Lucas 8

Mi Namani Tino (TBF) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ I murien ine, e Iesu a nga veisngie bu taon ma bu enamon keskes, ma a nga vavatei katsep simi kulou ngan mi Banga Vinavatei surie ken mangmagoso Nguts e Raban. Mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov gi nga nomeie.

¹ Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,

² Bu vevien mene e Iesu ta nga kareir rivie bu tsaka moromoruo segie nge vatoa gie si magi sar mienarouk, egie buer gie nga nomeie. Mi meinmenigie, e Maria kovuni i Magadala ese e Iesu ta nga kareir rivie mi napaririem potsu luo bu tsaka moromoruo sien,

² e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;

³ ma ba meinmenien mene, e Ioana ken vevien e Kusa mi ka nennei si ken vonuo e Erot, a, e Susana, ma palan bu mei mene gi nga nomeie. Ine bu vevien gi nga kulie e Iesu meie ken sar madar tovtov ngan kegi sar kepineits kesegie.

³ Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.

⁴ Sien mi kulou gi ta nga vor ve beitbeit kovuni sibu taon kokouk nge vorotan e Iesu, a nga vokokotie mi nama puppuo segie.

⁴ Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:

⁵ “Mi ka tsuotstsuor a nga ra rivie ken sar pi ei. Sien ta nga rivie bu pi ei, bu pei mene gi nga kor i popon mi baiveisveis. Mi kulou gi nga popoporie ma bu ma gi nga nganie gie.

⁵ — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.

⁶ Bu pei mene gi nga kor simi popopeliets. Gi nga tsutsuleik rovotsour eiekesen gi nga bukuk nge maet simi vunan kap ka da simi pier.

⁶ Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.

⁷ Bu pei mene gi nga kor i kinorotuon bu suo tsotso. Ine bu suo tsotso gi nga to leong meie bu ei tsuotstsuor ma gi nga pipitsie bu ei tsuotstsuor.

⁷ Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.

⁸ Ma bu pei mene, gi nga kor simi banga pier ma gi nga to leong nge vua nge vuovuo. Bu pei keskes gi nga vua ngan bu vuovuo a nga oit mi sinangavur kes koboit (100) rio misa gi ta nga tsuorkie.”

⁸ Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:

⁹ Ken sar madar tovtov gi nga vereie e Iesu ngan man vuevue ine mi nama puppuo.

⁹ Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.

¹⁰ Io, a nga pevien, “E Raban a te nga terie senga mi sinavei nia telekiran bu kepineits mumuningei surie ken mangmagoso Nguts. Eiekesen sibu mei mene, o vakokoit surie ine ngan mi nama puppuo. Terengien,

¹⁰ Jesus respondeu:

¹¹ “Man papapleis ine mi nama puppuo a malan ne. Ine mi pi ei, eie ken nama e Raban.

¹¹ — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.

¹² Bu pei gi ta nga kor simi baiveisveis, egie gi malan bu mei gi ta rongomie mi nama. I murien ine, e Satan a nemei ma a tsang rivie ine mi nama sibu arogie, terengien va gi ta kap mang vodovodon tuktuk ma e Raban ta kap mang vatoa gie.

¹² Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.

¹³ Bu pei mene gi ta nga kor simi korot bu vout en, egie gi malan bu mei gi ta rong poro mi nama ngan mi nires. Eiekesen kap kavo uvigie. Kegi vodovodon tuktuk ta to lili mo, ma gi ta kor sien va ka konokonon ta beit.

¹³ Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.

¹⁴ Bu pei gi ta nga kor i kinorotuon bu suo tsotso, egie gi malan bu mei gi ta rongomie mi nama, eiekesen si kegi minon, bu suasua vienviendon aor tsak, mi sinsuv ma bu nires simi tino, gi ta pipitsie ma bu vuovuan gi kap oit nia komois.

¹⁴ A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.

¹⁵ Eiekesen bu pei gi ta nga kor simi banga pier, gi malan bu mei gi ta rongomie mi nama ngan mi banga aor nge rong toungan si kegi sar tino ma gi tuir ngeisngeis nge vua nge vuovuo.

¹⁵ A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.

¹⁶ “Kap ka mei a ko vakartie ka bember nge kuva ngan mi koi o, a ko terie i pakien mi tsur. Eiekesen a ko poro nge vogosongie si man mogomogos, terengien egie ese gi ta rubukien gi ta mang pare mi berber.

¹⁶ — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.

¹⁷ Bu kepineits kokouk gi ta mon mumuningei, gi ta beit simi taparang, ma bu kepineits kokouk gi ta mon kokoiv, bu mei gi ta telekiran o, gi ta beit simi kientsep.

¹⁷ Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.

¹⁸ Io, nga ta ngas vedidir surie kenga sar bairorrong. Segie ese gi ta tor surie kong sar vinasengei, e Raban ta buer veleongtie kegi sinavei. Eiekesen segie ese gi ta kap lalaron, misasien misa gi ta vodon va gi suvuon, e Raban ta por tsana segie.”

¹⁸ Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.

¹⁹ Samo e kinan ma bu kasien e Iesu gi nga nemei nia me pare. Eiekesen gi kap nga oit va gi ta nga pare surie mi bineit a nga kitipan.

¹⁹ A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.

²⁰ Mi ka mene a nga pengan se Iesu, “E kina ma bu kasi, die gi tuir i marar, ma gi lalaro pare no.”

²⁰ E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.

²¹ A nga kuil nama, “Mi kulou gi ta rongomie mi namanien e Raban nge vemusurie, arie egie bu kinoung ma bu kasiung.”

²¹ Jesus, porém, lhes respondeu:

²² Simi ra mene, e Iesu a nga ka simi galeu leong meie ken sar madar tovtov ma a nga oeng segie, “Giet ta rakot simi bienengeiv ka nikot simi barateis.” Ma gi nga tsuk.

²² Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.

²³ Simi poko ra mi galeu ta nga soer, e Iesu a te nga muang. Ma mi lon a nga tsorungie gie i rou. A, mi naov gi nga vakaek nge kopo vovoi simi galeu. Ma gi nga vatvatta luluis.

²³ Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.

²⁴ Ken sar madar tovtov gi nga vapada nge oeng sien, “Ka leong, Ka leong, giet te vatvatta luluis!”

²⁴ Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.

²⁵ Ma a nga vereie ken sar madar tovtov, “Iva kenga vodovodon tuktuk?”

²⁵ Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?

²⁶ Samo gi nga soer rakot i Gerasa, mi enamon simi bienengeiv ta matan veie i Galili.

²⁶ Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.

²⁷ Sien e Iesu ta nga tsour vataer simi galeu, mi ka kovuni ian simi taon bu tsaka moromoruo gi ta nga tsegerie, a nga veis samsuoeie. A te nga potaram te, ine mi ka a kap nga ko lavlav ma a kap nga ko mon si ka vonuo, eiekesen a nga ko mon sibu rie tetteir tonuo.

²⁷ Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.

²⁸ Sien ta nga pare e Iesu, a nga koup nge tsibour mutur i matan e Iesu nge koupkoup pevien, “Iesu, evoi e Natuon e Raban ese ta tsiroup. Ke sana baitutuir meie iou? O no masitinoiv. Kian va e ta votorosie iou!”

²⁸ Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.

²⁹ A nga koup malan ine simi vunan e Iesu a nga oeng ven va mi tsaka moromoruo ta nga sorvekenan ine mi ka. Mi tsaka moromoruo a nga ko tsegerie. Misasien va bu mei gi ta nga rorotsie nge tsen ba riman ma ba kamen nge tuir karie, a nga ko motukie bu tsen. Ma mi tsaka moromoruo a nga ko tsal ngan rakot sibu korot kap kavo mei en.

²⁹ Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.

³⁰ E Iesu a nga vereie, “Ese mi asa?”

³⁰ Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.

³¹ Ma bu tsaka moromoruo gi nga no masitinoiv rakot se Iesu va ta kap nga sunura gie rakot simi Mat kap ka vunan.

³¹ Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.

³² Ian en, mi varin bor leong gi nga vivieir simi kuitskuits. Bu tsaka moromoruo gi nga nongie e Iesu va ta nga ture vurukude gie i aron bu bor. Ma e Iesu a nga sunuir terie gie.

³² Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.

³³ Ma bu tsaka moromoruo gi nga sorvekenan ine mi ka rakot ine sibu bor. Ine mi varin gi nga soer peuk simi malamala tsetseir ma gi nga tsibour nge kong maet i rou.

³³ Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.

³⁴ Sien bu ka nennei bor, gi ta nga pare ine mi kepineits ta nga tsorubeit, gi nga vi nge soer rakot nge ra vavatei ngan simi taon ma sibu enamon.

³⁴ Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.

³⁵ Ma mi kulou gi nga me pare ine mi kepineits ta nga tsorubeit. Sien gi tate nga me beit se Iesu, gi nga vorotan ine mi ka bu tsaka moromoruo gi tate nga tsour sorvekenan, a nangba nga lavlav ma a te nga tsorubeit muerengei nangba ken vienviendon. Ma a nga mogos i babaren ba kamen e Iesu. Io, gi nga motou.

³⁵ Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.

³⁶ Mi kulou gi ta nga pare ine mi kepineits, gi nga pouts ngan sibu mei mene vasa ine mi ka bu tsaka moromoruo gi ta be nga tsegerie, a nga ketseketseng ven.

³⁶ E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.

³⁷ Samo mi kulou kokouk sibu enamon ververiris i Gerasa gi nga nongie e Iesu va ta nga sorvekena gie simi vunan mi mientou leong a te nga vara sigosigong ngan mi enamon. Ma e Iesu a nga ka simi galeu nge tsuk sorvekena gie.

³⁷ Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.

³⁸ Ine mi ka bu tsaka moromoruo gi tate nga tsour sorvekenan, a nga no masitinoiv se Iesu va ta nga nomeie. Eiekesen e Iesu a nga ture muerngan ma a nga oeng sien,

³⁸ O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:

³⁹ “Muerengei rakot si ke enamon nge ra oeng katsep ngan mi sana banga tsientsang leong e Raban a te tsana sevoi.” Io, ine mi ka a nga veis nge ra vavatei ngan bu banga tsientsang leong e Iesu ta nga tsana sien, simi kulou kokouk simi taon.

³⁹ — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.

⁴⁰ Si ken minuer e Iesu, mi bineit gi nga res suoeie, simi vunan gi nga vor ve rosierosie.

⁴⁰ Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.

⁴¹ Samo, mi ka mi asan e Iairo a nga nemei, eie mi muomuo simi vona rengeir sibu Iuda. A nga me sege pukupukukaek i matan e Iesu. Ma a nga no masitinoiv va e Iesu ta nga nomeie rakot si ken vonuo,

⁴¹ Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.

⁴² simi vunan e natuon vevien mi kav kes, ese ken sar avareit tate nga sinangavur kes ma luo, a te nga vatvatta mesei.

⁴² Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.

⁴³ Io, mi vevien a nga mon i kotubugie. Ine mi vevien a nga suvuon mi mienarouk nia kavakava mi dar sibu avareit mi sinangavur kes ma luo, eiekesen kap ka mei a nga oit nia vatoa si man mienarouk.

⁴³ Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,

⁴⁴ A nga ka i murien e Iesu nge tobelie mi tangatson ken lavlav. Ma ian ngas te, a kap nga kava te mi dar.

⁴⁴ veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.

⁴⁵ Ma e Iesu a nga virei, “Ese a tobelie iou?”

⁴⁵ Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!

⁴⁶ Eiekesen e Iesu a nga pevien, “Mi mei ngas te a tobelie iou. O rongmetsikien va mi ngeisngeis a te tsour sorvekena iou.”

⁴⁶ Mas Jesus insistiu:

⁴⁷ Sien ine mi vevien tate nga telekiran va a kap ba nga oit nia mumuningei, a nga dedeir nge veis rakot se Iesu. Ma a nga sege pukupukukaek i matan. I matan ine mi vintuir, a nga pengan se Iesu mi vunan ta nga tobelie ma vasa man mienarouk a nga voto lalapus ven.

⁴⁷ A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.

⁴⁸ E Iesu a nga oeng ine simi vevien, “Natung vevien. Ke vodovodon tuktuk a te vatoa no si ma mienarouk. Veis ngan mi molu.”

⁴⁸ Então Jesus lhe disse:

⁴⁹ Sien e Iesu ta ngas nga vor ve vakvakokoit, mi ka kuvu si ken vonuo ian mi muomuo simi vona rengeir sibu Iuda a nga ra nemei nge oeng simi muomuo, “E natu a te maet. Misasien. Kia nge vururutie te mi vavvasengei.”

⁴⁹ Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.

⁵⁰ Eiekesen e Iesu a nga rongomie ine, ma a nga oeng se Iairo, “Kian va e ta motou. Vodovodon tuktuk mo ma e natu vevien ta to.”

⁵⁰ Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:

⁵¹ Sien e Iesu tate nga beit si ken vonuo mi muomuo, a kap nga sunuir va kavo mei gi ta nga vemusurie rubukien i ruom, eiekesen a nga kerie mo e Petro, e Ioanes, e Iakobo, ma e taman meie e kinan ian mi tetsikevien.

⁵¹ Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.

⁵² Mi kulou gi nga aor tsak nge tengisie ian mi tetsikevien, ma e Iesu a nga oeng segie malan ne, “Kian va nga ta ta, simi vunan a kap maet, a muang be mo.”

⁵² E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:

⁵³ Gi nga ngitsan e Iesu simi vunan gi nga telekiran va a te nga maet.

⁵³ E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.

⁵⁴ Eiekesen e Iesu a nga popor i riman nge pevien, “Tsuok tamtuir, natung!”

⁵⁴ Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:

⁵⁵ Samo, mi morumoruan a nga muerengei, ma ian ngas te, a nga tsuok tamtuir. Ma e Iesu a nga tura gie va gi ta nga tabarie ngan man ka puk nginonginou.

⁵⁵ Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.

⁵⁶ E taman meie e kinan, guor nga kudier tsak, eiekesen e Iesu a nga oeng ngeisngeis seguor va guor ta kap nga vateie ka mei ngan ine mi kepineits ta nga tsorubeit.

⁵⁶ Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →