌu kusu o mameno modi marai aan iha Maromak oin maꞌak, o la beꞌur haꞌu ko haꞌukaan husar-binan. Haꞌu diꞌak ko o tiꞌan, dadi o moos musti diꞌak mo haꞌu ko haꞌukaan renun rai neꞌe.”
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que não vai enganar nem a mim, nem aos meus filhos, nem aos meus descendentes. Eu tenho sido sincero com você; por isso prometa que será sincero comigo e fiel a esta terra em que está morando.
24 Abraham moos simu naꞌak, “Diꞌak! Haꞌu karai aan.”
24 — Eu juro — disse Abraão.
25 Mais la kleur, Abraham nasaꞌe lia baa Naꞌi Abimelek naꞌak, “Ama naꞌi eman sia nadau nola haꞌukaan wee knuuk ida tiꞌan.”
25 Abraão fez uma reclamação a Abimeleque por causa de um poço que os empregados de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Rona nola nunia, Naꞌi Abimelek naꞌak, “Hei! Haꞌu kfoin rona lia neꞌe. Tan saa o la masara kedan lia nia? Haꞌu la katene see mak nadau.”
26 Abimeleque explicou: — Não sei quem fez isso. Você nunca me falou nada, e esta é a primeira vez que estou ouvindo falar desse assunto.
27 — ausente —
27 Aí Abraão pegou algumas ovelhas e alguns bois e deu a Abimeleque, e os dois fizeram um trato.
28 — ausente —
28 Abraão separou sete ovelhinhas do seu rebanho,
29 Naree nunia, Naꞌi Abimelek nusu nia naꞌak, “Tan saa o malo nunia?”
29 e Abimeleque perguntou: — Por que você separou estas sete ovelhinhas?
30 Abraham nataa naꞌak, “Ama naꞌi simu bibi malae matan hitu neꞌe ona, atu dadi tadak naꞌak, ama naꞌi simu haꞌu mak keꞌe wee knuuk nia.”
30 Abraão respondeu: — Elas são um presente para você. Ao receber estas sete ovelhinhas, você estará concordando que fui eu quem cavou este poço.
31 Tan sia rua narai aan iha nia, sia moos nanaran fatin nia naꞌak, Beer Syeba. Neꞌe naꞌak, ‘wee knuuk harai aan’.
31 Por isso aquele lugar ficou sendo chamado de Berseba , pois ali os dois fizeram um juramento.
32 Hotu tiꞌan, Naꞌi Abimelek no niakaan meo ulun fila nikar baa siakaan rai Filistin.
32 Depois de fazerem esse trato em Berseba, Abimeleque e Ficol voltaram para a Filisteia.
33 Hotu, Abraham taman ai tamariska huun ida iha Beer Syeba. Nahuu baa oras nia, ai huun nia foo natene baa Abraham naꞌak, fatin nia, fatin loꞌu-sudur baa MAROMAK Mak Moris Nima-nimak.
33 Abraão plantou uma árvore em Berseba e ali adorou o Senhor , o Deus Eterno.
34 Hotu Abraham nein heik toꞌo kleur iha ema Filistin rain nia.
34 E Abraão ficou morando muito tempo na Filisteia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.