Lucas 8

Mi Namani Tino (TBF) vs BKJ

Sair da comparação
1 I murien ine, e Iesu a nga veisngie bu taon ma bu enamon keskes, ma a nga vavatei katsep simi kulou ngan mi Banga Vinavatei surie ken mangmagoso Nguts e Raban. Mi sinangavur kes ma luo bu madar tovtov gi nga nomeie.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Bu vevien mene e Iesu ta nga kareir rivie bu tsaka moromoruo segie nge vatoa gie si magi sar mienarouk, egie buer gie nga nomeie. Mi meinmenigie, e Maria kovuni i Magadala ese e Iesu ta nga kareir rivie mi napaririem potsu luo bu tsaka moromoruo sien,
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 ma ba meinmenien mene, e Ioana ken vevien e Kusa mi ka nennei si ken vonuo e Erot, a, e Susana, ma palan bu mei mene gi nga nomeie. Ine bu vevien gi nga kulie e Iesu meie ken sar madar tovtov ngan kegi sar kepineits kesegie.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Sien mi kulou gi ta nga vor ve beitbeit kovuni sibu taon kokouk nge vorotan e Iesu, a nga vokokotie mi nama puppuo segie.
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Mi ka tsuotstsuor a nga ra rivie ken sar pi ei. Sien ta nga rivie bu pi ei, bu pei mene gi nga kor i popon mi baiveisveis. Mi kulou gi nga popoporie ma bu ma gi nga nganie gie.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Bu pei mene gi nga kor simi popopeliets. Gi nga tsutsuleik rovotsour eiekesen gi nga bukuk nge maet simi vunan kap ka da simi pier.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Bu pei mene gi nga kor i kinorotuon bu suo tsotso. Ine bu suo tsotso gi nga to leong meie bu ei tsuotstsuor ma gi nga pipitsie bu ei tsuotstsuor.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ma bu pei mene, gi nga kor simi banga pier ma gi nga to leong nge vua nge vuovuo. Bu pei keskes gi nga vua ngan bu vuovuo a nga oit mi sinangavur kes koboit (100) rio misa gi ta nga tsuorkie.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ken sar madar tovtov gi nga vereie e Iesu ngan man vuevue ine mi nama puppuo.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Io, a nga pevien, “E Raban a te nga terie senga mi sinavei nia telekiran bu kepineits mumuningei surie ken mangmagoso Nguts. Eiekesen sibu mei mene, o vakokoit surie ine ngan mi nama puppuo. Terengien,
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 “Man papapleis ine mi nama puppuo a malan ne. Ine mi pi ei, eie ken nama e Raban.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Bu pei gi ta nga kor simi baiveisveis, egie gi malan bu mei gi ta rongomie mi nama. I murien ine, e Satan a nemei ma a tsang rivie ine mi nama sibu arogie, terengien va gi ta kap mang vodovodon tuktuk ma e Raban ta kap mang vatoa gie.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Bu pei mene gi ta nga kor simi korot bu vout en, egie gi malan bu mei gi ta rong poro mi nama ngan mi nires. Eiekesen kap kavo uvigie. Kegi vodovodon tuktuk ta to lili mo, ma gi ta kor sien va ka konokonon ta beit.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Bu pei gi ta nga kor i kinorotuon bu suo tsotso, egie gi malan bu mei gi ta rongomie mi nama, eiekesen si kegi minon, bu suasua vienviendon aor tsak, mi sinsuv ma bu nires simi tino, gi ta pipitsie ma bu vuovuan gi kap oit nia komois.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Eiekesen bu pei gi ta nga kor simi banga pier, gi malan bu mei gi ta rongomie mi nama ngan mi banga aor nge rong toungan si kegi sar tino ma gi tuir ngeisngeis nge vua nge vuovuo.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 “Kap ka mei a ko vakartie ka bember nge kuva ngan mi koi o, a ko terie i pakien mi tsur. Eiekesen a ko poro nge vogosongie si man mogomogos, terengien egie ese gi ta rubukien gi ta mang pare mi berber.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Bu kepineits kokouk gi ta mon mumuningei, gi ta beit simi taparang, ma bu kepineits kokouk gi ta mon kokoiv, bu mei gi ta telekiran o, gi ta beit simi kientsep.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Io, nga ta ngas vedidir surie kenga sar bairorrong. Segie ese gi ta tor surie kong sar vinasengei, e Raban ta buer veleongtie kegi sinavei. Eiekesen segie ese gi ta kap lalaron, misasien misa gi ta vodon va gi suvuon, e Raban ta por tsana segie.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Samo e kinan ma bu kasien e Iesu gi nga nemei nia me pare. Eiekesen gi kap nga oit va gi ta nga pare surie mi bineit a nga kitipan.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Mi ka mene a nga pengan se Iesu, “E kina ma bu kasi, die gi tuir i marar, ma gi lalaro pare no.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 A nga kuil nama, “Mi kulou gi ta rongomie mi namanien e Raban nge vemusurie, arie egie bu kinoung ma bu kasiung.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Simi ra mene, e Iesu a nga ka simi galeu leong meie ken sar madar tovtov ma a nga oeng segie, “Giet ta rakot simi bienengeiv ka nikot simi barateis.” Ma gi nga tsuk.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Simi poko ra mi galeu ta nga soer, e Iesu a te nga muang. Ma mi lon a nga tsorungie gie i rou. A, mi naov gi nga vakaek nge kopo vovoi simi galeu. Ma gi nga vatvatta luluis.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Ken sar madar tovtov gi nga vapada nge oeng sien, “Ka leong, Ka leong, giet te vatvatta luluis!”
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Ma a nga vereie ken sar madar tovtov, “Iva kenga vodovodon tuktuk?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Samo gi nga soer rakot i Gerasa, mi enamon simi bienengeiv ta matan veie i Galili.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Sien e Iesu ta nga tsour vataer simi galeu, mi ka kovuni ian simi taon bu tsaka moromoruo gi ta nga tsegerie, a nga veis samsuoeie. A te nga potaram te, ine mi ka a kap nga ko lavlav ma a kap nga ko mon si ka vonuo, eiekesen a nga ko mon sibu rie tetteir tonuo.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Sien ta nga pare e Iesu, a nga koup nge tsibour mutur i matan e Iesu nge koupkoup pevien, “Iesu, evoi e Natuon e Raban ese ta tsiroup. Ke sana baitutuir meie iou? O no masitinoiv. Kian va e ta votorosie iou!”
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 A nga koup malan ine simi vunan e Iesu a nga oeng ven va mi tsaka moromoruo ta nga sorvekenan ine mi ka. Mi tsaka moromoruo a nga ko tsegerie. Misasien va bu mei gi ta nga rorotsie nge tsen ba riman ma ba kamen nge tuir karie, a nga ko motukie bu tsen. Ma mi tsaka moromoruo a nga ko tsal ngan rakot sibu korot kap kavo mei en.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 E Iesu a nga vereie, “Ese mi asa?”
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ma bu tsaka moromoruo gi nga no masitinoiv rakot se Iesu va ta kap nga sunura gie rakot simi Mat kap ka vunan.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Ian en, mi varin bor leong gi nga vivieir simi kuitskuits. Bu tsaka moromoruo gi nga nongie e Iesu va ta nga ture vurukude gie i aron bu bor. Ma e Iesu a nga sunuir terie gie.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Ma bu tsaka moromoruo gi nga sorvekenan ine mi ka rakot ine sibu bor. Ine mi varin gi nga soer peuk simi malamala tsetseir ma gi nga tsibour nge kong maet i rou.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Sien bu ka nennei bor, gi ta nga pare ine mi kepineits ta nga tsorubeit, gi nga vi nge soer rakot nge ra vavatei ngan simi taon ma sibu enamon.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ma mi kulou gi nga me pare ine mi kepineits ta nga tsorubeit. Sien gi tate nga me beit se Iesu, gi nga vorotan ine mi ka bu tsaka moromoruo gi tate nga tsour sorvekenan, a nangba nga lavlav ma a te nga tsorubeit muerengei nangba ken vienviendon. Ma a nga mogos i babaren ba kamen e Iesu. Io, gi nga motou.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Mi kulou gi ta nga pare ine mi kepineits, gi nga pouts ngan sibu mei mene vasa ine mi ka bu tsaka moromoruo gi ta be nga tsegerie, a nga ketseketseng ven.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Samo mi kulou kokouk sibu enamon ververiris i Gerasa gi nga nongie e Iesu va ta nga sorvekena gie simi vunan mi mientou leong a te nga vara sigosigong ngan mi enamon. Ma e Iesu a nga ka simi galeu nge tsuk sorvekena gie.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Ine mi ka bu tsaka moromoruo gi tate nga tsour sorvekenan, a nga no masitinoiv se Iesu va ta nga nomeie. Eiekesen e Iesu a nga ture muerngan ma a nga oeng sien,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Muerengei rakot si ke enamon nge ra oeng katsep ngan mi sana banga tsientsang leong e Raban a te tsana sevoi.” Io, ine mi ka a nga veis nge ra vavatei ngan bu banga tsientsang leong e Iesu ta nga tsana sien, simi kulou kokouk simi taon.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Si ken minuer e Iesu, mi bineit gi nga res suoeie, simi vunan gi nga vor ve rosierosie.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Samo, mi ka mi asan e Iairo a nga nemei, eie mi muomuo simi vona rengeir sibu Iuda. A nga me sege pukupukukaek i matan e Iesu. Ma a nga no masitinoiv va e Iesu ta nga nomeie rakot si ken vonuo,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 simi vunan e natuon vevien mi kav kes, ese ken sar avareit tate nga sinangavur kes ma luo, a te nga vatvatta mesei.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Io, mi vevien a nga mon i kotubugie. Ine mi vevien a nga suvuon mi mienarouk nia kavakava mi dar sibu avareit mi sinangavur kes ma luo, eiekesen kap ka mei a nga oit nia vatoa si man mienarouk.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 A nga ka i murien e Iesu nge tobelie mi tangatson ken lavlav. Ma ian ngas te, a kap nga kava te mi dar.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ma e Iesu a nga virei, “Ese a tobelie iou?”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Eiekesen e Iesu a nga pevien, “Mi mei ngas te a tobelie iou. O rongmetsikien va mi ngeisngeis a te tsour sorvekena iou.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Sien ine mi vevien tate nga telekiran va a kap ba nga oit nia mumuningei, a nga dedeir nge veis rakot se Iesu. Ma a nga sege pukupukukaek i matan. I matan ine mi vintuir, a nga pengan se Iesu mi vunan ta nga tobelie ma vasa man mienarouk a nga voto lalapus ven.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 E Iesu a nga oeng ine simi vevien, “Natung vevien. Ke vodovodon tuktuk a te vatoa no si ma mienarouk. Veis ngan mi molu.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Sien e Iesu ta ngas nga vor ve vakvakokoit, mi ka kuvu si ken vonuo ian mi muomuo simi vona rengeir sibu Iuda a nga ra nemei nge oeng simi muomuo, “E natu a te maet. Misasien. Kia nge vururutie te mi vavvasengei.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Eiekesen e Iesu a nga rongomie ine, ma a nga oeng se Iairo, “Kian va e ta motou. Vodovodon tuktuk mo ma e natu vevien ta to.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Sien e Iesu tate nga beit si ken vonuo mi muomuo, a kap nga sunuir va kavo mei gi ta nga vemusurie rubukien i ruom, eiekesen a nga kerie mo e Petro, e Ioanes, e Iakobo, ma e taman meie e kinan ian mi tetsikevien.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Mi kulou gi nga aor tsak nge tengisie ian mi tetsikevien, ma e Iesu a nga oeng segie malan ne, “Kian va nga ta ta, simi vunan a kap maet, a muang be mo.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Gi nga ngitsan e Iesu simi vunan gi nga telekiran va a te nga maet.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Eiekesen e Iesu a nga popor i riman nge pevien, “Tsuok tamtuir, natung!”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Samo, mi morumoruan a nga muerengei, ma ian ngas te, a nga tsuok tamtuir. Ma e Iesu a nga tura gie va gi ta nga tabarie ngan man ka puk nginonginou.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 E taman meie e kinan, guor nga kudier tsak, eiekesen e Iesu a nga oeng ngeisngeis seguor va guor ta kap nga vateie ka mei ngan ine mi kepineits ta nga tsorubeit.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.