2 Coríntios 12
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC
VC Versão Católica
1 Hiche kiskonna ho hin phatna boldoh ponte, hinla keiman hinseibe nalai inge. Keiman seinomlou hijonglehng Pakaiya konna thilmu kanei ho leh thil kahenga hung kiphongdoh ho seiyinge.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Kum som le li masangjep chun keima van dan thum channa geiyin lahtouvin kana ume. Keiman hichu katahsa pum'a ha ahilouleh katahsa jaolouva hiham, keiman kahepoi-Pathen bouvin ahet ahi.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Ahin Pathen bouvin katahsa puma ham ahilouleh katahsa jaotha louva ham ahenai. Hinlah keiman kahet chu,
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Keima Pathen gam loupi mun'a eiki latouvin, mihem koiman asei theilou thil ho thuchenga hilchet joujai hilou ho datmo umtah thil ho chu kajai.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Hitobang hetna nei hi kisonpi thei khopset ahi, hinla keiman hichu kabol louding ahi. Keima kalhahsamna bouva kisong inge.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Keima kisong nom jonglehng keiman thutah chu kasei ding ahijeh in, kakiskonna chu kangol man hilouhel ding ahi. Hinla keiman hichu kabol louding ahi, ajeh chu keiman koima chan ka hinkhoa amu kalvalu ahilouleh ka thuseiya ajah kalval uva eipachat dingu kanompoi.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Keiman chutobang Pathen a konna kiphongdoh ho chu kachan ahijeng vang'in, keima kiletsah louva kaumna dingin, katahsa chunga hin ling khat, Satan a konna asolchah khat, keima eisunem ding le kakiletsah louna dingin eiki koipeh in ahi.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Keiman munchom chom'ah thumvei jen Pakaiyin eilahmang pehna dingin kangeh in ahi.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Aman kasei chanin, “Kalungsetna hi nangman na ngaichat dehset chu ahi. Ka thahatna hi thalhomnaa kiha langdoh joa ahi.” Christaa thahatna chun keiya na atoh theina dinga ka thalhom pet tua hi kipahtah a kakisonpi ding ahi.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Hijeh a chu Christa thaneina chun keiya na atoh theina dinga, keima tah hi ka thalhomna a lunglhaijia kahi, chule jumsona ho, hahsatna ho, gimbol hesoh thohna ho, chule boina ho hi Christa jal'a kathoh ahi. Ajeh iham itileh keima kalhahsam tengleh kahat ji ahiye.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Nanghon keima mingol tobanga nei umdohsah uva hitobanga hi kisong'ah kahi. Nanghon keima seiphatna nei jihpeh ding dolu ahi, ajeh chu keima imacha kahi dehlou vang hin chuche solchah achungnung dehset ho sang jong chun kanoinungjo dehpoi.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Keima nangho toh kaumpet in, keima tah in solchah kahi tin photchenna kana petai. Ajeh iham itileh keiman nalah uva vetsahna ho le akidang datmo ho chule bolmo kidang ho thohhat tah in kabolin ahi.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Thil khat seh nalah uva bol louva kana koi houbung dang jousea kanabol ngaiji chu, nangho sum le paiya pohgih sahna kana nei louvu hi ahi. Hiche kabol khelna jeh hin neihe themun!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Tua hi keima nangho henga athumveina a hung ding kahitai, chule nangho dinga pohgih hahsa kahi ding kanompoi. Keiman nathil neiyu chu ka deichat ahipon-nangho kamu nom joh u ahi. A'ipi chu hitaleh, chapang neo hon anu le pateu anneh ding apeh u angaipoi. Alangkhat joh a hi, nu le pate joh in achateu neh ding apeh u ahi.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Keima kipah tah a kiphaldoh a chule nangho dinga kanei jouse phal'a kahin, ahijeng vang'in keiman kaha ngailut cheh le nei ngailut mo cheh cheh uvin kahei.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Keima nangho dinga pohgih hahsa kahilou nalah uva phabep anomin ahi. Hinla nalah uva phabep in keima hi duha thuh a chule lungthim thema nanghoa phatchomna kimun neigel uvin ahi.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Hinlah keiman naheng uva kahin sol ho lah a koipen'in nangho phatchompina aneiyem?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Keiman Titus chu nangho hungvil dinga kangansea chule sopi midang khat amato kahin soltha a chu Titus in nangho phatchompina aneina umem? Henge aneipoi! Ajeh chu eihon lhagao kithakhat ineiyuvin chule khat le khat khonung juiya ihiuvin, ipilam hijongleh hitobangma a chu boljia ihiuve.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Keihon hitiho kaseiyuhi nang hon keima ho kithem channa a seiyin nei ngaito uvin nate. Ahipoi, keiho Christa sohte kahina uva hiche ho hi kaseiyu ahin, chule Pathen ahetoh a panga ahi. Ipipi hijongleh kabol chan uhi kasopi deitahte ho, nangho hatsahna ding katiu ahi.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ajeh chu keima kahung tengleh nangho a kamu ding chu keiman dei louva, chule nang hon kadonbut ding nadeilou dingu aum ding chu katijatpi ahi. Keiman nangho kina le kisauva, kithangsettoa, kilunghantoa, kichang khohsah a, miseisehat a, mi themmo chan'a, louchalna neiya, chule alomlou tah a chon'ah naum khah diu kakichat ahi.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ahiye, keima kahung kit tengleh keima namasang uva Pathen'in eisuhnema kaum ding chu kati ajai. Chule nangho mi tampi hin na chonset nau aluisa chu na dalhah loulai jeh uvin kalung anan ahi. Nangho na thenlou nau, jonlungputna chonthanghoina chule nopchon nomna a nalunglut uvin ahi.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.