Isaías 57
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ACF
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mipha ho hinkho abeiyin; Pathen ngaisah aphat lhing louvin athi jiuve. Hinla koiman ipi jeh’ ham ti gelkhoh’a ahilouleh datmoa aum pouve. Ahivangin, koiman phat phalou lhung ding a konna Pathen’in alah uhinte, ti gel’a koima aumpoi.
1 Perece o justo, e não há quem considere isso em seu coração, e os homens compassivos são recolhidos, sem que alguém considere que o justo é levado antes do mal.
2 Pathen ngaisahna lampi a cheho chu hung thi jonguleh lungmonga choldo ding ahiuve.
2 Entrará em paz; descansarão nas suas camas, os que houverem andado na sua retidão.
3 Hinla nangho doichoi ho chate, jon bol pasal ho le numei kijoh chilhah ho- hikom'a hin hung khom’uvin!
3 Mas chegai-vos aqui, vós os filhos da agoureira, descendência adulterina, e de prostituição.
4 Koi douna’a kigoa nahiuva? Koi douna’a namai’u najep pol’uva chule kamka’a lei lhadoh’a nahiuvem? Nangho chonset bol ho chate le jousei hat chate nahiu ve!
4 De quem fazeis o vosso passatempo? Contra quem escancarais a boca, e deitais para fora a língua? Porventura não sois filhos da transgressão, descendência da falsidade,
5 Nanghon khongnang phungho le thingphung hing bultina nalim -semthu hou chu nagel khoh lheh ’uve. Nanghon phaicham dung hoa songpia konna kitandoh ho chunga nachateu chu kilhainan natoh doh’uvin ahi. Keima kahitapon, amaho joh chu nagou chin’u ahitai. Hiche nabol’hou jouse hin keima hi kipah inte nei tiu ham?
5 Que vos inflamais com os deuses debaixo de toda a árvore verde, e sacrificais os filhos nos ribeiros, nas fendas dos penhascos?
6 Phaicham mun hoa song jolsel ho chu na-pathen ‘u ahin, amaho chu nang hon Pathen houva nahou’uva kitodohna don ding thilto nalhei lhauvin chule anneh thiltoho natohdoh’uvin ahi. Amaho chu na gouchan diu ahitai, Keima kahi tapoi.Hiche nabol ho’u hin Keima hi kipah inte neitiu hija ham?
6 Nas pedras lisas dos ribeiros está a tua parte; estas, estas são a tua sorte; sobre elas também derramaste a tua libação, e lhes ofereceste ofertas; contentar-me-ia eu com estas coisas?
7 Nanghon molsang tinna jonthanhoina nabol tauve.Chuche mun hoa chun nang hon milim nahou’uvin, Keima dinga kitahna bei nahiu ahitai.
7 Sobre o monte alto e levantado pões a tua cama; e lá subiste para oferecer sacrifícios.
8 Nanghon lim-semthu houho melchihnaho chu na kotkhom ho’uva le na kotnung’uva natah’uvin, Keima nei dalhauvin, hiche pathenna neidia thet umtah ho chu nakichoijun, lupna nakaldoh piuvin ahi. Nanghon sagoh-keuva um semthu-milim chu lung ngaichatnin naveuvin, nangho tah nakipedoh jenguve.
8 E detrás das portas, e dos umbrais puseste o teu memorial; pois te descobriste a outros que não a mim, e subiste, alargaste a tua cama, e fizeste aliança com alguns deles; amaste a sua cama, onde quer que a viste.
9 Nanghon Olive thao chu semthu-pathen (Molech-pathen)’a chun thao namtui pumin napedohtauve.Nangman naphahna thei chana, vannoi mithigam geijin, Pathen thah ngailut ding hollin nakalsongin ahi.
9 E foste ao rei com óleo, e multiplicaste os teus perfumes e enviaste os teus embaixadores para longe, e te abateste até ao inferno.
10 Na thilholna’a na cholta lheh’in, hinla na ngahnompoi.Ngaichat chun thahatna thah napen, na lhadah hihlaije.
10 Na tua comprida viagem te cansaste; porém não disseste: Não há esperança; achaste novo vigor na tua mão; por isso não adoeceste.
11 Hiche lim-kisemthu ho hi nakichat ham? Amaho hin natijat sah em? Hiche jeh a hi nangman keima jouva neibol’a chule nei suhmil’a chule ka thuseiho nasuhmil gam hitam? Keima kathipsot behseh tah jeh a hi nei ginlou hitam?
11 Mas de quem tiveste receio, ou temor, para que mentisses, e não te lembrasses de mim, nem no teu coração me pusesses? Não é porventura porque eu me calei, e isso há muito tempo, e não me temes?
12 Tua hi keiman thilpha bol’a na kigelnaho hi kasosal ding nahitai. Hiho chun na panpi lou dingu ahije.
12 Eu publicarei a tua justiça, e as tuas obras, que não te aproveitarão.
13 Panpi na ngaichatna nakou teng hiche limsemthu- pathen ho chun na panpiu vem veuhite.Ipi itidan'a huisi hung nung chun amaho amutlhuh ahidem! Achunguva nahaigin ajah’ujongleh aginna lhu jengu hin tem! Hinla koi hijongleh eitahsan mi chun gam chu alo ding chule Ka lhangtheng chu alo ding ahi.
13 Quando clamares, livrem-te os ídolos que ajuntaste; mas o vento a todos levará, e um sopro os arrebatará; mas o que confia em mim possuirá a terra, e herdará o meu santo monte.
14 Pathen’in, lamlen chu semphauvin, ati! Kamite chu asohchan nauva ahung kilekitna ding uvin lampia songpi ho le songho suthengun.
14 E dir-se-á: Aplanai, aplanai a estrada, preparai o caminho; tirai os tropeços do caminho do meu povo.
15 Sangtah le achungnungpenpa, tonsotna hingjing pa chun, hiche hi aseije:”Keima munsang le achungnungpen’a kaum'in, a lhagao ki sehgima chule akineosah hoto kaum khome. Keiman mi kineosah ho ka kiledohsah kitnin chule lungchang kisih ho lung ngamna kalepeh in ahi.
15 Porque assim diz o Alto e o Sublime, que habita na eternidade, e cujo nome é Santo: Num alto e santo lugar habito; como também com o contrito e abatido de espírito, para vivificar o espírito dos abatidos, e para vivificar o coração dos contritos.
16 Ajeh iham itileh nangho chunga doulung kaput jing ding ahipon; keima lunghang jing ding kahipoi. Chuti ding hileng, kasemsa mihemte hi abonchauva thigam diu ahitai.
16 Porque não contenderei para sempre, nem continuamente me indignarei; porque o espírito perante a minha face se desfaleceria, e as almas que eu fiz.
17 Kalung ana hanga, hijeh a hi hiche mite hi ka gimbol ahi. Keima amahoa kon'in kakikhin kangin, ahijeng vang'in alouchal nau ajom jing nalaijuve.
17 Pela iniqüidade da sua avareza me indignei, e o feri; escondi-me, e indignei-me; contudo, rebelde, seguiu o caminho do seu coração.
18 ama hon ipi abol’u kamun'ai, hijongleh kaboldam ding hitante! Ken amaho pui jingting, alhasete ho kalhamon ding ahi.
18 Eu vejo os seus caminhos, e o sararei, e o guiarei, e lhe tornarei a dar consolação, a saber, aos seus pranteadores.
19 Pakai, amaho damsahpa’n aseije: Agamla le anaija hon lungmon konna lhingset nei’uhen; akam’uva vahchoina thucheng hinlhut ‘uhen, ati.
19 Eu crio os frutos dos lábios: paz, paz, para o que está longe; e para o que está perto, diz o Senhor, e eu o sararei.
20 Hijongleh, Keima eidoubol jing ho chu twikhanglen kinong, umthim theilouva, bkonnang le aphon-nen hin notdoh tobangbep ahiuve.
20 Mas os ímpios são como o mar bravo, porque não se pode aquietar, e as suas águas lançam de si lama e lodo.
21 “Agiloupa dingin lungmon konna aumpoi,” tin ka Pathen’in aseije.
21 Não há paz para os ímpios, diz o meu Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 57, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.