Atos 19
Nyɩsʋa a =hapʋtitie (TED) vs NTLH
1 Ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri Apɔlɔsɩ nɩ 'le Kolɛtɩdɩɔ 'mʋ, 'ke 'le Akaiblʋgba 'mʋ, Pɔlʋ naa 'le Asiblʋgba a 'luye꞊tɩɔ 'mʋ, 'ɔ nyre 'le Efɛsɩdɩɔ 'mʋ. 'Ke ɔ yɛ 'le ‑Yusu a nahuin ‑ye gbo,
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 'ɔ ꞊gbʋ wlɔn, ɔ nɔ: «꞊Be ti ꞊nʋ ‑kɔ 'yri a kuo Nyɩsʋa ꞊wlʋ ye, ɔ ‑nyi 'a mʋ 'a ‑Hihiu nɩ?» ‑Ye ʋ ꞊tuo ‑wɔn, ʋ nɔ: «‑A 'de ‑hlɩn Nyɩsʋa a ‑Hihiu a ‑tɩ a 'wɛɛn.»
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 ‑Ye Pɔlʋ ꞊gbʋ lele wlɔn: «‑Tɛ ʋ po 'a mʋ 'nie 'lu, dɛ tio‑ ɛ ꞊hɛn 'nyrɛ, 'ke 'o 'a mʋ ‑wɔn 'le?» ‑Ye ʋ nɔ: «Dɛ ꞊nʋ Saan la tɔɔ, 'ke 'o 'nie a 'lupupue a ‑ta 'mʋ, nɛ‑ ‑a kuo ꞊wlʋ ye.»
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 ‑Ye ɔ nɔ: «Nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ hie 'o dɛ 'kuku gbo, ‑ʋ ‑nyi 'waa nɩ 'klɔ Nyɩsʋa, nʋ‑ Saan 'nie 'lu lɛ po. Kɛɛ, kɛ Saan ‑wɛ nahuin ꞊nʋ ye po: Bʋ kuo nahuon ꞊nʋ ꞊wlʋ ye, ‑ɔ dio 'o ke 'mʋ kʋɛ. Nahuon a ‑gbɛ, nɔ‑ mɔ ‑Yusu.»
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 'Plɩɩ ʋ 'mʋ win a ‑gbɛ mu 'wɔn, ‑ye ʋ pu 'lu 'nie, 'ke 'le Kʋkɔnyɔ ‑Yusu a 'dʋ 'kwli 'mʋ,
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pɔlʋ 'ɔ pu dabʋɩ 'lu gblɛ, Nyɩsʋa a ‑Hihiu 'ʋ bi 'o ꞊nʋ ke 'mʋ, nahuin a ‑gbɛ, 'ʋ ‑tʋa win ꞊nʋ, ‑ʋ 'de yi a pupue gbo, 'ʋʋ Nyɩsʋa a win wlɔn ‑hɛ.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Nahuin a ‑gbɛ, ʋ ‑wɛ 'le nahuiin ‑pu ꞊tu 'o 'hɔn.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 'Plɩɩ dɛ a ‑gbɛ, ɛ 'mʋ mu ‑hi, ‑ye 'ke Pɔlʋ pa 'le Nyɩsʋa a kayu gbo. 'Ke 'le yakʋɛɛ ta 'kwli 'mʋ, 'ɛ nɩ ‑wuwle‑nyrɔwɔ 'mʋ, ɔ 'nɩ pɩ ꞊le hʋannʋ, 'ɔ nyi 'dai nahuin klɛ ‑hɩhɩa, ‑tɛ Nyɩsʋaa nu, 'ɔɔ 'le ‑Yusu 'mʋ naa, 'ɔɔ nahuin win ke kɔɔ. Pɔlʋ nye lɛ 'nɩ ꞊mɔ, 'ke ‑tɩ ꞊nʋ, ɔɔ ꞊tu, nahuin bʋ pui ‑tɛɛ.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Kɛɛ, 'ke 'le ꞊nʋ ‑hɛyri, ꞊ʋ ‑ye 'nɩ ‑hʋa ꞊le, bʋ kuo ‑Yusu ꞊wlʋ ye, 'ʋʋ Nyɩsʋa a ꞊hapʋtitie a ‑gbɛ ‑tɩ ‑hʋɩn 'hʋɩn 'mʋ lɛ ꞊tu. Nɛ‑ nue, Pɔlʋ 'ɔ ‑hɔn 'o ꞊nʋ 'hʋɩn 'mʋ, ɔ kɔ ‑Yusu a nahuin 'hɛɛn. Kʋɛ 'klɛɛ 'o ti a ‑gbɛ 'yie 'mʋ gbo, 'ɛ nɩ ‑nyrɔwɔ, ɔ nyu tɔɔ Nyɩsʋa a ‑tɩ, 'ke 'le nyɩbɛyu ꞊de a kayu gbo. Nyɩbɛyu a ‑gbɛ a 'dʋ mɔ Tilanusɩ.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Nɛ‑ ɔ nu ‑nunu, 'ke 'le 'yrɩɩ 'hɔn 'kwli 'mʋ. Nɛ‑ nue, nahuin 'bii, ‑ʋ nɩ la 'le Asiblʋgba 'mʋ, ‑Juukʋɛ kɔ nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ 'de ‑Juukʋɛ, 'ʋ 'wɔn Kʋkɔnyɔ a ‑tɩ.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 'Ke Nyɩsʋaa 'le Pɔlʋ 'mʋ naa, 'ɔɔ 'ŋmilɛka‑tɔplɩ gblakɩ nu,
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 'ʋʋ ‑wɛ 'a 'tɛwɛi kɔ 'a 'hʋɩn'mʋlɛpue‑tɔplɩ 'mʋ 'ba, 'ʋ nyi 'hʋɩnhrennyʋ klɛ po, 'hʋɩnhrennyʋ a ‑gbɛ, 'waa 'kʋɛi 'ɩɩ ‑wɛ, kɔ, 'kuo ‑hʋɩn, ‑ɔ nɩ 'o nahuin ke 'mʋ, 'ɔ nyu 'o ke 'mʋ ‑hɔn.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 — ausente —
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 — ausente —
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 ‑Nyrɔwɔ ꞊de 'mʋ 'klɛɛ, ‑ye 'ku ‑hʋan ꞊nʋ, ʋʋ lɛ bla, ʋ ꞊tu ‑wɔn, ʋ nɔ: «'N yi ‑Yusu nɩ, kɔ, 'nɩ 'wɔn ‑wɛ Pɔlʋ a 'dʋ. Kɛɛ, a ‑mɛ ‑ye, nahuin tio‑ a 'ya 'mʋ 'le?»
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 ‑ye nahuon, 'ku ‑hʋan nɩ 'o ke 'mʋ, ɔ biu 'le ‑gbahlɔn, 'ɔ tʋɛ ꞊nʋ, ‑ɛ mɔ, ɔ nɩ ke 'klɩ, 'ɔ ‑hi 'o ʋ 'bii ꞊nʋ 'mʋ, 'ɔ ‑tʋa 'waa ‑tɔplɩ a 'yrilɛ'lɩla gbo, 'ɔ cɩcra 'waa wlawlɩ lɛ, nahuin a ‑gbɛ, 'ʋ 'gba ci lɛ, 'ʋ ‑hɔn 'le 'a ‑tɛ 'mʋ.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Dɛ a ‑gbɛ, ‑ɛ mue 'lu ‑wɔn, ‑Juukʋɛ, ʋ kɔ nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ 'de ‑Juukʋɛ, ‑ʋ 'ti 'le Efɛsɩ 'mʋ, ʋ 'bii, ʋ 'wɛn nɩ. Ɛ nue, 'ʋʋ hʋannʋ pɩ, 'ʋʋ Kʋkɔnyɔ ‑Yusu a 'dʋ 'yi 'bʋaa.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ kuo ‑Yusu ꞊wlʋ ye, 'waa 'plɔplɔ, ʋʋ 'le 'nɩ di, dɛ 'kuku ꞊nʋ, ʋʋ o nu, 'ʋ nyi yrɛ wɔɔn, 'ke 'o nahuin 'bii ye.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ mɔ ‑wɩnyʋ, 'kʋɛnyʋ, dɔyɔɔpʋ, ‑pinanyʋ, 'waa 'dai dɛ ya 'le 'waa 'crɩɩnɩɛi, ‑ɩ kɔ 'kwli 'mʋ, ʋʋ 'le lɛ ta, 'ʋʋ 'waa ‑kʋan nu, 'ʋ pui 'tɔ lɛ, 'ke 'o nahuin 'bii ye. ‑Tɛ ʋ gbʋgba 'crɩɩnɩɛi a ‑gbɛ a 'wli ‑wɔn lɛ, ‑ye ɩ ‑wɛ 'le ‑kʋannunyʋ a (50'000) 'milowɩɩ a ‑wlɩɩ 'hɔn ꞊tu 'o ‑pu a 'pɛɛlɛ, 'ke 'le ‑nyrɔwɔɔ ‑do 'kwli 'mʋ.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 ‑Tɔplɩ a ‑gbɛ, ‑ɩ mue 'lu ‑wɔn, ɩ nɩ ke 'klɩ 'dɔ, 'ɩ nue, nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ 'wɔn Nyɩsʋa a ‑tɩ, kɔ, ‑ʋ kuo ꞊wlʋ ye, 'ʋ bii ke.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 ‑Tɛ ‑tɔplɩ a ‑gbɛ, ɩ ‑hi, ‑ye Pɔlʋ pue 'le ꞊le, 'ke bɔ 'bɛ Masedʋanɩblʋgba kɔ Akaiblʋgba ꞊tɩɔ, 'plɩɩ ɔ 'mʋ Jrusrɛdɩɔ 'mʋ mu. Ɔ nɔ: «'Bɩa 'nɩ mu 'le, 'n kɔ ꞊bo nyre 'le Rɔmʋdɩɔ 'mʋ,»
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 'ɔ le 'a 'mʋ‑hɛnyʋʋ 'hɔn, 'ke bʋ mu 'le Masedʋanɩblʋgba a ‑gbɛ 'mʋ. 'Mʋ‑hɛnyʋ a ‑gbɛ, nʋ‑ mɔ Timote kɔ Elasɩ 'hɛɛn. Kɛɛ, ɔ ‑mɛ ‑ye, ɔ 'kɩɛ die 'le ti gbi ‑hi, 'ke 'le Asiblʋgba 'mʋ.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Ti a ‑gbɛ 'yri, tɔɔlɛ ꞊nʋ, Pɔlʋʋ nahuin tɔɔ, 'ke 'o ‑Yusu a ‑ta 'mʋ, nɛ‑ nue, ꞊gbʋgblɔgbʋ gblaka 'ʋ bi 'le Efɛsɩdɩɔ 'mʋ.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 'Ke 'le Efɛsɩ a ‑gbɛ 'mʋ, ɛ kɔ 'kagblaka ꞊de, ‑ɔ kɔ gbo nahuiin 'le nyɩsʋa ꞊de daa. Nyɩsʋa a ‑gbɛ a 'dʋ mɔ Atemisɩ. Ɔ mɔ nyrʋgbaa nɩ. 'Ke 'le 'dɩɔ a ‑gbɛ 'mʋ, ‑tɔplɩblanyɔ nɩ 'le, 'ɔɔ 'plɩ bla. 'A 'dʋ mɔ Demetriusɩ. Nɔ‑ɔ 'sroba nu, 'ɔɔ kayuo 'cicrɛi gbi nu, ‑ɔ 'we ꞊nɔ Atemisɩ a 'kagblaka a ‑gbɛ ye, ‑ɛ die nu, ʋ 'muo plo. Dɛ a ‑gbɛ, ɛɛ 'le ꞊nɔ kwa 'mʋ po 'wliyɛ 'dɔ, ɔ kɔ 'a ‑kʋannunyʋ 'hɛɛn.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Demetriusɩ a ‑gbɛ, nɔ‑ 'kukue 'a ‑kʋannunyʋ lɛ, kɔ nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ kɔ ꞊nʋ 'hɛɛn, ‑ʋʋ ‑kʋantugbloo ‑do nu, ɔ nɔ: «‑A 'bi ‑a, 'be a yie nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑kʋan ‑gbo, ‑aa nu, nɔ‑ɔ ‑a mʋ 'wliyɛ ‑nyi.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Kɛɛ, nahuon ‑gbo, ʋʋ Pɔlʋ daa, dɛ ‑gbo, ɔ nu, a 'wɩn nɩ. Ɔɔ nahuin 'nɩ le, ‑ɛ mɔ, nyɩsʋapʋ ‑gbo, ‑tʋnahuiin nu, ʋ 'de ‑tɛɛ a nyɩsʋapʋ. ‑Tɩ a ‑gbɛ, nahuin 'plɔplɔ pui ‑tɛɛ, kɛ nɔ Efɛsɩdɩɔ 'mʋ, kɔ Asiblʋgba 'bii 'mʋ.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Dɛ a ‑gbɛ, ɛ die 'nɩ nu, ‑a nɩ ‑kʋan ‑gbo, ɔ 'mʋ ꞊hlɔn bi. 'Ya 'o lele 'lu, ‑a nɩ nyɩsʋa gblaka ‑gbo, ‑aa da, ‑ɔ mɔ Atemisɩ, 'a 'kagblaka, ɔ 'deɛ bɔ kɔ lele 'mini, 'plɩɩ Atemisɩ a ‑gbɛ, nahuin 'bii da, ‑ʋ nɩ nɔ Asiblʋgba 'mʋ, kɔ ‑tʋtʋ 'bii ke, ɔ 'deɛ bɔ kɔ lele ‑tɩ a 'yi'bʋaalɛ.»
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Nahuin, ‑ʋ nɩ ‑tuo ke, Demetriusɩ a pupowin a ‑gbɛ, ʋ 'bli kwa, 'ʋ bi yrʋ 'mʋ lɛ, 'ʋʋ lɛ ꞊mʋma, ʋ nɔ: «Efɛsɩkʋɛ a nyɩsʋa, ‑ɔ mɔ Atemisɩ, bɔ kɔ ‑tɩ a 'yi'bʋaalɛ!»
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 'Waa lɛ꞊mʋmalɛ nue, 'dɩɔ a nahuin 'bii 'ʋ ‑wɛ ti ke, 'ʋʋ 'le ‑tɛgbi ꞊nʋ mu, ‑tɛ nahuiin ꞊ke 'le ‑gboligbo ꞊tuu. Ɛ kɔ nahuiin 'hɔn ꞊de. Nʋ‑ kɔ Pɔlʋ 'hɛɛn 'dagbɩ 'mʋ lɛ mu. 'Waa 'dʋɩ mɔ Gayusɩ kɔ Alitakɩ. 'Ke ʋ kɔ 'le Masedʋanɩblʋgba 'mʋ. Nʋ‑ 'dɩɔ a nahuin klɩ, 'ʋ gbʋ 'le ‑gboligbo꞊tuulɛ 'mʋ.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Pɔlʋ ‑hʋa bɔ mu 'le nahuin ‑huohui a ‑gbɛ ye, ‑ɛ die nu, ɔ 'mʋ 'le ꞊nʋ ‑wɔn 'prɛɛ. Kɛɛ, ‑Yusu a nahuin 'die ke wɛɛn.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Ɛ kɔ ‑wɛ Asiblʋgba a ye'mʋnaanyʋ ‑ye. Nʋ‑ mɔ Pɔlʋ a nɩnatumupʋ. Nʋ‑ le ꞊nɔ, 'ke 'le 'batɩlɛ 'kwli 'mʋ, 'ke ɔ nɩ mu 'le 'le ‑gboligbo꞊tuulɛ 'mʋ.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Ti a ‑gbɛ 'yri, nahuin ꞊nʋ, ‑ʋ 'kukue lɛ, ʋʋ lɛ po ‑cici 'dɔ. 'Waa pupowin wo nɩ. 'Ke 'le ꞊nʋ ‑hɛyri, 'waa 'dai dɛ, ʋ 'di yi, ‑tɩ kɔ ‑tɩ ʋ 'kukue lɛ.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 ‑Juukʋɛyu nɩ 'le, 'ke 'le nahuin ‑huohui ‑hɛyri. 'A 'dʋ mɔ Alɛsadrɩ. ‑Tɩ ꞊nʋ, ‑ɩ mue 'lu ‑wɔn, nɩ‑ ʋ ‑hɩhɩa ꞊nɔ klɛ. Nɔ‑ 'a 'bienʋ ‑Juukʋɛ po 'le ye 'mʋ, 'ke bɔ po wun, 'ɔ bibiu dabʋ ye, ‑ɛ die nu, ʋ 'mʋ wien ma, ɔ 'mu le, ‑ɛ mɔ, ‑Juukʋɛ 'de dɛ ꞊de nu.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Kɛɛ, ‑tɛ ʋ yrie, ‑ɛ mɔ, ɔ mɔ ‑Juukʋɛyu'u nɩ, ʋ po wingbloo ‑do, 'ʋ ꞊ma, 'ʋ nue ‑nunu, ɛ ‑wɛ 'le ‑hawɩɩ 'hɔn. Kɛ ʋʋ po: «Efɛsɩkʋɛ a nyɩsʋa, ‑ɔ mɔ Atemisɩ, bɔ kɔ ‑tɩ a 'yi'bʋaalɛ!»
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 ‑Tɛ ʋ ꞊mʋma lɛ ‑mʋma, ‑ye 'dɩɔ a ye'mʋ'crɩɩnyɔ ꞊tu 'o 'klɩ, 'ɔ nue, 'ʋ ma wien, ɔ nɔ: «Efɛsɩdɩɔ a nahuin ‑a, nahuin 'bii yie nɩ, ‑ɛ mɔ, ‑a nɩ 'dɩɔ Efɛsɩ, nɔ‑ mɔ ‑a nɩ nyɩsʋa Atemisɩ a 'kagblaka a 'yie꞊tunyɔ, ɔ kɔ 'a 'kusrɔgbe 'hɛɛn, ‑ɛ ble 'le yakɔ 'mʋ.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 ꞊Ɔ ꞊de 'deɛ bɔ plɛ, hɩ'ɩ nɩ. 'A ‑tɩ, ba nu gbe, ba ‑hie 'lu lɛ, a 'nɩ ꞊han 'yilɛnyredɛ nu.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Nahuin ‑gbo, a ya 'le, ʋ 'de dɛ ꞊de 'yri, 'ke 'le Atemisɩ a 'kagblaka gbo, kɔ, ʋ 'de Atemisɩ a ‑gbɛ tanɩ ꞊tu.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 'Bɩa Demetriusɩ, ɔ kɔ 'a ‑kʋannunyʋ 'hɛɛn, 'bʋ kɔ bʋ yɛɛ nahuon ‑tɩ, bʋ kɔ 'a yiyie, ‑ɛ mɔ, ɛ kɔ ‑nyrɔwɩ, ‑ɩ kɔ 'mʋ ʋʋ 'o ‑bati poo, 'ɛ kɔ ‑wɛ 'blʋgba a ye'mʋnaanyʋ ‑ye, ʋ di ‑hakui pue. Nʋ‑ bʋ le.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 'Bɩa ‑tɩ ‑ye 'bɩ nɩ 'o, ‑nyrɔwɔ ‑kɔ 'mʋ 'dɩɔ a nahuiin 'o ‑bati poo, ‑a 'mui ꞊tu.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Dɛ ‑gbo, ‑ɛ mue kɛ 'lu ‑wɔn a ‑tɩ, ɛ ‑wɛ 'le bɛ nue nɩ, 'blʋgba a ye'mʋnaanyʋ, ‑ʋ mɔ Romakʋɛ, bʋ yɛɛ ‑a mʋ ‑tɩ, ‑ɛ mɔ, ‑aa 'blʋgba 'nɩ ꞊gbʋgblɔ, ‑ɛ nue, ‑a 'de ‑tɩ ꞊de kɔ, ‑ba ꞊tu 'blʋgba a ye'mʋnaanyʋ a ‑gbɛ ye, ‑ɩ die klɛ ‑hɩhɩa, dɛ‑ nue, ꞊a 'kukue mɔ lɛ.»
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 ‑Tɛ ɔ po 'klɛɛ lɛ, ‑ye ʋ le nahuin ꞊nʋ nɩ, ‑ʋ 'kukue lɛ, 'ke bʋ ‑gbɛ lɛ.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.