Lucas 2
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs NVT
1 Taa numanyan, tung uras ang atii, yang Maginuung Ading Pinakalandaw duun tung Roma ang nag̱aranan tung ni Agosto, ya ray naglansar ta sasang urdinansa ang yang tanan unung mga kinasakpan na, maskin ay pang banwaay, dapat unung mamagpasalista.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Yay primirung pasalista atiing ti Quirinio yang Gubirnadur duun tung banwang pag̱aningen ang Siria.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Purisu numanyan anday duma, yang tanan ang mga tau duun, kung ay pay dating banwang natauan yang mga kinaampu nira, duun ka namag̱arangayan ang para mamagpasalista.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Asta naang ti Joseng naang binalay ni Maria ya ka. Kumus tanya sasang kanubli ni Adi David, anday duma, nagliit da duun tung lansangan ang Nazaret ang lug̱ud tung sinakepan yang Galilea ang para magdistinu duun tung sasang lansangan ang paggug̱uuyan ang Betlehem ang lug̱ud tung sinakepan yang Judea. Ay yay banwang natauan ni Adi David ang kinaampu na atiing tukaw.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Ay duun magpasalista, durua tanira ni Mariang binalay na ang paranganaen da.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Purisu numanyan, atiing pagkaw̱ut nira duun tung Betlehem, kinaw̱ut da yang uras ang ipangana ni Maria.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Purisu duun da ilem nangana ta ana nang lalii ang ya ray ana nang pangulu. Pagkapangana na, dayun na rang sinaw̱ed-saw̱eran ta mga gayg̱ay ang pagkatapus ipinalw̱ug na ra ilem tung sasang pasungan. Ay ya pa ag̱ari, andang pisan ay lugar ang masaleetan nira tung balay ang darayunan ta mga dayuan ay getek dang pisan ta mga tau.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Taa numanyan, duun tung banwang atii, may mga manigpastur ang pagberelesan ta pagpulaw tung mga kaayepan nira duun tung lua yang lansangan.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Numanyan limput da tanira ta sasang angil ang tinuw̱ul yang Dios. Atiang lag̱i nasinggatan da tanira ta durug sulaw ang ya ra yang kasusulawen ang pag̱atiniran yang Dios. Purisu pinamalayan da ta eled nirang duru.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Mag̱aning yang angil ang nagbugnu tung nira, “Indiamu ra mag̱eled ay yuu may sasang ibalitaw tung numyung durug tinlu ang yay makasasadyang pisan ta mga isip yang tanan ang mga masigkanasyun mi.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Kipurki numaan ang law̱ii, ipinangana ra yang manigpanapnay tung numyu ang ya ra yang pag̱aningen ang Cristong pinilik yang Dios ang maggaraemen tung numyu. Duun da ipinangana tung Betlehem ang ya kay pinanganaan ang tukaw tung ni Adi David ang kinaampu na.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Para mapruibaan ming matuud yang nag̱ipag̱aningung naa tung numyu, may mulang maita mi duun ang sinaw̱ed-saw̱eran ta mga gayg̱ay ang ya kag lulw̱ug tung sasang pasungan,” ag̱aaning.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Numanyan pagkatapus ta pagbitala yang angil, nainali rang inugpuan ta mga kaarumanan nang paneng ang pisan ang irigkit yang paglinya-linyaan nira, ang duun da ka mamansiliit tung langit. Pamagdayaw tung Dios ang mag̱aning,
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Salamat! Nainabu ra yang sasang ikadengeg enged yang Dios duun tung kaabwat-abwatan. Ig yang pakaw̱utun na tung kaliw̱utan, puidi ra maulikan yang rilasyun yang mga tau tung Dios ang kumpurming magrisibi tung kaneeman na,” mag̱aning yang mga angil ang atiang namagdarayawen tung Dios.
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Taa numanyan, pagliit da yang mga angil ang atiang namagbalik da duun tung langit, naang mga manigpastur namag̱araning-aningan dang mag̱aning, “Amus ta ra, mangayita ra duun tung Betlehem ang para insapuen ta ra yang nainabung naang ipinakdek da yang Dios tung yaten,” mag̱aning.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Purisu namag̱apura rang namansiangay duun tung Betlehem ang pagkatapus nasagyapan da ka man nira ti Maria durua ni Jose. Pati yang mula naita ra ka nira ang asan ka man tung pasungan aglulw̱ug.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Atiing pagkaita ra nira yang mulang atia, dayun dang namagbaw̱alitaen natetenged tung nagngel nira tung mga angil ang natetenged tung anya.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Purisu numanyan yang tanan ang nagkarabalita-w̱alitaan da, nangabereng da ta mupia natetenged tung ibinalita yang mga manigpastur ang atia.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Ug̱aring naang ti Mariang naa, pinagpaneem-neeman na ta maayen yang tanan ang atia ang ya ra kay ipinagkesen-kesen na tung isip na kung unu ra ilem ay pakaw̱utun na.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Numanyan, yang mga manigpastur ang atia, namagbalik da ka tung mga kaayepan nira. Durung pagdarayawen nira tung Dios natetenged tung tanan ang atiang nagkaragngel nira kag nagkaraita nira ang ya ray nagkatunung pisan tung pinag̱aning yang angil tung nira.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Taa numanyan, kinaw̱ut da yang yawalung kaldaw ang iparanganaen tung mulang atia, ya ray uras ang ipagbuat ta tanda tung tinanguni na. Pagkatapus tia, dayun dang pinaaranan da yang ginikanan na tung ni Jesus. Ay ya ra kang lag̱i ay aran ang sinambit yang angil tung ni Maria ang ipaaran na tung anya atiing indi pa nag̱imatung na.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 — ausente —
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 — ausente —
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 — ausente —
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Taa numanyan, duun tung Jerusalem, may sasang maepet ang nag̱aranan tung ni Simeon. Bilug yang isip na tung Dios ig durug katinumanen tung mga katuw̱ulan yang Dios. Dispuis, durung pagpakbat na tung pinangakuan yang Dios ang tung uri ta kaldaw, yang nasyun nirang Israel, bawien na rang ipaltaw. Dispuis pa yang taung naa, nag̱apasanag̱an yang Espiritu Santo yang painu-inu na.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Purisu may sasang ipinasanag na tung anya ang baklu ra unu mapatay tanya, kung nabilug̱an na ra yang pag̱aningen ang Cristong pinilik yang Dios ang magbawi.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Naa pala tung uras dang atii, ti Simeon ang naa pinaisip da yang Espiritu Santo ang magpakled tung pagtuuan ang atiang pinakalusu. Atiing nabuay-w̱uay ra tung kakleran, asan da ka magpapakled yang ginikanan ni Jesus ang para mamagprisintar da yang ana nirang pangulu tung Dios ang katulad ka tung kinaug̱alian nirang mga Judio ang napabtang tung katuw̱ulan.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Numanyan pagkaita ni Simeon yang mula, diritsyu rang dinawat nang sinapupu, ang pagkatapus nag̱intra ra dayaw tung Dios ang mag̱aning,
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Numanyan Yawi, ta yeen ang sasang turuw̱ulun mu, maskin tugtanaw ra nuyung pablag da ay malimeng da yang isipu. Tutal kindengan mu ra yang pangaku mu tung yeen.
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 — ausente —
30 Vi a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste para todos os povos.
32 Tanya maning pa tung sasang kaas ang yay magparasanag̱en tung mga kinaisipan yang mga tag̱a duma-rumang nasyun ug̱ud matultulana ra ka nira ig ya ra kay magpakdul ta kadengeg̱an tung nasyun yamen ang naang Israel ang ya ray mga tauan mung sadili,” ag̱aaning ti Simeon ang nagdarayawen tung Dios.
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Numanyan, yang ginikanan yang mula, nangabereng da ta mupia tung inaning ang atia ni Simeon natetenged tung ana nira.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Numanyan nag̱ampu ra yang maepet ang tanirang sam pamilya pakaayenen yang Dios ta mupia. Pagkatapus, dayun da kang nagbugnu tung ni Maria ang mag̱aning, “Teed mu, yang ana mung atia, pinilik yang Dios ang yay pagbelag̱anan ta kinasipan may kinaisipan yang tanan ang mga masigkanasyun tang mga Israel. Ay natetenged tung pagpabetang nira tung anya, dakele ra yang magkaralambeg tung kadiaduan ig dakele ra ka yang magkaratapnay. Tanya maning pa tung sasang pruiba ang ipaita yang Dios ang pagkatapus ya pa kay kuntraen ta kadaklan.
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 Purisu ta yawa, maning pa tung asan da nga saksakay ta matarem yang pupusukun mu. Pinilik man nganing yang Dios yang ana mung magkamaningan da ta maning tia ay ug̱ud yang laksu yang pag̱irisipen yang tanan ang mga taung taluk pa rin, duun da ngalw̱away,” ag̱aaning duun yang maepet.
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 — ausente —
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 — ausente —
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Taa numanyan tung uras ang atiing pagkaprisintar nira tung ni Jesus, lumimput da yang maepet ang naang baw̱ay ang nagpalenget tung nira. Pagkaita na yang mula, ya ray pinasalamatan nang dinayaw tung Dios natetenged yang nag̱aelatan na kuminaw̱ut da. Mag̱impisa tung kaldaw ang atii nag̱intra ra baw̱alitaen natetenged tung mulang atiing naita na tung kumpurming pagpakbat tung pag̱aningen ang Cristong magpalibri tung nasyun nirang Israel.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Taa numanyan pagtuman yang ginikanan yang mula yang tanan ang atiang napabtang tung katuw̱ulan yang Dios, namansiulik da tanirang sam pamilya duun tung Nazaret ang lug̱ud tung sinakepan yang Galilea.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Yang mula tanya sigi-sigi yang pagdakul na. Pati yang pag̱irisipen na, pagdakul da kang pagdakul ang asta nagwayang ang pisan yang pag̱irintindien na. Ay tanya nag̱apadag̱en-dag̱enan ta mupia yang Dios.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Taa numanyan yang ug̱ali yang mga ginikanan ni Jesus, takun-takun pansiangay duun tung Jerusalem ang para mamagpasakep tung pistang pag̱aningen ang Taklib.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Kapurisu atiing ti Jesus pag̱idaran da ta sam puluk may duruang takun, sigun tung ug̱ali nirang atia, namanungul-tungul da tanira duun tung Jerusalem ang para mamagpasakep tung pistang atia.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Atiing tapus da yang pista, namag̱urulikan da yang mga tau. Piru yang mula tanya, nagpabutwan da ilem duun tung Jerusalem ang indi ilem nangaske yang ginikanan na.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Kanisip nira takaa ka ilem tung mga kaarumanan nirang pamagpaluyug. Purisu sigi ra ilem yang pagparanawen nira ang asta naapunan da ilem. Atiing apun dang pisan ang namagtadeng da tanirang sam paluyug̱an, baklu pa ngainsapuay nira yang mula kung asan tung may mga kaampiran tung nira ubin tung mga kailala nira.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Tay kumus indi nira naita, pangayag yang kaliw̱utan, diritsyu sing nansibalik duun tung Jerusalem ang para mamagdilem tung anya.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Tung yaklung kaldaw, baklu pa nga sagyapay nira yang mula duun tung pagtuuan ang atiang pinakalusu. Yag kakarung asan tung kakngaan yang mga manigtulduk ang pamati tung nirang pamagkeresen natetenged tung pag̱irintindien nira tung Dios. Ang kaisan may nag̱atalimaan na ka tung nira.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Yang kumpurming nagngel tung anya, nabereng da ta duru natetenged tung isip nang durug tarem ig tung nag̱ipanuw̱al nang asintadu tung nag̱ipanalimaan nira tung anya.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Numanyan, atiing pagkaita yang mga ginikanan na tung anya, nangabereng dang pisan tung anya. Purisu ti nanay na dayun dang nagbasul tung anya ang mag̱aning, “Duduy, ayw̱a binuatanami ra nuyu ta maning tia? Duru rag kaaburidu yang mga kulu yamen ni ama mung pinapagsagyapami nuyu ang aria ra ilem agbebtang!”
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Mag̱aning ka ti Jesus ang tuminuw̱al, “Ayw̱a nanay, indi mi naskean ang ariaw pa sagyapay mi? Indi mi pala siguru naintindian ang kung ay pay pagkeresenan yang nag̱adapat tung ni Ama, kaministiran ang duunaw ka,” ag̱aaning.
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Piru indi ra namaresmesan nira ta mupia kung unu pay linagpakan yang itinuw̱al nang atia.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Taa numanyan ti Jesus nagpakignunut da ilem tung nirang namanuldak-tuldak duun tung Nazaret. Ay maskin unu pang bag̱ayay mapinanangeren tung ginikanan na. Piru naang ti nanay na, yang tanan ang atiang nainabu, luw̱us ang nag̱ipagkesen-kesen na tung isip na.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Numanyan, mintras pagdakul da ti Jesus, pagwayang da ka yang pag̱irintindien na. Ig mintras nag̱abuay rang nag̱abuay, mas pang nag̱auyunan ang nag̱auyunan yang Dios pati yang mga masigkatau na.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.