Lucas 7

Mi Namani Tino (TBF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sien e Iesu tate nga vavasengei voto ngan ine bu kepineits simi kulou, a nga veis beit i Kapernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ian en, ken petspets mi muomuo simi kulou ni minakiur a nga mon, ma man muomuo a nga ko lalaron beitsak. Eiekesen a nga morouk nge vatvatta mesei.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Mi muomuo simi kulou ni minakiur a nga rongovan e Iesu ma a nga turan bu meinmenien bu muomuo sibu Iuda rakot sien nia ra vereie va ta nga nemei nge me vatoa ken petspets.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Sien gi ta nga nemei se Iesu, gi nga me no masitinoiv sien malan ne, “Ine mi ka, a oit ngas va e ta kulie,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 simi vunan eie a tovie gei bu Iuda ma a te nga voturie kegei vona rengeir.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Io, e Iesu a nga nomeie gie.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Ine arie mi vunan o kap vodon buer va o kalei oit nia nemei sevoi. Eiekesen, vuotongie mo ka nama, ma kong petspets ta kalei.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Eou buer o mon i pakien mi vinuor, ma buer mi kulou ni minakiur gi mon i pakien kong vinuor. O ta oeng seie ine, ‘Veis,’ ma eie ta veis, ma seie nikot o ta oeng sien, ‘nemei,’ ma eie ta nemei. O oeng si kong petspets, ‘Tsana ine,’ ma eie ta tsana.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Sien e Iesu ta nga rongomie ine, a nga kudier beitsak surie mi namanien ine mi ka, ma a nga vuvuris teteir simi bineit gi ta nga vemusurie nge pevien, “O oeng senga, o kap ngas nga vorotan ka suada vodovodon tuktuk ta leong malan ine, misasien i Israel buer.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Samo mi kulou ian mi muomuo ta nga tura gie, gi nga muer rakot si ken vonuo ma gi nga so vorotan ine mi petspets tate nga kalei.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 I muir sien, e Iesu a nga rakot simi taon i Nain. Ma ken sar madar tovtov meie mi bineit leong gi nga nomeie.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Ma sien tate nga so beit simi rumrubukien simi taon, mi kuoluon ine mi taon gi nga sor vorotsoruo mi mei maet, eie e natuon kes mo mi vevien naor tate nge mamaet labeit. Ma mi bineit leong simi taon gi nga nomeie.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Sien mi Nguts ta nga pare ine mi vevien, a nga tovie beitsak nge pevien, “Kian va e ta ta.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Samo a nga veis rakot nge soburo mi tsur gi ta nga sorokie ngan mi tonuo, ma egie ian gi ta nga sorokie, gi nga tuir vendir. Ma a nga pevien, “Ka vour, o oeng sevoi. Tsuok tamtuir!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Mi ka ese ta nga mesei a nga mogos ma a nga vakaek nge vakokoit, ma e Iesu a nga teir muerngan se kinan.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Egie kokouk gi nga vous ngan mi mientou ma gi nga puongan e Raban nge pevien, “Mi propet ngeisngeis a te tsorubeit i kotubugiet. E Raban a te nemei nia kulie ken kulou.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ine mi vinavatei surie e Iesu a nga puorkan kokouk i Iudea ma bu enamon ververiris.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Ken sar madar tovtov e Ioanes gi nga pengan sien ine bu kepineits kokouk. Io, e Ioanes a nga kuk nemei ngan ba mei luo segie.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Ma a nga tura guor rakot simi Nguts nia ra vereie malan ne, “Arie evoi te ian mi ka va ta ba beit, o, gei ta ngas rosie ka mei mene?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Sien ba ka guor tate nga nemei se Iesu, guor nga pevien, “E Ioanes mi ka ni sinusuruiv a tura gor nemei sevoi nia me virei malan ne, ‘Arie evoi te ian mi ka va ta ba beit, o, gei ta ngas rosie ka mei mene?’”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ian simi keipkepide ra e Iesu a nga vatoa palan egie ese gi ta nga suvuon bu suada mienarouk ma egie ese bu tsaka moromoruo ta nga tsegerie gie. Ma a nga vatoa palan bu kael.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Io, e Iesu a nga kuil nama siba ka guor ta nga veis teie mi nama, “Ngado muer nge so pengan se Ioanes mi sana ngado tate pare nge rongomie. Bu kael gi te dedeng, bu peong gi te veis, egie ese gi ta suvuon mi mienarouk lepra gi te ketseketseng, bu pi gi te rorong, bu mei maet gi te to muerengei simi miensei ma bu sinaortsak gi te rongomie mi Banga Vinavatei.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Mi nires leong ta mon seie ese ken vodovodon tuktuk seou ta kap kor.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 I murien ine ba ka e Ioanes ta nga turan guor tate nga veis, e Iesu a nga vakaek nge vakokoit rakot simi bineit surie e Ioanes. “Sien nga ta nga rakot simi beir, misa nga nga visi ra pare? Mi rir mi mour ta uvie?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Sien va a kap, mi sana nga nga ra dengarie? Mi ka a vavaso ngan bu banga tsetstseik? A kap, egie ese gi ta vavaso ngan bu tsetstseik ta matmatot ma gi ta ko mon simi sinavei nia pinike tuvuon ngan kegi lakep leong nia varese mo kegi tino simi pirpir, gi mon i aron bu vonuo sibu kovakova ka leong.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Eiekesen, surie misa nga ta nga rakot en? Nia ra pare mi propet? A tuktuk, o oeng senga, nga te nga pare mi ka mi tsinatsangan ta rio mi propet.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ine arie mi ka ese gi ta nga vavataor surie simi Pakpak Leong:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 O oeng senga, i kotubugie ese ian mi langei gi ta nga kava gie, a kap ka mei a leong rio e Ioanes, eiekesen mi mei ese ta lili i aron ken mangmagoso Nguts e Raban, eie a leong rio e Ioanes.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 (Mi kulou kokouk ma mi kulou porpor takis buer, sien gi ta nga rongomie ken sar nama e Iesu, gi nangba nga teorbeten va mi sinavien e Raban a nga duis, simi vunan gi te nga por sinusuruiv se Ioanes.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Eiekesen bu Parisaio ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi nga purusie ken vienviendon e Raban surie egie kesegie, simi vunan gi kap nga por sinusuruiv se Ioanes.)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Samo e Iesu a te buer nga vakokoit, “Mi sana o ta oit nia pua meie mi kuoluon ine bu ra? Gi mala sa?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Egie gi malan bu madar gi ta mogos simi korot nia verikuil nge lakep ma gi koupkoup vunie egie ka ie.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 O pengan senga ine surie e Ioanes mi ka ni sinusuruiv tate nga nemei. A kap nga me ngou tsoik, ma un dangi vain, ma nga ko pevien va eie a suvuon mi tsaka moromoruo.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 E Natuon mi Ka a nga nemei ma a nga ngou nge un, ma nga ko pevien, ‘Pare! Eie mi ka ngangeis ma mi ka unun, ma e palapalan mi kulou porpor takis meie mi kulou tsokor!’
34 O
35 Eiekesen mi kulou ese gi ta tino ngan mi banga vienviendon se Raban, gi vara tuktuk ngan va ine mi banga vienviendon a duis.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Mi meinmenien bu Parisaio a nga nongie e Iesu va ta nga ra ngou meie. Io, e Iesu a nga rakot si ken vonuo ian mi Parisaio ma a nga so mogos meie gie i bingan mi tsur ngongou.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Mi vevien ian simi taon mi sinavien a nga tsokor, a nga vakierngie va e Iesu a nga ngou si ken vonuo ine mi Parisaio. Io, a nga por nemei ngan mi utut mi da sosong i aron.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Ma a nga me tuir i murien e Iesu, ma a nga sege pukupukukaek siba kamen nge ta. Ma a nga vakaek nge pupuluka ba kamen ngan ken sar dunutina. Samo a nga dou vopura ngan bu vuruvuru kovan, ma a nga ngungurie ba kamen nge soan mi da sosong i popon ba kamen.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Sien mi Parisaio ese ta nga nongie nemei ngan e Iesu ta nga dengarie ine, a nga oeng veie mi aron, “Sien va eie mi propet, a oit nia telekiran mi sana suada vevien ine a tobelie, surie eie mi vevien tsokor.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 E Iesu a nga kuil nama, “Simon, o lalaro pengan sevoi mi kepineits.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 “Ba ka luo, guor nga por lakep nia kuil muerngan simi ka. Mi mei a nga poro bu sinangavur mi napaririem koboit (500) bu lakep denari ma mi mei mene bu sinangavur napaririem (50) bu silva lakep.
41 Jesus disse:
42 A kap ka mei seguor a nga suvu lakep oit nia kuil muerngan ine simi ka. Io, ngan mi aor molous, a nga vodon tsupuk rivie seguor. Ma ine, e vodon ese seguor ta lalaron beitsak ine mi ka?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 E Simon a nga kuil nama, “O vodon va ian mi mei ta nga poro ta palan ma va ta kap ba kuil muerngan.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Samo a nga vuvuris rakot simi vevien ma a nga pevien se Simon, “E pare ine mi vevien? O nemei i aron ke vonuo. Evoi e kap terie seou ka da nian ba kameung, eiekesen eie a pupuluka ba kameung ngan ken sar dunutina ma a dou vopura ba kameung ngan mi vuruvuru kovan.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 E kap ngungurie iou, eiekesen ine mi vevien, vakaek o ta rubukien, a kap matpomaer nia ngungurie ba kameung.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 E kap soe teir oel i kovoung, eiekesen eie a soan mi da sosong siba kameung.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Io, o oeng sevoi, ken lalaron ine mi vevien nemei seou a leong beitsak, simi vunan o te vodon rivie palan ken sar sinavei tsokor. Eiekesen eie ese o ta vodon rivie ken sar sinavei tsokor ta kap palan, ken lalaron nemei seou ta lili.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 E Iesu a nga oeng simi vevien, “Ke sar sinavei tsokor o te vodon rivie.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Bu vasier ka ie, gi nga vakaek nge vevuor i kotubugie kesegie, “Nge kia va eie ese ine mi ka? Bu sinavei tsokor buer a vodon rivie gie.”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 E Iesu a nga oeng simi vevien, “Ke vodovodon tuktuk a te vatoa no. Veis ngan mi molu.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.