João 4
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs NVT
1 Taa, simanyan, may balitang nagngel yang mga Pariseo ang ti Jesus unu mas dakele tung ni Juan ta mga taung nag̱apangkelan nang magpaugyat tung anya ang ya ra ka unu ay nag̱apamenyag̱an na dayun.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Piru tung kamatuuran, belag̱an ti Jesus yang nagpamenyag tung mga taung atii, ang indi, yami ra ilem ang nag̱apangugyatan na.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Kapurisu, simanyan, pagkaske ni Jesus ang yang mga Pariseo nangabalitaan da ta maning tia, dayun dang nagliit tung Judea ang nagbalik da duun tung Galilea.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ug̱aring baklu makaw̱ut duun, kaministiran manggetes da kanay ilem duun tung Samaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Simanyan, atiing duunami ra tung sinakepan yang Samaria, may kinaw̱utan yamen ang sasang lansangan ang paggug̱uuyan ang Sicar. Alenget ilem duun yang tanek ang ipinakdul ni Jacob ang kinaampu yamen tung ana nang ti Jose atiing tukaw pang mga panimpu.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Duun ka yang buw̱un ang pinaakaran ni Jacob. Purisu, simanyan, ti Jesus, kumus pinilayan da ta pagpanaw, diritsyu ra ilem ang kuminarung tung biw̱il yang buw̱un ang atia. Yang uras ang atii kereng da yang kaldaw.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Buay-w̱uay ta gesye, may sasang baw̱ay ang minangay duun tung buw̱un ang para manaw̱u ta wai. Yang nasyun na Samarianen. Kumaw̱ut duun, dayun dang binugnu ni Jesus ang inaning, “Paigmay ka ta wai.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Ya ray pinandawatan na, ay yaming nag̱apangugyatan na nagpadayunami ra duun tung lansangan ang para mangalangami ta pamangan.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Mag̱aning yang baw̱ay ang minles, “Abaa, yuu baw̱ay, Samarianenaw pa, pandawatanaw pa nuyu ta wai ang yawa sasang Judio?” (Napagbitala ta maning tia, ay yang mga Judio pamamiru kang lag̱i tung mga Samarianen. Indi nganing pamaggamit ta mga garamiten nira.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Kung nag̱askean mu ilem kung unu pay pag̱ipakdul yang Dios ta diw̱aldi ig kung nag̱ailala mu ilem kung tinu pay pandawat ta wai tung nuyu, yawa ra rin yang mandawat tung anya, pinakdulana pa rin anya ta waing bui.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Mag̱aning yang baw̱ay ang minles, “Ameey, anday ipanimba mu. Kaadalem yang buw̱un. Ay pa ngaeklay mu atiang waing buing atiang nag̱aaning mu?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Ayw̱a w̱asu, maglandawa pa ka enged tung ni Jacob ang kinaampu ta ang ya kay nagpasubli yang buw̱un ang naa tung yamen? Tanya mismu nanginem taa, may yang mga ana na, asta yang mga kaayepan na!”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Magtuw̱al ti Jesus, “Kung tinu pay manginem yang waing naa, kanalen ka enged ang uman.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Piru kung tinu pay manginem yang waing ipakdulu tung anya, indi ra ka enged kanalen ang asta tung sampa, kung indi, yang waing ipakdulu tung anya, ya ray magyaring waing tubdun tung sadili na ang magbulyak-bulyak bilang ya ray ipagpangabui nang baklu ang anday pagtapusan na.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Mag̱aning yang baw̱ay tung anya, “Ala, Ameey, pakdulay ka yang waing atia ug̱ud indiaw ra kanalen ang uman. Anda ra kay ministirung magpabalik-balik pa taang manaw̱u.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Mag̱aning ka ti Jesus ang nagtimales, “Ala, mulika ra. Guuyan mu ra kanay yang kasawa mu ang pagkatapus magbalikamu ra ka taa.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Mag̱aning yang baw̱ay ang minles, “Yuu anday kasawaw.” Magbales ti Jesus, “Tama ka man yang bitala mu ang anday kasawa mu.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Sipurki nagpakasawa-kasawaa ra ilem tung lima nga laliian kag yang aruman mu numanyan, apen-apen mu ilem. Talagang matuud ka man yang bitala mung atia.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Mag̱aning yang baw̱ay, “Naa pala, Ameey, yawa sasang prupita!
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Yang mga kinaampu yamen ang mga Samarianen, tung bukid ang atii namagtuu tung Dios. Piru yamung mga Judio, pag̱aningamu ang yang lugar ang dapat pagtuuan tung Dios ay ultimu ilem duun tung Jerusalem.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Ipag, manangera tung yeen, may uras ang kaw̱utun ang andang pisan ay kalalabten na kung ay pang banwaay mamagtuu yang mga tau tung ni Ama, kung tung bukid ang atii, u kung duun man tung Jerusalem.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Kidispuis pa, yamung mga Samarianen pagtuuamu ka man tung Dios, piru indi mi ilem nag̱abilug̱an kung tinu pay pag̱atuuan mi. Piru yaming mga Judio, kunisidu yamen yang pag̱atuuan yamen. Tutal kung magtukud da nganing yang Dios yang kalibrian, ay tung nasyun yamen ang mga Judiong mag̱eyang.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Ug̱aring, magkakaw̱ut da yang uras, kuminaw̱ut da ka enged ang ipagtuu ra ta ustu yang mga tau tung ni Ama. Ay yang pagturuuen nira tung anya, ya ag̱ipaeyangay yang Espiritu Santong ig uyun tung kamatuuran. Asan da ta mga taung nag̱asagyap nang magtuu tung anya.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Kumus ispiritu tanya, ig disir, kung tinu pay magtuu tung anya, kaministiran yag paktelay yang Espiritu Santo ang para magkatunu tung kamatuuran yang pagturuuen na.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Mag̱aning yang baw̱ay, “Nag̱askeanu ka ang yang pag̱aningen ang Mesias bilang yang pag̱aningen ang Cristo, kung kumaw̱ut da nganing, ya ray magpasanag tung yaten yang tanan ang bag̱ay.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Yuu ra taang kakesen mu atiang nag̱aaning mu,” ag̱aaning.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Simanyan, indi pa nganing nag̱atapus yang pagkesen nirang durua, yaming nag̱apangugyatan na kuminaw̱utami rang nanliit duun tung lansangan. Naberengami ra ta mupia tung ni Jesus ang ayw̱at pangesen-kesen tung sasang baw̱ay. Piru maski pang durung pagkabereng yamen, anday nabnga tung yamen ang nagtalimaan kung panduu ra asan yang baw̱ay, u kung unu pay nag̱ipangesen-kesen ni Jesus tung anya.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 — ausente —
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 — ausente —
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Kapurisu, simanyan yang mga taung atiang nagkarabalitaan da, dayun dang namansilua tung lansangan ang namansiangay tung ni Jesus duun tung buw̱un.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Numanyan, duun tung buw̱un, yaming nag̱apangugyatan ni Jesus, durung eret-eret yamen tung anyang mamangan da. Mag̱aningami tung anya, “Ala, Rabbi, mamangana ra kanay.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Yuu may pamangan ang indi mi ilem nag̱askean.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Atii, nagtaralimaan-talimaananami rang mag̱aning, “Unu pa w̱asu, may nag̱ekel ta pamangan taa tung anya?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Mag̱aning ti Jesus ang nagsublang, “Yang pamangan ang masabur tung yeen ya ra yang pagturumanenu yang kalelyag̱an yang nagtuw̱ul tung yeen ang yuu magtalusaw tung itinuw̱ul na tung yeen.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Indi w̱a, pag̱aningamu ang epat pang bulan baklu kaw̱utay yang tilig̱ayeg? Piru bandawen mi w̱a kanay atiing pamanikulit ang atii. Midyu ra ka tung trigung lutuk da ang arayeg̱en da ilem.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Simpri yang sasang manig̱ayeg may suul na. Anday duma, ya ra yang taung mismung maning pa tung ayeg̱en na ang ya ra ka man yang mga taung pinaeyangan da yang Dios ta baklung ipagpangabui nirang anday pagtapusan na. Kapurisu yang manigtakbul may yang manig̱ayeg kasiraan da ka tanirang mamagpakasadya.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 “Ay asan da magkamatuud yang sasang bitala yang mga mamaepet ang kaisan unu duma ray panakbul, duma ra kay pangayeg.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Purisu tuw̱ulunamu yeen ang mangayeg tung indi mi pinakabedlayan. Duma ray namagpakabedlay ang pagkatapus yamu ray mangayeg tung pinakabedlayan nira,” mag̱aning ti Jesus.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Taa numanyan, durung mga Samarianen ang tag̱a lansangan ang atii ang namagtalig da yang mga sadili nira tung ni Jesus natetenged tung ibinalita yang baw̱ay ang atia tung nira ang isinayud na unu tung anya yang tanan ang nagkarabuat-buat na.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Kapurisu, simanyan, mamansikaw̱ut da tanira duun tung ni Jesus, dayun dang inimbitar nirang magpadayun da kanay tung nira. Kapurisu nagpadayun da ka man duun ta seled duruang kaldaw.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Taa, simanyan, yang pinakaw̱ut na, mas duru pa ka enged yang namagtalig tung anyang namagpatapnay natetenged tung mga bitalang ipinagpakaw̱ut na tung nira.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Pamansianing tung baw̱ay, “Numaan, belag̱an da ilem yang ibinalita mu tung yamen yang ipinagtalig yamen tung anyang nagpatapnay, ang indi, yami mismu ay nagpamati tung anya. Purisu, nabilug̱an da enged yamen ang talagang ya ra ka man taa yang nag̱aelatan yamen magpanapnay tung mga tau.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Taa numanyan, pagtaklib yang duruang kaldaw ang atii, nagliit da ti Jesus ang nagpadayun da yang pagparanawen nang minangay duun tung sinakepan yang Galilea, kasiraanami ra kang nag̱apangugyatan na.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Yang ipinag̱angay na duun ay may sasang bitala ta mga mamaepet ang nag̱atemeng da tung anya ang yang sasa unung manigpalatay yang bitala yang Dios, kung duun tung sadiling banwa na, indi unug galangen ang sapten ta ustu.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Kapurisu atiing pagkaw̱ut na duun tung Galilea, kung tung bag̱ay, sinapet ka man yang mga Galileanen, piru yang ipinagsapet nira tung anya ay natetenged ilem tung tanan ang nagkarabuat nang makabew̱ereng ang ya ray naita nira duun tung Jerusalem atiing pagsilibra nira yang pistang atiang pag̱aningen ang Taklib. Ay kipurki pati tanira namagpasakep ka tung pistang atia.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Kapurisu numanyan, ti Jesus duun si nagbalik tung Cana duun tung sinakepan yang Galilea ang ya ray banwang pinagbuatan na yang wai ang binu. Duun tung sinakepan yang Galilea, may sasang upisial yang gubirnu ang pagtinir tung lansangan ang Capernaum ang yang ana na paglaru.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Purisu pagkabalita na ang ti Jesus nagliit da duun tung Judea ang minangay tung Galilea, dayun na rang inangay duun tung Cana ang dinangepan kung puiding magnunut da tung anya duun tung Capernaum, ang para magpamaayen tung ana nang tag̱umatayen da.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Numanyan pagkaintindi ni Jesus yang ministir na, mag̱aning tung anyang nagsukda, “Yamung tag̱a Galilea, kung indiamu maita ta mga pruibang makabew̱ereng, indiamu ra ka enged magtalig tung yeen!”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Mag̱aning yang upisial ang nagpakigluuy, “Ameey, ildaway kang nuntun, tag̱umatayen da ti duduy!”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Ala, mulika ra. Maayen da yang ana mu,” ag̱aaning. Simanyan yang inaning ni Jesus ang atia, ya ray pinagtalig̱an nang minulik.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Numanyan, atii pa tung panenga-tengaan yang dalan ang nag̱apanuldakan na, binag̱as da yang mga turuw̱ulun nang binalitaan ang maayen da unu yang ana na.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Pagkagngel na yang balita, diritsyung tinalimaan na kung unu pang urasay naulikan yang ana na. Mag̱aning tanira, “Ta nungapun pang mga ala una ngaumpaway yang kinit na,” mag̱aning.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Atii, nademdeman na ra ang yang pisan yang uras ang ipinag̱aning ni Jesus tung anya ang maayen da yang ana na. Kapurisu, asan da nagbilug yang pagtaralig̱en na tung ni Jesus. Asta yang intirung pamilya na pati mga turuw̱ulun na namagtalig da kang tanan yang mga sadili nira tung anya.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Atia, ya ray yadwang pruibang ipinagpalapus ni Jesus duun tung sinakepan yang Galilea atiing pagliit na duun tung Judea ang minangay duun tung Galilea.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.