Atos 20
Tetun Alkitab (TET) vs ARIB
1 Ema nanawa tokar lauk iha kota Efesus tiꞌan, Paulus libur nola Yesus eman sia, hotu nakbiit siakaan neon. Hotu nia tami, baa nikar rai Makedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Toꞌo baa, nia moos laꞌo nasirin leo nodi nakbiit Yesus eman sia neon iha rai nia. Hotu nia tama rai Yunani.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Nia nein iha rai nia fulan tolu laran. Hotu nia nadiꞌa aan atu saꞌe roo tasi fila baa rai Siria. Mais tan nia rona nola naꞌak ema Yahudi koꞌa kabuar lia atu noꞌo nia, nia la saꞌe roo ona. Nia laꞌo rai tuir Makedonia.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Ema naꞌin hira moos tuir Paulus. Sia mak ama Pirus oan Sopater nosi kota Berea, no ema naꞌin rua naran Aristarkus no Sekundus nosi kota Tesalonika, no ema naꞌin ida naran Gayus nosi kota Derbe, no naꞌin tolu tenik naran Timotius, Tikikus no Trofimus nosi rai Asia.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 — ausente —
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 — ausente —
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Baa loron domiku nia, Paulus katak naꞌak, “Mamaluk sia! Awan haꞌu atu klaꞌo liu.” Tan Paulus atu laꞌo nunia, ami Yesus eman sia libur malu atu haa hamutuk. Paulus moos nanorin ami toꞌo kalan boot.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Baa kalan nia, ami libur malu iha uma ida tetu leten. Ema sunu badut waꞌin iha nia.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Noo mane nurak ida iha nia, naran Yutikus. Nia tuur nosi kuak anin iha keꞌan tetu nia, nodi rona Paulus. La kleur, matan nakati toꞌo dukur. Teki-tekis, nia monu baa rai, mate kedas.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Paulus tuun, baa nakoꞌak nola mane nia, nodi dale naꞌak, “Lalika hataꞌuk! Nia la mate!”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 — ausente —
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 — ausente —
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Nunia hotu, ami koꞌa kabuar lia atu faꞌe malu toꞌo hasoru hikar iha kota ida naran Asos. Ami saꞌe roo tasi baa Asos, mais Paulus laꞌo rai dei.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Hasoru malu tiꞌan iha Asos, Paulus moos saꞌe baa roo. Hotu ami liu baa kota Metilene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Hosi Metilene, ami liu tenik. Baa awan, ami kreꞌis rai ida naran Kios. Baa wainrua, ami seꞌi oin baa rai Samos. Baa waintolu, ami toꞌo kota Miletus.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Baa oras nia Paulus la noꞌuk tuli kota Efesus, tan nia beer toꞌo lai-lais Yerusalem atu tuir loron boot Pentakosta iha nebaa.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Tan Paulus la noo leet atu baa Efesus, nia solok lia baa fukun sarani Efesus sia, nebee mai nasoru nia iha Miletus.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Sia toꞌo Miletus tiꞌan, Paulus katak baa sia naꞌak, “Mamaluk sia! Emi hatene haꞌukaan moris nahuu nosi haꞌu kfoin sama ain iha rai Asia neꞌe toꞌo baa oras neꞌe.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Emi moos hatene haꞌu kserwisu bodik Naꞌi Maromak iha emikaan klaran. Haꞌu la dala ida kfoti aan. Haꞌukaan luun turu waꞌin. Haꞌu moos ketan susar waꞌin, kosi ema Yahudi siakaan aꞌaat.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Masik nunia moos, haꞌu kanorin emi lia hotu-hotu mak haꞌu katene. Haꞌu kanorin emi iha ema lear oin no iha emi ida-idak uman.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Haꞌu kanorin emi mak ema Yahudi no emi lahoos Yahudi kaꞌak, emi musti soe lakon emikaan salan, nebee tuir Naꞌi Maromak. Emi moos musti fiar baa itakaan Naꞌin, mak Yesus.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Oras neꞌe, haꞌu atu katak baa emi nuneꞌe: Haꞌu atu kbaa Yerusalem, tan Maromak Kmalar Lulik mak dada haꞌu. Masik la katene saa mak atu dadi baa haꞌu iha nebaa moos, haꞌu ktuir dei.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Oras haꞌu klaꞌo kosi kota ida baa kota ida, Kmalar Lulik katak kedan baa haꞌu iha fatin hotu-hotu naꞌak, haꞌu atu ktama bui kodi katiu susar waꞌin iha Yerusalem.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Mais soꞌin, tan Naꞌi Yesus mak latan serwisu neꞌe baa haꞌu. Haꞌu kmusti baa katak Lia Diꞌak baa ema, nebee sia moos natene Naꞌi Maromak laran diꞌak. Kalo la ktuir Niakaan hakara kodi kalaꞌok Niakaan serwisu neꞌe toꞌo mohu, haꞌukaan moris la noo folin.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Kleur tiꞌan haꞌu kanorin emi nosi lia Yesus toꞌo emi dadi baa Naꞌi Maromak eman. Oras neꞌe haꞌu katene, emi atu la haree haꞌu ona.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 — ausente —
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 — ausente —
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 — ausente —
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Mais sintidu! Kalo haꞌu klaꞌo kela emi tiꞌan, ema seluk atu mai nanorin tolek emi nodi koko emikaan fiar, hanesan asu fuik mak tama baa lalutuk tata noꞌo bibi malae.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Ema mak nanorin tolek nunia, balu nosi ema seluk, balu nosi emi duꞌuk. Sia atu dada kokon ema nebee keta tuir Yesus ona.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Tan lia nia, emi musti daka aan diꞌa-diꞌak. Keta haluꞌa, haꞌu kein kamutuk ko emi tinan tolu laran. Haꞌu la koran kole tateꞌan emi loron-kalan. Haꞌukaan luun moos turu waꞌin tiꞌan, tan emi.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Oras neꞌe, ita atu faꞌe malu ona. Haꞌu klatan emi baa Naꞌi Maromak liman, kodi kakroꞌan nebee Nia natudu laran diꞌak baa emi. Nebee emi hatene Niakaan Manfatin, tan Manfatin nia noo beran atu nakbiit emi. Manfatin nia moos loke dalan nebee emi bele simu fafaꞌek mak Naꞌi Maromak nadiꞌa kedan bodik Niakaan ema moon sia.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Baa oras haꞌu kserwisu iha emikaan klaran, haꞌu la kakara kola emikaan naha sa-saa. Haꞌu la kusu kedan emikaan naha mean, lale mutin, lale tais, lale saa dei.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Oras nia haꞌu kserwisu duꞌuk buka moris bodik haꞌu ko haꞌukaan mamaluk serwisu sia.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Kodi lia neꞌe, haꞌu katudu dalan baa emi, nebee emi moos haninu baa haꞌu hodi tulun ema susar sia. Hanoin diꞌa-diꞌak, tan Naꞌi Yesus dale naꞌak, ‘Lia diꞌak kaliuk mak ita foo nosi ita simu.’ ”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Dale notu nunia, Paulus no fukun sarani Efesus sia nakniꞌa bele-bele, hotu Paulus namulak nodi nakroꞌan nebee Naꞌi Maromak naliku sia.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 — ausente —
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 — ausente —
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.