Lucas 1
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NTLH
1 — ausente —
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 — ausente —
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 'A ‑tɩ, 'na ‑gbɛ, 'n ꞊gba lɛ wlɔn ‑tɛɛ, ‑tɛ ‑tɔplɩ a ‑gbɛ, ɩ nu la 'lu a ‑wɔnmumue, kʋɛ la 'o 'a ‑wlu꞊tutue 'yie 'mʋ gbo. ‑Tɛ 'n ꞊gba wlɔn lɛ, ‑ye 'n 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, ɛ nɔɔ 'o lɛ, ‑tɔplɩ a ‑gbɛ, ‑tɛ ɩ nu yrɛkʋkɔlɛ, 'ke ꞊bo 'crɩɩ, 'ke 'o ‑mʋ ‑wɔn, nyɩgblaka Teofilɩ.
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 'N nye 'nɩ nu, ‑ɛ die nu, tɔɔlɛ ꞊nʋ, ʋ tɔɔ ‑mʋ, ꞊mue yrii, ‑ɛ mɔ, ɛ mɔ ‑tɩ a ‑tɛɛ nɩ. ‑Ye 'klɛɛ, dɛ 'n 'crɩɩ, ɛ nɛ‑ ‑gbo:
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri Helɔdɩ mɔ la Sudeblʋgba a 'kɩɩn, ɛ kɔ la Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyɔ ꞊de. 'A 'dʋ mɔ la Sakali. 'Ke ɔ nɩ la 'le ‑cɔhlʋnpinyʋ a ꞊tumu ‑ye ‑hɛyri, ‑ʋʋ ꞊ke ‑kʋan lɛ nu, 'ke 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo, 'ke 'le Jrusrɛdɩɔ 'mʋ. ꞊Tumu a ‑gbɛ, nʋ‑ mɔ la ‑cɔhlʋnpinyɔ Abia a ꞊tumu. Sakali a nyrʋgba, 'a 'dʋ mɔ la Elisabɛtɩ. 'Ke ɔ kɔ la 'le ‑cɔhlʋnpinyɔ Ayrɔ a ꞊tugba 'mʋ.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Sakali kɔ Elisabɛtɩ a ‑gbɛ, ʋ 'sii la 'o ye, 'ke 'le Nyɩsʋa 'yi 'mʋ, kɔ, 'ʋʋ la 'o Nyɩsʋa a tetei 'bii 'o ꞊tuu ‑tɛɛ, 'ke 'le 'waa ꞊wlɩ 'bii ke.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Kɛɛ, ʋ 'de la 'yu kɔ, ‑ɛ nue, Elisabɛtɩ 'de la 'yukɔdɛ, 'plɩɩ ʋ 'hɔn ‑wɛ a ‑gbɛ, ʋ ku la 'dɔ.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 ‑Nyrɔwɔ ꞊de 'mʋ 'klɛɛ, ‑ye Abia a ꞊tumu a ti nyre 'o ꞊o, 'ke bʋ nu ‑cɔhlʋnpi‑kʋan, 'ke 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo. Nɛ‑ nue, Sakali 'ɔɔ ‑cɔhlʋn pi, 'ke 'o Nyɩsʋa ye.
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 Ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ ‑cɔhlʋnpinyʋ nye lɛ nu, ꞊tumu ‑ye a ti 'bɩ nyre 'o, 'ʋʋ 'bla po, ‑cɔhlʋnpinyɔ ꞊nʋ, 'blaa ‑ha, nɔ‑ɔ nɩ, ‑ɔɔ 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo pa, ‑ɛ die nu, ɔ 'mʋ hʋnhrʋnpo‑tɔplɩ nu, ɔ 'mʋ ‑cɔhlʋn pi, 'ke 'o Nyɩsʋa ye. Sakali a ‑gbɛ, nɔ‑ 'bla di, 'ke bɔ pa 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo, ɔ 'mʋ hʋnhrʋnpo‑tɔplɩ a ‑cɔhlʋn pi.
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 ‑Ye 'klɛɛ, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri ɔ ꞊tu ‑cɔhlʋn a pipie ‑wlu, ‑ye 'ke nahuin 'plɔplɔ 'wlɛ 'o ‑patʋ 'mʋ gbo, 'ʋʋ Nyɩsʋa da.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Sakali bɔɔ 'klɛɛ ‑cɔhlʋn pi, 'ke 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo, ‑ye Nyɩsʋa a lɛleenyɔ 'hrɩɩ 'o ꞊nɔ ye. 'Ke ɔ nyra 'o ‑tɛgbi ꞊nʋ, Sakalii 'o ‑cɔhlʋn pii a diidɛpɩa ke gbo.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 ‑Tɛ Sakali a ‑gbɛ, ɔ 'yo, ‑ye ɔ ta 'mʋ gbo, hʋannʋ 'ʋ ‑tʋa 'a nunue gbo.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 Kɛɛ ‑ye Nyɩsʋa a lɛleenyɔ nɔ: «Sakali, ꞊nɩ pɩ 'le hʋannʋ, ‑ɛ nue, Nyɩsʋa wɛɛn ‑na 'batɩwin ke. ‑Na nyrʋgba Elisabɛtɩ, ɔ di ‑mʋ lɛ kɔɔ 'yu nyɩbɛyu. 'Yu a ‑gbɛ, ꞊tue ꞊nɔ Saandʋ.
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 'Ba kɔ 'yu a ‑gbɛ, ‑n di kɔ plɔ a bleelɛ 'dɔ, kɔ, nahuin 'plɔplɔ, ʋ di ‑wɛ nu 'manʋ.
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 Ɔ di ‑hɛ nahuon gblaka, 'ke 'le Nyɩsʋa 'yi 'mʋ. Ɔ 'deɛ bɔ 'na nɔ, mɔ, ɔ 'deɛ bɔ 'na ‑wɛ 'ɛ nɩ kɩklanɔ ꞊de. Nyɩsʋa a ‑Hihiu di 'o ꞊nɔ ke 'mʋ 'nɩ nɩ, 'plɩɩ ʋ 'muo kɔ.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 Ɔ die 'nɩ nu, Yisraɛkʋɛ 'plɔplɔ, ʋ 'mʋ lele Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa ꞊wlʋ ye kuo.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 ‑Tɛ Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyɔ Eli nu la 'klɩ a kenɩnɩɛ, kɔ, ‑tɛ 'a 'klɔ nɩ la 'mʋ, kɛ'ɛ nɩ, ɔ di 'mʋ nɩ, ɔ 'mʋ nahuin le, ‑ɛ mɔ, Waanyɔ ꞊nʋ, Nyɩsʋa po la lɛ, ɔ di la 'a dakʋ ye ya, ɔ di 'le 'nɩ di, kɔ, ɔ die 'nɩ nu, Nyɩsʋa a dakʋ 'mʋ ‑wɔn ‑wɛ, 'plɩɩ Waanyɔ a ‑gbɛ, ɔ 'mʋ 'le di. Ɔ die 'nɩ nu, bunʋ kɔ 'waa 'yuo 'hɛɛn, ʋ 'mʋ win 'mʋ lɛ 'wʋnwɔn, ɔ 'mue ‑wɛ nu, nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ 'nɩnɩ ꞊tuu 'o Nyɩsʋa 'o, ʋ 'mʋ ꞊tɔ kɔ, 'plɩɩ ʋ 'mʋ Nyɩsʋa ꞊wlʋ ye kuo.»
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 'Plɩɩ Nyɩsʋa a lɛleenyɔ a ‑gbɛ, ɔ 'mʋ mu ‑yrɛ, ‑ye kɛ Sakalii ꞊nɔ ye po: «‑Be' 'n di 'a yiyie nu, ‑ɛ mɔ, ‑tɩ ‑nɩɩ ꞊tu, ɩ mɔ ‑tɩ a ‑tɛɛ nɩ 'le? ‑Ɛ nue, 'n kɔ 'na nyrʋgba 'hɛɛn, ‑a ‑wɛ 'yi.»
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 ‑Ye Nyɩsʋa a lɛleenyɔ ꞊tuo ‑wɔn, ɔ nɔ: «'Na 'dʋ mɔ Gabriɛ. 'Ke 'n 'cipi 'o Nyɩsʋa 'hʋɩn 'mʋ, 'nɩɩ 'a ‑kʋan nu. Nɔ‑ɔ nɩ, ‑ɔ le 'mʋ, kɛ nɔ ‑mʋ ‑wɔn, 'ke ꞊bo pue ‑mʋ ꞊hapʋtitie ‑gbo.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Kɛɛ, ‑n 'de 'na win ‑tɛɛ pue. Nɛ‑ die nu, ‑n 'deɛ ‑bo yi 'prɛlɛ, ɛ 'mue gba ‑gbagba, ‑tɩ ‑gbo 'n ꞊tu, ɩ 'mʋ nue, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri Nyɩsʋa die 'o ‑hʋa.»
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Tii ‑do ꞊nʋ ‑kɔ 'yri Nyɩsʋa a lɛleenyɔ kɔ Sakali 'hɛɛn, ʋʋ 'prɛ, nahuin ‑huohui ꞊nʋ, ‑ʋ 'wlɛ 'o ‑patʋ 'mʋ gbo, ʋʋ Sakali 'nɩ ‑pre, 'ɩ saka ꞊nʋ, ‑tɛ ɔ nu, 'ɔ ‑wlɛn 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 'Plɩɩ ɔ 'mʋ mu 'hrɩ, ɔ 'de 'le nahuin a ‑wɔn'prɛɛlɛ ‑wɛ. Ɔɔ po dabʋɩɩ ‑do. Nɛ‑ nue, nahuin 'ʋ yrie, ‑ɛ mɔ, ɔ 'ye dɛ ꞊de, ‑ɛ mue 'lu ‑wɔn, 'ke 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 ‑Tɛ dɛ a ‑gbɛ, ɛ ‑hi, ɔ nu lele ‑nyrɔwɩ gbi, ɔ 'mʋ ‑kʋan ꞊nʋ ‑wɔn ‑wɔ, ɔ blɛ ye bɔ nu, 'ke 'le Nyɩsʋa a 'kagblaka gbo. ‑Tɛ 'a ‑nyrɔwɩ gbi a ‑gbɛ, ɩ ‑yrɛ 'lu, ‑ye ɔ mu 'mʋ 'waa 'dɩɔ.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 Ti gbi bɩ ‑hi, ‑ye 'a nyrʋgba Elisabɛtɩ nɩ 'mʋ 'kwli. Ɔ 'nɩ 'hrɩ ꞊le, ‑ɛ die nu, nahuin 'nɩ ꞊hion 'ye, 'ɛ nu yakʋɛɛ ꞊hun. Kɛ ɔɔ po:
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 «Nyɩsʋa po 'na ‑tɩ ‑wɔn ꞊wlʋ, 'ɔ nue, nahuin 'ʋ 'nɩnɩ di 'klɛɛ lele 'mʋ 'caa, 'ke ꞊bo 'nɩnɩ di 'yu kɔ a ‑tɩ.»
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 ‑Tɛ Elisabɛtɩ a ‑gbɛ a 'kwli kɔ yakʋɛɛ ‑huonnɔ, ‑ye Nyɩsʋa tɛ gbo 'a lɛleenyɔ Gabriɛ, 'ke bɔ mu la 'le Galileblʋgba a 'dɩɔ ꞊nʋ 'kwli 'mʋ, ‑ɔ kɔ 'dʋ mɔ Nasalɛtɩ.
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 'Dɩɔ a ‑gbɛ 'mʋ, 'ke 'yunyrɔyu ꞊de nɩ 'le. 'A 'dʋ mɔ Mari. Ɔ 'de nyɩbɛdɛ yi. Kɛɛ, nyɩbɛyu ꞊de nɩ 'o, 'ʋ nyo Sosɛfʋ daa. 'A bu gblaka, nɔ‑ mɔ la bodɩɔ Dafidɩ. Sosɛfʋ a ‑gbɛ, nɔ‑ dio kɔ. ‑Ye Mari a ‑gbɛ, nɔ‑ kɔ ‑wɔn Nyɩsʋa lee 'le 'a lɛleenyɔ.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 ‑Tɛ ɔ pa 'le Mari a ‑tɛ, ɔ nɔ: «Mari, ‑mɔ 'n yɛ. Kɔ plɔ a bleelɛ! ‑Mɔ ‑gbo Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa ‑ha 'le du 'mʋ, 'ke 'o 'a ‑kʋan a ‑ta 'mʋ. Ɔɔ ‑mʋ 'yie 'nɩ ꞊tu.»
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 'Plɩɩ ɔ 'mʋ wintɛdʋ a ‑gbɛ mu 'wɔn, ‑ye ɔ 'ta 'mʋ gbo, 'ɔɔ 'lu lɛ ‑hie, dɛ tio‑ wintɛdʋ a ‑gbɛ bɛ ꞊hɛn 'nyrɛ.
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 ‑Ye Nyɩsʋa a lɛleenyɔ ꞊nʋ, ɔ nyo 'nɩ le, ɔ nɔ: «Mari, ꞊nɩ pɩ 'le hʋannʋ! Nyɩsʋaa ‑mʋ ye tɔɔ 'a 'mʋnʋɛlɛ.
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Ɛ nɛ‑ mɔ, ‑n di 'mʋ nɩ 'kwli, ꞊mʋ 'yu nyɩbɛyu kɔ. 'Yu a ‑gbɛ, ‑n di kɔ, ‑n dio daa ‑Yusu.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 Ɔ di kɔ ‑tɩ a 'yi'bʋbʋa, 'plɩɩ ɔ di 'ya Yrayrɩnyɩsʋa a 'Yu, 'plɩɩ Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa die 'nɩ nu, 'yu a ‑gbɛ, ɔ 'mʋ bodɩɔ ‑hɛ, ‑ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑tɛ 'a bu gblaka bodɩɔ Dafidɩ nɩ la 'mʋ.
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 Ɔ di 'ya Yisraɛkʋɛ a bodɩɔ, ‑tɛ ti tɛ ye gbo. 'A bodɩɔdɛ, ɛ 'deɛ bɛ kɔ 'lu‑yrɛɛlɛ.»
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 ‑Ye ɔ nɔ: «‑Tɛ 'n 'de nyɩbɛyu ꞊de yi, ‑be' 'n ‑wɛ 'le ꞊bo nu 'klɛɛ 'kwli a 'mʋnɩnɩɛ 'le?»
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 ‑Ye Nyɩsʋa a lɛleenyɔ nɔ: «Nyɩsʋa a ‑Hihiu di 'le ‑mʋ 'mʋ 'nɩ ꞊tɩɩ. Yrayrɩnyɩsʋa a ‑gbɛ, ɔ di ke nɩ ‑tuo, 'plɩɩ 'a 'klɩ 'mue nu, 'ke 'le 'ŋmilɛkadɛ 'kwli 'mʋ, ꞊mʋ 'kwli 'mʋ nɩ. Nɔ‑ kɔ 'yu a ‑gbɛ, ‑n di kɔ, Nyɩsʋa dio 'nɩ ‑ha, 'ke 'o 'a ‑kʋan a ‑ta 'mʋ, kɔ, ɔ di 'ya Nyɩsʋa a 'Yu.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 'Ye kɛ, ‑na 'dɩayu nyrɔyu Elisabɛtɩ, ꞊hapʋkɔ, 'ɔ ‑wɛ 'yi, kɛɛ, ‑tɛ ɔ nɩ o 'kwli 'mʋ, 'a yakɔ a ‑huonnɔ a nɔnɔ nɩ gbo, 'plɩɩ ‑ye nahuin nɔ 'nɩ, ɔ 'de o 'yukɔdɛ.
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 Kɛɛ, Nyɩsʋa, ɔ ‑wɛ 'le bɔ nu 'ɛ nɩ dɛ nɩ.»
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 ‑Ye Mari nɔ: «‑Ɔɔ, 'mɔ mɔ Kʋkɔnyɔ Nyɩsʋa a ‑kʋannunyɔɔ nɩ. Dɛ ‑gbo, ɔɔ ‑hʋa, 'na ‑gbɛ, 'n nye ‑wɛ 'nɩ ‑hʋa. ‑Tɛ ‑n nu 'pʋprɛ, kɛ bɛ nu 'lu a ‑wɔnmumue.» ‑Ye Nyɩsʋa a lɛleenyɔ ꞊nʋ, ɔ mu nɩ.
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Tii ‑do a ‑gbɛ 'yri, ‑ye Mari bi wlɔn 'hru, 'ɔ 'kɩka, 'ɔ mu 'le 'dɩɔ ꞊nʋ 'mʋ, ‑ɔ kɔ 'mʋ Sakali kɔ Elisabɛtɩ 'hɛɛn, ʋ 'ti 'le. 'Dɩɔ a ‑gbɛ, 'ke ɔ nɩ 'le Sudeblʋgba a dʋgbɩ ‑gbahlɔn.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 ‑Tɛ ɔ nyre 'le, 'ke ɔ pa 'le Sakali a kayu gbo, 'ɔ po Elisabɛtɩ a 'wio gbo.
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 Tii ‑do a ti 'yri, 'plɩɩ Elisabɛtɩ 'mʋ Mari a win mu 'wɔn, ‑ye 'yu ꞊nʋ, ‑ɔ nɩ 'le Elisabɛtɩ 'kwli 'mʋ, ɔ ‑tʋa gblɛ‑jihielɛ gbo, Nyɩsʋa a ‑Hihiu 'ʋ bi 'o Elisabɛtɩ ke 'mʋ, 'ʋ nue,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 'ɔ 'yaa 'le win, ɔ nɔ: «Nyɩsʋa nu ‑mʋ 'mʋ ꞊hapʋdɛ, 'ɛ ‑hi 'o nyrʋ 'bii 'mʋ, kɔ, 'yu ‑gbo, ‑n di kɔ, ɔ 'muo ‑wɛ ꞊hapʋdɛ 'mʋ nu.
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 'Mɔ ‑gbo, ‑ɔ 'de nahuon ꞊de, 'plɩɩ 'na Kʋkɔnyɔ a 'dii, bɔ di nɔ 'na kayu gbo di, ɛɛ 'mʋ 'nɩ saka.
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 'Ye kɛ, ‑tɛ ‑n pa kayu gbo, 'plɩɩ 'mʋ ‑na win mu 'wɔn, 'manʋ nue nɩ, 'yu ‑gbo, ‑ɔ nɩ 'le 'mʋ 'kwli 'mʋ, 'ɔ ‑tʋa gblɛ‑jihielɛ gbo.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 Dɛ ꞊nʋ, Nyɩsʋa po o lɛ, ɔ di o nu, ‑n kue ye ꞊wlʋ, ‑ɛ mɔ, ɔ die 'nɩ nu. Nɛ‑ nue, ꞊nɩ kɔ plɔ a bleelɛ.»
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 ‑Ye Mari nɔ:
46 Então Maria disse:
47 'N kɔ plɔ a bleelɛ, 'ke 'o Nyɩsʋa a ‑ta 'mʋ,
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 ‑ɛ nue, 'mɔ ‑gbo, ‑ɔ mɔ 'a ‑kʋannunyɔ,
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 ‑ɛ nue, 'Klɩkenɩnyɩsʋa, ɔ nu 'mʋ 'mʋ ꞊hapʋdɛ gblaka.
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 Nahuin a ꞊hrɩn a ꞊hrɩn ꞊nʋ, ‑ʋ nyo pɩ,
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 Ɔ kɔ 'klɩ, 'ke bɔ nu ‑tɔplɩ gblakɩ:
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 'Kɩɩnpʋ kɔ bodɩɔpʋ 'hɛɛn, ɔ ‑hɩʋ klɛ gbatɩ,
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 Nahuin ꞊nʋ, kanʋʋ nu,
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
56 Dɛ a ‑gbɛ, ‑tɛ ɛ ‑hi, tii ‑tie Mari ‑hi 'le Elisabɛtɩ ‑wɔn, ɩ ‑wɛ 'le yakʋɛɛ ta, 'plɩɩ 'ɔ ꞊hɩan ‑wɔn, 'ɔ mu 'le 'a 'dɩɔ 'mʋ.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri Elisabɛtɩ di 'o ‑ŋlaa, ɩ nyre 'o ꞊o, 'ɔ kɔ 'yu nyɩbɛyu.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 'Waa 'dɩɔ a nahuin kɔ 'a ꞊tugba a nahuin, ʋ 'wɩn nɩ, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa yrii 'a wɔlɩ, 'ɔ nu ꞊nɔ ꞊hapʋdɛ gblaka 'mʋ. Nɛ‑ nue, 'ʋʋ ‑wɛ 'manʋ nu.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 ‑Tɛ 'yu ꞊cɛɛ 'wee, ‑ye ʋ di 'le ꞊le, ‑ɛ die nu, ʋ 'muo ye 'bɛ. ‑Ye ʋʋ ‑hʋa bʋ ꞊tuo 'o 'a bu Sakali 'nyrɛ.
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 Kɛɛ ‑ye 'a 'dii nɔ: «'Ʋʋn, 'a 'dʋ di mɔ Saan.»
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 ‑Ye nahuin, ‑ʋ nɩ ‑tuo ke, ʋ nɔ: «Dɛ‑ kɔ Saandʋ 'le, ‑ɛ nue, nahuon ꞊de 'de 'le ‑na ꞊tugba 'mʋ nɩ, bʋ ꞊tue 'dʋ a ‑gbɛ,»
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 'ʋ po dabʋɩ, 'ʋ ꞊gba 'a bu Sakali wlɔn, 'dʋ tio‑ ɔɔ ‑hʋa bɔ ꞊tue 'a 'yu.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 ‑Ye Sakali a ‑gbɛ, ɔ ‑hʋa ꞊nʋ 'plaɩnpɩa gbi, ‑ɔ kɔ ke ʋʋ 'o 'crɩɩ. ‑Tɛ ʋ ‑nye ꞊nɔ, ‑ye ɔ 'crɩɩ 'o: «'A 'dʋ mɔ Saan.»
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 ‑Tɛ nahuin ‑hre dɛ ꞊nʋ, ɔ 'crɩɩ, ‑ye ʋ 'bii, ɛ saka ꞊nʋ nɩ. ‑Ye tii ‑do ꞊nʋ a ti 'yri, Sakali a mɛ ꞊wlɛɛ gbo, 'ɔ 'tatɩ lele 'pʋprɛ, 'ɔ 'yaa 'le win, 'ɔ ‑tʋa Nyɩsʋa a baalɛ.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 Dɛ a ‑gbɛ, ‑ɛ mue 'lu ‑wɔn, ɛ saka 'waa 'dɩɔ a nahuin nɩ, kɔ, nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ 'ti 'le Sudeblʋgba a dʋgbɩ ‑gbahlɔn, 'ʋ nyi ‑wɔn yrɛ nɩna.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Nahuin 'bii ꞊nʋ, ‑ʋ nyi 'wɔn, ʋ nyi ‑wɔn lɛ ‑hie 'lu, ʋ nɔ: «'Yu gbi ‑gbo le, ɔ di ‑hɛ nahuon gblaka.» 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, Nyɩsʋa a ‑gbɛ, nɔ‑ nyo 'yie ꞊tu.
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 ‑Tɛ dɛ a ‑gbɛ, ɛ ‑hi, ‑ye 'yu a ‑gbɛ a bu Sakali, Nyɩsʋa a ‑Hihiu bi 'o ꞊nɔ ke 'mʋ nɩ, Sakali a ‑gbɛ 'ɔ ‑tʋa Nyɩsʋa a win a wlɔn‑hɩhɩɛ gbo, ɔ nɔ:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 «Nahuin 'bii, bʋ baa ‑a nɩ Kʋkɔnyɔ,
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 'Ke 'le 'a ‑kʋannunyɔ bodɩɔ Dafidɩ a 'yuo a 'yuo ‑hɛyri,
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 ‑Tɩ a ‑gbɛ, 'a winwlɔn‑hɛnyʋ, ʋ ꞊tui la nɩ,
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 Waanyɔ a ‑gbɛ, nɔ‑ɔ nɩ, ‑ɔ di ‑a mʋ nahuin ꞊nʋ kwa ‑ha,
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 Ɔ yrii ‑a nɩ bunʋ a wɔlɩ, kɔ, 'yrɩ ꞊nʋ,
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
73 Ɔ 'sʋɛ la nɩ, 'ke 'o ‑a nɩ bu Abrahamʋ ye,
73 — ausente —
74 ‑ɛ mɔ, ɔ di ‑a mʋ 'nɩ ꞊gbla,
74 — ausente —
75 kɔ, ‑a 'mʋ 'a ‑kʋan nu ‑tɛɛ,
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 'Na 'yu o, ‑mɛ ‑ye, ʋ di ‑mʋ daa Yrayrɩnyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyɔ,
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 ꞊mʋ Nyɩsʋa a dakʋ le, ‑ɛ mɔ, Nyɩsʋa a ‑gbɛ,
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 ‑ɛ nue, Nyɩsʋa a ꞊wlʋ nɔ lɛ 'yi, kɔ,
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 ‑nyrɛ a ‑gbɛ, ɛ 'mue nu, nahuin ꞊nʋ,
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 'Yu a ‑gbɛ, ‑ɔ mɔ Saan, ɔɔ 'nɩ ku, 'a ꞊wlʋʋ klɛ 'nɩ bii, 'ke 'o Nyɩsʋa a 'mʋnʋɛlɛ ‑wɔn. ‑Tɛ ɔ ku 'klɛɛ, 'ke ɔ 'ti 'le ‑tɛgbi ꞊nʋ, nahuin ꞊de 'de 'le 'ti. 'Ke ɔ nɩ 'le ‑nɩnɩ, ti 'ɩ nyre 'o, 'ke bɔ ꞊tu 'a ‑kʋan ‑wlu, 'ke 'le Yisraɛkʋɛ ‑gbahlɔn.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.