João 18

Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ‑Tɛ ‑Yusu ‑wɔ 'klɛɛ 'le Nyɩsʋa a ‑wɔn'prɛɛlɛ ‑wɔn, ‑ye ɔ kɔ 'a ‑naagbopʋ 'hɛɛn, ʋ 'ba 'mʋ ye, 'ʋ ꞊tɩ Jrusrɛdɩɔ 'mʋ. Kɛɛ, Judɩa, ‑ɔ mɔ ‑Yusu a ‑naagbopʋyu ‑ye, ɔ ‑do, nɔ‑ kɔ ꞊nʋ 'hɛɛn‑ 'de mu. 'Nɩhannʋ ꞊de nɩ 'o, 'a 'dʋ mɔ Sedrɔ. Nʋ‑ kɔ 'nike 'dɩdɔti a ‑ci ꞊de nɩ 'o. Nɛ‑ kɔ ke ʋ mu 'le.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Ʋ 'bii, 'ke ʋʋ o 'le lɛ 'ya. Nɛ‑ nue, Judɩa a ‑gbɛ 'ɔ yii 'o ‑tɛgbi a ‑gbɛ, ‑ye ɔ kɔ 'hru, 'ke bɔ po ‑Yusu 'a yraanyʋ kwa.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 'Ke 'le 'dɩɔ 'mʋ, 'ke Romakʋɛ a tayie nɩ 'le, ɛ kɔ Nyɩsʋa a 'kagblaka a 'yie꞊tunyʋ 'hɛɛn. Nʋ‑ Judɩa po ye 'mʋ, 'ʋʋ ‑Yusu mu klɩ, 'ke 'le 'dɩdɔti a ‑ci a ‑gbɛ ke. Nahuin a ‑gbɛ, Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ gblakɩ kɔ Falisi꞊tumu a nahuin 'hɛɛn, ‑ʋ mɔ ‑Juukʋɛ a 'blʋ a nahuin, nʋ‑ lu, 'plɩɩ 'blʋ a nahuin a ‑gbɛ, ‑ʋ luu 'le, ʋ kɔ ꞊nʋ 'hɛɛn, ʋ 'bii, nʋ‑ mu 'le ‑tɛgbi a ‑gbɛ. 'Sɔyuo a ‑gbɛ, ʋ 'ble kwa lɛ 'napɩi, kɔ ‑hrɩ kɔ ta‑wɔn‑tɔplɩ, 'ʋ mu.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 ‑Yusu, ɔ yi ‑tɔplɩ 'bii ꞊nʋ nɩ, ‑ɩ kɔ ‑bɩ nue ꞊nɔ. Nɛ‑ nue, 'ɔ 'yɩya 'o ꞊nʋ ye gbo, ɔ nɔ: «Nyɔ tio‑ aa lɛ ꞊mɔ 'le?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 ‑Ye ʋ nɔ: «‑Aa lɛ ꞊mɔ Nasalɛtɩ 'mʋ a ‑Yusu.» ‑Ye ɔ nɔ: «'Mɔ nɩ gbo.» ‑Ye 'ke Judɩa 'kɩɛ nɩɛ 'le ‑Yusu a yraanyʋ ‑hɛyri.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 ‑Yusu bɔ po 'klɛɛ lɛ: «'Mɔ nɩ gbo,» ‑ye tii ‑do a ti 'yri, ʋ duu ke ‑duuduu, 'ʋ bi ꞊hlɔn lɛ.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 ‑Ye ɔ ꞊gbʋ lele wlɔn, ɔ nɔ: «Nyɔ tio‑ aa 'klɛɛ lɛ ꞊mɔ 'le?» ‑Ye ʋ nɔ: «Nasalɛtɩ 'mʋ a ‑Yusu.»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 ‑Ye ɔ nɔ: «'Be 'n le wɛn 'a mʋ nɩ, ‑ɛ mɔ: 'Mɔ nɩ gbo mɔ. ‑Tɛ ɛ 'ya 'mɔ 'mʋ o, aa ‑hʋa ba klɩ o, a nɩ klɩ 'le 'na ‑naagbopʋ, ba ‑hɩʋ mɛ lɛ bʋ mu.» ‑Ye 'sɔyuo, ʋ ‑ha ‑Yusu a ‑naagbopʋ a ‑gbɛ lɛ mɛ.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 ‑Tɛ ɔ po lɛ, ‑ye dɛ ‑gbo, ɔ ꞊tu o ti ꞊de 'yri o, ɛ nue kɛ nɩ. Dɛ a ‑gbɛ, nɛ‑ ‑gbo: «'Na Bu Nyɩsʋa o, nahuin, ‑n nyi 'mʋ, 'n 'de 'a nahuoon ‑do ꞊de 'wan.»
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 'Ke 'le ‑Yusu a yraanyʋ ‑hɛyri, 'ke nahuon ꞊de nɩ 'le. 'A 'dʋ mɔ Malikusɩ. Ɔ mɔ Nyɩsʋa a ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka a ‑kʋannunyɔɔ nɩ. ‑Ye Simɔ Piɛlɩ, ‑ɔ mɔ ‑Yusu a ‑naagbopʋyu ‑ye, ‑ɔ nɩ 'o ‑Yusu 'hʋɩn 'mʋ, ɔ nu 'a ‑hɔtɩplie, 'ɔ 'bɛ 'o Malikusɩ a ‑gbɛ a diidɛnʋa.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 ‑Ye ‑Yusu nɔ: «Piɛlɩ o, po 'le ‑na ‑hɔtɩplie bɔ wlɔn. ꞊Be ‑n 'di yi, 'ke 'n kɔ ꞊bo ‑yra ꞊sʋɛ ‑gbo 'lu, Nyɩsʋaa ‑hʋa, ꞊bo 'ye?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 ‑Ye tii ‑do a ti 'yri, nahuin ꞊nʋ, Judɩa gba, kɔ 'waa nyɩgblakɩ 'hɛɛn, ʋ klɩ ‑Yusu nɩ, 'ʋ mʋɔ,
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 'ʋ gbɔ 'dɩɔ 'mʋ. Ye‑hɛnahuon, ʋ gbɔ 'le ye, nɔ‑ mɔ ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka. Nyɩbɛyu a ‑gbɛ, 'a 'dʋ mɔ Hanɩ. Nɔ‑ mɔ Kaifʋ a 'tɔ. Kaifʋ a ‑gbɛ, nɔ‑ mɔ 'yrʋ ꞊nʋ gbo ‑cɔhlʋnpinyʋ 'bii a nyɩgblaka.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kaifʋʋ ‑do a ‑gbɛ, nɔ‑ɔ nɩ, ‑ɔ po o ‑Juukʋɛ ꞊tɔ 'mʋ, 'ke 'o ti ꞊de ‑hi o a ti 'yri, ‑ɛ mɔ: «Ɛ nu ‑tɛɛ, 'ke nahuoon ‑do bɔ 'kʋ, 'ke 'o ‑a nɩ dakʋ 'bii a ‑ta 'mʋ, 'ɛ ‑hi 'o ‑a nɩ dakʋ 'bii a ‑gbɛ, bʋ 'kʋ.»
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Bʋʋ 'klɛɛ ‑Yusu gba, ‑ye Simɔ Piɛlɩ kɔ ‑Yusu a ‑naagbopʋyu ‑ye 'hɛɛn, ʋʋ ꞊nɔ ‑wɔn 'nɩ kʋɛ. ‑Naagbopʋyu ‑ye a ‑gbɛ, ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka, ‑ɔ mɔ Hanɩ, ɔ yio nɩ. Nɛ‑ nue, ɔ kɔ ‑Yusu 'hɛɛn 'ʋ pa 'o ‑tɛgbii ‑do, 'ke 'le nyɩbɛyu a ‑gbɛ, ‑ɔ mɔ Hanɩ a ‑yaa 'mʋ.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Kɛɛ, Piɛlɩ ‑mɛ ‑ye, 'ke ɔ hree 'o ‑yaa a ‑gbɛ a 'maju 'yri. ‑Naagbopʋyu ꞊nʋ, ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka yi, nɔ‑ 'prɛɛ 'le 'yu nyrɔyu ꞊nʋ ‑wɔn, ‑ɔɔ 'maju 'yie ꞊tu, 'ɔ paa Piɛlɩ.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Bɔ pa 'klɛɛ, ‑ye 'yu nyrɔyu a ‑gbɛ, ɔ le Piɛlɩ nɩ, ɔ nɔ: «'Be ‑mɔ mɔ ‑wɛ ‑Yusu a ‑naagbopʋyu ‑yee nɩ 'a.» ‑Ye ɔ nɔ: «Gbe, 'n 'diu 'le ‑hɛyri nɩ.»
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Cɛ bɛɛ 'klɛɛ ꞊tɩ, ‑ye ‑kʋannunyʋ ꞊nʋ, ʋ kɔ Nyɩsʋa a 'kagblaka a 'yie꞊tunyʋ 'hɛɛn, ‑ʋ nɩ 'o, ʋ 'tie na, 'ʋ nyo 'wɛn. 'Ke Piɛlɩ nɩ ‑wɛ 'le ꞊nʋ ‑hɛyri, 'ɔɔ ‑wɛ na 'wɛn.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ti a ‑gbɛ 'yri, ‑ye ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka Hanɩ ‑nɩ wɛn, ɔ ‑tʋa ‑Yusu a tetei a wlɔnlɛ꞊gbʋgba gbo, ɔ nɔ: «Nahuin tio‑ mɔ ‑na ‑naagbopʋ, kɔ, dɛ tio‑ mɔ ‑na tɔɔwin 'le?»
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 ‑Ye ɔ ꞊tuo ꞊wɔn, ɔ nɔ: «Nahuin 'bii yie nɩ, ‑tɩ 'nɩɩ tɔɔ. 'N 'de ‑tɩ ꞊de ‑hli. 'Ɛ nɩ ti, 'ke 'nɩɩ o 'le Nyɩsʋa a kayuo gbo tɔɔ, kɔ Nyɩsʋa a 'kagblaka a ‑yaa 'mʋ, ‑tɛ ‑Juukʋɛ 'bii, ʋʋ 'le 'ya, kɔ 'waa nyɩgblakɩ 'hɛɛn.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 'A ‑tɩ, ꞊nɩ ꞊gba 'le 'mʋ wlɔn! ꞊Gba nahuin ꞊nʋ wlɔn, ‑ʋ nɩ o ‑tuo ke. Ʋ yi nɩ, ‑tɩ 'nɩɩ o tɔɔ. 'Waa 'dai dɛ nɩ nɔ ‑a mʋ ‑hɛyri.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Bɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye Nyɩsʋa a 'kagblaka a 'yie꞊tunyɔ ‑ye, ‑ɔ nɩ 'o, nɔ‑ mɔ bɔ puo 'le 'ŋma nʋa 'mʋ, ɔ nɔ: «꞊Be kɛ ‑nɩɩ ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka a ‑wɔn꞊tutue nu?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 ‑Ye ‑Yusu nɔ: «'Bɩa 'nɩ ꞊tu ‑tɩ, 'bɩ nyre 'yi lɛ, tʋɛ 'mʋ, kɛɛ, 'bɩa 'nɩ ꞊tu ‑tɩ, 'bɩ nɔ 'yi lɛ, dɛ‑ kɔ 'mɔ ‑nɩɩ bi?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ti a ‑gbɛ 'yri, ‑ye Hanɩ le 'a 'sɔyuo, 'ʋ gbɔ 'le ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka Kaifʋ ye. ‑Ye 'ke ‑Yusu 'kɩɛ nɩɛ 'le 'kʋɩ 'mʋ.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Ti ꞊nʋ 'yri, ‑ye 'ke Simɔ Piɛlɩ 'kɩɛ nɩɛ 'le na'wɛnnyʋ ‑hɛyri, 'ke 'le ‑yaa 'mʋ. ‑Ye kɛ nahuon ‑ye nyo lele ye po, ɔ nɔ: «‑Mɔ ‑gbo, ‑mɔ mɔ ‑Yusu a ‑naagbopʋyu ‑yee nɩ.» Kɛɛ, ‑ye ɔ nɔ: «'Mm, 'n 'diu 'le ‑hɛyri nɩ mɔ.»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Kɛɛ, ‑cɔhlʋnpinyʋ a nyɩgblaka a ‑kʋannunyɔ ꞊de nɩ ‑wɛ 'o. Nahuon ꞊nʋ, ‑ɔ kɔ nʋa Piɛlɩ 'bɛ wɛn 'o, nɔ‑ kɔ 'dɩayuu nɩ. Nɔ‑ɔ ‑wɛ Piɛlɩ le, ɔ nɔ: «‑Mɔ ‑gbo, ‑mɔ mɔ ‑Yusu a ‑naagbopʋyuu nɩ, ‑ɛ nue, 'n 'ye wɛn ‑mʋ nɩ, ɔ kɔ ‑mʋ 'hɛɛn, 'ke 'le ti gbo.»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Kɛɛ ‑ye Piɛlɩ ‑ga lele nɩ. Tii ‑do a ti 'yri, ‑ye hapɛ da ‑nyrɛ nɩ.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 ‑Tɛ ‑nyrɛɛ 'klɛɛ lɛ cɛ, ‑ye ‑Juukʋɛ ‑ha 'le ‑Yusu Kaifʋ a ‑yaa 'mʋ nɩ, 'ʋ gbɔ 'le Romakʋɛ a ‑gʋlʋnʋma a 'kagblaka gbo. ‑Gʋlʋnʋma a ‑gbɛ, 'a 'dʋ mɔ Pilatɩ. ‑Juukʋɛ ‑mɛ ‑ye, 'waa nahuon ꞊de 'de 'le ‑yaa 'mʋ pa. Ʋ nɔ 'nɩ, 'bʋ pa 'le ‑gʋlʋnʋma a ‑tɛ, ‑ɔ 'de ‑Juukʋɛyu, ‑ye ʋ 'de 'o ye 'sii, 'ke 'o Nyɩsʋa ye. 'A ‑tɩ, ʋ 'nɩ di ꞊le lɛ'mimre, ‑ɛ mɔ Pakɩ a dididɛ nɩ. Nɛ‑ nue, 'ʋ hree 'o ‑patʋ 'mʋ.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Bʋ 'wlɛ 'klɛɛ 'o ‑patʋ 'mʋ gbo, nɛ‑ nue, Pilatɩ 'ɔ 'hrɩ 'o, ɔ nɔ: «Ba le 'mʋ, dɛ tio‑ nahuon ‑gbo, ɔ nu, ‑ɛ kɔ ‑tɩ a nyo yɛɛ.»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 ‑Ye ʋ nɔ: «'Bɔ 'de wɛn dɛ'klannunyɔ, ‑a 'deɛ ‑ba yɔ wɛn ‑mʋ ye.»
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Bʋ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye Pilatɩ nɔ: «Ba gbɔ, ba puo ‑bati lɛ 'a nɩ ‑gbɛ. Dɛ a 'ye, ba nue ꞊nɔ 'mʋ, ‑tɛ 'a nɩ tetei, ɩɩ 'a 'yiye nu!» ‑Ye ʋ nɔ: «'A mʋ Romakʋɛ, a pue 'mʋ tete, 'ke ‑a mʋ ‑Juukʋɛ ‑a nɩ 'la 'le nahuon. ‑Aa ‑hʋa 'ke ba kʋɔ 'o tu 'yie 'mʋ, ɔ 'mʋ 'kʋ.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 ‑Tɛ ʋ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye dɛ ‑gbo, ‑Yusu ꞊tu o, 'ke 'o 'a 'kʋkʋɛdʋ a ‑ta 'mʋ, ti ꞊de ‑hi o a ti 'yri o, ‑ye dɛ a ‑gbɛ, nɛ‑ kɔ ‑bɛ mue kɛ 'lu ‑wɔn.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 ‑Ye Pilatɩ pa lele nɩ, 'ɔ le 'a 'sɔyuo, bʋ 'yɩya 'o ꞊nɔ ‑Yusu ye gbo, ɔ nɔ: «꞊Be ‑mɔɔ nɩ, ‑ɔ mɔ ‑Juukʋɛ a bodɩɔ?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 ‑Ye ɔ nɔ: «꞊Be ‑tɩ ‑gbo, ‑nɩɩ 'mʋ wlɔn ꞊gba, ‑na ‑gbɛ, ‑mɔ ‑hii 'lu ‑wɔn lɛ, 'ke 'o 'mʋ ‑wɔn, ‑hee' ꞊be nahuin ꞊de le ‑mʋ?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 ‑Ye Pilatɩ nɔ: «'Mɔ ‑gbo, 'n 'de ‑Juukʋɛyu. ‑Na ‑gbɛ a dakʋ kɔ ‑cɔhlʋnpinyʋ gblakɩ 'hɛɛn, nʋ‑ ya ‑mʋ 'mʋ ye.»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 ‑Ye ‑Yusu nɔ: «'Na bodɩɔdɛ, ɛ 'de 'klɔ ‑gbo ke a nahuin a bodɩɔdɛ ye 'we, 'plɩɩ ɛ 'de nahuin, ʋ 'de 'mʋ bodɩɔdɛ ‑nyi, Nyɩsʋa a ‑gbɛgbɛ, nɔ‑ ‑nye 'mʋ. 'Bɩa 'nɩ 'we wɛn ꞊nɔ 'klɔ ‑gbo ke a bodɩɔ ye, 'na ‑naagbopʋ, ʋ kɔ bʋ ‑wɔn wɛn 'mʋ ke, 'ke 'le 'dɩdɔti gbo, ʋ 'nɩ ꞊han wɛn 'mʋ ‑Juukʋɛ kwa po.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 ‑Ye Pilatɩ nɔ: «Ɛ 'we ꞊nɔ ye, ‑mɔ mɔ 'klɛɛ bodɩɔɔ nɩ 'a.» ‑Ye ‑Yusu nɔ: «‑N nyi wɛn a ꞊tue, 'mɔ mɔ bodɩɔ. Nɛ‑ nue, 'nɩ ‑hɔn 'le Nyɩsʋa ‑wɔn 'mʋ, 'ʋ kɔ 'mʋ, 'mʋ nahuin ‑tɩ a ‑tɛɛ tɔɔ. 'A ‑tɩ, 'bɩa nahuon 'bɔ nʋɛ ‑tɩ a ‑tɛɛ 'mʋ, ɔɔ 'mʋ ye gbo po nʋa, 'plɩɩ 'ɔɔ 'na ‑tɩ ‑tɛɛ pue.»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 ‑Ye Pilatɩ nɔ: «Dɛ‑ mɔ ‑tɩ a ‑tɛɛ 'le?»
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Kɛɛ, ɛ mɔ ‑a nɩ dɛ'ɛ nɩ, ꞊a nye lɛ nu, 'ke 'o lɛ'mimre ꞊nʋ, ‑ɛ mɔ Pakɩ a ti 'yri, 'n kɔ ꞊bo tɛ ꞊jɩnyɔɔ ‑do gbo, aa ‑hʋa. 'A ‑tɩ, ꞊be a nye 'nɩ ‑hʋa, 'ke ꞊bo tɛ wɛn 'a nɩ bodɩɔ gbo?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 ‑Ye tii ‑do a ti 'yri, ‑ye ʋʋ lɛ 'nɩ ꞊mʋma: «Gbegbe, ɛ 'de ꞊nɔ, Balabasɩ ‑aa ‑hʋa.» 'Plɩɩ ‑ye Balabasɩ a ‑gbɛ, ɔ mɔ ‑balʋnyɔ.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.