Ester 9

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hiti chun alha Lhakao nisagi nichun lengpa dan thusoh teni chu ahung chelha paitan ahi. Hiche nikho chun, Juda te kidoupiho chun amaho chu matchom jengding anagot u ahin, ahinla akaleh lang tah in asohtan ahi. Juda te ho johchun agalmi houchu ajolo tauvin ahi.
1 E, no mês duodécimo, que é o mês de adar, no dia treze do mesmo mês em que chegou a palavra do rei e a sua ordem para se executar, no dia em que os inimigos dos judeus esperavam assenhorear-se deles, sucedeu o contrário, porque os judeus foram os que se assenhorearam dos seus aborrecedores.
2 Juda te te chu amaho khopi ho leh gambih ho jousea pumkhat in dding khom un ahin nokhum hou chu asat chap jeng’un ahi. Koimachan amaho chu akimaito ngam tapouvin ahi, ajeh chu mijousen amaho chu aging tauvin ahi.
2 Porque os judeus nas suas cidades, em todas as províncias do rei Assuero, se ajuntaram para pôr as mãos sobre aqueles que procuravam o seu mal; e nenhum podia resistir-lhes, porque o seu terror caiu sobre todos aqueles povos.
3 Gambih a milen milal ho ahin, vaihom lenpenho ahiuvin, gamvaipoh ahiuvin chuleh lengpa vaihom ho ahiuvin Mordecai akichat jeh un abonun Juda te te akithopi gamtaove.
3 E todos os maiorais das províncias, e os sátrapas, e os governadores, e os que faziam a obra do rei auxiliavam os judeus, porque tinha caído sobre eles o temor de Mardoqueu.
4 Ajeh chu lengpa khopia chun Mordecai chu sangtah a atunlet ahitan, Gambih jousea jong aminthang cheh cheh jengin chuleh athahat cheh cheh jeng tan ahi.
4 Porque Mardoqueu era grande na casa do rei, e a sua fama saía por todas as províncias; porque o homem Mardoqueu se ia engrandecendo.
5 Hijeh chun Juda te chu anikho kitep nikhon agal miteu chu chemjam in asat chap jengun ahi. Ama hon agal miteu athat’un asumang gamji tauvin amaho hin vetdaho jouse chu anop nop in aboljeng jiuvin ahi.
5 Feriram, pois, os judeus a todos os seus inimigos, a golpes de espada e com matança e com destruição; e fizeram dos seus aborrecedores o que quiseram.
6 Susa khopi sung seh seh a jong Juda te ten mi ja-nga athat un ahi.
6 E, na fortaleza de Susã, mataram e destruíram os judeus quinhentos homens;
7 ama hon Parshandatha, Dalphon leh Aspatha athatnun,
7 como também a Parsandata, e a Dalfom, e a Aspata,
8 Chuleh Poratha, Adalia le Aridatha athatnun,
8 e a Porata, e a Adalia, e a Aridata,
9 Parmashta toh Arisai, Aridai le Vaizatha athatnun,
9 e a Farmasta, e a Arisai, e a Aridai, e a Vaizata.
10 Juda te galmi, Hammedatha chapa Haman chate som jong chu athatdoh tauvin ahi. Ahinla athil alo hou achom pou’ve.
10 Os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, inimigo dos judeus, foram mortos; porém ao despojo não estenderam a sua mão.
11 Hiche nikho tah chun Susa khopia athajat nuchu lengpa kom’a ahetsah tauvin,
11 No mesmo dia, veio perante o rei o número dos mortos na fortaleza de Susã.
12 Hiche jouhin lengpan lengnu Esther akouvin ajah a, “Juda te ten hiche Susa khopi seh seh a jong mi 500 athat un chule Haman chate som jong athat taove. Ama hon hilaitah a bon chujat atha uleh gambih dang ho a ijat athat tadiuvem? Tua hi ipi nadeibe nahlai ham? Nakibolpeh ding ahi, seijin ipi thumbe ding nanei nah lai’em? Nathum chan chu kibolpeh nalai ding ahi,” ati.
12 E disse o rei à rainha Ester: Na fortaleza de Susã, mataram e destruíram os judeus quinhentos homens e os dez filhos de Hamã; nas mais províncias do rei, que fariam? Qual é, pois, a tua petição? E dar-se-te-á. Ou qual é ainda o teu requerimento? E far-se-á.
13 Esther in adonbut in, “Lengpa nalung lhaina ahi ding leh Juda te te chu Susa khopia tunia abol tobang un jing jongleh bolsah kit’inlang chuleh Haman chate 10 chu mol lhon chunga kikhai sanghen,” ati.
13 Então, disse Ester: Se bem parecer ao rei, conceda-se também, amanhã, aos judeus que se acham em Susã que façam conforme o mandado de hoje; e enforquem os dez filhos de Hamã numa forca.
14 Hiti chun lengpan anoppeh tan Susa khopi sunga hiche dan chu akiphong doh in chuleh Haman chate thilong o mho chu mol-lhon chunga chun akhaisang taove.
14 Então, disse o rei que assim se fizesse; e publicou-se um edito em Susã, e enforcaram os dez filhos de Hamã.
15 Hichun Susa khopi a Juda te ho chu pumkhat’in dding khom’un alha Lhakao ni get nin mi jathum athat be kitnun athillu vang achom pouve.
15 E reuniram-se os judeus que se achavam em Susã também no dia catorze do mês de adar e mataram em Susã a trezentos homens; porém ao despojo não estenderam a sua mão.
16 Hiti chun lengpa gamkai jousea Juda te chu amaho kihuhna dingin dding khom un ahi. Avetda’uva pang mihem sang som sagi le sang nga athat gam’un, agalmi teuva kon'in a-ongthol taove. Ahinla ama hon athil le lo imacha akichom pouve.
16 Também os demais judeus que se achavam nas províncias do rei se reuniram para se porem em defesa da sua vida e tiveram repouso dos seus inimigos; e mataram dos seus aborrecedores setenta e cinco mil; porém ao despojo não estenderam a sua mão.
17 Hiche thilsoh ho chu Adar lha nisomle nithum nia thilsoh ahi, ajing nikho nimsom le nili nin akicholdo uvin agaljo nao chu kipahtah in golvah abollun alopna aneiyun ahi.
17 Sucedeu isso no dia treze do mês de adar; e repousaram no dia catorze do mesmo e fizeram daquele dia dia de banquetes e de alegria.
18 Susa a Juda te hon agalmite nisom le thum, nisom le nili geiya mi athauva chule nisom le ni nga ni akicholdo un kipana golvah anabollun ahi.
18 Também os judeus que se achavam em Susã se ajuntaram nos dias treze e catorze do mesmo; e repousaram no dia quinze do mesmo e fizeram daquele dia dia de banquetes e de alegria.
19 Hijeh chun, tuni chan gei’in thinglhanga um Juda te kho gamla a umhon hiche nikho leh, phalbi kichai kon lamleh kumlhun golvah abollun akipah khomun nehle chah thilpeh ho akithot to jiuvin ahi.
19 E também os judeus das aldeias que habitavam nas vilas fizeram do dia catorze do mês de adar dia de alegria e de banquetes e dia de folguedo e de mandarem presentes uns aos outros.
20 Mordecai in hiche thilsoh ho hi ajih lut’in Xerxes gamsung jousea anai ahin agamla a um ahin Juda te ho hi lekha anathot jin ahi.
20 E Mardoqueu escreveu essas coisas e enviou cartas a todos os judeus que se achavam em todas as províncias do rei Assuero, aos de perto e aos de longe,
21 Hiche nini sung hi kumseh a golvah abolji diuvin ana sei peh tan ahi.
21 ordenando-lhes que guardassem o dia catorze do mês de adar e o dia quinze do mesmo, todos os anos,
22 Ama hiche nikho sunga hi kipana golvah bolding leh nehle chah kipehto a, gentheite manbeiya pehdingin ana seipeh in ahi. Hiche hin Juda te agalmi teuva konna kipana amun'ao, alunggim naova konna thanopna amun'ao ageldoh jing nadiu ahi.
22 como os dias em que os judeus tiveram repouso dos seus inimigos e o mês que se lhes mudou de tristeza em alegria e de luto em dia de folguedo; para que os fizessem dias de banquetes e de alegria e de mandarem presentes uns aos outros e dádivas aos pobres.
23 Hiti chun Juda ten Mordecai thilgon ho hi anop peh un, hiche hi kumseh in achepi tauvin ahi.
23 E se encarregaram os judeus de fazerem o que já tinham começado, como também o que Mardoqueu lhes tinha escrito.
24 Juda te galmi Agagi mi Hammedatha chapa Haman chun Juda te tehi suhmang helna dinga nikhokhat lhendohna dinga vangvetna ananei ahi. (Hiche avangvetna chu Purim akiti)
24 Porque Hamã, filho de Hamedata, o agagita, inimigo de todos os judeus, tinha intentado destruir os judeus; e tinha lançado Pur, isto é, a sorte para os assolar e destruir.
25 Ahinlah lengnu Estherhi lengpa anga ahunglut phat in, aman dan chomkhat ahin sem’in hichun Haman tohgon phaloutah chu ama chunga achuhlo tan ahi. Haman le achate chu mol lhon hemjet chunga akhailih ataove.
25 Mas, vindo isso perante o rei, mandou ele por cartas que o seu mau intento, que intentara contra os judeus, se tornasse sobre a sua cabeça; pelo que o enforcaram a ele e a seus filhos numa forca.
26 Hijeh a chu hiche golnop nahi Purim kiti ahi, ajeh chu hiche hi gollui paova vangvetna ktina ahi. Amaho tah in anathoh khahsao ahijeh leh Mordecai in anajihlut ahijeh in ahin chepi taove.
26 Por isso, àqueles dias chamam Purim, do nome Pur; pelo que também, por causa de todas as palavras daquela carta, e do que viram sobre isso, e do que lhes tinha sucedido,
27 Gamjousea Juda te ten hiche chon nahi chepi dingin anom’un chuleh achilhah te jousen jong ajui diuvin ana kilol’un ahi. Ama hon hiche nikho teni hi kumseh leh akitepna nikho ahi alopna neijing dingin ana phongdoh un ahi.
27 confirmaram os judeus e tomaram sobre si, e sobre a sua semente, e sobre todos os que se achegassem a eles que não se deixaria de guardar esses dois dias conforme o que se escrevera deles e segundo o seu tempo determinado, todos os anos;
28 Hiche nikho ho chu lenggamsunga khopi ho leh gambih ho jousea insung jousen akhang akhanga ageldoh jing uva anit jing diu ahi. Hiche Purim golvah ankong hi Juda te lah a itih hijongleh mangthah louva anit jing ding chuleh ipi thil anasoh ham tihi akhang akhanga mansah louhel ding ahi.
28 e que estes dias seriam lembrados e guardados geração após geração, família, província e cidade, e que estes dias de Purim se celebrariam entre os judeus, e que a memória deles nunca teria fim entre os de sua semente.
29 Abihail chanu lengnu Esther le Juda te mi Mordecai in lekha khat anajih lhonin, masangjep a Mordecai in ana sutsa Purim kiman di thudol se se chu, lengnun thaneitah namdetna anei tan ahi.
29 Depois disso, escreveu a rainha Ester, filha de Abiail, e Mardoqueu, o judeu, com toda a força, para confirmarem segunda vez esta carta de Purim.
30 Hiche lekha chu Juda te jouse anathot un chule Xerxes lenggam a gambih jakhat le somni le sagi sungah ana thot soh hel un ahi. Lekhathot a chu Juda te lah a chamna le lungmon na leng hen akitin ahi.
30 E mandaram cartas a todos os judeus, às cento e vinte e sete províncias do reino de Assuero, com palavras de paz e fidelidade,
31 Juda te mi Mordecai leh lengnu Esther
31 para confirmarem estes dias de Purim nos seus tempos determinados, como Mardoqueu, o judeu, e a rainha Ester lhes tinham estabelecido e como eles mesmos já o tinham estabelecido sobre si e sobre a sua semente, acerca do jejum e do seu clamor.
32 Hitia hi Purim chon nahi Esther thupeh in namdetna anei hetjing dingin lekhajol khat’a kijih lut tai.
32 E o mandado de Ester estabeleceu o que respeitava ao Purim; e escreveu-se num livro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.