Atos 22

Tetun Alkitab (TET) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Paulus moos dale naꞌak, “Ama sia no mamaluk sia hotu-hotu! Haꞌu kusu emi rona baa haꞌu, tan haꞌu kakara kaloos aan.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Baa oras ema lear nia rona Paulus dale nodi siakaan lian duꞌuk, sia no-nook kedan. Hotu Paulus dale natutan naꞌak,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Surak emi hatene haꞌu neꞌe, ema Yahudi. Haꞌukaan ina nahoris haꞌu iha kota Tarsus iha rai Kilikia. Mais haꞌu kboot iha kota Yerusalem neꞌe. Ema manorik mak nanorin haꞌu, itakaan manorik boot iha neꞌe, naran Gamaliel. Nia nanorin haꞌu Ukun-badu Bei Musa hotu-hotu. Haꞌu moos madinas tuir Naꞌi Maromak, hanesan emi.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Uluk haꞌu kasusar ema mak tuir Yesus dalan moris. Haꞌu kdada kola feto no mane, katama sia baa bui. Haꞌu kasusar sia nunia, toꞌo balu moos mate.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Itakaan naꞌilulik ulun boot no ulun rumak sia hotu-hotu natene haꞌu kdale neꞌe, tebes. Tan sia duꞌuk mak foo hakerek latan beran baa haꞌu, kodi baa kohi ema mak tuir Yesus kosi kota baa kota, toꞌo kota Damsik. Oras nia, haꞌu kakara kohi ema iha kota Damsik, dada kodi mai Yerusalem, nebee sia moos kona kastikar.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Hotu Paulus dale natutan naꞌak, “Baa loron ida haꞌu klaꞌo baa kota Damsik atu buka ema mak tuir Yesus iha nebaa. Takseer loron natetu, ami kreꞌis baa kota ona. Teki-tekis kroman maksinak ida tuun nosi laleꞌan, kona besik baa haꞌu.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Haꞌu moos kakloti baa rai. Hotu haꞌu krona kola lia maliak ida bolu haꞌu naꞌak, ‘Saulus! Saulus! Tan saa o masusar Haꞌu nuneꞌe?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Haꞌu krona tebes lia maliak nia, mais la karee ema. Hotu haꞌu kusu kaꞌak, ‘Ita Boot mak dale nia, see ida?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Haꞌu mesan rona lia maliak nia, mais haꞌukaan mamaluk sia la rona. Sia naree loos kroman maksinak nia dei.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Hotu haꞌu kataa kaꞌak, ‘Kalo nunia, oras neꞌe haꞌu kmusti kalo saa?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Krona nunia, haꞌu moos kadeer kariik. Mais haꞌu la kbele karee sa-saa tenik, tan kroman nia meik liu resik. Haꞌukaan mamaluk sia kaer haꞌu, nadaek tama haꞌu baa kota Damsik.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Iha kota nia noo ema ida naran Ananias. Nia kaer metin Ukun-badu Bei Musa. Ema Yahudi hotu-hotu iha kota nia, beer no nakneter nia.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Nia mai buka haꞌu, hotu nia dale baa haꞌu naꞌak, ‘Mau Saul! Loke matan, titu-maree ona! Tan mau matan diꞌak tiꞌan.’ Nia dale hotu nunia, haꞌu kfoti oin, karee kedas.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Hotu nia nalore naꞌak, ‘Hori uluk itakaan bei uluk sia namulak baa Naꞌi Maromak. Oras neꞌe, Naꞌi Maromak boi mau tiꞌan atu serwisu bodik Nia. Mau musti natene diꞌa-diꞌak Niakaan hakaran. Mau moos musti natene Yesus, mak Niakaan “Ema Moon”. Oras neꞌe Nia loke dalan tiꞌan, nebee mau rona duꞌuk nosi Yesus.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Nia boi mau tiꞌan atu baa katak Niakaan Manfatin baa ema hotu-hotu. Mau musti katak sain hotu-hotu mak mau naree no rona nosi Nia.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Sei mein saa tenik? Baa ona, musu simu sarani ona. Sarani nia dadi tadak naꞌak, mau naloon tiꞌan baa Yesus, nebee Nia kasu mohu mau salan.’ ”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Hotu Paulus dale natutan tenik naꞌak, “Nunia hotu, haꞌu kfila baa Yerusalem. Baa loron ida, haꞌu kbaa kamulak iha Uma Hamulak Huun. Oras kamulak, Naꞌi Maromak nalore baa haꞌu, hanesan meꞌi.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Haꞌu karee Yesus, hotu Nia naruka haꞌu naꞌak, ‘Oras neꞌe, o musti laꞌo mela kota Yerusalem neꞌe! Tan ema iha neꞌe la simu o manorin lia nosi Haꞌu.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Mais haꞌu la ksimu. Hotu haꞌu kdale kaꞌak, ‘Lale, Ama Boot! Haꞌu mak fatan kanorin sia iha neꞌe, tan ema hotu-hotu natene hori hirak nia, haꞌu mak tama-sai uma hamulak sia atu kohi no taꞌe ema mak fiar baa Ama Boot.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Naꞌilulik ulun sia moos natene baa oras sia noꞌo Ama Boot klosan Stefanus, haꞌu moos iha nia. Haꞌu moos kakara. Baa oras sia libur fatuk hotu nitak noꞌo nia, haꞌu mak daka siakaan faru.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Masik haꞌu ksakar nunia moos, Yesus naruka tenik naꞌak, ‘Keta seni oi-oik! Laꞌo mela Yerusalem oras neꞌe ona! Tan Haꞌu kakara karuka o baa fatin dook atu manorin ema lahoos Yahudi sia.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Oras ema lear nia rona Paulus dale naꞌak, nia nanorin ema lahoos Yahudi, sia la noꞌuk rona tenik baa nia ona. Sia hotu-hotu krakat nodi nahii bele-bele naꞌak, “Keta rona ema neꞌe! Nia la fatan moris! Hoꞌo nia dei!
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ema lear nia krakat liu resik, toꞌo raꞌut nola ahukresan soe saꞌe baa leten. Sia moos kolu luꞌas siakaan faru.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Naree nunia, sondadu ulun boot naruka ain-liman sia natama Paulus baa sondadu fatin. Hotu, nia naruka sia fota noꞌat Paulus, nebee nia katak nia nalo sala saa, toꞌo ema Yahudi atu noꞌo nia.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Mais baa oras sia kesi atu fota noꞌat nia, Paulus nusu fila baa sondadu ida naꞌak, “Tuir rai Roma ukun, lia nabee mak loos? Kalo ema Roma duꞌuk kona lia, emi halo oin nunabee baa nia? Emi taꞌe uluk nia ka, leno uluk nia?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Rona nola nunia, sondadu nia lai-lais baa buka sondadu ulun boot. Nia nasara naꞌak, “Ama! Ema neꞌe, ema Roma! Dadi, ita boot atu halo saa baa nia?”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Rona nola nunia, sondadu ulun boot nia baa nusu duꞌuk Paulus naꞌak, “Haꞌu krona o neꞌe, ema Roma! Tebes ka?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Hotu sondadu ulun boot nia nataa naꞌak, “Haꞌu moos ema Roma. Haꞌu kselu todan tebe-tebes, foin bele dadi ema Roma.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Oras rona naꞌak Paulus nia moos ema Roma, sondadu sia nakiduk nela nia. Sondadu ulun boot moos noran nataꞌuk, tan baa oras nia naruka kesi Paulus, neꞌe naꞌak, nia nakur ukun Roma tiꞌan.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Baa awan, sondadu ulun boot nia sei buka atu natene malorek lia nia huun-dikin. Nia naruka ain-liman sia baa bolu nola naꞌilulik ulun sia no ema boot Yahudi seluk sia, nebee tuur moon-metan. Nia moos naruka baa nabusik Paulus, nebee nia mai nataa iha moon-metan.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.