Marcos 9
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs NVT
1 Mag̱aning ti Jesus ang nagsugpat yang bitala na tung nira, “Iugtulu tung numyu yang kamatuuran. May duma asan tung numyu ang baklu magkarapatay, mabilug̱an da ka enged nira yang puirsa yang paggaraemen yang Dios,” ag̱aaning ti Jesus duun tung nira.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Taa numanyan, pagkataklib da yang enem ang kaldaw, ingkelan na ti Pedro may ti Santiagong durua ni Juan ang namansitungul tung sasang bukid ang makbu ang tanira tanira ra ilem. Atiing duun da tanira, naglew̱ad da yang pagkabetang ni Jesus tung pinagtaralungaan nira.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Yang aw̱el na masulaw ra ig duru rang pisan agkakulit. Maskin unien pa ta baka yang sasang aw̱el ang papanikuliten, anda ray pakdingan ta kakulit tung aw̱el na.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Numanyan asan da nansilput ti Elias durua ni Moises. Pamagkeresen tanira ni Jesus.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Numanyan nabnga ra ti Pedrong mag̱aning tung ni Jesus, “Rabbi, maayen ilem naawami ra ka. Tugtayami kang magpakdeng ta tulu nga layang-layangan, salegsam bilug mi ni Moises may ni Elias,” mag̱aning.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Naa pala, napagbitala ra ta maning tia, ay ya ra ilem nabnga na yang kumpurming kinaw̱ut yang isip na ay dinlaan da ta mupia tanira yang mga aruman na.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Atii, may sasang panganud ang ya ray nagpaulung tung nirang tanan ang pagkatapus may nagngel da nirang busis ang asan manliit tung panganud ang atia ang mag̱aning ang pagbitala, “Uay, atia ra yang pag̱aningenung anaw ang nag̱apabuyukanu ta gegmaw. Intindien mi ra ta maayen yang kumpurming ianing na tung numyu,” mag̱aning.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Unaw̱is maneleng-teleng tanira, anda ray naita nira, kung indi, ti Jesus da ilem ang sam bilug.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Numanyan atiing pamandanek da tanira tung bukid ang atii, pinag̱urdinan da tanira ni Jesus ang pinag̱aning, “Indiamu ra kanay magbaw̱alitaen maskin tung ninu pa natetenged tung naita ming atii ang asta kaw̱utun da ilem yang uras ang yuung pag̱aningen ang Maninga Tau pabungkarasenaw ra yang Dios,” mag̱aning.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Numanyan maskin inegteman da ka man nira yang bag̱ay ang atia, piru durung keresen-kesen nira natetenged tung inaning na ang tanya buien si ka yang Dios ang uman, kung unu pa kaya ay lagpakan na.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Purisu ya ray ipinagtalimaan nira tung anyang mag̱aning, “Ay kung maning tii yang mainabu tung nuyu, ayw̱a kaya nag̱itulduk yang mga sag̱ad ang ti Elias ang atiang baklu ka ilem naita ta, dapat unu tukaw ang magbalik baklu lumua yang pag̱aningen ang Cristo?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Mag̱aning ti Jesus ang tuminuw̱al, “Kung tung bag̱ay, tama ka man yang nag̱itulduk nirang atia ang yang pag̱aningen ang Cristo matkawan ni Elias ang lumua ang pagkatapus yay magpaiwan-iwan ug̱ud simpan da rin yang mga taung mamampauyun tung pag̱uri tung anya. Piru yang dapat ang paneem-neeman mi ta maayen ya ra yang sasang napabtang tung kasulatan natetenged tung yeen ang pag̱aningen ang Maninga Tau ang yuu unu durung pinitinsiang mapasaranu ay lamkuenaw ta mga tau ang yuu anday kuintaung pagkatau.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Piru iugtulu tung numyu, kuminaw̱ut da ka man ti Elias piru binuatan ta mga tau yang kumpurming nalelyag̱an nira ang katulad ka tung napabtang tung kasulatan natetenged tung anya,” mag̱aning.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Taa numanyan, pandanek da nira tung bukid, kinaw̱utan da nira yang mga taung nag̱apangugyatan ni Jesus ang nagkarabutwan tung datal. Pagkaw̱ut nira, durug dakel yang mga taung naita nirang pamagtaripukpuk tung mga tauan nang atia ig may mga sag̱ad tung mga riglamintung pamagpakigsug̱a tung nira.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Atii, pagkaita yang mga taung atiang buntun tung ni Jesus, nangabereng da ta mupia. Purisu dayun da nirang dinag̱umukan ang kinumusta.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Numanyan dayun dang tinalimaan ni Jesus yang mga taung nag̱apangugyatan nang atia ang inaning, “Unu pay nag̱apagsurug̱aan mi?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Numanyan may sasang tau asan tung mga taung atiang gaw̱ung ang ya ray nagsublang ang mag̱aning tung ni Jesus, “Ameey, ag̱idangepu ra tung nuyu yang anaung lalii ay pag̱aekel-ekelan ta dimunyung yay pagpaapa tung anya.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Kada ulag̱en yang dimunyu, nag̱ilampak na tung tanek. Pagkaretket yang isi na ang nunut da ka ta paglawayway yang nganga na, pagkatapus dayun dang mangekbel. Ipinataw̱angu ra rin tung mga taung naang nag̱apangugyatan mu ang para palayasen nira yang dimunyung atia, piru indi ra ka ilem nasarangan nira,” mag̱aning.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Numanyan tung pagtuw̱al ni Jesus, tung nira rang tanan iparumbuay na yang bitala nang mag̱aning, “Uu, yamung mga tauamung mga masigkanasyunu simanyan! Ay ra yang pagtalig mi? Midyu tung maglakgasenaw ra tung numyu kung sanuamu ra kaya ngaeyangay ta ipagtalig ming ustu tung yeen! Ala, eklan mi ra tani tung yeen yang mula,” mag̱aning.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Atii, dayun dang ingkelan nira yang mula tung anya. Numanyan pagkaita yang dimunyu tung ni Jesus, dayun na rang linuw̱ag yang mulang pinapagkegteng ta mupia ang asta nalampak da ilem tung tanek ang nagpulpul ang nunut da ka ta paglawayway yang nganga na.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Dayun dang tinalimaan ni Jesus yang amaen ang inaning, “Pira rang takun ang maning da tia yang pagkabetang na?” Ag̱aaning yang may anang tuminuw̱al, “Duminalpet tung anya atiing mula pang gesye ang asta ra ilem simanyan.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Muya-muyang pag̱atag̱aman da rin yang dimunyung imatayen. Ang kaisan, manga ilanggid na tung apuy, ang kaisan manga ilanggid na ka tung wai ang para malmes. Purisu ildawayami kang taw̱angan, kung masarangan mu,” ag̱aaning.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Mag̱aning ti Jesus ang nagtimales, “Unu pay gustu mung ianing kung masaranganu? Kung tinu pay magtalig tung yeen, maimuanu ta maskin unu pa.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Atii dayun dang nagkekendalen yang may ana ang mag̱aning tung ni Jesus, “Aay, nag̱apagtalig̱aw ra rin tung nuyu! Iplek mu ra yang pagkadiskumpiaduu!” mag̱aning.
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Numanyan atiing pagkaita ni Jesus yang mga taung atiang buntun ang midyu mamagdag̱umuk si tung anya, dayun dang nagkalalangan tung dimunyung atiang mag̱aning, “Yawang dimunyua ang pagpaapa kag pagpabengel tung mulang naa, lalangana ra yeen ang maglayasa ra asan tung anya ang asta tung sampa indi mu ra enged balikan,” mag̱aning.
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Atii, naglelpaken da yang dimunyu ang linuw̱ag na yang mulang pinapagkegteng ta muya-muya, baklu naglayas. Numanyan yang mula, maninga patay ra. Purisu ya ra ka man ag̱aningay yang kadaklan ang mga tau ang, “Patay ra!”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Piru ti Jesus tanya, pagpeg̱es na tung kalima yang mula, dayun na rang pinabungkaras ang asta kumindeng da.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Taa numanyan, pagkapakled ni Jesus tung balay ang tanira tanira ra ilem yang mga taung nag̱apangugyatan na, dayun da nirang tinalimaan ang inaning, “Natetenged tung unu pa w̱asu indiami nasarang ang napagpalayas tung dimunyung atia?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Mag̱aning ka ti Jesus ang nagtuw̱al, “Yang maning tiang klasi ta dimunyu indi ta mapalayas kung indi ta ipag̱ampu tung Dios,” mag̱aning.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 — ausente —
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 — ausente —
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Ug̱aring indi ilem namaresmesan nira yang ipinasanag nang atia. Yadwa pa pamandalenden pa tanirang mamagtalimaan tung anya kung unu pay gustu nang ianing.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Taa numanyan, nangakaw̱ut da duun tung lansangan ang Capernaum. Pagkatapus atiing duun da tanira tung kakleran yang balay ang pag̱atiniran nira, nagtalimaan da ti Jesus tung nirang mag̱aning, “Elat kanay, unu pay pinagbaralalaan mi nungayna tung pagparanawen ta?” ag̱aaning.
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Piru tanira indi namag̱iw̱ek-iw̱ek. Ay ya pa ag̱ari, namagbaralalaan da kung tinu pay pinakalandaw tung nirang tanan ang mga tauan na.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Numanyan dayun dang nagkarung ti Jesus ang nagguuy tung mga tauan nang atiang sam puluk may durua ang mamagpalenget da tung anya. Napagbitala ra tung nirang mag̱aning, “Kung tinu pay nag̱alelyag ang telengan yang Dios ta landaw, kaministiran ang yang sadili na ipabtang nang pinakaaranek tung tanan ang mga kaarumanan na ig mapinagpaiwan-iwan tung nirang tanan,” mag̱aning.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 — ausente —
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 — ausente —
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Numanyan pagkagngel ni Juan tia, dayun dang nabnga tung ni Jesus ang mag̱aning, “Ameey, nuntaa pa, may sasang taung naita yamen ang atia pala nag̱apagpalayas ta mga dimunyu ekel tung kagaeman mu ang yang aran mu yay nag̱ainambit na. Purisu dayun dang pinagsambeng yamen ay natetenged belag̱an kang lag̱ing ugpu yamen ang mga tauan mu.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Eey, dapat ang indi mi ra rin pinagsambeng. Ayw̱a, yang sasang taung nag̱apagpalapus da nganing ta pruibang maktel ekel tung kagaemanu, indi magsaway agkali tung yeen.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Tutal, yang taung indi nganing pagkuntra tung yaten, katimbang nang pagtaw̱ang ka tung yaten.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ay kipurki kung tinu pay magpadag̱en-dag̱en tung numyu, maskin gesyeng bag̱ay ra ilem yang itaw̱ang na ang katulad ka tung sam basu ra ilem ang waing ipainem na tung numyu natetenged ag̱ilalaenamu ra ka anya ang pag̱atuw̱ulamu ra yeen ang pag̱aningen ang Cristo, iugtulu tung numyu yang kamatuuran, talagang balesan ka enged yang Dios yang pagtaraw̱angen nang atia tung numyu.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Piru kanugun yang pagkabetang yang sasang tau tung uri ang kumpurming magpatalang tung sasang pagtalig da tung yeen ang asta magpakasalak da ubin mamalpas da tung yeen, maskin sam bilug ilem tung mga mamulang naa. Ay kipurki mas malbat yang kalainan ang maagmaan na kay tung buntug̱an da ilem duun tung alauran.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 — ausente —
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Pariu ka ta palaksu kung midyu yang pagteleng mi ya ray makanayan ta ipagpakasalak mi, sibaya maluat da asan yang mata mi tung panguntiel mi, tung magpanunut, indiamu ra enged. Maayen pang sam bilug da ilem yang mata ming malg̱ud tung paggaraemen yang Dios tung uri kay tung duruay mata mi ang duunamu ra ka ilem iplekay tung impirnu.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Duun anda enged ang pisan ay katapus-tapusan yang pinitinsiang maagmaan yang mga tau, kung indi, dumayun ka enged yang pagkadiadu nirang asta tung sampa.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Dapatamu rang manguntiel ta mupia tung mga panuksung mga maning tia, ay kipurki yang tanan kasinan ta apuy.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 “Kung natetenged tung kasin, kung tung bag̱ay, durug tinlung gamiten. Piru nusias malaktan da ta dumang bag̱ay, anda ray rimidyung sarang ang mabuat ang para maulikan pa yang pagkatema na. Purisu kaministiran ang yang gegma mi tung Dios maning pa tung tema kang pirmi ig yang pag̱uruyunan ming magpurutul pirmi kang eklan mi tung matinlu,” mag̱aning.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.