João 4
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NVT
1 Falisi꞊tumu a nahuin, ʋ 'wɩn nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑Yusu nue nɩ, nahuin 'ʋ nyo ‑wɔn naa, kɔ, 'ɔ nyu 'nie 'lu lɛ po, 'plɩɩ nahuin a ‑gbɛ, ʋ ‑huo nɩ, 'ʋ ‑hi 'o Saan a nahuin 'mʋ.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Kɛɛ, 'ke 'le ‑tɛɛkɔ 'kwli 'mʋ, ‑Yusu a ‑gbɛ, ɔ 'nɩ po ꞊le nahuin 'nie 'lu lɛ, kɛɛ, 'a ‑naagbopʋʋ nɩ, ‑ʋʋ nahuin 'nie 'lu lɛ po.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 ‑Tɩ ꞊nʋ, nahuin ꞊tu, ‑tɛ ‑Yusu 'wɩn, ‑ye ɔ ‑hɔn 'le Sudeblʋgba 'mʋ nɩ, ɔ kɔ 'a ‑naagbopʋ 'hɛɛn, ʋ 'mʋ 'le Galileblʋgba 'mʋ mu.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Samaliblʋgba, nɔ‑ ʋ kɔ bʋ 'bɛ ꞊tɩɔ, 'plɩɩ ʋ 'mʋ 'le Galileblʋgba 'mʋ nyre.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 ‑Tɛ ʋʋ 'klɛɛ Samaliblʋgba ꞊tɩɔ 'bɛ, ‑ye 'ke ʋ nyre 'o 'dɩɔ ꞊de ꞊hlɔn. 'Dɩɔ a ‑gbɛ, 'a 'dʋ mɔ Sika. 'Ke 'o ‑tɛgbi a ‑gbɛ, 'ke ‑Juukʋɛ a bu gblaka Sakɔbʋ a ‑ci nɩ 'o, ɔ ‑nyi la 'a 'yu Sosɛfʋ.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 ‑Ye nyrʋgba a ‑gbɛ, ɔ ꞊tuo ‑wɔn, ɔ nɔ: «‑Mbe', ‑mɔ mɔ ‑Juukʋɛyu, 'plɩɩ ꞊nɩɩ 'mɔ ‑gbo, ‑ɔ mɔ Samalikʋɛyrɔwlʋ 'nie ‑hʋa.» 'Ɛ mɔ ‑tɛɛ, ‑Juukʋɛ, ʋ kɔ Samalikʋɛ 'hɛɛn, ʋ nyinyre lɛ.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Kɛ ‑Yusuu 'klɛɛ ꞊nɔ ye po: «'Bɩa ꞊nɩ yi wɛn dɛ ꞊nʋ, Nyɩsʋaa nahuin ‑nyi, kɔ, ꞊nɩ yi wɛn ‑wɛ 'mɔ ‑gbo, ‑ɔɔ ‑mʋ 'nie ‑hʋa, ‑ye ‑mɔɔ nɩ, ‑ɔ di wɛn 'mʋ 'nie ‑hʋa. 'Mɛ ‑ye, 'niedʋ ꞊nʋ, ‑ɛɛ nahuon 'klɔ yrayrʋ ‑nyi, nɛ‑ 'n di wɛn ‑mʋ ‑nyi.»
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 ‑Ye nyrʋgba a ‑gbɛ, ɔ nɔ: «Nyɩbɛyu o, ‑n 'de 'nie'piidɛ ꞊de kɔ, 'plɩɩ ‑ye 'hʋɔ ‑gbo, ɔ hren 'mʋ gbo. ‑Be' ‑n ‑wɛ 'le ‑bo nu 'nie a ‑gbɛ a 'pipie 'le?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 ‑A nɩ bu gblaka Sakɔbʋ, nɔ‑ hie ‑a mʋ 'nɩhʋɔ ‑gbo lɛ. 'A ‑gbɛ, ɔ 'na 'a 'nie nɩ, ɔ kɔ 'a 'yuo꞊pli 'hɛɛn, 'a 'wlugba‑tɔplɩ 'ɩ 'na ‑wɛ 'nie a ‑gbɛ. ꞊Be ‑n pui ‑tɛɛ, ‑mɔ nɩɔ 'o 'lu ye?»
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 ‑Ye ‑Yusu nɔ: «Nahuon ꞊nʋ, ‑ɔ di 'nɩhʋɔ ‑gbo a 'nie 'na, 'nie'natʋ dio lele 'nɩ nu.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Kɛɛ, nahuon 'bɔ nɩ 'o, 'bɔɔ 'niedʋ ꞊nʋ 'na, 'n di ꞊nɔ ‑nyi, gbegbe, 'nie'natʋ 'deɛ bʋ nuo 'klɛɛ lele. ‑Ɛ nue, 'niedʋ ꞊nʋ, 'n di ꞊nɔ ‑nyi, ɛ di ye 'we 'nie ꞊nʋ, ‑ɛɛ 'le ‑tʋtʋ gbo 'mʋ ‑hɔn ti a pɛpɛ, ‑ɛɛ nahuon a ‑gbɛ 'klɔ yrayrʋ ꞊nʋ ‑nyi, ‑ɔ 'nɩnɩ ‑wɛ 'le.»
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 ‑Ye nyrʋgba a ‑gbɛ, ɔ nɔ: «‑Nye 'mʋ 'niedʋ a ‑gbɛ, ‑ɛ die nu, 'nie'natʋ 'nɩ ꞊han 'klɛɛ lele 'mʋ nu, kɔ, 'nɩ ꞊han 'klɛɛ lele nɔ 'nɩhʋɔ ‑gbo wien di, 'nie'pi‑tɩ.»
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 ‑Ye ‑Yusu nɔ: «Mu ‑bo da ‑na tɔ, ɔ kɔ ‑mʋ 'hɛɛn ba di 'le!»
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 ‑Ye nyrʋgba nɔ: «'N 'de tɔ kɔ.» ‑Ye ‑Yusu nɔ: «'A ‑tɛɛ, nɛ‑ɛ nɩ. ‑N 'de tɔ kɔ,
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 ‑ɛ nue, ‑bo kɔ tɔ, ‑bo kɔ tɔ, ɛ ‑wɛ 'klɛɛ 'le tɔnʋʋ ꞊hun, 'plɩɩ ‑ye, nahuon ꞊nʋ, ‑ɔ kɔ ‑mʋ 'hɛɛn‑ nye 'mʋ na, ‑tɛ ti nɩ lɛ 'mʋ ‑gbo, ɔ 'de ‑na tɔ.»
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 ‑Ye nyrʋgba ꞊nʋ, ɔ nɔ: «'N nye 'nɩ 'ye, ‑ɛ mɔ, ‑mɔ mɔ Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyɔɔ nɩ.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 ‑A mʋ Samalikʋɛ a bunʋ, 'ke 'le dʋgba ꞊nʋ 'lu, 'ke ʋʋ 'le Nyɩsʋa daa, kɛɛ, 'a mʋ ‑Juukʋɛ, a nɔ 'nɩ, Nyɩsʋa a daalɛɛ ‑do, nɛ‑ mɔ Jrusrɛdɩɔ.»
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 ‑Ye ‑Yusu nɔ: «Nyrʋgba o, ‑tɩ ‑gbo, 'nɩɩ ꞊tu, pui ‑tɛɛ. Ti di 'o 'nɩ nyre, ‑ɩ kɔ 'yri a 'nɩnɩ di 'o lele dʋgba ꞊nʋ 'lu ‑a nɩ Bu Nyɩsʋa daa, kɔ Jrusrɛ 'mʋ.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 'A mʋ Samalikʋɛ, Nyɩsʋa ꞊nʋ, aa da, a 'dio yi. Kɛɛ, ‑a mʋ ‑gbo, ‑ʋ mɔ ‑Juukʋɛ, Nyɩsʋa ꞊nʋ, ‑aa da, ‑a yio nɩ, ‑ɛ nue, 'ke Nyɩsʋaa 'le ‑Juukʋɛ 'mʋ naa, 'ɔɔ nahuin waa.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 — ausente —
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 ‑Ye nyrʋgba ꞊nʋ, ɔ nɔ: «'N yie nɩ, ‑ɛ mɔ, Waanyɔ ꞊nʋ, Nyɩsʋa po la lɛ, ɔ di la ‑a mʋ ye ya, ɔ kɔ bɔ di 'le. 'Bɔ di 'le, ‑ye ɔ di ‑a mʋ ‑tɔplɩ 'bii klɛ 'nɩ ‑hɩhɩa.»
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 ‑Ye ‑Yusu nɔ: «'Mɔ nɩ gbo mɔ, ‑ɔ kɔ ‑mʋ 'hɛɛn‑ 'prɛ.»
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Tii ‑do a ti 'yri, ‑ye ‑Yusu a ‑naagbopʋ ‑nɩ wɛn, ‑ʋ mu wɛn 'dɩɔ 'mʋ, ʋ nyre 'o ꞊o. Ɩ saka ꞊nʋ nɩ, ‑tɛ ‑Yusu kɔ nyrʋgba 'hɛɛn, ʋʋ toto po. Kɛɛ, 'waa nahuon ꞊de 'de wlɔn ꞊gba, ‑ɛ mɔ: «‑Tɩ tio‑ ‑n nyo wlɔn ꞊gba 'le?» kɔ, «‑Tɩ tio‑ ɔ kɔ ‑mʋ 'hɛɛn, aa ꞊tu 'le?»
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Nyrʋgba ‑mɛ ‑ye, ɔ hie 'o 'a 'nɩya gbo, 'ɔ gba cigbɛi, 'ɔ mu 'dɩɔ 'mʋ, 'ɔ le nahuin, ɔ nɔ:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 «Ba di 'le, a 'mʋ nahuon ꞊de 'ye. Nɔ‑ le 'mʋ ‑tɔplɩ 'bii ꞊nʋ, 'n nu lɛ. ꞊Be ɛ ‑wɛ 'le bɛ 'ya Waanyɔ ꞊nʋ 'mʋ nɩ, Nyɩsʋa po la lɛ, ɔ di la ‑a mʋ ye ya?»
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 ‑Ye nahuin a ‑gbɛ, ʋ ‑hɔn 'le 'dɩɔ 'mʋ nɩ, 'ʋ muo 'le 'hʋɩn 'mʋ.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 ‑Tɛ nahuin a ‑gbɛ, ʋ 'de wɛn 'le a die, ‑ye ‑Yusu a ‑naagbopʋ, ʋ nyo lɛ 'nɩ 'batɩ, ʋ nɔ: «Tɔɔnyɔ o, di dɛ 'plɩɩ.»
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Kɛɛ ‑ye ɔ nɔ: «'N kɔ dididɛ ꞊de, a 'de yi.»
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 ‑Ye 'a ‑naagbopʋ wlɔn lɛ 'nɩ ꞊gbʋgba, ʋ nɔ: «꞊Be ꞊ɔ ꞊de yɔ dididɛ ye ‑le?»
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 ‑Ye ɔ nɔ: «'Na dididɛ, nɛ‑ mɔ ꞊bo nu Nyɩsʋa, ‑ɔ lee nɔ 'mʋ 'klɔ ‑gbo ke a kewɛɛnlɛ, ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ ꞊bo ‑yra ‑kʋan ꞊nʋ 'lu, ɔ ‑nyi 'mʋ, ꞊bo nu.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 ‑A 'brikʋɛ nɔ 'nɩ: ꞊Nɩ 'dɔ ꞊gbla, yakʋɛɛ ‑hɛn 'bɛ ꞊cɛ, ‑ye ‑n nyo 'nɩ 'cɛ. Kɛɛ, 'mɛ ‑ye, 'nɩɩ 'a mʋ 'nɩ le: Ba 'ba 'yii 'mʋ, ba ta 'le ‑ci klɛ. ꞊Gbla ꞊hlu nɩ ‑dodo. Ɔ ‑wɛ 'le 'cɩcɛ.» (Ɛ 'we ꞊nɔ ye, nahuin ‑gbo, ‑ʋ nyo 'le 'hʋɩn 'mʋ di, ‑ʋ ‑wɛ ‑wɔn, 'ke ‑bʋ kɔ 'klɔ yrayrʋ ꞊nʋ, ‑ɔ 'nɩnɩ ‑wɛ 'le, nʋ‑ kɔ ‑tɩ ɔɔ ꞊tu.)
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 «‑Kʋannunyɔ ꞊nʋ, ‑ɔɔ ꞊gbla 'cɛ, ɔ kɔ 'a nɩ 'pɛɛlɛ nɩ. 'A ‑kʋan a ‑gbɛ, nɔ‑ nye nu, nahuin 'ʋʋ 'klɔ yrayrʋ ꞊nʋ kɔ, ‑ɔ 'nɩnɩ ‑wɛ 'le. ‑Ye 'klɛɛ, nahuon ꞊nʋ, ‑ɔɔ ꞊gbla 'dɔ, kɔ nahuon ꞊nʋ, ‑ɔ nyo 'cɛ, ʋ di 'mʋ lɛ bibi 'yi, ʋ 'mʋ 'manʋ nu.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 ‑Talʋdʋ ꞊nʋ, ‑ʋʋ lɛ po: ꞊Ʋ ‑yee 'dɔ ꞊gbla, ꞊ʋ ‑ye 'ʋ nyo 'cɛ, ʋ mɔ ‑tɩ a ‑tɛɛ nɩ.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 'N lee 'le 'a mʋ ke ‑ci ‑ye, ‑ɛ kɔ ‑kʋan a 'de o nu, kɛɛ, ‑ɛ kɔ ꞊gbla aa 'klɛɛ 'cɛ. ꞊Ʋ ‑ye, nʋ‑ nu o ‑ci a ‑gbɛ a ‑kʋan, a ‑mɛ ‑ye, 'aa 'klɛɛ 'a ꞊gbla 'cɛ.»
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Samalikʋɛ ‑nɩ wɛn, ‑ʋ nɩ 'le 'dɩɔ ‑nɩ wɛn 'mʋ, 'waa nahuin 'plɔplɔ kuo ‑Yusu ye ꞊wlʋ, ‑ɛ nue, kɛ nyrʋgba ꞊nʋ, ɔ po ꞊nʋ ye: «Nahuon ‑gbo, nɔ‑ le 'mʋ ‑tɔplɩ 'bii ꞊nʋ, 'n nu lɛ.»
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Nɛ‑ kɔ ‑tɩ, ‑tɛ Samalikʋɛ a ‑gbɛ, ʋ nyre 'klɛɛ 'o ‑Yusu 'hʋɩn 'mʋ, 'ʋ nyo lɛ 'batɩ, 'ke bɔ nɩ 'le ꞊nʋ ‑wɔn, 'ɛ mɔ ‑tɛɛ, 'ɔ wɛɛn ke, 'ɔ ‑hi 'le ‑nyrɔwɩɩ 'hɔn.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Nahuin 'plɔplɔ ‑ye kuo ꞊wlʋ ye, 'ke 'o ‑tɩ ꞊nʋ, ɔ ꞊tu a ‑ta 'mʋ.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Kɛ ʋʋ 'klɛɛ nyrʋgba ꞊nʋ ye po, ʋ nɔ: «‑Tɛ ti nɩ lɛ 'mʋ ‑gbo, ɛ 'de ‑tɩɩ ‑do ‑gbo, ‑n ꞊tu ‑a mʋ ye a ‑tɩ, ‑a 'dio ꞊wlʋ ye kuo, kɛɛ, ‑a kuo ye ꞊wlʋ, ‑ɛ nue, ‑a nɩ ‑gbɛ, ‑a 'wɔn 'a win nɩ, kɔ, ‑a kɔ 'a yiyie, ‑ɛ mɔ, 'ɛ mɔ ‑tɛɛ, nɔ‑ mɔ Waanyɔ ꞊nʋ, ‑ɔɔ 'klɔ ‑gbo a nahuin waa.»
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 'Plɩɩ ɔ 'mʋ 'o ‑nyrɔwɩɩ 'hɔn mu ‑hi, 'ke 'o ‑tɛgbi a ‑gbɛ, ‑ye 'ke ɔ mu 'le Galileblʋgba 'mʋ.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 'A ‑gbɛ, ɔ ꞊tui o nɩ, ‑ɛ mɔ: «Nyɩsʋa a winwlɔn‑hɛnyɔ 'bɔ nɩ 'le 'a 'brikʋɛ ‑hɛyri, ‑ye ʋ 'nɩ ꞊tuo ꞊le 'o.»
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Kɛɛ, Galileblʋgba a nahuin a ‑gbɛ, ʋ mu o ke lɛ'mimre ꞊nʋ, ‑ɛ mɔ Pakɩ, 'ke 'le Jrusrɛdɩɔ 'mʋ, 'ʋ 'ye o ‑tɔplɩ 'bii ꞊nʋ, ‑Yusu nu o. Nɛ‑ nue, ‑tɛ ‑Yusu nyre 'klɛɛ 'le Galileblʋgba 'mʋ, nahuin 'ʋ 'blo kwa ‑tɛɛ.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 ‑Ye 'ke ɔ mu 'le 'dɩɔ ꞊nʋ 'mʋ, ‑ɔ mɔ Kana. 'Ke 'le 'dɩɔ a ‑gbɛ 'mʋ, 'ke ɔ nuu la 'o 'ŋmilɛkadɛ, 'nie 'ɛ ‑hɛ la ‑wiin.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 ‑Tɛ nyɩgblaka a ‑gbɛ, ɔ 'wɩn, ‑ɛ mɔ, 'ke ‑Yusu ‑hɔn 'le Sudeblʋgba 'mʋ, 'ɔ mu 'le Galileblʋgba 'mʋ, ‑ye ɔ ‑hɔn 'le 'a 'dɩɔ 'mʋ nɩ, 'ɔ mu 'le ‑Yusu ‑wɔn, 'ɔ 'bɔtɩɔ lɛ, ɔ nɔ: «Di 'le 'na 'dɩɔ Kapɛnaɔ 'mʋ, ꞊mʋ 'na 'yu a 'kʋɛ ‑wɔ. Ɔɔ ‑hʋa bɔ 'kʋ.»
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 ‑Ye kɛ ‑Yusuu ꞊nɔ ye po: «Ɛ 'we ꞊nɔ ye, a 'kɩɛ 'die 'le a ‑wɛɛ ba kuo 'mʋ ꞊wlʋ ye, 'bɩa 'ba 'nɩnɩ 'ye 'ŋmilɛka‑tɔplɩ gblakɩ ꞊nʋ, 'nɩɩ nu.»
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 ‑Ye nyɩgblaka a ‑gbɛ, ɔ ꞊tuo ‑wɔn, ɔ nɔ: «Tɔɔnyɔ o, di 'le 'na 'dɩɔ 'mʋ, 'na 'yu 'nɩ ꞊han 'kʋ.»
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 ‑Ye kɛ ‑Yusuu ꞊nɔ ye po: «‑N ‑wɛ 'le ‑bo mu nɩ. ‑Na 'yu 'kɩɛ die 'klɔ nɩ.» ‑Tɩ ꞊nʋ, ‑Yusu ꞊tu ꞊nɔ ye, ɔ kui ye ꞊wlʋ, 'ɔ mu.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ɔ nɩ 'hru wlɔn, 'a ‑kʋannunyʋ 'ʋ dio ye 'mʋ 'bɛ wɔn, ʋ nɔ: «‑Na 'yu nɩ 'klɔ.»
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 ‑Ye ɔ ꞊gbʋ wlɔn, ɔ nɔ: «Ti tio‑ kɔ 'yri 'a 'hʋɩn 'kee 'le?» ‑Ye ʋ nɔ: «‑Dina bɔ bi 'tʋ 'le, 'a ‑haawɔɔ ‑do bɔ ‑hi 'tʋ, ‑ye 'a 'hʋɩn 'kee 'tʋ nɩ.»
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 ‑Ye ɔ 'ye nɩ, ‑ɛ mɔ, ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri ‑Yusu lee 'tʋ 'o ꞊nɔ, ‑ɛ mɔ, 'a 'yu 'kɩɛ die 'klɔ nɩ, 'kee nɩ, 'a 'yu a ‑gbɛ a 'hʋɩn 'kee 'tʋ 'o. ‑Ye ɔ bi 'le ye, ɔ kɔ 'a kayugbokʋɛ 'hɛɛn, ʋ kuo ‑Yusu ye ꞊wlʋ.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 ‑Yusu bɔ ‑hɔn 'le Sudeblʋgba 'mʋ, bɔ mu 'le Galileblʋgba 'mʋ, bɔ nu 'ŋmilɛkadɛ, 'a 'wɩɩ 'hɔn a dɛ'ɛ nɩ.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.