Atos 28

Tetun Alkitab (TET) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ami hotu-hotu toꞌo rai maran tiꞌan, foin hatene rai maran nia naran Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ema rai nia simu ami diꞌa-diꞌak. Tan udan no anin malirin resik, sia nahoris haꞌi boot iha tasi tehen, hotu bolu ami mai haniruk.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Oras nia, Paulus nili ai hotu tau baa haꞌi. Teki-tekis samea mahoo raso ida sai nosi ai mak Paulus nodi mai nia. Tan la terus haꞌi manas, samea nia tata nodi nakriꞌit baa Paulus liman.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Naree nunia, ema Malta sia dale baa malu naꞌak, “Nanis ema neꞌe, ema haat. Keta arumak nia mahoꞌo ema. Masik nia nakbudi sai nosi maufinu tasi moos, niakaan sotir atu mate. Tan see nalo aat, natiu sotir aat.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 — ausente —
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 — ausente —
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ema boot ida iha rai nia, naran Publius. Rain no uman la dook nosi nia. Nia mai nasoru ami iha tasi tehen, hotu tene ami mai niakaan uma. Nia naliku ami loron tolu.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Baa oras nia, Publius aman moras kiki no sai luan boot la nanawa. Paulus baa naree nia iha keꞌan laran. Hotu nia rai liman baa, nodi namulak. Ema nia moos diꞌak kedas.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Naree Publius aman diꞌak tiꞌan, ema moras seluk sia moos mai nusu tulun baa Paulus. Hotu, nia nadiꞌak nola sia.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ema nia sia natudu laran dadomin, toꞌo loi nodi naha waꞌin foo baa ami.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ami hein iha Malta fulan tolu laran, toꞌo laloran no anin nanawa. Roo ida nosi Aleksandria moos naknamon iha nia toꞌo laloran no anin nanawa. Roo nia naran, Oa Karuak, tan iha roo oin noo aiꞌoi lulik karuak. Hotu ami saꞌe roo nia atu baa Roma. Oras ami saꞌe, ema Malta sia nodi bakae no naha seluk sia, bodik ami.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Hotu ami laꞌo toꞌo kota Sirakusa iha rai Sisilia. Ami hanawa iha nia loron tolu laran.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Hosi nia, ami laꞌo halolon tasi tehen Sisilia toꞌo kota Regium. Baa awan, ami lai-lais laꞌo, tan anin lorokbelan makaꞌas basuk. Baa wainrua, ami toꞌo kota namon ida, naran Putioli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Iha nia ami tuun, hotu baa buka mamaluk mak fiar sia. Hasoru tiꞌan, sia tene ami atu hein ho sia. Ami moos hein ho sia domiku ida. Hotu ami laꞌo rai baa kota Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Oras mamaluk sia iha Roma rona ami atu baa nebaa, sia mai saka ami iha dalan klaran. Balu toma ami iha leo Apius; balu seluk toma ami iha fatin uma seba tolu. Naree nola sia, Paulus moos neon biit nodi sera dodan baa Naꞌi Maromak.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Toꞌo Roma tiꞌan, [sondadu sia natama ema bui sia baa bui laran]. Mais sia la natama Paulus. Sia namamar nia atu seba uma. Nia nein iha uma nia no sondadu ida, mak daka nia bei-beik. Ema kesi namutuk sondadu nia liman no Paulus liman nodi besi talik.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Loron tolu liu tiꞌan, Paulus naruka ema namata nola fukun Yahudi sia iha Roma nia, nebee mai nasoru nia. Sia namutuk tiꞌan, nia nahuu nalore naꞌak, “Mamaluk sia hotu-hotu! Haꞌu kmai iha neꞌe, tan ema Yahudi sia kohi haꞌu iha Yerusalem. Hotu sia latan haꞌu baa ukunrai Roma, mais haꞌu la koo sala! Haꞌu la ksakar itakaan ema duꞌuk. Haꞌu moos la sakar itakaan adat hosi itakaan bei uluk sia.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ukunrai leno haꞌukaan lia iha nebaa tiꞌan, mais la netan haꞌukaan salan mak kona baa ukun mate. Tan nunia, sia nakotu nabusik haꞌu.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Mais ulun Yahudi sia sakar ukunrai kakotun nia. Tan baa nia, haꞌu kasaꞌe luku haꞌukaan lia neꞌe mai huun. Tuir loos, haꞌu la kakara kalo lia ko haꞌukaan ema duꞌuk.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Tan lia nia, haꞌu klibur kola emi iha neꞌe. Nebee ita bele dale ho malu hosi lia mak ita ema Yahudi hoꞌi hein. Tan ita hotu-hotu hein Naꞌin ida mak Naꞌi Maromak nameno atu solok mai, sori ita. Lia nia mak nalo ema toꞌo kesi haꞌu nodi besi talik neꞌe.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Rona nola nunia, ema Yahudi sia nataa naꞌak, “Mau! Toꞌo oras neꞌe, ami sedauk hetan hakerek ida nosi Yudea mak katak mau lian neꞌe. Mamaluk sia mak mai nosi nebaa, moos la dale nosi lia neꞌe.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Mais ami hakara rona duꞌuk saa mak mau fiar. Ami rona tiꞌan ema sakar hanorin foun iha fatin hotu-hotu. Mais hanorin nia isin nunabee, ami la hatene dauk. Tan nunia, ami husu nebee mau katak hanorin nia isin baa ami lai.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Hotu sia nola leet atu nasoru malu tenik. Loron nia toꞌo tiꞌan, ema waꞌin libur malu iha Paulus uman. Hotu Paulus nahuu katak oin nunabee ema bele dadi baa Naꞌi Maromak eman. Nia nanorin nosi Bei Musa no Maromak makoꞌan seluk siakaan hakerek, nebee sia fiar naꞌak Yesus nia, ema mak Naꞌi Maromak nameno hori uluk atu solok mai. Nia nanorin hori seisawan toꞌo loraik.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Rona Paulus dale nunia, balu fiar, balu lale.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Sia toe malu, toꞌo balu atu laꞌo nela fatin nia. Mais Paulus dale naꞌak, “Emi toe malu nuneꞌe, tuir saa mak Kmalar Lulik katak kedan hori uluk baa Bei Yesaya
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 naꞌak,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 O musti dale baa sia nunia, tan siakaan neon nakfatuk.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Hotu Paulus taka dalen naꞌak, “Mamaluk sia! Kalo emi la hakara simu Naꞌi Maromak laran diꞌak, loos emi dei. Mais emi musti hatene, Naꞌi Maromak moos nakara sori ema lahoos klubun Yahudi sia. Sia mak atu rona baa Nia.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 [Paulus dale nunia tiꞌan, ema nia sia moos fila. Mais sia la kona malu.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Nunia hotu, Paulus nein iha uma seba nia toꞌo tinan rua. Nia simu diꞌa-diꞌak ema hotu-hotu mak mai nasoru nia.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Hodi nunia, Paulus netan leet atu nanorin oin nunabee ema bele dadi Naꞌi Maromak eman. Nia moos la natauk nanorin nosi lia Naꞌi Yesus dalan moris, naꞌak Yesus nia, mak Kristus. La noo ema ida mak saseni nia.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.