Ester 9

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hiti chun alha Lhakao nisagi nichun lengpa dan thusoh teni chu ahung chelha paitan ahi. Hiche nikho chun, Juda te kidoupiho chun amaho chu matchom jengding anagot u ahin, ahinla akaleh lang tah in asohtan ahi. Juda te ho johchun agalmi houchu ajolo tauvin ahi.
1 Ora, no duodécimo mês que é o mês de adar, no dia treze do mês, em que a ordem do rei e o seu decreto estavam para se executar, no dia em que os inimigos dos judeus esperavam assenhorar-se deles, sucedeu o contrário, de modo que os judeus foram os que se assenhorearam do que os odiavam.
2 Juda te te chu amaho khopi ho leh gambih ho jousea pumkhat in dding khom un ahin nokhum hou chu asat chap jeng’un ahi. Koimachan amaho chu akimaito ngam tapouvin ahi, ajeh chu mijousen amaho chu aging tauvin ahi.
2 Ajuntaram-se, pois os judeus nas suas cidades, em todas as províncias do rei Assuero, para pôr as mãos naqueles que procuravam o seu mal; e ninguém podia resistir-lhes, porque o medo deles caíra sobre todos aqueles povos.
3 Gambih a milen milal ho ahin, vaihom lenpenho ahiuvin, gamvaipoh ahiuvin chuleh lengpa vaihom ho ahiuvin Mordecai akichat jeh un abonun Juda te te akithopi gamtaove.
3 E todos os príncipes das províncias, os sátrapas, os governadores e os que executavam os negócios do rei auxiliavam aos judeus, porque tinha caído sobre eles o medo de Mordecai.
4 Ajeh chu lengpa khopia chun Mordecai chu sangtah a atunlet ahitan, Gambih jousea jong aminthang cheh cheh jengin chuleh athahat cheh cheh jeng tan ahi.
4 Pois Mordecai era grande na casa do rei, e a sua fama se espalhava por todas as províncias, porque o homem ia se tornando cada vez mais poderoso.
5 Hijeh chun Juda te chu anikho kitep nikhon agal miteu chu chemjam in asat chap jengun ahi. Ama hon agal miteu athat’un asumang gamji tauvin amaho hin vetdaho jouse chu anop nop in aboljeng jiuvin ahi.
5 Feriram, pois, os judeus a todos os seus inimigos a golpes de espada, matando-os e destruindo-os; e aos que os odiavam trataram como quiseram.
6 Susa khopi sung seh seh a jong Juda te ten mi ja-nga athat un ahi.
6 E em Susã, a capital, os judeus mataram e destruíram quinhentos homens;
7 ama hon Parshandatha, Dalphon leh Aspatha athatnun,
7 como também mataram Parsandata, Dalfom, Aspata,
8 Chuleh Poratha, Adalia le Aridatha athatnun,
8 E a Porata, e a Adália, e a Aridata,
9 Parmashta toh Arisai, Aridai le Vaizatha athatnun,
9 Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata,
10 Juda te galmi, Hammedatha chapa Haman chate som jong chu athatdoh tauvin ahi. Ahinla athil alo hou achom pou’ve.
10 os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus; porém ao despojo não estenderam a mão.
11 Hiche nikho tah chun Susa khopia athajat nuchu lengpa kom’a ahetsah tauvin,
11 Nesse mesmo dia veio ao conhecimento do rei o número dos mortos em Susã, a capital.
12 Hiche jouhin lengpan lengnu Esther akouvin ajah a, “Juda te ten hiche Susa khopi seh seh a jong mi 500 athat un chule Haman chate som jong athat taove. Ama hon hilaitah a bon chujat atha uleh gambih dang ho a ijat athat tadiuvem? Tua hi ipi nadeibe nahlai ham? Nakibolpeh ding ahi, seijin ipi thumbe ding nanei nah lai’em? Nathum chan chu kibolpeh nalai ding ahi,” ati.
12 E disse o rei à rainha Ester: Em Susã, a capital, os judeus mataram e destruíram quinhentos homens e os dez filhos de Hamã; que não teriam feito nas demais províncias do rei? Agora, qual é a tua petição? e te será concedida; e qual é ainda o teu rogo? e atender-se-á.
13 Esther in adonbut in, “Lengpa nalung lhaina ahi ding leh Juda te te chu Susa khopia tunia abol tobang un jing jongleh bolsah kit’inlang chuleh Haman chate 10 chu mol lhon chunga kikhai sanghen,” ati.
13 Respondeu Ester: Se parecer bem ao rei, conceda aos judeus se acham em Susã que façam ainda amanhã conforme o decreto de hoje; e que os dez filhos de Hamã sejam pendurados na forca.
14 Hiti chun lengpan anoppeh tan Susa khopi sunga hiche dan chu akiphong doh in chuleh Haman chate thilong o mho chu mol-lhon chunga chun akhaisang taove.
14 Então o rei mandou que assim se fizesse; e foi publicado em edito em Susã, e os dez filhos de Hamã foram dependurados.
15 Hichun Susa khopi a Juda te ho chu pumkhat’in dding khom’un alha Lhakao ni get nin mi jathum athat be kitnun athillu vang achom pouve.
15 Os judeus que se achavam em Susã reuniram-se também no dia catorze do mês de adar, e mataram em Susã trezentos homens; porém ao despojo não estenderam a mão.
16 Hiti chun lengpa gamkai jousea Juda te chu amaho kihuhna dingin dding khom un ahi. Avetda’uva pang mihem sang som sagi le sang nga athat gam’un, agalmi teuva kon'in a-ongthol taove. Ahinla ama hon athil le lo imacha akichom pouve.
16 Da mesma sorte os demais judeus que se achavam nas províncias do rei se reuniram e se dispuseram em defesa das suas vidas, e tiveram repouso dos seus inimigos, matando dos que os odiavam setenta e cinco mil; porém ao despojo não estenderam a mão.
17 Hiche thilsoh ho chu Adar lha nisomle nithum nia thilsoh ahi, ajing nikho nimsom le nili nin akicholdo uvin agaljo nao chu kipahtah in golvah abollun alopna aneiyun ahi.
17 Sucedeu isso no dia treze do mês de adar e no dia catorze descansaram, e o fizeram dia de banquetes e de alegria.
18 Susa a Juda te hon agalmite nisom le thum, nisom le nili geiya mi athauva chule nisom le ni nga ni akicholdo un kipana golvah anabollun ahi.
18 Mas os judeus que se achavam em Susã se ajuntaram no dia treze como também no dia catorze; e descansaram no dia quinze, fazendo-o dia de banquetes e de alegria.
19 Hijeh chun, tuni chan gei’in thinglhanga um Juda te kho gamla a umhon hiche nikho leh, phalbi kichai kon lamleh kumlhun golvah abollun akipah khomun nehle chah thilpeh ho akithot to jiuvin ahi.
19 Portanto os judeus das aldeias, que habitam nas cidades não muradas, fazem do dia catorze do mês de adar dia de alegria e de banquetes, e de festas, e dia de mandarem porções escolhidas uns aos outros.
20 Mordecai in hiche thilsoh ho hi ajih lut’in Xerxes gamsung jousea anai ahin agamla a um ahin Juda te ho hi lekha anathot jin ahi.
20 Mordecai escreveu estas coisas, e enviou cartas a todos os judeus que se achavam em todas as províncias do rei Assuero, aos de perto e aos de longe,
21 Hiche nini sung hi kumseh a golvah abolji diuvin ana sei peh tan ahi.
21 ordenando-lhes que guardassem o dia catorze do mês de adar e o dia quinze do mesmo, todos os anos,
22 Ama hiche nikho sunga hi kipana golvah bolding leh nehle chah kipehto a, gentheite manbeiya pehdingin ana seipeh in ahi. Hiche hin Juda te agalmi teuva konna kipana amun'ao, alunggim naova konna thanopna amun'ao ageldoh jing nadiu ahi.
22 como os dias em que os judeus tiveram repouso dos seus inimigos, e o mês em que se lhes mudou a tristeza em alegria, e o pranto em dia de festa, a fim de que os fizessem dias de banquetes e de alegria, e de mandarem porções escolhidas uns aos outros, e dádivas aos pobres.
23 Hiti chun Juda ten Mordecai thilgon ho hi anop peh un, hiche hi kumseh in achepi tauvin ahi.
23 E os judeus se comprometeram a fazer como já tinham começado, e como Mordecai lhes tinha escrito;
24 Juda te galmi Agagi mi Hammedatha chapa Haman chun Juda te tehi suhmang helna dinga nikhokhat lhendohna dinga vangvetna ananei ahi. (Hiche avangvetna chu Purim akiti)
24 porque Hamã, filho de Hamedata, o agagita, o inimigo de todos os judeus, tinha intentado destruir os judeus, e tinha lançado Pur, isto é, a sorte, para os assolar e destruir;
25 Ahinlah lengnu Estherhi lengpa anga ahunglut phat in, aman dan chomkhat ahin sem’in hichun Haman tohgon phaloutah chu ama chunga achuhlo tan ahi. Haman le achate chu mol lhon hemjet chunga akhailih ataove.
25 mas quando isto veio perante o rei, ordenou ele por cartas que o mau intento que Hamã formara contra os judeus recaísse sobre a sua cabeça, e que ele e seus filhos fossem pendurados na forca.
26 Hijeh a chu hiche golnop nahi Purim kiti ahi, ajeh chu hiche hi gollui paova vangvetna ktina ahi. Amaho tah in anathoh khahsao ahijeh leh Mordecai in anajihlut ahijeh in ahin chepi taove.
26 Por isso aqueles dias se chamaram Purim, segundo o nome Pur. portanto, por causa de todas as palavras daquela carta, e do que tinham testemunhado nesse sentido, e do que lhes havia sucedido,
27 Gamjousea Juda te ten hiche chon nahi chepi dingin anom’un chuleh achilhah te jousen jong ajui diuvin ana kilol’un ahi. Ama hon hiche nikho teni hi kumseh leh akitepna nikho ahi alopna neijing dingin ana phongdoh un ahi.
27 os judeus concordaram e se comprometeram por si, sua descendência, e por todos os que haviam de unir-se com eles, a não deixarem de guardar estes dois dias, conforme o que se escreveras a respeito deles, e segundo o seu tempo determinado, todos os anos;
28 Hiche nikho ho chu lenggamsunga khopi ho leh gambih ho jousea insung jousen akhang akhanga ageldoh jing uva anit jing diu ahi. Hiche Purim golvah ankong hi Juda te lah a itih hijongleh mangthah louva anit jing ding chuleh ipi thil anasoh ham tihi akhang akhanga mansah louhel ding ahi.
28 e a fazerem com que esses dias fossem lembrados e guardados por toda geração, família, província e cidade; e que esses dias de Purim não fossem revogados entre os judeus, e que a memória deles nunca perecesse dentre a sua descendência.
29 Abihail chanu lengnu Esther le Juda te mi Mordecai in lekha khat anajih lhonin, masangjep a Mordecai in ana sutsa Purim kiman di thudol se se chu, lengnun thaneitah namdetna anei tan ahi.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mordecai escreveram cartas com toda a autoridade para confirmar esta segunda carta a respeito de Purim,
30 Hiche lekha chu Juda te jouse anathot un chule Xerxes lenggam a gambih jakhat le somni le sagi sungah ana thot soh hel un ahi. Lekhathot a chu Juda te lah a chamna le lungmon na leng hen akitin ahi.
30 e enviaram-nas a todos os judeus, às cento e vinte e sete províncias do reino de Assuero, com palavras de paz e de verdade,
31 Juda te mi Mordecai leh lengnu Esther
31 para confirmar esses dias de Purim nos seus tempos determinados, como o judeu Mordecai e a rainha Ester lhes tinham ordenado, e como eles se haviam obrigado por si e pela sua descendência no tocante a seus jejuns e suas lamentações.
32 Hitia hi Purim chon nahi Esther thupeh in namdetna anei hetjing dingin lekhajol khat’a kijih lut tai.
32 A ordem de Ester confirmou o que dizia respeito ao Purim; e foi isso registrado nos anais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.