Atos 27
Yang Baklung Ipinagpakigpaig̱u (TBK) vs NAA
1 Taa numanyan ti Pablo dinisisiunan da ni Gubirnadur Festong ipasaay ang ipaated duun tung Italia, kasiraanami ra kang mga aruman na. Purisu tanya asta yang dumang mga prisu, ipiniar da tung sasang kapitan tung mga sundalu ang nag̱aranan tung ni Julio. Ay tanya sakep yang sasang grupung pag̱aningen ang “Grupung pag̱atuw̱ul mismu ni Maginuung Adi Cesar”.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Kapurisu numanyan, nagsaayami ra tung sasang gulitang darakulu ang tag̱a Adramicio. Ay ya rang ya rang palaud ang yang distinu na duun tung sinakepan yang Asia, ay duun da mag̱ugbay-ugbay ang manakluy-takluy. Pagsaay yamen, dayunami rang nagpalayag ang nagpalaud. Ti Aristarcong tag̱a Tesalonica duun tung sinakepan yang Macedonia yay aruman yamen.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Pagkapangayag, bakluami ra nakaw̱ut duun tung siudad ang Sidon. Naang ti Kapitan Juliong naa, durug kaayen tung ni Pablo. Tinugtan nang mangay tung mga ungkuy nang mga tumatalig ang tag̱a duun ang para masikasu nira.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Numanyan pagliit yamen duun tung Sidon, sigi-sigi yang pagpalayag yamen ang nanirung tung pulung Chipre ay sungsung yang palet.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Pagpalakted yamen tung trabisia duun tung elaan yang Chipre may Asia, nag̱ugbayami ra ilem tung sinakepan yang Cilicia may Pamfilia ang asta nakaw̱utami ra duun tung Mira ang sasang siudad tung sinakepan yang Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Duun may naita yang kapitan ang gulitang sam bilug ang tag̱a Alejandria ang duun da magdistinu tung Italia. Purisu nagkalalangan da ang duunami ra ilem palakted ang manaayan.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Numanyan, tung seled pira-pira rang kaldaw, ya ra ilem agpagpadaliik yang gulita. Imuratami ra ilem ang napatagbu tung siudad ang Kanido. Kumus yami ra ilem ibelw̱elay yang puntanen, nagpabiraami ra ilem ang nagpabalayw̱ay tung palet ang yang rumbu yamen duun tung pulung paggug̱uuyan ang Creta ang para kung masaliw̱eran da yamen yang tandul ang atiang pagug̱uuyan ang Salmone, limbengan da yang pag̱ugbay yamen tung sirung yang pulu.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Numanyan, nag̱ugbaygami ra ka man ang nag̱imurat da ilem ang asta nakaw̱utami ra tung sasang leek ang paggug̱uuyan ang Matinlung Purunduan ang alenget ilem tung lansangan ang Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 — ausente —
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 — ausente —
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Piru ti Kapitan Julio, mas ang pinakdulan na ta kantidad yang inaning yang arais na may yang may anya tung gulita kay tung inaning ni Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ay yang leek ang atiing pinamunduan yamen, belag̱an unung matinlung paralimbengan kung timpung mga igbaralyu. Purisu yang disisiun yang kadaklan ay magpalayag̱ami ra ang basi pa ra ilem ang maingaw̱us da yamen yang Fenix. Ay duun unu may sasang leek ang matinlung paralimbengan, ay yag tatalunga tung kasalpan ang yang tandul nang sam bilug ampir tung abag̱at ig yang tung sambelak ampir tung puntanen.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Taa numanyan pag̱eyep-eyep da yang salatan, kanisip nira ang kayanan nira yang planu nirang atia. Purisu, pagbatak yang pundu, nagpalayag̱ami rang nagpaugbay tung pulung atiang Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Piru indi pa ka ilem nag̱abuay, binungsaranami ra ta palet ang durug ketel ang yay pag̱aningen nirang daplak ang duun liit tung kaw̱anwaan na.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Pagsampi na tung gulita, indi ra kinayanan yamen ta pag̱ugbay. Purisu yang palet, ya ra ilem ay pinanuntan yamen.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Numanyan pagpalimbeng-limbeng yamen duun tung sirung yang sasang pulung gesye ang paggug̱uuyan ang Cauda, yang buti yamen ang pag̱aguyuran, imurat da ilem ang napatayu yamen.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Numanyan pagkatapus nira ta batak, dayun dang pinangelet nira yang mga kabli yang gulita ang asan ang lag̱i agtataked ang para indi mabasbasan. Durung eled nira ang muya ikapwasami ra ilem ang isampa duun tung malapad ang pelaan ang paggug̱uuyan ang Sirte. Purisu yang layag ang darakulu, inaria ra nira. Maning tia, yami ra ilem agpabalayw̱ay tung palet ang ariami pa isampetay na.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Numanyan kumus nag̱aliwag̱anami ra ta mupia natetenged tung ketel yang balyung atia, pagkapangayag ipinamlek da nira yang mga kargamintung duma.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Pagkapangayag si, yang dumang mga kasangkapan yang gulita ang midyu belag̱an masyadung impurtanti, ipinamlek da ka nira.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Atii, pira-pira rang kaldaw, indi ra ka namayeng-mayeng yamen yang kaldaw may yang mga dumakel. Sigi ra ilem yang ketel yang balyu. Purisu yang mga isip nirang kadaklan amat-amat dang nagluw̱ay ang nagluw̱ay ang asta anda ray pintu pa nira ang malibriami pa.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Atiing nabuay ra yang pamlek nira tung pagparanganen nira, ti Pablo kumindeng da tung pinagtaralungaan nirang tanan ang nagbitala ang mag̱aning, “Ay mga putulu, kisira rin pinamatiaw ra numyu ang indiita ra rin nagliit tung pinamunduan ta duun tung Creta, intunsis, nalibriita pa rin tung karisguan tang naang dakulung kapirdian.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ug̱aring, maskin bitalaw tii, piru aningenamu ra ka yeen ang indiamu enged magpaluw̱ay. Kipurki anday maplek tung yaten may sam bilug. Ultimung maplek yang gulita.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Umpag indiamu aningenu, kipurki tan law̱ii, yang Dios ang yay may anya tung yeen, ang ya kay nag̱atuuanu, pinaangayanaw anya tung sasang angil.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Mag̱aning tung yeen, ‘Pablo, india ra meled, kipurki kaministiran ang manalungaa pa ka enged tung Adi Cesar. Pinakdulana ra ka yang Dios yang pinag̱ingaluk mu tung anya. Yang tanan ang mga kaarumanan mu taa tung gulitang naa mangalibri kang luw̱us,’ ag̱aaning tung yeen.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Purisu mga putulu, paiseg̱en mi ra yang mga isip mi ay kipurki pagtalig̱aw tung Dios ang ita magkamaningan da ka man ang katulad ka yang inaning nang atia tung yeen.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Ug̱aring, kaministiran ang isampaita enged tung sasang pulu,” mag̱aning duun ti Pablo tung nira.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Taa numanyan, pagpanaw ra ta sam puluk may epat ang kaldaw yang ililiiten yamen duun tung Matinlung Purunduan, sigi ra ilem yang padagsa yamen duun tung alauran ang pag̱aningen ang Adriatico. Pagtenganan ta law̱ii, yang mga tripulanti nangasiman da ang midyu nag̱alenget-lengetami ra ta banwa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Kapurisu, dayun dang namagsunda. Pagsunda nira, naa pala bainti brasas yang kaadalem na. Buay-w̱uay ra ta gesye, duun da tung tukaw-tukawan, sinundaan si nirang uman, kinsi brasas da ilem yang dalem na.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Atii, kumus durung eled nirang muya duun isampaay yang gulita tung bag̱unbun, namamugsu ra ta pundung epat ang bilug tung buli. Pagbugsu nira, durung pagpakbat nirang makali rang mangayag.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Taa numanyan, yang mga tripulanti, kumus gustu ra nirang mamamutwan tung gulita ang mamampalibri, yang buti nag̱ituntun da nira. Ay yang baliw̱ad nira, saayan ilem unu nirang mamamugsu si ta mga pundu tung dulung buat.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Numanyan pagkaita ni Pablo tia, dayun na rang inaning ti Kapitan Julio may yang mga sundalu na ang, “Yang mga tripulanting atia, kung indi ra mamagpameneng taa tung gulita, pati yamu, indiamu ra ka malibri,” mag̱aning.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Purisu dayun da ilem ang tinabtab yang mga sundalu yang mga kanyamung kedked yang buti ang pinabugsu ra ilem tung teeb ang pinabeek.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Numanyan, alenget da mangayag, tanirang tanan pinangamu-amu ni Pablong mamamangan da. Mag̱aning tung nira, “Tung seled durua rang linggu yang elat-elat mi tung balyung naang magpuas ang anday pangan-pangan mi maskin unu pa.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Mupia pa, mamanganamu ra kanay para kung unu pay mapasaran mi, masarangan mi ka yang mga tinanguni ming ilibri. Indi nganing maplek yang mga bua mi may sam bilug, yamu pa?” mag̱aning.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Pagkaaning na tia, dayun dang namisik ta tinapay ang pagkatapus pinasalamatan na tung Dios tung pinagtaralaungaan nirang tanan. Pagpingas-pingas na, dayun dang nag̱impisang namangan.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Pagteleng nira tung anyang pamangan da, asan da kumintel yang mga isip nirang namamangan da ka.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Yaming tanan-tanan duun tung gulitang atii, duruang gatus may pitung puluk may enem nga tauan (276).
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Atiing nagkarabial da tanirang tanan, yang duma namamlek da yang kargamintung trigu tung teeb ang para lumakan da yang gulita.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Pagkapangayag, bandawen nira yang banwang atia, indi ra nailala nira kung unu pang banwaay. Piru may nabandaw nirang sasang leek ang may kenay yang bakayan na. Ya ray gustu nirang ingaw̱usun ang basi pa ra ilem duun da ilem ipasanglaray nira yang gulita.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Kapurisu numanyan yang binuat nira, yang mga pundu pinanabtab da ilem nirang pinamutwanan tung teeb. Yang mga timun derengan da ka nirang pinamadbaran ang ipinamugsu tung teeb ang para tumawad da. Yang puuk binatak da ka nirang pinasabakan ta palet. Duun da parumbuay nira yang gulita tung bakayan ang atiing nabandaw ra nira.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Piru tung pagpalaksu nira tung gulita, yang pisan napanawan nira yang lugmuk ang napalw̱un ang ya ngaknga tung tiw̱ing magtimbang. Yang dulung na nanampak da ta mupia tung lugmuk ang numinutnut ig yang buli tanya pagkararusdak da ilem ta parumpag tung lakun ang pamuslay.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Numanyan yang mga sundalu, pag̱atima ra nira ang pangimatayen da ilem nirang luw̱us yang mga prisu ay muya mamagkarapayan dang mamampadiskapa tung bakayan ang mamampalibri.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Piru ti Kapitan Julio yay nagsambeng tung nira ay gustu nang ipalibri ti Pablo tung malain. Purisu nagkalalangan da ang yang tanan unung makdek ang magkapay yay tukaw ang mamampakpa tung teeb ang para mamampadiskapa ra tung bakayan.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Yang kadaklan unung indi mangaskeng mamagkapay, mamanikad da ilem. Mamamges da ilem unu tung mga tabla pati mga kasangkapan yang gulitang nagkarapukis-pukis da, ang puiding buaten ang gaw̱ayan. Tung maning ka man tiang papanaw nadampatami ra kang tanan tung bakayan ang anda kay nalsik tung yamen, may sam bilug.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.