Romanos 4

Mi Namani Tino (TBF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Giet ta vakokoit surie mi sana e Abaraam e tubugiet ta nga vorotan simi tsinatsangan mi vodovodon tuktuk.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Sien va e Abaraam a nga tsorubeit duis i matan e Raban ngan mi sinavei nia vemusurie mi vinuor, va a nga suvuon ka kepineits nia vakam ngan i matan mi kulou, ma a kap va i matan e Raban.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Mi Pakpak Leong a pevien, “E Abaraam a nga vodovodon tuktuk se Raban, io, e Raban a nga vuotongie va eie mi ka duis.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Io, sien va ka mei ta tsatsang surie lakep, ken voirvoir a kap va mi tienebeir eiekesen mi voirvoir nian ken bieneroik.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Sien va ka mei ta kap tsatsang nia tsorubeit duis eiekesen a vodovodon tuktuk se Raban, ine mi mei ta tsorubeit duis i matan e Raban surie ken vodovodon tuktuk, simi vunan e Raban a vuotongie mi ka tsokor va eie mi ka duis vemusurie ken vodovodon tuktuk.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 E Davit buer a nga vakokoit surie man vavatamaes mi ka ese e Raban ta nga vuotongie va eie mi ka duis misasien a kap nga tsana ka kepineits nia suvuon mi vavatamaes.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Mi nires leong segie
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Mi nires leong seie
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Ine mi vavatamaes arie segie mi kulou vavavaroup mo? O, segie buer mi kulou kap vavavaroup? Giet ko pevien, “E Raban a nga vuotongie e Abaraam va eie mi ka duis surie ken vodovodon tuktuk.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Sisa ine mi kepineits a nga tsorubeit? A nga tsorubeit i murien ken vinavaroup, o, i muan? A kap nga tsorubeit i murien eiekesen i muan ken vinavaroup!
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 E Abaraam a nga muna tsorubeit duis surie ken vodovodon tuktuk sien ta kap ngas nga por vinavaroup. Io, a nga por vinavaroup nia tourtelekiran va eie mi ka duis. Surie ine, e Abaraam a nga tsorubeit va eie e tamagie mi kulou ese gi tate tsorubeit duis surie kegi vodovodon tuktuk se Raban misasien gi ta kap nga por vinavaroup.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ma e Abaraam eie e taman buer mi kulou vavavaroup gi ta tino vemusurie mi vienesien mi vodovodon tuktuk ian e tamagiet e Abaraam ta nga suvuon i muan ta nga por vinavaroup.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 E Raban a nga terie ken kinubuits se Abaraam ma simi tubuon va ta nga terie mi mangmagoso enaenamon segie. Ine mi kinubuits a kap nga vunan simi vinuor, eiekesen a nga vunan simi vodovodon tuktuk ian ta nga tsana va e Abaraam eie mi ka duis.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Sien va e Raban a nga terie ken kinubuits se Abaraam ma simi tubuon surie va gi ta nga vemusurie mi Vinuor, mi vodovodon tuktuk ma ine mi kinubuits va guor sasavoir.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Mi Vinuor a teie terie ken aor rarap e Raban. Sien va a kap ka vinuor, va a kap ka kepineits nia rong tsak sien.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Io, e Raban a terie ken kinubuits surie mi vodovodon tuktuk mo. A nga teir tuvuon ngan ine mi kinubuits va mi tubuon kokouk gi ta ba so suvuon. Ma ine mi kinubuits a kap va simi tubuon e Abaraam mo ese gi ta suvuon mi Vinuor, eiekesen segie buer ese gi ta vemusurie mi vienesien ken vodovodon tuktuk e Abaraam. E Abaraam eie e tamagiet kokouk,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 malan mi Pakpak Leong ta pevien, “O te nga tsana no va evoi e taman bu vuna enamon palan.” Io, e Abaraam eie e tamagiet i matan e Raban simi vunan a nga vodovodon tuktuk se Raban ese ta vatoa bu miensei nge vabatie misa ta kap ngas nga mon.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Misasien a mavev nia vodovodon rorrois surie ine mi nama, e Abaraam a nga vodovodon tuktuk ma a nga tsorubeit e tamagie bu vuna enamon palan vemusurie mi vinavataor simi Pakpak Leong ta pevien, “Mi tubu gi ta palan beitsak.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ken vodovodon tuktuk e Abaraam a kap nga meur, misasien eie tate nga komois tsokor te ma ken sar avareit a te nga oit mi sinangavur kes koboit (100) ma e Sera, ken vevien a kap nga porpor madar.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Io, e Abaraam a kap nga tsupuk rivie ken vodovodon tuktuk si ken kinubuits e Raban eiekesen ken vodovodon tuktuk a nga to nge ngeisngeis ma a nga terie mi tietienengei se Raban.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Eie a nga telekiran tuktuk va e Raban a nga oit nia tsang vaotie misa ta nga kukubuits ngan.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Arie mi vunan, e Raban a nga vuotongie va eie mi ka duis, malan gi te nga vataro simi Pakpak leong.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Io, ine mi vinavataor, a kap va nian mo e Abaraam,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 eiekesen nia giet kokouk buer, surie e Raban ta so vuotongie giet va egiet mi kulou duis simi vunan giet vodovodon tuktuk seie ese ta nga vatoa e Iesu magiet Nguts simi miensei.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 E Raban a nga terie e Iesu va ta nga maet surie kegiet sar sinavei tsokor, ma a nga vatoa simi miensei terengien va giet ta mang tsorubeit duis i matan.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.