Atos 22
Tetun Alkitab (TET) vs NTLH
1 Paulus moos dale naꞌak, “Ama sia no mamaluk sia hotu-hotu! Haꞌu kusu emi rona baa haꞌu, tan haꞌu kakara kaloos aan.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Baa oras ema lear nia rona Paulus dale nodi siakaan lian duꞌuk, sia no-nook kedan. Hotu Paulus dale natutan naꞌak,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Surak emi hatene haꞌu neꞌe, ema Yahudi. Haꞌukaan ina nahoris haꞌu iha kota Tarsus iha rai Kilikia. Mais haꞌu kboot iha kota Yerusalem neꞌe. Ema manorik mak nanorin haꞌu, itakaan manorik boot iha neꞌe, naran Gamaliel. Nia nanorin haꞌu Ukun-badu Bei Musa hotu-hotu. Haꞌu moos madinas tuir Naꞌi Maromak, hanesan emi.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Uluk haꞌu kasusar ema mak tuir Yesus dalan moris. Haꞌu kdada kola feto no mane, katama sia baa bui. Haꞌu kasusar sia nunia, toꞌo balu moos mate.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Itakaan naꞌilulik ulun boot no ulun rumak sia hotu-hotu natene haꞌu kdale neꞌe, tebes. Tan sia duꞌuk mak foo hakerek latan beran baa haꞌu, kodi baa kohi ema mak tuir Yesus kosi kota baa kota, toꞌo kota Damsik. Oras nia, haꞌu kakara kohi ema iha kota Damsik, dada kodi mai Yerusalem, nebee sia moos kona kastikar.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Hotu Paulus dale natutan naꞌak, “Baa loron ida haꞌu klaꞌo baa kota Damsik atu buka ema mak tuir Yesus iha nebaa. Takseer loron natetu, ami kreꞌis baa kota ona. Teki-tekis kroman maksinak ida tuun nosi laleꞌan, kona besik baa haꞌu.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Haꞌu moos kakloti baa rai. Hotu haꞌu krona kola lia maliak ida bolu haꞌu naꞌak, ‘Saulus! Saulus! Tan saa o masusar Haꞌu nuneꞌe?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Haꞌu krona tebes lia maliak nia, mais la karee ema. Hotu haꞌu kusu kaꞌak, ‘Ita Boot mak dale nia, see ida?’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Haꞌu mesan rona lia maliak nia, mais haꞌukaan mamaluk sia la rona. Sia naree loos kroman maksinak nia dei.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Hotu haꞌu kataa kaꞌak, ‘Kalo nunia, oras neꞌe haꞌu kmusti kalo saa?’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Krona nunia, haꞌu moos kadeer kariik. Mais haꞌu la kbele karee sa-saa tenik, tan kroman nia meik liu resik. Haꞌukaan mamaluk sia kaer haꞌu, nadaek tama haꞌu baa kota Damsik.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Iha kota nia noo ema ida naran Ananias. Nia kaer metin Ukun-badu Bei Musa. Ema Yahudi hotu-hotu iha kota nia, beer no nakneter nia.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Nia mai buka haꞌu, hotu nia dale baa haꞌu naꞌak, ‘Mau Saul! Loke matan, titu-maree ona! Tan mau matan diꞌak tiꞌan.’ Nia dale hotu nunia, haꞌu kfoti oin, karee kedas.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Hotu nia nalore naꞌak, ‘Hori uluk itakaan bei uluk sia namulak baa Naꞌi Maromak. Oras neꞌe, Naꞌi Maromak boi mau tiꞌan atu serwisu bodik Nia. Mau musti natene diꞌa-diꞌak Niakaan hakaran. Mau moos musti natene Yesus, mak Niakaan “Ema Moon”. Oras neꞌe Nia loke dalan tiꞌan, nebee mau rona duꞌuk nosi Yesus.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Nia boi mau tiꞌan atu baa katak Niakaan Manfatin baa ema hotu-hotu. Mau musti katak sain hotu-hotu mak mau naree no rona nosi Nia.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Sei mein saa tenik? Baa ona, musu simu sarani ona. Sarani nia dadi tadak naꞌak, mau naloon tiꞌan baa Yesus, nebee Nia kasu mohu mau salan.’ ”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Hotu Paulus dale natutan tenik naꞌak, “Nunia hotu, haꞌu kfila baa Yerusalem. Baa loron ida, haꞌu kbaa kamulak iha Uma Hamulak Huun. Oras kamulak, Naꞌi Maromak nalore baa haꞌu, hanesan meꞌi.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Haꞌu karee Yesus, hotu Nia naruka haꞌu naꞌak, ‘Oras neꞌe, o musti laꞌo mela kota Yerusalem neꞌe! Tan ema iha neꞌe la simu o manorin lia nosi Haꞌu.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Mais haꞌu la ksimu. Hotu haꞌu kdale kaꞌak, ‘Lale, Ama Boot! Haꞌu mak fatan kanorin sia iha neꞌe, tan ema hotu-hotu natene hori hirak nia, haꞌu mak tama-sai uma hamulak sia atu kohi no taꞌe ema mak fiar baa Ama Boot.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Naꞌilulik ulun sia moos natene baa oras sia noꞌo Ama Boot klosan Stefanus, haꞌu moos iha nia. Haꞌu moos kakara. Baa oras sia libur fatuk hotu nitak noꞌo nia, haꞌu mak daka siakaan faru.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Masik haꞌu ksakar nunia moos, Yesus naruka tenik naꞌak, ‘Keta seni oi-oik! Laꞌo mela Yerusalem oras neꞌe ona! Tan Haꞌu kakara karuka o baa fatin dook atu manorin ema lahoos Yahudi sia.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Oras ema lear nia rona Paulus dale naꞌak, nia nanorin ema lahoos Yahudi, sia la noꞌuk rona tenik baa nia ona. Sia hotu-hotu krakat nodi nahii bele-bele naꞌak, “Keta rona ema neꞌe! Nia la fatan moris! Hoꞌo nia dei!
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ema lear nia krakat liu resik, toꞌo raꞌut nola ahukresan soe saꞌe baa leten. Sia moos kolu luꞌas siakaan faru.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Naree nunia, sondadu ulun boot naruka ain-liman sia natama Paulus baa sondadu fatin. Hotu, nia naruka sia fota noꞌat Paulus, nebee nia katak nia nalo sala saa, toꞌo ema Yahudi atu noꞌo nia.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Mais baa oras sia kesi atu fota noꞌat nia, Paulus nusu fila baa sondadu ida naꞌak, “Tuir rai Roma ukun, lia nabee mak loos? Kalo ema Roma duꞌuk kona lia, emi halo oin nunabee baa nia? Emi taꞌe uluk nia ka, leno uluk nia?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Rona nola nunia, sondadu nia lai-lais baa buka sondadu ulun boot. Nia nasara naꞌak, “Ama! Ema neꞌe, ema Roma! Dadi, ita boot atu halo saa baa nia?”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Rona nola nunia, sondadu ulun boot nia baa nusu duꞌuk Paulus naꞌak, “Haꞌu krona o neꞌe, ema Roma! Tebes ka?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Hotu sondadu ulun boot nia nataa naꞌak, “Haꞌu moos ema Roma. Haꞌu kselu todan tebe-tebes, foin bele dadi ema Roma.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Oras rona naꞌak Paulus nia moos ema Roma, sondadu sia nakiduk nela nia. Sondadu ulun boot moos noran nataꞌuk, tan baa oras nia naruka kesi Paulus, neꞌe naꞌak, nia nakur ukun Roma tiꞌan.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Baa awan, sondadu ulun boot nia sei buka atu natene malorek lia nia huun-dikin. Nia naruka ain-liman sia baa bolu nola naꞌilulik ulun sia no ema boot Yahudi seluk sia, nebee tuur moon-metan. Nia moos naruka baa nabusik Paulus, nebee nia mai nataa iha moon-metan.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.