João 4
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs NTLH
1 Taa, simanyan, may balitang nagngel yang mga Pariseo ang ti Jesus unu mas dakele tung ni Juan ta mga taung nag̱apangkelan nang magpaugyat tung anya ang ya ra ka unu ay nag̱apamenyag̱an na dayun.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Piru tung kamatuuran, belag̱an ti Jesus yang nagpamenyag tung mga taung atii, ang indi, yami ra ilem ang nag̱apangugyatan na.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Kapurisu, simanyan, pagkaske ni Jesus ang yang mga Pariseo nangabalitaan da ta maning tia, dayun dang nagliit tung Judea ang nagbalik da duun tung Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ug̱aring baklu makaw̱ut duun, kaministiran manggetes da kanay ilem duun tung Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Simanyan, atiing duunami ra tung sinakepan yang Samaria, may kinaw̱utan yamen ang sasang lansangan ang paggug̱uuyan ang Sicar. Alenget ilem duun yang tanek ang ipinakdul ni Jacob ang kinaampu yamen tung ana nang ti Jose atiing tukaw pang mga panimpu.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Duun ka yang buw̱un ang pinaakaran ni Jacob. Purisu, simanyan, ti Jesus, kumus pinilayan da ta pagpanaw, diritsyu ra ilem ang kuminarung tung biw̱il yang buw̱un ang atia. Yang uras ang atii kereng da yang kaldaw.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Buay-w̱uay ta gesye, may sasang baw̱ay ang minangay duun tung buw̱un ang para manaw̱u ta wai. Yang nasyun na Samarianen. Kumaw̱ut duun, dayun dang binugnu ni Jesus ang inaning, “Paigmay ka ta wai.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Ya ray pinandawatan na, ay yaming nag̱apangugyatan na nagpadayunami ra duun tung lansangan ang para mangalangami ta pamangan.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Mag̱aning yang baw̱ay ang minles, “Abaa, yuu baw̱ay, Samarianenaw pa, pandawatanaw pa nuyu ta wai ang yawa sasang Judio?” (Napagbitala ta maning tia, ay yang mga Judio pamamiru kang lag̱i tung mga Samarianen. Indi nganing pamaggamit ta mga garamiten nira.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Kung nag̱askean mu ilem kung unu pay pag̱ipakdul yang Dios ta diw̱aldi ig kung nag̱ailala mu ilem kung tinu pay pandawat ta wai tung nuyu, yawa ra rin yang mandawat tung anya, pinakdulana pa rin anya ta waing bui.”
10 Então Jesus disse:
11 Mag̱aning yang baw̱ay ang minles, “Ameey, anday ipanimba mu. Kaadalem yang buw̱un. Ay pa ngaeklay mu atiang waing buing atiang nag̱aaning mu?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ayw̱a w̱asu, maglandawa pa ka enged tung ni Jacob ang kinaampu ta ang ya kay nagpasubli yang buw̱un ang naa tung yamen? Tanya mismu nanginem taa, may yang mga ana na, asta yang mga kaayepan na!”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Magtuw̱al ti Jesus, “Kung tinu pay manginem yang waing naa, kanalen ka enged ang uman.
13 Então Jesus disse:
14 Piru kung tinu pay manginem yang waing ipakdulu tung anya, indi ra ka enged kanalen ang asta tung sampa, kung indi, yang waing ipakdulu tung anya, ya ray magyaring waing tubdun tung sadili na ang magbulyak-bulyak bilang ya ray ipagpangabui nang baklu ang anday pagtapusan na.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Mag̱aning yang baw̱ay tung anya, “Ala, Ameey, pakdulay ka yang waing atia ug̱ud indiaw ra kanalen ang uman. Anda ra kay ministirung magpabalik-balik pa taang manaw̱u.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Mag̱aning ka ti Jesus ang nagtimales, “Ala, mulika ra. Guuyan mu ra kanay yang kasawa mu ang pagkatapus magbalikamu ra ka taa.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Mag̱aning yang baw̱ay ang minles, “Yuu anday kasawaw.” Magbales ti Jesus, “Tama ka man yang bitala mu ang anday kasawa mu.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Sipurki nagpakasawa-kasawaa ra ilem tung lima nga laliian kag yang aruman mu numanyan, apen-apen mu ilem. Talagang matuud ka man yang bitala mung atia.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Mag̱aning yang baw̱ay, “Naa pala, Ameey, yawa sasang prupita!
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Yang mga kinaampu yamen ang mga Samarianen, tung bukid ang atii namagtuu tung Dios. Piru yamung mga Judio, pag̱aningamu ang yang lugar ang dapat pagtuuan tung Dios ay ultimu ilem duun tung Jerusalem.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Ipag, manangera tung yeen, may uras ang kaw̱utun ang andang pisan ay kalalabten na kung ay pang banwaay mamagtuu yang mga tau tung ni Ama, kung tung bukid ang atii, u kung duun man tung Jerusalem.
21 Jesus disse:
22 Kidispuis pa, yamung mga Samarianen pagtuuamu ka man tung Dios, piru indi mi ilem nag̱abilug̱an kung tinu pay pag̱atuuan mi. Piru yaming mga Judio, kunisidu yamen yang pag̱atuuan yamen. Tutal kung magtukud da nganing yang Dios yang kalibrian, ay tung nasyun yamen ang mga Judiong mag̱eyang.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ug̱aring, magkakaw̱ut da yang uras, kuminaw̱ut da ka enged ang ipagtuu ra ta ustu yang mga tau tung ni Ama. Ay yang pagturuuen nira tung anya, ya ag̱ipaeyangay yang Espiritu Santong ig uyun tung kamatuuran. Asan da ta mga taung nag̱asagyap nang magtuu tung anya.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Kumus ispiritu tanya, ig disir, kung tinu pay magtuu tung anya, kaministiran yag paktelay yang Espiritu Santo ang para magkatunu tung kamatuuran yang pagturuuen na.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Mag̱aning yang baw̱ay, “Nag̱askeanu ka ang yang pag̱aningen ang Mesias bilang yang pag̱aningen ang Cristo, kung kumaw̱ut da nganing, ya ray magpasanag tung yaten yang tanan ang bag̱ay.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Yuu ra taang kakesen mu atiang nag̱aaning mu,” ag̱aaning.
26 Então Jesus afirmou:
27 Simanyan, indi pa nganing nag̱atapus yang pagkesen nirang durua, yaming nag̱apangugyatan na kuminaw̱utami rang nanliit duun tung lansangan. Naberengami ra ta mupia tung ni Jesus ang ayw̱at pangesen-kesen tung sasang baw̱ay. Piru maski pang durung pagkabereng yamen, anday nabnga tung yamen ang nagtalimaan kung panduu ra asan yang baw̱ay, u kung unu pay nag̱ipangesen-kesen ni Jesus tung anya.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 — ausente —
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 — ausente —
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Kapurisu, simanyan yang mga taung atiang nagkarabalitaan da, dayun dang namansilua tung lansangan ang namansiangay tung ni Jesus duun tung buw̱un.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Numanyan, duun tung buw̱un, yaming nag̱apangugyatan ni Jesus, durung eret-eret yamen tung anyang mamangan da. Mag̱aningami tung anya, “Ala, Rabbi, mamangana ra kanay.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Yuu may pamangan ang indi mi ilem nag̱askean.”
32 Jesus respondeu:
33 Atii, nagtaralimaan-talimaananami rang mag̱aning, “Unu pa w̱asu, may nag̱ekel ta pamangan taa tung anya?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Mag̱aning ti Jesus ang nagsublang, “Yang pamangan ang masabur tung yeen ya ra yang pagturumanenu yang kalelyag̱an yang nagtuw̱ul tung yeen ang yuu magtalusaw tung itinuw̱ul na tung yeen.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Indi w̱a, pag̱aningamu ang epat pang bulan baklu kaw̱utay yang tilig̱ayeg? Piru bandawen mi w̱a kanay atiing pamanikulit ang atii. Midyu ra ka tung trigung lutuk da ang arayeg̱en da ilem.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Simpri yang sasang manig̱ayeg may suul na. Anday duma, ya ra yang taung mismung maning pa tung ayeg̱en na ang ya ra ka man yang mga taung pinaeyangan da yang Dios ta baklung ipagpangabui nirang anday pagtapusan na. Kapurisu yang manigtakbul may yang manig̱ayeg kasiraan da ka tanirang mamagpakasadya.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 “Ay asan da magkamatuud yang sasang bitala yang mga mamaepet ang kaisan unu duma ray panakbul, duma ra kay pangayeg.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Purisu tuw̱ulunamu yeen ang mangayeg tung indi mi pinakabedlayan. Duma ray namagpakabedlay ang pagkatapus yamu ray mangayeg tung pinakabedlayan nira,” mag̱aning ti Jesus.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Taa numanyan, durung mga Samarianen ang tag̱a lansangan ang atii ang namagtalig da yang mga sadili nira tung ni Jesus natetenged tung ibinalita yang baw̱ay ang atia tung nira ang isinayud na unu tung anya yang tanan ang nagkarabuat-buat na.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Kapurisu, simanyan, mamansikaw̱ut da tanira duun tung ni Jesus, dayun dang inimbitar nirang magpadayun da kanay tung nira. Kapurisu nagpadayun da ka man duun ta seled duruang kaldaw.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Taa, simanyan, yang pinakaw̱ut na, mas duru pa ka enged yang namagtalig tung anyang namagpatapnay natetenged tung mga bitalang ipinagpakaw̱ut na tung nira.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Pamansianing tung baw̱ay, “Numaan, belag̱an da ilem yang ibinalita mu tung yamen yang ipinagtalig yamen tung anyang nagpatapnay, ang indi, yami mismu ay nagpamati tung anya. Purisu, nabilug̱an da enged yamen ang talagang ya ra ka man taa yang nag̱aelatan yamen magpanapnay tung mga tau.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Taa numanyan, pagtaklib yang duruang kaldaw ang atii, nagliit da ti Jesus ang nagpadayun da yang pagparanawen nang minangay duun tung sinakepan yang Galilea, kasiraanami ra kang nag̱apangugyatan na.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Yang ipinag̱angay na duun ay may sasang bitala ta mga mamaepet ang nag̱atemeng da tung anya ang yang sasa unung manigpalatay yang bitala yang Dios, kung duun tung sadiling banwa na, indi unug galangen ang sapten ta ustu.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Kapurisu atiing pagkaw̱ut na duun tung Galilea, kung tung bag̱ay, sinapet ka man yang mga Galileanen, piru yang ipinagsapet nira tung anya ay natetenged ilem tung tanan ang nagkarabuat nang makabew̱ereng ang ya ray naita nira duun tung Jerusalem atiing pagsilibra nira yang pistang atiang pag̱aningen ang Taklib. Ay kipurki pati tanira namagpasakep ka tung pistang atia.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Kapurisu numanyan, ti Jesus duun si nagbalik tung Cana duun tung sinakepan yang Galilea ang ya ray banwang pinagbuatan na yang wai ang binu. Duun tung sinakepan yang Galilea, may sasang upisial yang gubirnu ang pagtinir tung lansangan ang Capernaum ang yang ana na paglaru.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Purisu pagkabalita na ang ti Jesus nagliit da duun tung Judea ang minangay tung Galilea, dayun na rang inangay duun tung Cana ang dinangepan kung puiding magnunut da tung anya duun tung Capernaum, ang para magpamaayen tung ana nang tag̱umatayen da.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Numanyan pagkaintindi ni Jesus yang ministir na, mag̱aning tung anyang nagsukda, “Yamung tag̱a Galilea, kung indiamu maita ta mga pruibang makabew̱ereng, indiamu ra ka enged magtalig tung yeen!”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Mag̱aning yang upisial ang nagpakigluuy, “Ameey, ildaway kang nuntun, tag̱umatayen da ti duduy!”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Ala, mulika ra. Maayen da yang ana mu,” ag̱aaning. Simanyan yang inaning ni Jesus ang atia, ya ray pinagtalig̱an nang minulik.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Numanyan, atii pa tung panenga-tengaan yang dalan ang nag̱apanuldakan na, binag̱as da yang mga turuw̱ulun nang binalitaan ang maayen da unu yang ana na.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Pagkagngel na yang balita, diritsyung tinalimaan na kung unu pang urasay naulikan yang ana na. Mag̱aning tanira, “Ta nungapun pang mga ala una ngaumpaway yang kinit na,” mag̱aning.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Atii, nademdeman na ra ang yang pisan yang uras ang ipinag̱aning ni Jesus tung anya ang maayen da yang ana na. Kapurisu, asan da nagbilug yang pagtaralig̱en na tung ni Jesus. Asta yang intirung pamilya na pati mga turuw̱ulun na namagtalig da kang tanan yang mga sadili nira tung anya.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Atia, ya ray yadwang pruibang ipinagpalapus ni Jesus duun tung sinakepan yang Galilea atiing pagliit na duun tung Judea ang minangay duun tung Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.