Mateus 22

Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ‑Ye 'ke ‑Yusu naa 'le lele ‑talʋdʋɩ 'kwli 'mʋ, 'ɔɔ ‑Juukʋɛ a ye'mʋnaanyʋ klɛ ‑hɩhɩa, ‑ʋ ꞊gba wɛn ꞊nɔ wlɔn, ɔ nɔ:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 «‑Tɛ Nyɩsʋaa nahuin a win a kekɔɔlɛ nu, dɛ ꞊nʋ, ɛ 'we ye, ɛ nɛ‑ ‑gbo: Ɛ kɔ la bodɩɔ ꞊de. Nɔ‑ le 'a ‑kʋannunyʋ, 'ke bʋ pi 'a 'yu a 'blɩ'mʋpʋpa a dididɛ,
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 'ɔ da nahuin ‑ye dididɛ a ‑gbɛ ke. ‑Tɛ dɛditi nyre 'o, ‑ye ɔ le 'a ‑kʋannunyʋ nɩ, ɔ nɔ: Ba mu, ba da nahuin ‑nɩ wɛn. ‑Tɛ ʋ mu 'klɛɛ, ʋ yʋ 'o gbo, 'ʋ lu, ‑ye ʋ nɔ: ‑A bla nɩ, ‑a 'nɩ di ꞊le 'le.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 ‑Ye ɔ le lele 'a ‑kʋannunyʋ ‑ye, ɔ nɔ: Ba mu, ba le nahuin ꞊nʋ, 'n da wɛn, 'na dididɛ ‑wɛ ‑wɔn, 'na bro kɔ broyuo nʋanʋɩ ꞊nʋ, ʋ 'lɩ nɩ. ‑Tɔplɩ 'bii, ɩ ‑wɛ ‑wɔn. Bʋ di 'le, ʋ 'mʋ 'blɩ'mʋpʋpa a dididɛ ꞊nʋ di.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Kɛɛ, nahuin ꞊nʋ, ʋ da lɛ, ‑sɔgbɔlʋ a ‑tɩ 'ʋ 'de 'le di, 'ʋ mu 'waa ‑kʋɩn ‑wɔn lɛ, ꞊ɔ ‑ye 'ɔ mu 'le 'a ‑ci ke, ꞊ɔ ‑ye 'ɔ mu plo wɔn,
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 ꞊ʋ ‑ye 'ʋ klɩ ‑kʋannunyʋ ꞊nʋ, ‑ʋ nyu wɛn lɛ da, 'ʋ biu ‑bibi, 'ʋ 'lʋlʋ lɛ.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 ‑Tɛ bodɩɔ a ‑gbɛ, ɔ 'wɔn ‑tɩ a ‑gbɛ, ‑ye ɔ bi 'mʋ yrʋ, 'ɔ le 'a 'sɔyuo, 'ke bʋ 'la 'crɛnyʋ a ‑gbɛ, kɔ bʋ po ‑wɛ 'waa 'dɩɔ 'tɔ.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 ‑Ye kɛ ɔ po lele 'a ‑kʋannunyʋ ye: 'Blɩ'mʋpʋpa a dididɛ ‑wɛ ‑wɔn. Kɛɛ, dididɛ ‑gbo, ɛ 'de nahuin ꞊nʋ ye blɛ, 'n da wɛn lɛ.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Ba mu 'le ‑tɛgbi ꞊nʋ, nahuin ‑huo 'le, kɔ, ba da nahuin 'bii ꞊nʋ, a di 'o gbo yɛ, 'ke bʋ di 'blɩ'mʋpʋpa a dɛdi‑tuo ke.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 ‑Ye 'a ‑kʋannunyʋ mu nɩ, 'ʋ 'kukue nahuin 'bii ꞊nʋ lɛ, ʋ yɛ 'o gbo, ‑ʋ mɔ nahuin ꞊nʋ, ‑ʋʋ 'o Nyɩsʋa ꞊tuu, kɔ nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ 'nɩnɩ ꞊tuu 'o Nyɩsʋa. (Nahuin 'bii ꞊nʋ, ʋ da lɛ, ‑ʋ di 'le, ʋ ‑nyi ꞊nʋ 'blɩ'mʋpʋpa a wlawlʋ, ʋ 'mu pue.) Nahuindʋ a ‑gbɛ, nʋ‑ ‑wɛ ti ke. Ɛ nue, 'blɩ'mʋpakayu ꞊nʋ, 'ʋ 'yii 'le, 'ke 'o nahuin ‑wɔn.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ‑Ye bodɩɔ pa nɩ, ɔ 'mʋ nahuin ꞊nʋ 'ye, ɔ da. ‑Tɛ ɔ pa 'klɛɛ, ‑ye ɔ 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, 'ke 'le nahuin ꞊nʋ ‑hɛyri, nahuoon ‑do nɩ 'le, 'ɔ 'de 'blɩ'mʋpʋpa a wlawlʋ pue.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 ‑Ye kɛ ɔɔ ꞊nɔ ye po, ɔ nɔ: 'Mɛ o, ‑mɔ ‑gbo, ‑ɔ 'de 'blɩ'mʋpʋpa a wlawlʋ pue, ‑n 'de ye blɛ ‑bo pa nɔ. Kɛɛ, ‑tɩ bɔ di ꞊nɔ ‑wɔn ꞊tu, ɔ 'di yi.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Nɛ‑ mɔ bodɩɔ bɔ le 'a ‑kʋannunyʋ, ɔ nɔ: Ba mʋa 'a bʋɩ kɔ 'a dabʋɩ. Ba puo 'le ‑patʋ 'mʋ, 'ke 'le gbɩgbɩyrɩ ‑hɛyri. 'Ke ɔ di 'o ꞊hien wee, kɔ, 'ke ɔ di ‑wɛ 'o yrʋ poo.»
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 ‑Ye kɛ ‑Yusuu lele po: «Nyɩsʋa, ɔɔ da nahuin 'plɔplɔ, 'ke bʋ wɛɛn ke, bɔ kʋʋ win ke, kɛɛ, nahuiin ‑do ꞊nʋ, ‑ʋ wɛɛn ꞊nɔ ke, nʋ‑ ɔ ‑ha 'le du 'mʋ, 'ke bɔ kʋʋ win ke.»
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Dɛ a ‑gbɛ, ‑tɛ ɛ ‑hi, ‑ye Falisi꞊tumu a nahuin, ʋ mu 'mʋ ‑gboligbo, ‑ɛ die nu, ʋ 'mʋ 'hru lɛ ꞊mɔ, ‑tɛ ʋ di nu, ʋ 'muo wlɔn lɛ ꞊gba, 'a ‑wɔn꞊tutue 'kwli 'mʋ, ʋ 'mʋ 'le naa, ʋ 'muo ‑tɩ yɛɛ, ‑ɛ die nu, ʋ 'muo klɩ.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 ‑Tɛ ʋ ꞊tui 'klɛɛ, ‑ye ʋ tɛ gbo 'waa ‑naagbopʋ ‑ye, kɔ nahuin ‑ye 'hɛɛn, ‑ʋ mɔ 'kɩɩn Helɔdɩ a ꞊tumu a nahuin, 'ke bʋ mu 'le ‑Yusu 'hʋɩn 'mʋ. ‑Tɛ ʋ nyre 'le ꞊nɔ ‑wɔn, ‑ye ʋ nɔ: «Tɔɔnyɔ o, ‑a yie nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑nɩɩ ꞊tu ‑tɩ a ‑tɛɛ, ꞊nɩɩ ‑tɩ a ‑tɛɛ tɔɔ, 'ke 'o dɛ ꞊nʋ, Nyɩsʋaa ‑a mʋ ‑hʋa a ‑ta 'mʋ. 'Bɩa ꞊nɩ nyi ꞊tu, ꞊nɩ pɩ ꞊le hʋannʋ, 'ke 'o ‑tʋnahuon a 'lu a lɛ‑hielɛ a ‑ta 'mʋ, mɔ ꞊betɩ bɔ 'ya nyɩgblaka 'mʋ.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Le 'klɛɛ ‑a mʋ dɛ ꞊nʋ, ‑nɩɩ 'lu ‑wɔn lɛ ‑hie, 'ke 'o ‑tɩ ꞊nʋ a ‑ta 'mʋ, ‑aa ‑mʋ wlɔn mu ꞊gba: ꞊Be Nyɩsʋa a tetei nɔ 'nɩ, ‑ba ‑ha 'blʋwli, ‑ba ‑nyi Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka, ‑hee' ‑a 'de ye blɛ ‑ba ‑nyi ꞊nɔ?»
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Kɛɛ ‑ye ‑Yusu yie nɩ, dɛ‑ mɔ dɛ 'klan ꞊nʋ, ʋʋ 'lu ‑wɔn lɛ ‑hie, ɔ nɔ: «Dɛ‑ kɔ ‑tɩ ꞊nʋ, aa 'mʋ wlɔn ꞊gba, 'aa 'mʋ 'mʋ lɛ ꞊tɔ 'le, 'a mʋ nahuin ꞊nʋ, ‑ʋʋ 'lii 'hɔn naa? ꞊Be a 'mue 'ye, 'bɩa 'nɩ ‑haa Romakʋɛ a 'kɩɩn gblaka a ‑tɩ lɛ, kɔ Nyɩsʋa a ‑tɩ 'hɛɛn, a 'mʋ 'mʋ ‑tɩ yɛɛ?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Ba titie 'mʋ 'wliyɔkɔ a 'yɛɛ ‑do ꞊nʋ ye, aa 'mʋ 'ba, 'aa 'blʋwli 'pɛɛ,» 'ʋ ya ꞊nɔ 'wliyɔkɔ a 'yɛɛ ‑do ye.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 ‑Ye ɔ nɔ: «Nyɔ tio‑ kɔ 'lu꞊tɩɔ nɩ 'o 'le? Nyɔ tio‑ kɔ 'dʋ ʋ 'crɩɩ ‑wɛ 'o 'le?»
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 ‑Ye ʋ nɔ: «Romakʋɛ a 'kɩɩn gblakaa nɩ.» ‑Ye kɛ ‑Yusuu 'klɛɛ ꞊nʋ ye po, ɔ nɔ: «'A ‑tɩ o, ba ‑nyi 'kɩɩn gblaka dɛ ꞊nʋ, ‑ɛ blɛ ꞊nɔ ye, kɔ, ba ‑nyi ‑wɛ Nyɩsʋa dɛ ꞊nʋ, ‑ɛ blɛ ꞊nɔ ye!»
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 ‑Tɛ ʋ 'wɔn ‑tɩ ꞊nʋ, ‑Yusu ꞊tu ꞊nʋ ‑wɔn, ɩ saka ꞊nʋ nɩ. ‑Ye 'ke ʋ hio 'o gbo, 'ʋ mu.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 'Ke 'le Jrusrɛdɩɔ 'mʋ, ɛ kɔ la ꞊tumu ꞊de. 'A 'dʋ mɔ Sadusɩ꞊tumu. Nʋ‑ʋ nɩ, ‑ʋ nyi ꞊tu, ‑ɛ mɔ, nahuin 'bʋ 'kʋ, ɛ 'die 'le ‑wɛ bʋ ‑hɔn 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri 'mʋ, bʋ 'hrɩ 'klɔ, 'ke 'le Nyɩsʋa ye. Nʋ‑ kɔ nahuin mu 'o ‑Yusu 'hʋɩn 'mʋ, ‑nyrɔwɔɔ ‑do a ‑gbɛ 'mʋ, ‑ɛ die nu, ʋ 'muo wlɔn lɛ ꞊gba. ‑Tɛ ʋ nyre 'klɛɛ 'o ꞊nɔ 'hʋɩn 'mʋ, ‑ye ʋ nɔ:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 «Tɔɔnyɔ o, Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyɔ Moise, ɔ 'crɩɩ la tete ‑ye, 'ɔ hie la ‑a mʋ lɛ. Tete a ‑gbɛ, ɛ nɛ‑ ‑gbo: Nyɩbɛyu 'bɔ nɩ 'o, 'bɔ kɔ nyrɔ, 'plɩɩ nyɩbɛyu a ‑gbɛ, 'bɔ 'de 'yuo gbo hie, 'bɔ 'kʋ, ‑ye nyɩbɛyu ꞊nʋ, ‑ɔ 'kʋ, 'bɔ kɔ 'dɩayu nyɩbɛyu, nɔ‑ blɛ ye ‑bɔ kɔ 'a nyrʋgba a ‑gbɛ, ɔ kɔ ꞊nɔ 'hɛɛn, ʋ 'mʋ 'yuo kɔ, 'ke 'o 'a 'dɩayu, ‑ɔ 'kʋ a ‑ta 'mʋ. Kɛ Moise a tetee po.»
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 ‑Ye kɛ ʋʋ lele po, ʋ nɔ: «Ɛ kɔ la ‑dɩayuo nyɩbɛpʋʋ 'nɩpata, kɛ nɔ ‑a mʋ ‑hɛyri, 'waa ye‑hɛnahuon 'ɔ kɔ nyrʋgba, nyɩbɛyu a ‑gbɛ, 'ɔ 'de 'yuo gbo hie, 'ɔ 'kʋ, 'ɔ hie 'a nyrʋgba a ‑gbɛ 'a ‑dɩayu a 'hɔn a nɔnɔ lɛ.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Dɛɛ ‑do a ‑gbɛ, nɛ‑ nue 'hɔn a nɔnɔ, kɔ ta a nɔnɔ. Nɛ‑ nue ‑nuenue, 'ɛ yɛ nahuon a 'nɩpata a nɔnɔ ke.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 ‑Tɛ ʋ 'bii, ʋ 'kʋ 'klɛɛ, ‑ye nyrʋgba a ‑gbɛ, ɔ 'kʋ la ‑wɛ nɩ.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Nɛ‑ mɔ ‑tɩ, ‑a di wɛn ‑mʋ wlɔn ꞊gba wɔn, ꞊mʋ ‑a mʋ klɛ ‑hɩhɩa. ‑Nyrɔwɔ ‑kɔ 'mʋ nahuin di 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri 'mʋ ‑hɔn, ʋ 'mʋ 'klɔ 'hrɩ, 'ke 'le Nyɩsʋa ye, nahuon tio‑ di 'klɛɛ nyrʋgba a ‑gbɛ kɔ 'le, 'ke 'le ʋ 'nɩpata ꞊nʋ ‑hɛyri, ‑ɛ nue, ‑tɛ ʋ nɩ la nɔ ‑tʋtʋ ke, nahuin 'bii a ‑gbɛ, ʋ kʋɔ la nɩ.»
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 ‑Ye ‑Yusu ꞊tu ‑wɔn, ɔ nɔ: «Aa 'nɩ ka, ‑ɛ nue, a 'de Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ yi, 'a 'die ‑wɛ yi, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa nɩ ke 'klɩ.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri nahuin di 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri 'mʋ ‑hɔn, ʋ 'mʋ 'klɔ 'hrɩ, 'ke 'le Nyɩsʋa ye, nyɩbɛpʋ kɔ nyrʋgbapʋ 'hɛɛn, ʋ 'deɛ bʋ kʋkɔ. Kɛɛ, ‑tɛ Nyɩsʋa a lɛleenyʋ nɩ 'mʋ, kɛ'ɛ nɩ, ʋ di ‑wɛ 'mʋ nɩ.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 'Ya 'o lele 'lu, dɛ ‑gbo, ‑ɛ mɔ nahuin bʋ ‑hɔn 'le 'kʋkʋnyʋ ‑hɛyri 'mʋ, bʋ 'hrɩ 'klɔ, 'n yie nɩ, ‑ɛ mɔ, a ‑hre ‑tɩ ꞊nʋ nɩ, Nyɩsʋa ꞊tu, 'ke 'le 'a 'crɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ. Kɛ Nyɩsʋaa la po:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 'Mɔ mɔ Nyɩsʋa ꞊nʋ, Abrahamʋ, ɔɔ da, ɔ kɔ Yisakɩ, kɔ Sakɔbʋ 'hɛɛn. Kɛ'ɛ nɩ, Nyɩsʋa po. Ɛ 'we ꞊nɔ ye, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri Nyɩsʋaa 'le Moise ‑wɔn 'prɛɛ, Abrahamʋ kɔ Yisakɩ kɔ Sakɔbʋ 'hɛɛn, ʋ 'kʋ la nɩ. Kɛɛ, ‑a yie nɩ, ‑ɛ mɔ, ɛ 'de 'kʋkʋnyʋ, ʋ 'nɩ da ꞊le Nyɩsʋa, kɛɛ, 'klɔnɩnyʋ, nʋ‑ nyo da. ('A ‑tɩ, 'ba plɛ, nahuon 'bɔ 'kʋ, ɔ 'nɩ 'hrɩ ꞊le 'klɔ, 'ke 'le Nyɩsʋa ye, ‑ye ɛ 'de ꞊nɛ.)» Kɛ'ɛ nɩ, ‑Yusu po.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Nahuin 'bii ꞊nʋ, ‑ʋ po ‑Yusu nʋa ye gbo, ɩ saka ꞊nʋ nɩ, 'ke 'o tɔɔlɛdʋ ꞊nʋ, ɔ tɔɔ a ‑ta 'mʋ.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Falisi꞊tumu a nahuin, ʋ 'wɩn nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑Yusu ꞊tu Sadusɩ꞊tumu a nahuin ‑wɔn, 'ɔ nue, 'ʋ 'de 'klɛɛ lele ‑tɩ ꞊de kɔ, bʋ ꞊tu. Nɛ‑ mɔ bʋ 'kukue lɛ, bʋ mu 'o ‑Yusu 'hʋɩn 'mʋ.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 'Ke 'le ꞊nʋ ‑gbahlɔn, teteitɔɔnyɔ ꞊de nɩ 'o. Nɔ‑ ꞊gba ‑Yusu wlɔn, ‑ɛ die nu, ɔ 'muo 'mʋ lɛ ꞊tɔ, 'ke ɔ 'mʋ ka, 'ke 'o Nyɩsʋa ye, ɔ nɔ:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 «Tɔɔnyɔ o, tetei 'bii ꞊nʋ, Nyɩsʋa ‑nyi ‑a mʋ, dɛ tio‑ mɔ tete gblaka 'le, 'ɛ ‑hi 'o ꞊ɩ ‑ye 'mʋ?»
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 «‑Ye ‑Yusu ꞊tuo ‑wɔn, ɔ nɔ: ‑N blɛ ye ‑bo nʋɛ ‑na Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa 'mʋ, 'ke 'le ‑na ꞊wlʋ 'bii ke, kɔ, 'ke 'le ‑na 'lu a lɛ‑hielɛ 'bii 'kwli 'mʋ.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Nɛ‑ mɔ Nyɩsʋa a tete gblaka, 'ke 'le tetei 'bii ‑hɛyri. Nɛ‑ nɩ 'o tetei 'bii 'lu ye.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Nyɩsʋa a tete ‑ye, ‑ɛ kʋɛ 'o ꞊nɔ ‑wɔn, ‑ɛ mɔ ‑wɛ tete gblaka, ɛ nɛ‑ ‑gbo: ‑N blɛ ye ‑bo nʋɛ ‑n 'be ‑tʋnahuon 'mʋ, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ ‑n nu ‑n dɩɔnʋ a 'mʋnʋɛlɛ.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Teteii 'hɔn a ‑gbɛ, nɩ‑ kɔ 'kwli 'mʋ Moise a tetei 'bii 'le 'mʋ ‑hɔn, ɩ kɔ Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyʋ a tɔɔlɛ 'hɛɛn.»
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 ‑Tɛ dɛ a ‑gbɛ, ɛ ‑hi, ‑ye Falisi꞊tumu a nahuin, ʋ 'kukue lɛ, ‑Yusu 'ʋ ꞊gbʋ wlɔn, ɔ nɔ:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 «Dɛ tio‑ aa 'lu ‑wɔn lɛ ‑hie, 'ke 'o Waanyɔ ꞊nʋ a ‑ta 'mʋ, Nyɩsʋa po la lɛ, ɔ di la 'le ya? Nyɔ‑ mɔ 'a bu gblaka?» ‑Ye ʋ ꞊tuo ‑wɔn, ʋ nɔ: «Waanyɔ a ‑gbɛ, nɔ‑ mɔ bodɩɔ Dafidɩ a 'yuo a 'Yu.»
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 ‑Ye ɔ ꞊gbʋ wlɔn, ɔ nɔ: «'Bɩa 'bɛ nɩ lɛ 'mʋ, ‑be' Nyɩsʋa a ‑Hihiu nu, Dafidɩ 'ɔ daa Waanyɔ a ‑gbɛ 'a Kʋkɔnyɔ, 'ɔ ꞊tui la, 'ʋ 'crɩɛ, 'ke 'le Nyɩsʋacrɩɩnɩɛ 'kwli 'mʋ, ‑ɛ mɔ:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa, ɔ le 'na kʋkɔnyɔ nɩ, ‑ɛ mɔ:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 ‑Ye ‑Yusu nɔ lele: «‑Tɛ Dafidɩ a ‑gbɛ, ɔɔ Waanyɔ a ‑gbɛ 'a Kʋkɔnyɔ daa, ‑be' Waanyɔ a ‑gbɛ, ɔ ‑wɛ 'le bɔ nu Dafidɩ a 'Yu a 'mʋ'yɩya 'le?»
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ nɩ 'o, gbegbe 'a nahuon ꞊de 'die 'le ‑wɛ bɔ ‑hɩhɩa ‑Yusu klɛ. Kʋɛ 'o ‑nyrɔwɔ a ‑gbɛ 'yie 'mʋ gbo, nahuiin pɩ hʋannʋ, 'ke bʋ ꞊gbɔ lele dɛ ꞊de wlɔn.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.