Romanos 7
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NTLH
1 'Na ‑dɩayuo ‑a, 'a mʋ yi tetei, 'a mʋ 'nɩɩ 'le ‑wɔn 'prɛɛ. 'Be a yie nɩ, ‑ɛ mɔ, nahuon ‑gbo, ‑ɔ nɩ 'klɔ, tetei kɔ 'klɩ, 'ke 'o ꞊nɔ ke. Kɛɛ, nahuon 'bɔ 'kʋ, ‑ye tetei 'de lele 'klɩ kɔ, 'ke 'o ꞊nɔ ke.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 ꞊Bo pue nyrɔ kɔ 'a tɔ 'hɛɛn a dɛ ye! Nyrʋgba 'bɔ kɔ tɔ, ɔ 'de 'hru kɔ, 'ke bɔ hie 'o 'a tɔ a ‑gbɛ gbo, bɔ mu tɔ ‑ye kɔ, 'bɩa 'a tɔ a ‑gbɛ, 'bɔ 'kɩɛ nɩɛ 'klɔ, ‑ɛ nue, ɛ 'de tete. Kɛɛ, tɔ a ‑gbɛ, 'bɔ 'kʋ, ‑ye nyrʋgba ꞊nʋ, ɔ kɔ 'hru, 'ke bɔ mu tɔ yrayrʋ ‑ye kɔ. Ɩ 'de ꞊ŋa.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Kɛɛ, 'a tɔ a ‑gbɛ, 'bɔ 'kɩɛ nɩɛ 'klɔ, 'plɩɩ 'a nyrʋgba 'bɔ hio 'o gbo, 'bɔ kɔ tɔ ‑ye, ‑ye tete nɔ 'nɩ, ɔ po ‑jiplɔ. Kɛɛ, 'a tɔ 'bɔ 'kʋ, ‑ye ɔ kɔ 'hru, 'ke bɔ mu tɔ ‑ye kɔ. Ɩ 'de ꞊ŋa. 'Bɔ kɔ tɔ ‑ye, ɔ 'de ‑jiplɔ po.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 'Na ‑dɩayuo ‑a, kɛ 'a nɩ dɛ nɩ ‑wɛ 'mʋ. Tetei 'de 'klɛɛ lele 'klɩ kɔ, 'ke 'o 'a mʋ ke. Ɛ 'we ꞊nɔ ye, a 'kʋ nɩ, ‑ɛ nue, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri ‑Yusu 'Klɩsʋ 'kʋ la, 'a nɩ ‑gbɛ, a 'kʋ la ‑wɛ nɩ. ‑Ye nɔ‑ kɔ 'klɛɛ 'a mʋ, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ tɔ yrayrʋ nɩ 'mʋ. ‑Yusu 'Klɩsʋ, nɔ‑ Nyɩsʋa ‑ha 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri, ɔ ‑ha 'klɔ. 'A ‑tɩ, nɔ‑ kɔɔ 'klɛɛ ‑a mʋ win ke, ‑ɛ die nu, ‑a 'mʋ 'yilɛnɔ‑kʋan nu, 'ke 'o ꞊nɔ ‑wɔn.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Ti ‑hi la a ti 'yri, dɛ ꞊nʋ, ‑a nɩ ‑gbɛ, ‑aa la ‑hʋa, nɛ‑ ‑aa la nu. Ti a ‑gbɛ 'yri, tetei, ɩ nye la ‑a mʋ 'nɩ tɔɔ, ‑ɛ mɔ, dɛ ‑gbo, ‑aa nu, ɛ mɔ dɛ 'kukuu nɩ. Dɛ 'kuku a ‑gbɛ, tetei tɔɔ la ‑a mʋ, nɛ‑ ‑aa ‑hʋa ‑ba nu la. Dɛ 'kuku a ‑gbɛ, nɛ‑ɛ la ‑kʋan nu, 'ke 'le ‑a mʋ 'mʋ, nɛ‑ɛ la 'le ‑a mʋ 'kʋkʋɛ a 'hru wlɔn gba.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Ti ‑hi la a ti 'yri, tetei nuu la ‑a mʋ 'mʋ 'a ꞊go. Kɛɛ, ‑tɛ ti nɩ lɛ 'mʋ ‑gbo, ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑a 'kʋ nɩ, ‑ye tetei a ‑gbɛ, ɩ 'de 'klɛɛ lele 'klɩ kɔ, 'ke 'o ‑a mʋ ke. ‑Ye Nyɩsʋa a ‑Hihiuu ‑a mʋ tɔɔ 'hru yrayrʋ, 'ke ‑ba nu Nyɩsʋa a ‑kʋan. ‑A 'nɩ nu ꞊le 'klɛɛ lele Nyɩsʋa a ‑kʋan, 'ke 'le 'hru 'ka wlɔn, ‑ʋ kɔ ‑tɩ ʋ 'crɩɩ la, 'ke 'le Nyɩsʋa a teteicrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 ‑Bakla ꞊de, nahuon ꞊de di lɛ 'nɩ po: «Moise a tetei, ɩ mɔ dɛ 'kuku.» 'Ʋʋn, ɛ 'de lɛ 'mʋ nɩ. Tetei, nɩ‑ tɔɔ 'mʋ, dɛ tio‑ mɔ dɛ 'kuku. 'Bʋ 'die wɛn 'crɩɩ, 'ke 'le teteicrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ, ‑ɛ mɔ, ꞊nɩ ꞊tu 'le ca, 'ke 'o ‑n 'be a dɛ a ‑ta 'mʋ, 'n 'deɛ ꞊bo yi wɛn, ‑ɛ mɔ, dɛ a ‑gbɛ, ɛ mɔ dɛ 'kukuu nɩ.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 ‑Tɛ tete tɔɔ 'mʋ, ‑ɛ mɔ, dɛ a ‑gbɛ, ɛ mɔ dɛ 'kuku, ‑ye dɛ 'kuku 'ye 'hru, 'ke 'le 'mʋ 'mʋ, 'nɩ ꞊tue ‑wlu, 'ke ꞊bo ‑hʋa ꞊bo nu 'ɛ nɩ 'yilɛnyredɛ ꞊de. Tetei 'bɩ 'de 'o nɩ, ‑ye dɛ 'kuku 'de 'klɩ kɔ.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Ti ‑hi la, ‑tɛ 'n 'de la tetei a yie, 'na ꞊wlʋ 'nɩ yɛɛ ꞊le la 'mʋ ‑tɩ. Ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ, 'ke 'le 'n dɩɔnʋ 'yi 'mʋ, 'n 'mʋɛɛ la Nyɩsʋa ye. Ɛ 'we ꞊nɔ ye, 'n nɩ la 'klɔ. Kɛɛ, ‑tɛ 'n yrii Nyɩsʋa a tetei 'mʋ lɛ, ‑ye 'n ‑hʋa ꞊bo 'tatɩ dɛ 'kuku a nunue,
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 'ɛ nue, 'nɩ hren Nyɩsʋa ‑wɔn. Ɛ 'we ꞊nɔ ye, 'n 'kʋ nɩ. Nyɩsʋa ‑nyi nahuin tetei, 'ke ʋ 'mʋ ꞊hapʋ'klɔ kɔ. 'Mɛ ‑ye le, tetei a ‑gbɛ, ɩ klɩ 'mʋ nɩ. 'A ‑tɩ, 'n blɛ ye 'kʋkʋɛ.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 ‑Tɛ 'n 'wɔn la tetei a ‑gbɛ, ‑ye dɛ 'kuku 'ye 'hru, 'ke 'le 'mʋ 'mʋ, 'ɛ kaa 'mʋ, 'nɩ nu 'yilɛnyredɛ. ‑Ye 'n blɛ ye 'kʋkʋɛ, dɛ 'kuku a ‑tɩ.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 'A ‑tɩ, 'ke tetei ‑hɔn 'le Nyɩsʋa ‑wɔn 'mʋ. 'Ɛ nɩ tetebʋ, ʋ 'sii 'o ye, 'plɩɩ 'ʋ nɔ 'yi lɛ.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 ꞊Be ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ, ꞊hapʋdɛ, ‑ɛ mɔ, tetei, ɩ 'la 'mʋ nɩ? 'Ʋʋn, ɛ 'de lɛ 'mʋ nɩ. Dɛ ꞊nʋ, ‑ɛ 'la 'mʋ, nɛ‑ mɔ dɛ 'kuku. Dɛ 'kuku a ‑gbɛ, 'ke ɛ naa 'le ꞊hapʋdɛ ꞊nʋ 'mʋ, ‑ɛ mɔ tetei, 'ɛ 'la 'mʋ. Kɛ'ɛ nɩ, ɛ nɩ 'mʋ, ‑ɛ die nu, ‑a 'mue yi ‑tɛɛ, ‑ɛ mɔ, dɛ 'kuku mɔ dɛ 'kukuu nɩ. 'A ‑tɩ, ‑tɛ teteii po, ‑ɛ mɔ, nahuon nɩ nu 'le dɛ 'kuku, ‑a nye 'nɩ 'ye, ‑ɛ mɔ, dɛ 'kuku nyre lɛ 'yi, 'ɛ ‑hi 'o 'ɛ nɩ dɛ 'mʋ.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 ‑A yie nɩ, ‑ɛ mɔ, 'ke tetei ‑hɔn 'le Nyɩsʋa ‑wɔn 'mʋ, kɛɛ, 'mɛ ‑ye, 'n 'de 'klɩ kɔ, 'nɩ ‑hɛ dɛ 'kuku a ꞊ge.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Dɛ 'nɩɩ nu, 'nɩ yrie ꞊le 'mʋ lɛ. Dɛ 'nɩɩ ‑hʋa, 'nɩ nue ꞊le, kɛɛ, dɛ 'nɩnɩ ‑hʋa, nɛ‑ 'nɩɩ nu.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 ‑Tɛ dɛ ꞊nʋ, 'nɩnɩ ‑hʋa, 'n nye nu, ɛ nye 'mʋ 'nɩ tɔɔ, ‑ɛ mɔ, 'n yrie 'mʋ lɛ, ‑ɛ mɔ, tetei mɔ ꞊hapʋdɛ. 'N kɔ tetei 'hɛɛn, ‑a pɛ nɩ.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 'A ‑tɩ, 'yilɛnyredɛ, 'nɩɩ nu, ɛ 'de 'mɔ, 'nɩ nue ꞊le, kɛɛ, dɛ 'kuku ꞊nʋ, ‑ɛ nɩ 'le 'mʋ 'mʋ, nɛ‑ɛ 'mʋ 'tu, 'nɩɩ 'yilɛnyredɛ a ‑gbɛ nu.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 'Mɔ ‑gbo, ‑ɔ mɔ ‑tɩ'wlanyɔ, 'n yie nɩ, ‑ɛ mɔ, 'ke 'le 'mʋ 'mʋ, ꞊hapʋdɛ 'de 'le nɩ. 'N nye 'nɩ ‑hʋa 'dɔ, 'ke ꞊bo nu wɛn ꞊hapʋdɛ, kɛɛ, 'n 'de 'klɩ kɔ, 'ke ꞊bo nue.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 'A ‑tɩ, ꞊hapʋdɛ ꞊nʋ, 'nɩɩ ‑hʋa ꞊bo nu, 'nɩ nue ꞊le. Kɛɛ 'yilɛnyredɛ ꞊nʋ, 'nɩnɩ ‑hʋa, nɛ‑ 'nɩɩ nu.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Dɛ 'nɩnɩ ‑hʋa ꞊bo nu, 'bɩa 'nɩ nye nu, ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ, ɛ 'de 'mɔ, 'nɩ nue ꞊le, dɛ 'kuku, ‑ɛ nɩ 'le 'mʋ 'mʋ, nɛ‑ɛ 'mʋ 'tu, 'nɩ nye nu.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 'A ‑tɩ, dɛ 'nɩɩ 'ye 'ɛ nɩ ti, nɛ‑ mɔ: 'Bɩa 'nɩɩ ‑hʋa ꞊bo nu ꞊hapʋdɛ, ‑ye 'yilɛnyredɛɛ ‑do, nɛ‑ 'n ‑wɛ 'le ꞊bo nu.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ, 'ke 'le 'na ꞊wlʋ 'bii ke, 'n nye wɛn 'nɩ ‑hʋa, ꞊bo ꞊tuu wɛn 'o Nyɩsʋa a tetei 'o.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Kɛɛ, 'mɔ ‑gbo, ‑ɔ mɔ ‑tɩ'wlanyɔ, 'n nye 'nɩ 'ye, 'ke 'le 'mʋ 'mʋ, ꞊wlʋ ‑hʋan nɩ 'le. Ʋ kɔ ꞊hapʋ꞊wlʋ 'hɛɛn, ɩ 'de pɛ. ꞊Wlʋ ‑hʋan a ‑gbɛ, ʋ nu 'mʋ 'mʋ dɛ 'kuku a ꞊ge.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Dɛ‑ kɔ 'mɔ kɔ wɔlɩ ‑ti lɛ 'mʋ 'le? Dɛ 'kuku, ‑ɛ nɩ 'le 'na ꞊wlʋ ke, nɛ‑ɛ 'le 'mʋ 'kʋʋlɛ 'mʋ gba. Nyɔ‑ di 'klɛɛ 'mʋ ꞊gbla 'le?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Nyɩsʋa a 'wio. Nɔ‑ naa 'le ‑Yusu 'Klɩsʋ 'mʋ, 'ɔ ꞊gbla 'mʋ, 'ke 'le dɛ 'kuku a 'klɩ gbo.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.