João 4

Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Taa, simanyan, may balitang nagngel yang mga Pariseo ang ti Jesus unu mas dakele tung ni Juan ta mga taung nag̱apangkelan nang magpaugyat tung anya ang ya ra ka unu ay nag̱apamenyag̱an na dayun.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Piru tung kamatuuran, belag̱an ti Jesus yang nagpamenyag tung mga taung atii, ang indi, yami ra ilem ang nag̱apangugyatan na.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Kapurisu, simanyan, pagkaske ni Jesus ang yang mga Pariseo nangabalitaan da ta maning tia, dayun dang nagliit tung Judea ang nagbalik da duun tung Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ug̱aring baklu makaw̱ut duun, kaministiran manggetes da kanay ilem duun tung Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Simanyan, atiing duunami ra tung sinakepan yang Samaria, may kinaw̱utan yamen ang sasang lansangan ang paggug̱uuyan ang Sicar. Alenget ilem duun yang tanek ang ipinakdul ni Jacob ang kinaampu yamen tung ana nang ti Jose atiing tukaw pang mga panimpu.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Duun ka yang buw̱un ang pinaakaran ni Jacob. Purisu, simanyan, ti Jesus, kumus pinilayan da ta pagpanaw, diritsyu ra ilem ang kuminarung tung biw̱il yang buw̱un ang atia. Yang uras ang atii kereng da yang kaldaw.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Buay-w̱uay ta gesye, may sasang baw̱ay ang minangay duun tung buw̱un ang para manaw̱u ta wai. Yang nasyun na Samarianen. Kumaw̱ut duun, dayun dang binugnu ni Jesus ang inaning, “Paigmay ka ta wai.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Ya ray pinandawatan na, ay yaming nag̱apangugyatan na nagpadayunami ra duun tung lansangan ang para mangalangami ta pamangan.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Mag̱aning yang baw̱ay ang minles, “Abaa, yuu baw̱ay, Samarianenaw pa, pandawatanaw pa nuyu ta wai ang yawa sasang Judio?” (Napagbitala ta maning tia, ay yang mga Judio pamamiru kang lag̱i tung mga Samarianen. Indi nganing pamaggamit ta mga garamiten nira.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Kung nag̱askean mu ilem kung unu pay pag̱ipakdul yang Dios ta diw̱aldi ig kung nag̱ailala mu ilem kung tinu pay pandawat ta wai tung nuyu, yawa ra rin yang mandawat tung anya, pinakdulana pa rin anya ta waing bui.”
10 Jesus respondeu:
11 Mag̱aning yang baw̱ay ang minles, “Ameey, anday ipanimba mu. Kaadalem yang buw̱un. Ay pa ngaeklay mu atiang waing buing atiang nag̱aaning mu?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ayw̱a w̱asu, maglandawa pa ka enged tung ni Jacob ang kinaampu ta ang ya kay nagpasubli yang buw̱un ang naa tung yamen? Tanya mismu nanginem taa, may yang mga ana na, asta yang mga kaayepan na!”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Magtuw̱al ti Jesus, “Kung tinu pay manginem yang waing naa, kanalen ka enged ang uman.
13 Jesus respondeu:
14 Piru kung tinu pay manginem yang waing ipakdulu tung anya, indi ra ka enged kanalen ang asta tung sampa, kung indi, yang waing ipakdulu tung anya, ya ray magyaring waing tubdun tung sadili na ang magbulyak-bulyak bilang ya ray ipagpangabui nang baklu ang anday pagtapusan na.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Mag̱aning yang baw̱ay tung anya, “Ala, Ameey, pakdulay ka yang waing atia ug̱ud indiaw ra kanalen ang uman. Anda ra kay ministirung magpabalik-balik pa taang manaw̱u.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Mag̱aning ka ti Jesus ang nagtimales, “Ala, mulika ra. Guuyan mu ra kanay yang kasawa mu ang pagkatapus magbalikamu ra ka taa.”
16 Jesus disse:
17 Mag̱aning yang baw̱ay ang minles, “Yuu anday kasawaw.” Magbales ti Jesus, “Tama ka man yang bitala mu ang anday kasawa mu.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Sipurki nagpakasawa-kasawaa ra ilem tung lima nga laliian kag yang aruman mu numanyan, apen-apen mu ilem. Talagang matuud ka man yang bitala mung atia.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Mag̱aning yang baw̱ay, “Naa pala, Ameey, yawa sasang prupita!
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Yang mga kinaampu yamen ang mga Samarianen, tung bukid ang atii namagtuu tung Dios. Piru yamung mga Judio, pag̱aningamu ang yang lugar ang dapat pagtuuan tung Dios ay ultimu ilem duun tung Jerusalem.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Ipag, manangera tung yeen, may uras ang kaw̱utun ang andang pisan ay kalalabten na kung ay pang banwaay mamagtuu yang mga tau tung ni Ama, kung tung bukid ang atii, u kung duun man tung Jerusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Kidispuis pa, yamung mga Samarianen pagtuuamu ka man tung Dios, piru indi mi ilem nag̱abilug̱an kung tinu pay pag̱atuuan mi. Piru yaming mga Judio, kunisidu yamen yang pag̱atuuan yamen. Tutal kung magtukud da nganing yang Dios yang kalibrian, ay tung nasyun yamen ang mga Judiong mag̱eyang.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ug̱aring, magkakaw̱ut da yang uras, kuminaw̱ut da ka enged ang ipagtuu ra ta ustu yang mga tau tung ni Ama. Ay yang pagturuuen nira tung anya, ya ag̱ipaeyangay yang Espiritu Santong ig uyun tung kamatuuran. Asan da ta mga taung nag̱asagyap nang magtuu tung anya.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Kumus ispiritu tanya, ig disir, kung tinu pay magtuu tung anya, kaministiran yag paktelay yang Espiritu Santo ang para magkatunu tung kamatuuran yang pagturuuen na.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Mag̱aning yang baw̱ay, “Nag̱askeanu ka ang yang pag̱aningen ang Mesias bilang yang pag̱aningen ang Cristo, kung kumaw̱ut da nganing, ya ray magpasanag tung yaten yang tanan ang bag̱ay.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Yuu ra taang kakesen mu atiang nag̱aaning mu,” ag̱aaning.
26 Então Jesus disse:
27 Simanyan, indi pa nganing nag̱atapus yang pagkesen nirang durua, yaming nag̱apangugyatan na kuminaw̱utami rang nanliit duun tung lansangan. Naberengami ra ta mupia tung ni Jesus ang ayw̱at pangesen-kesen tung sasang baw̱ay. Piru maski pang durung pagkabereng yamen, anday nabnga tung yamen ang nagtalimaan kung panduu ra asan yang baw̱ay, u kung unu pay nag̱ipangesen-kesen ni Jesus tung anya.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 — ausente —
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 — ausente —
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Kapurisu, simanyan yang mga taung atiang nagkarabalitaan da, dayun dang namansilua tung lansangan ang namansiangay tung ni Jesus duun tung buw̱un.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Numanyan, duun tung buw̱un, yaming nag̱apangugyatan ni Jesus, durung eret-eret yamen tung anyang mamangan da. Mag̱aningami tung anya, “Ala, Rabbi, mamangana ra kanay.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Yuu may pamangan ang indi mi ilem nag̱askean.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Atii, nagtaralimaan-talimaananami rang mag̱aning, “Unu pa w̱asu, may nag̱ekel ta pamangan taa tung anya?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Mag̱aning ti Jesus ang nagsublang, “Yang pamangan ang masabur tung yeen ya ra yang pagturumanenu yang kalelyag̱an yang nagtuw̱ul tung yeen ang yuu magtalusaw tung itinuw̱ul na tung yeen.
34 Jesus lhes declarou:
35 Indi w̱a, pag̱aningamu ang epat pang bulan baklu kaw̱utay yang tilig̱ayeg? Piru bandawen mi w̱a kanay atiing pamanikulit ang atii. Midyu ra ka tung trigung lutuk da ang arayeg̱en da ilem.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Simpri yang sasang manig̱ayeg may suul na. Anday duma, ya ra yang taung mismung maning pa tung ayeg̱en na ang ya ra ka man yang mga taung pinaeyangan da yang Dios ta baklung ipagpangabui nirang anday pagtapusan na. Kapurisu yang manigtakbul may yang manig̱ayeg kasiraan da ka tanirang mamagpakasadya.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 “Ay asan da magkamatuud yang sasang bitala yang mga mamaepet ang kaisan unu duma ray panakbul, duma ra kay pangayeg.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Purisu tuw̱ulunamu yeen ang mangayeg tung indi mi pinakabedlayan. Duma ray namagpakabedlay ang pagkatapus yamu ray mangayeg tung pinakabedlayan nira,” mag̱aning ti Jesus.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Taa numanyan, durung mga Samarianen ang tag̱a lansangan ang atii ang namagtalig da yang mga sadili nira tung ni Jesus natetenged tung ibinalita yang baw̱ay ang atia tung nira ang isinayud na unu tung anya yang tanan ang nagkarabuat-buat na.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Kapurisu, simanyan, mamansikaw̱ut da tanira duun tung ni Jesus, dayun dang inimbitar nirang magpadayun da kanay tung nira. Kapurisu nagpadayun da ka man duun ta seled duruang kaldaw.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Taa, simanyan, yang pinakaw̱ut na, mas duru pa ka enged yang namagtalig tung anyang namagpatapnay natetenged tung mga bitalang ipinagpakaw̱ut na tung nira.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Pamansianing tung baw̱ay, “Numaan, belag̱an da ilem yang ibinalita mu tung yamen yang ipinagtalig yamen tung anyang nagpatapnay, ang indi, yami mismu ay nagpamati tung anya. Purisu, nabilug̱an da enged yamen ang talagang ya ra ka man taa yang nag̱aelatan yamen magpanapnay tung mga tau.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Taa numanyan, pagtaklib yang duruang kaldaw ang atii, nagliit da ti Jesus ang nagpadayun da yang pagparanawen nang minangay duun tung sinakepan yang Galilea, kasiraanami ra kang nag̱apangugyatan na.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Yang ipinag̱angay na duun ay may sasang bitala ta mga mamaepet ang nag̱atemeng da tung anya ang yang sasa unung manigpalatay yang bitala yang Dios, kung duun tung sadiling banwa na, indi unug galangen ang sapten ta ustu.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Kapurisu atiing pagkaw̱ut na duun tung Galilea, kung tung bag̱ay, sinapet ka man yang mga Galileanen, piru yang ipinagsapet nira tung anya ay natetenged ilem tung tanan ang nagkarabuat nang makabew̱ereng ang ya ray naita nira duun tung Jerusalem atiing pagsilibra nira yang pistang atiang pag̱aningen ang Taklib. Ay kipurki pati tanira namagpasakep ka tung pistang atia.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Kapurisu numanyan, ti Jesus duun si nagbalik tung Cana duun tung sinakepan yang Galilea ang ya ray banwang pinagbuatan na yang wai ang binu. Duun tung sinakepan yang Galilea, may sasang upisial yang gubirnu ang pagtinir tung lansangan ang Capernaum ang yang ana na paglaru.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Purisu pagkabalita na ang ti Jesus nagliit da duun tung Judea ang minangay tung Galilea, dayun na rang inangay duun tung Cana ang dinangepan kung puiding magnunut da tung anya duun tung Capernaum, ang para magpamaayen tung ana nang tag̱umatayen da.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Numanyan pagkaintindi ni Jesus yang ministir na, mag̱aning tung anyang nagsukda, “Yamung tag̱a Galilea, kung indiamu maita ta mga pruibang makabew̱ereng, indiamu ra ka enged magtalig tung yeen!”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Mag̱aning yang upisial ang nagpakigluuy, “Ameey, ildaway kang nuntun, tag̱umatayen da ti duduy!”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Mag̱aning ti Jesus ang minles, “Ala, mulika ra. Maayen da yang ana mu,” ag̱aaning. Simanyan yang inaning ni Jesus ang atia, ya ray pinagtalig̱an nang minulik.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Numanyan, atii pa tung panenga-tengaan yang dalan ang nag̱apanuldakan na, binag̱as da yang mga turuw̱ulun nang binalitaan ang maayen da unu yang ana na.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Pagkagngel na yang balita, diritsyung tinalimaan na kung unu pang urasay naulikan yang ana na. Mag̱aning tanira, “Ta nungapun pang mga ala una ngaumpaway yang kinit na,” mag̱aning.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Atii, nademdeman na ra ang yang pisan yang uras ang ipinag̱aning ni Jesus tung anya ang maayen da yang ana na. Kapurisu, asan da nagbilug yang pagtaralig̱en na tung ni Jesus. Asta yang intirung pamilya na pati mga turuw̱ulun na namagtalig da kang tanan yang mga sadili nira tung anya.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Atia, ya ray yadwang pruibang ipinagpalapus ni Jesus duun tung sinakepan yang Galilea atiing pagliit na duun tung Judea ang minangay duun tung Galilea.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.