Ester 9

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hiti chun alha Lhakao nisagi nichun lengpa dan thusoh teni chu ahung chelha paitan ahi. Hiche nikho chun, Juda te kidoupiho chun amaho chu matchom jengding anagot u ahin, ahinla akaleh lang tah in asohtan ahi. Juda te ho johchun agalmi houchu ajolo tauvin ahi.
1 Ora, no décimo segundo mês, isto é, o mês de adar, no décimo terceiro dia do mesmo, quando se aproximava o momento da execução do mandamento do rei e do seu decreto, no dia em que os inimigos dos judeus esperavam ter poder sobre eles, (embora isto fora tornado ao contrário, para que os judeus tivessem domínio sobre aqueles que os odiavam);
2 Juda te te chu amaho khopi ho leh gambih ho jousea pumkhat in dding khom un ahin nokhum hou chu asat chap jeng’un ahi. Koimachan amaho chu akimaito ngam tapouvin ahi, ajeh chu mijousen amaho chu aging tauvin ahi.
2 os judeus se reuniram nas cidades, em todas as províncias do rei Assuero, para lançar mão sobre os tais que procuravam o seu mal; e homem nenhum conseguiu resistir-lhes, pois o medo deles sobreveio a todos os povos.
3 Gambih a milen milal ho ahin, vaihom lenpenho ahiuvin, gamvaipoh ahiuvin chuleh lengpa vaihom ho ahiuvin Mordecai akichat jeh un abonun Juda te te akithopi gamtaove.
3 E todos os governantes das províncias, e os tenentes, e os vice-reis, e oficiais do rei, ajudaram os judeus; porque o medo de Mardoqueu lhes sobreveio.
4 Ajeh chu lengpa khopia chun Mordecai chu sangtah a atunlet ahitan, Gambih jousea jong aminthang cheh cheh jengin chuleh athahat cheh cheh jeng tan ahi.
4 Porque Mardoqueu foi grande na casa do rei, e a sua fama se espalhou por todas as províncias; porque o homem Mardoqueu tornou-se maior e maior.
5 Hijeh chun Juda te chu anikho kitep nikhon agal miteu chu chemjam in asat chap jengun ahi. Ama hon agal miteu athat’un asumang gamji tauvin amaho hin vetdaho jouse chu anop nop in aboljeng jiuvin ahi.
5 Assim, os judeus feriram todos os seus inimigos, a golpes de espada, com matança e com destruição, e fizeram o que fariam àqueles que lhes odiavam.
6 Susa khopi sung seh seh a jong Juda te ten mi ja-nga athat un ahi.
6 E no palácio de Susã os judeus mataram e destruíram quinhentos homens.
7 ama hon Parshandatha, Dalphon leh Aspatha athatnun,
7 E a Parsandata, e a Dalfom, e a Aspata,
8 Chuleh Poratha, Adalia le Aridatha athatnun,
8 e a Porata, e a Adalia, e a Aridata,
9 Parmashta toh Arisai, Aridai le Vaizatha athatnun,
9 e a Farmasta, e a Arisai, e a Aridai, e a Vaizata,
10 Juda te galmi, Hammedatha chapa Haman chate som jong chu athatdoh tauvin ahi. Ahinla athil alo hou achom pou’ve.
10 os dez filhos de Hamã, os filhos de Hamedata, os inimigos dos judeus, mataram, porém ao despojo não puseram a mão.
11 Hiche nikho tah chun Susa khopia athajat nuchu lengpa kom’a ahetsah tauvin,
11 Naquele dia, trouxeram diante do rei o número daqueles que foram mortos no palácio de Susã.
12 Hiche jouhin lengpan lengnu Esther akouvin ajah a, “Juda te ten hiche Susa khopi seh seh a jong mi 500 athat un chule Haman chate som jong athat taove. Ama hon hilaitah a bon chujat atha uleh gambih dang ho a ijat athat tadiuvem? Tua hi ipi nadeibe nahlai ham? Nakibolpeh ding ahi, seijin ipi thumbe ding nanei nah lai’em? Nathum chan chu kibolpeh nalai ding ahi,” ati.
12 E o rei disse à rainha Ester: No palácio de Susã os judeus mataram e destruíram quinhentos homens, e os dez filhos de Hamã; o que terão feito eles no resto das províncias do rei? Agora qual é a tua petição? E ela te será concedida, ou, qual é o teu outro pedido? E ele será feito.
13 Esther in adonbut in, “Lengpa nalung lhaina ahi ding leh Juda te te chu Susa khopia tunia abol tobang un jing jongleh bolsah kit’inlang chuleh Haman chate 10 chu mol lhon chunga kikhai sanghen,” ati.
13 Então disse Ester: Se aprouver ao rei, que seja concedido aos judeus que estão em Susã fazerem, amanhã, também de acordo com o decreto deste dia, que os dez filhos de Hamã sejam enforcados nas forcas.
14 Hiti chun lengpan anoppeh tan Susa khopi sunga hiche dan chu akiphong doh in chuleh Haman chate thilong o mho chu mol-lhon chunga chun akhaisang taove.
14 E o rei ordenou que isto fosse feito; e o decreto foi dado em Susã; e eles enforcaram os dez filhos de Hamã.
15 Hichun Susa khopi a Juda te ho chu pumkhat’in dding khom’un alha Lhakao ni get nin mi jathum athat be kitnun athillu vang achom pouve.
15 Os judeus que estavam em Susã se reuniram também no décimo quarto dia do mês de adar, e mataram trezentos homens em Susã; porém ao despojo não lançaram a sua mão.
16 Hiti chun lengpa gamkai jousea Juda te chu amaho kihuhna dingin dding khom un ahi. Avetda’uva pang mihem sang som sagi le sang nga athat gam’un, agalmi teuva kon'in a-ongthol taove. Ahinla ama hon athil le lo imacha akichom pouve.
16 Todavia, os outros judeus que estavam nas províncias do rei reuniram-se, e se levantaram pelas suas vidas, e tiveram descanso dos seus inimigos, e mataram dos seus adversários setenta e cinco mil; porém ao despojo não lançaram as suas mãos.
17 Hiche thilsoh ho chu Adar lha nisomle nithum nia thilsoh ahi, ajing nikho nimsom le nili nin akicholdo uvin agaljo nao chu kipahtah in golvah abollun alopna aneiyun ahi.
17 No décimo terceiro dia do mês de adar; e no décimo quarto dia do mesmo descansaram, e fizeram-no dia de banquetes e de júbilo.
18 Susa a Juda te hon agalmite nisom le thum, nisom le nili geiya mi athauva chule nisom le ni nga ni akicholdo un kipana golvah anabollun ahi.
18 Contudo, os judeus que estavam em Susã se reuniram no décimo terceiro dia, e no décimo quarto; e no décimo quinto dia eles descansaram, e fizeram-no dia de banquetes e de júbilo.
19 Hijeh chun, tuni chan gei’in thinglhanga um Juda te kho gamla a umhon hiche nikho leh, phalbi kichai kon lamleh kumlhun golvah abollun akipah khomun nehle chah thilpeh ho akithot to jiuvin ahi.
19 Portanto, os judeus das vilas, que habitavam nas cidades não fortificadas, fizeram do décimo quarto dia do mês de adar um dia de júbilo e de banquetes, e um bom dia, e de envio de porções uns aos outros.
20 Mordecai in hiche thilsoh ho hi ajih lut’in Xerxes gamsung jousea anai ahin agamla a um ahin Juda te ho hi lekha anathot jin ahi.
20 E Mardoqueu escreveu estas coisas, e enviou cartas a todos os judeus que estavam em todas as províncias do rei Assuero, aos de perto e de longe,
21 Hiche nini sung hi kumseh a golvah abolji diuvin ana sei peh tan ahi.
21 para estabelecer isto entre eles, para que pudessem celebrar o décimo quarto dia do mês de adar, e no décimo quinto dia do mesmo, anualmente,
22 Ama hiche nikho sunga hi kipana golvah bolding leh nehle chah kipehto a, gentheite manbeiya pehdingin ana seipeh in ahi. Hiche hin Juda te agalmi teuva konna kipana amun'ao, alunggim naova konna thanopna amun'ao ageldoh jing nadiu ahi.
22 como os dias em que os judeus tiveram descanso dos seus inimigos, e como o mês que se lhes mudou de tristeza em alegria, e de lamento e de luto em dia de festa para que os fizessem dias de banquetes e de júbilo, e enviassem porções uns aos outros, e presentes para os pobres.
23 Hiti chun Juda ten Mordecai thilgon ho hi anop peh un, hiche hi kumseh in achepi tauvin ahi.
23 E os judeus se encarregaram de fazer como haviam iniciado, e como Mardoqueu lhes havia escrito;
24 Juda te galmi Agagi mi Hammedatha chapa Haman chun Juda te tehi suhmang helna dinga nikhokhat lhendohna dinga vangvetna ananei ahi. (Hiche avangvetna chu Purim akiti)
24 porque Hamã, o filho de Hamedata, o agagita, o inimigo de todos os judeus, havia planejado contra os judeus para destruí-los, e havia lançado Pur, isto é, a sorte, para consumi-los, e para destruí-los;
25 Ahinlah lengnu Estherhi lengpa anga ahunglut phat in, aman dan chomkhat ahin sem’in hichun Haman tohgon phaloutah chu ama chunga achuhlo tan ahi. Haman le achate chu mol lhon hemjet chunga akhailih ataove.
25 no entanto, quando Ester veio diante do rei, ele ordenou por cartas que o seu plano iníquo, o qual ele maquinou contra os judeus, recaísse sobre a sua própria cabeça, e que ele e os seus filhos fossem enforcados na forca.
26 Hijeh a chu hiche golnop nahi Purim kiti ahi, ajeh chu hiche hi gollui paova vangvetna ktina ahi. Amaho tah in anathoh khahsao ahijeh leh Mordecai in anajihlut ahijeh in ahin chepi taove.
26 Por isso chamaram aqueles dias de Purim, por causa do nome de Pur. Portanto, por todas as palavras desta carta, e daquela que eles haviam visto acerca desta questão, e que lhes havia chegado,
27 Gamjousea Juda te ten hiche chon nahi chepi dingin anom’un chuleh achilhah te jousen jong ajui diuvin ana kilol’un ahi. Ama hon hiche nikho teni hi kumseh leh akitepna nikho ahi alopna neijing dingin ana phongdoh un ahi.
27 os judeus ordenaram, e tomaram sobre si, e sobre a sua semente, e sobre todos os que achegassem a eles, de modo que não houvesse falha, que eles celebrariam estes dois dias, conforme o seu escrito, e de acordo com o seu tempo marcado a cada ano;
28 Hiche nikho ho chu lenggamsunga khopi ho leh gambih ho jousea insung jousen akhang akhanga ageldoh jing uva anit jing diu ahi. Hiche Purim golvah ankong hi Juda te lah a itih hijongleh mangthah louva anit jing ding chuleh ipi thil anasoh ham tihi akhang akhanga mansah louhel ding ahi.
28 e que estes dias deveriam ser lembrados e celebrados por cada geração, cada família, cada província, e cada cidade; e que esses dias de Purim não deveriam falhar dentre os judeus, nem o seu memorial perecer da sua semente.
29 Abihail chanu lengnu Esther le Juda te mi Mordecai in lekha khat anajih lhonin, masangjep a Mordecai in ana sutsa Purim kiman di thudol se se chu, lengnun thaneitah namdetna anei tan ahi.
29 Então Ester, a rainha, a filha de Abiail, e o judeu Mardoqueu, escreveu com toda autoridade, para confirmar esta segunda carta de Purim.
30 Hiche lekha chu Juda te jouse anathot un chule Xerxes lenggam a gambih jakhat le somni le sagi sungah ana thot soh hel un ahi. Lekhathot a chu Juda te lah a chamna le lungmon na leng hen akitin ahi.
30 E ele enviou as cartas para todos os judeus, para cento e vinte e sete províncias do reino de Assuero, com palavras de paz e verdade,
31 Juda te mi Mordecai leh lengnu Esther
31 para confirmar estes dias de Purim nos seus tempos determinados, como o judeu Mardoqueu e a rainha Ester lhes tinham ordenado, e como eles tinham decretado por si e pela sua semente, acerca dos jejuns e do seu clamor.
32 Hitia hi Purim chon nahi Esther thupeh in namdetna anei hetjing dingin lekhajol khat’a kijih lut tai.
32 E o decreto de Ester confirmou estas questões de Purim; e ele foi escrito no livro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.