Atos 27
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs NVT
1 Taa numanyan ti Pablo dinisisiunan da ni Gubirnadur Festong ipasaay ang ipaated duun tung Italia, kasiraanami ra kang mga aruman na. Purisu tanya asta yang dumang mga prisu, ipiniar da tung sasang kapitan tung mga sundalu ang nag̱aranan tung ni Julio. Ay tanya sakep yang sasang grupung pag̱aningen ang “Grupung pag̱atuw̱ul mismu ni Maginuung Adi Cesar”.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Kapurisu numanyan, nagsaayami ra tung sasang gulitang darakulu ang tag̱a Adramicio. Ay ya rang ya rang palaud ang yang distinu na duun tung sinakepan yang Asia, ay duun da mag̱ugbay-ugbay ang manakluy-takluy. Pagsaay yamen, dayunami rang nagpalayag ang nagpalaud. Ti Aristarcong tag̱a Tesalonica duun tung sinakepan yang Macedonia yay aruman yamen.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Pagkapangayag, bakluami ra nakaw̱ut duun tung siudad ang Sidon. Naang ti Kapitan Juliong naa, durug kaayen tung ni Pablo. Tinugtan nang mangay tung mga ungkuy nang mga tumatalig ang tag̱a duun ang para masikasu nira.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Numanyan pagliit yamen duun tung Sidon, sigi-sigi yang pagpalayag yamen ang nanirung tung pulung Chipre ay sungsung yang palet.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Pagpalakted yamen tung trabisia duun tung elaan yang Chipre may Asia, nag̱ugbayami ra ilem tung sinakepan yang Cilicia may Pamfilia ang asta nakaw̱utami ra duun tung Mira ang sasang siudad tung sinakepan yang Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Duun may naita yang kapitan ang gulitang sam bilug ang tag̱a Alejandria ang duun da magdistinu tung Italia. Purisu nagkalalangan da ang duunami ra ilem palakted ang manaayan.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Numanyan, tung seled pira-pira rang kaldaw, ya ra ilem agpagpadaliik yang gulita. Imuratami ra ilem ang napatagbu tung siudad ang Kanido. Kumus yami ra ilem ibelw̱elay yang puntanen, nagpabiraami ra ilem ang nagpabalayw̱ay tung palet ang yang rumbu yamen duun tung pulung paggug̱uuyan ang Creta ang para kung masaliw̱eran da yamen yang tandul ang atiang pagug̱uuyan ang Salmone, limbengan da yang pag̱ugbay yamen tung sirung yang pulu.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Numanyan, nag̱ugbaygami ra ka man ang nag̱imurat da ilem ang asta nakaw̱utami ra tung sasang leek ang paggug̱uuyan ang Matinlung Purunduan ang alenget ilem tung lansangan ang Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 — ausente —
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 — ausente —
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Piru ti Kapitan Julio, mas ang pinakdulan na ta kantidad yang inaning yang arais na may yang may anya tung gulita kay tung inaning ni Pablo.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Ay yang leek ang atiing pinamunduan yamen, belag̱an unung matinlung paralimbengan kung timpung mga igbaralyu. Purisu yang disisiun yang kadaklan ay magpalayag̱ami ra ang basi pa ra ilem ang maingaw̱us da yamen yang Fenix. Ay duun unu may sasang leek ang matinlung paralimbengan, ay yag tatalunga tung kasalpan ang yang tandul nang sam bilug ampir tung abag̱at ig yang tung sambelak ampir tung puntanen.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Taa numanyan pag̱eyep-eyep da yang salatan, kanisip nira ang kayanan nira yang planu nirang atia. Purisu, pagbatak yang pundu, nagpalayag̱ami rang nagpaugbay tung pulung atiang Creta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Piru indi pa ka ilem nag̱abuay, binungsaranami ra ta palet ang durug ketel ang yay pag̱aningen nirang daplak ang duun liit tung kaw̱anwaan na.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Pagsampi na tung gulita, indi ra kinayanan yamen ta pag̱ugbay. Purisu yang palet, ya ra ilem ay pinanuntan yamen.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Numanyan pagpalimbeng-limbeng yamen duun tung sirung yang sasang pulung gesye ang paggug̱uuyan ang Cauda, yang buti yamen ang pag̱aguyuran, imurat da ilem ang napatayu yamen.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Numanyan pagkatapus nira ta batak, dayun dang pinangelet nira yang mga kabli yang gulita ang asan ang lag̱i agtataked ang para indi mabasbasan. Durung eled nira ang muya ikapwasami ra ilem ang isampa duun tung malapad ang pelaan ang paggug̱uuyan ang Sirte. Purisu yang layag ang darakulu, inaria ra nira. Maning tia, yami ra ilem agpabalayw̱ay tung palet ang ariami pa isampetay na.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Numanyan kumus nag̱aliwag̱anami ra ta mupia natetenged tung ketel yang balyung atia, pagkapangayag ipinamlek da nira yang mga kargamintung duma.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Pagkapangayag si, yang dumang mga kasangkapan yang gulita ang midyu belag̱an masyadung impurtanti, ipinamlek da ka nira.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Atii, pira-pira rang kaldaw, indi ra ka namayeng-mayeng yamen yang kaldaw may yang mga dumakel. Sigi ra ilem yang ketel yang balyu. Purisu yang mga isip nirang kadaklan amat-amat dang nagluw̱ay ang nagluw̱ay ang asta anda ray pintu pa nira ang malibriami pa.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Atiing nabuay ra yang pamlek nira tung pagparanganen nira, ti Pablo kumindeng da tung pinagtaralungaan nirang tanan ang nagbitala ang mag̱aning, “Ay mga putulu, kisira rin pinamatiaw ra numyu ang indiita ra rin nagliit tung pinamunduan ta duun tung Creta, intunsis, nalibriita pa rin tung karisguan tang naang dakulung kapirdian.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ug̱aring, maskin bitalaw tii, piru aningenamu ra ka yeen ang indiamu enged magpaluw̱ay. Kipurki anday maplek tung yaten may sam bilug. Ultimung maplek yang gulita.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Umpag indiamu aningenu, kipurki tan law̱ii, yang Dios ang yay may anya tung yeen, ang ya kay nag̱atuuanu, pinaangayanaw anya tung sasang angil.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Mag̱aning tung yeen, ‘Pablo, india ra meled, kipurki kaministiran ang manalungaa pa ka enged tung Adi Cesar. Pinakdulana ra ka yang Dios yang pinag̱ingaluk mu tung anya. Yang tanan ang mga kaarumanan mu taa tung gulitang naa mangalibri kang luw̱us,’ ag̱aaning tung yeen.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Purisu mga putulu, paiseg̱en mi ra yang mga isip mi ay kipurki pagtalig̱aw tung Dios ang ita magkamaningan da ka man ang katulad ka yang inaning nang atia tung yeen.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Ug̱aring, kaministiran ang isampaita enged tung sasang pulu,” mag̱aning duun ti Pablo tung nira.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Taa numanyan, pagpanaw ra ta sam puluk may epat ang kaldaw yang ililiiten yamen duun tung Matinlung Purunduan, sigi ra ilem yang padagsa yamen duun tung alauran ang pag̱aningen ang Adriatico. Pagtenganan ta law̱ii, yang mga tripulanti nangasiman da ang midyu nag̱alenget-lengetami ra ta banwa.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Kapurisu, dayun dang namagsunda. Pagsunda nira, naa pala bainti brasas yang kaadalem na. Buay-w̱uay ra ta gesye, duun da tung tukaw-tukawan, sinundaan si nirang uman, kinsi brasas da ilem yang dalem na.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Atii, kumus durung eled nirang muya duun isampaay yang gulita tung bag̱unbun, namamugsu ra ta pundung epat ang bilug tung buli. Pagbugsu nira, durung pagpakbat nirang makali rang mangayag.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Taa numanyan, yang mga tripulanti, kumus gustu ra nirang mamamutwan tung gulita ang mamampalibri, yang buti nag̱ituntun da nira. Ay yang baliw̱ad nira, saayan ilem unu nirang mamamugsu si ta mga pundu tung dulung buat.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Numanyan pagkaita ni Pablo tia, dayun na rang inaning ti Kapitan Julio may yang mga sundalu na ang, “Yang mga tripulanting atia, kung indi ra mamagpameneng taa tung gulita, pati yamu, indiamu ra ka malibri,” mag̱aning.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Purisu dayun da ilem ang tinabtab yang mga sundalu yang mga kanyamung kedked yang buti ang pinabugsu ra ilem tung teeb ang pinabeek.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Numanyan, alenget da mangayag, tanirang tanan pinangamu-amu ni Pablong mamamangan da. Mag̱aning tung nira, “Tung seled durua rang linggu yang elat-elat mi tung balyung naang magpuas ang anday pangan-pangan mi maskin unu pa.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Mupia pa, mamanganamu ra kanay para kung unu pay mapasaran mi, masarangan mi ka yang mga tinanguni ming ilibri. Indi nganing maplek yang mga bua mi may sam bilug, yamu pa?” mag̱aning.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Pagkaaning na tia, dayun dang namisik ta tinapay ang pagkatapus pinasalamatan na tung Dios tung pinagtaralaungaan nirang tanan. Pagpingas-pingas na, dayun dang nag̱impisang namangan.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Pagteleng nira tung anyang pamangan da, asan da kumintel yang mga isip nirang namamangan da ka.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Yaming tanan-tanan duun tung gulitang atii, duruang gatus may pitung puluk may enem nga tauan (276).
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Atiing nagkarabial da tanirang tanan, yang duma namamlek da yang kargamintung trigu tung teeb ang para lumakan da yang gulita.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Pagkapangayag, bandawen nira yang banwang atia, indi ra nailala nira kung unu pang banwaay. Piru may nabandaw nirang sasang leek ang may kenay yang bakayan na. Ya ray gustu nirang ingaw̱usun ang basi pa ra ilem duun da ilem ipasanglaray nira yang gulita.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Kapurisu numanyan yang binuat nira, yang mga pundu pinanabtab da ilem nirang pinamutwanan tung teeb. Yang mga timun derengan da ka nirang pinamadbaran ang ipinamugsu tung teeb ang para tumawad da. Yang puuk binatak da ka nirang pinasabakan ta palet. Duun da parumbuay nira yang gulita tung bakayan ang atiing nabandaw ra nira.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Piru tung pagpalaksu nira tung gulita, yang pisan napanawan nira yang lugmuk ang napalw̱un ang ya ngaknga tung tiw̱ing magtimbang. Yang dulung na nanampak da ta mupia tung lugmuk ang numinutnut ig yang buli tanya pagkararusdak da ilem ta parumpag tung lakun ang pamuslay.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Numanyan yang mga sundalu, pag̱atima ra nira ang pangimatayen da ilem nirang luw̱us yang mga prisu ay muya mamagkarapayan dang mamampadiskapa tung bakayan ang mamampalibri.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Piru ti Kapitan Julio yay nagsambeng tung nira ay gustu nang ipalibri ti Pablo tung malain. Purisu nagkalalangan da ang yang tanan unung makdek ang magkapay yay tukaw ang mamampakpa tung teeb ang para mamampadiskapa ra tung bakayan.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Yang kadaklan unung indi mangaskeng mamagkapay, mamanikad da ilem. Mamamges da ilem unu tung mga tabla pati mga kasangkapan yang gulitang nagkarapukis-pukis da, ang puiding buaten ang gaw̱ayan. Tung maning ka man tiang papanaw nadampatami ra kang tanan tung bakayan ang anda kay nalsik tung yamen, may sam bilug.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.