Lucas 7
Mi Namani Tino (TBF) vs ARIB
1 Sien e Iesu tate nga vavasengei voto ngan ine bu kepineits simi kulou, a nga veis beit i Kapernaum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ian en, ken petspets mi muomuo simi kulou ni minakiur a nga mon, ma man muomuo a nga ko lalaron beitsak. Eiekesen a nga morouk nge vatvatta mesei.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Mi muomuo simi kulou ni minakiur a nga rongovan e Iesu ma a nga turan bu meinmenien bu muomuo sibu Iuda rakot sien nia ra vereie va ta nga nemei nge me vatoa ken petspets.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Sien gi ta nga nemei se Iesu, gi nga me no masitinoiv sien malan ne, “Ine mi ka, a oit ngas va e ta kulie,
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 simi vunan eie a tovie gei bu Iuda ma a te nga voturie kegei vona rengeir.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Io, e Iesu a nga nomeie gie.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Ine arie mi vunan o kap vodon buer va o kalei oit nia nemei sevoi. Eiekesen, vuotongie mo ka nama, ma kong petspets ta kalei.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Eou buer o mon i pakien mi vinuor, ma buer mi kulou ni minakiur gi mon i pakien kong vinuor. O ta oeng seie ine, ‘Veis,’ ma eie ta veis, ma seie nikot o ta oeng sien, ‘nemei,’ ma eie ta nemei. O oeng si kong petspets, ‘Tsana ine,’ ma eie ta tsana.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Sien e Iesu ta nga rongomie ine, a nga kudier beitsak surie mi namanien ine mi ka, ma a nga vuvuris teteir simi bineit gi ta nga vemusurie nge pevien, “O oeng senga, o kap ngas nga vorotan ka suada vodovodon tuktuk ta leong malan ine, misasien i Israel buer.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Samo mi kulou ian mi muomuo ta nga tura gie, gi nga muer rakot si ken vonuo ma gi nga so vorotan ine mi petspets tate nga kalei.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 I muir sien, e Iesu a nga rakot simi taon i Nain. Ma ken sar madar tovtov meie mi bineit leong gi nga nomeie.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Ma sien tate nga so beit simi rumrubukien simi taon, mi kuoluon ine mi taon gi nga sor vorotsoruo mi mei maet, eie e natuon kes mo mi vevien naor tate nge mamaet labeit. Ma mi bineit leong simi taon gi nga nomeie.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Sien mi Nguts ta nga pare ine mi vevien, a nga tovie beitsak nge pevien, “Kian va e ta ta.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Samo a nga veis rakot nge soburo mi tsur gi ta nga sorokie ngan mi tonuo, ma egie ian gi ta nga sorokie, gi nga tuir vendir. Ma a nga pevien, “Ka vour, o oeng sevoi. Tsuok tamtuir!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Mi ka ese ta nga mesei a nga mogos ma a nga vakaek nge vakokoit, ma e Iesu a nga teir muerngan se kinan.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Egie kokouk gi nga vous ngan mi mientou ma gi nga puongan e Raban nge pevien, “Mi propet ngeisngeis a te tsorubeit i kotubugiet. E Raban a te nemei nia kulie ken kulou.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ine mi vinavatei surie e Iesu a nga puorkan kokouk i Iudea ma bu enamon ververiris.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Ken sar madar tovtov e Ioanes gi nga pengan sien ine bu kepineits kokouk. Io, e Ioanes a nga kuk nemei ngan ba mei luo segie.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Ma a nga tura guor rakot simi Nguts nia ra vereie malan ne, “Arie evoi te ian mi ka va ta ba beit, o, gei ta ngas rosie ka mei mene?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Sien ba ka guor tate nga nemei se Iesu, guor nga pevien, “E Ioanes mi ka ni sinusuruiv a tura gor nemei sevoi nia me virei malan ne, ‘Arie evoi te ian mi ka va ta ba beit, o, gei ta ngas rosie ka mei mene?’”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Ian simi keipkepide ra e Iesu a nga vatoa palan egie ese gi ta nga suvuon bu suada mienarouk ma egie ese bu tsaka moromoruo ta nga tsegerie gie. Ma a nga vatoa palan bu kael.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Io, e Iesu a nga kuil nama siba ka guor ta nga veis teie mi nama, “Ngado muer nge so pengan se Ioanes mi sana ngado tate pare nge rongomie. Bu kael gi te dedeng, bu peong gi te veis, egie ese gi ta suvuon mi mienarouk lepra gi te ketseketseng, bu pi gi te rorong, bu mei maet gi te to muerengei simi miensei ma bu sinaortsak gi te rongomie mi Banga Vinavatei.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Mi nires leong ta mon seie ese ken vodovodon tuktuk seou ta kap kor.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 I murien ine ba ka e Ioanes ta nga turan guor tate nga veis, e Iesu a nga vakaek nge vakokoit rakot simi bineit surie e Ioanes. “Sien nga ta nga rakot simi beir, misa nga nga visi ra pare? Mi rir mi mour ta uvie?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Sien va a kap, mi sana nga nga ra dengarie? Mi ka a vavaso ngan bu banga tsetstseik? A kap, egie ese gi ta vavaso ngan bu tsetstseik ta matmatot ma gi ta ko mon simi sinavei nia pinike tuvuon ngan kegi lakep leong nia varese mo kegi tino simi pirpir, gi mon i aron bu vonuo sibu kovakova ka leong.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Eiekesen, surie misa nga ta nga rakot en? Nia ra pare mi propet? A tuktuk, o oeng senga, nga te nga pare mi ka mi tsinatsangan ta rio mi propet.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ine arie mi ka ese gi ta nga vavataor surie simi Pakpak Leong:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 O oeng senga, i kotubugie ese ian mi langei gi ta nga kava gie, a kap ka mei a leong rio e Ioanes, eiekesen mi mei ese ta lili i aron ken mangmagoso Nguts e Raban, eie a leong rio e Ioanes.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (Mi kulou kokouk ma mi kulou porpor takis buer, sien gi ta nga rongomie ken sar nama e Iesu, gi nangba nga teorbeten va mi sinavien e Raban a nga duis, simi vunan gi te nga por sinusuruiv se Ioanes.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Eiekesen bu Parisaio ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi nga purusie ken vienviendon e Raban surie egie kesegie, simi vunan gi kap nga por sinusuruiv se Ioanes.)
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Samo e Iesu a te buer nga vakokoit, “Mi sana o ta oit nia pua meie mi kuoluon ine bu ra? Gi mala sa?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Egie gi malan bu madar gi ta mogos simi korot nia verikuil nge lakep ma gi koupkoup vunie egie ka ie.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 O pengan senga ine surie e Ioanes mi ka ni sinusuruiv tate nga nemei. A kap nga me ngou tsoik, ma un dangi vain, ma nga ko pevien va eie a suvuon mi tsaka moromoruo.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 E Natuon mi Ka a nga nemei ma a nga ngou nge un, ma nga ko pevien, ‘Pare! Eie mi ka ngangeis ma mi ka unun, ma e palapalan mi kulou porpor takis meie mi kulou tsokor!’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Eiekesen mi kulou ese gi ta tino ngan mi banga vienviendon se Raban, gi vara tuktuk ngan va ine mi banga vienviendon a duis.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Mi meinmenien bu Parisaio a nga nongie e Iesu va ta nga ra ngou meie. Io, e Iesu a nga rakot si ken vonuo ian mi Parisaio ma a nga so mogos meie gie i bingan mi tsur ngongou.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Mi vevien ian simi taon mi sinavien a nga tsokor, a nga vakierngie va e Iesu a nga ngou si ken vonuo ine mi Parisaio. Io, a nga por nemei ngan mi utut mi da sosong i aron.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Ma a nga me tuir i murien e Iesu, ma a nga sege pukupukukaek siba kamen nge ta. Ma a nga vakaek nge pupuluka ba kamen ngan ken sar dunutina. Samo a nga dou vopura ngan bu vuruvuru kovan, ma a nga ngungurie ba kamen nge soan mi da sosong i popon ba kamen.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Sien mi Parisaio ese ta nga nongie nemei ngan e Iesu ta nga dengarie ine, a nga oeng veie mi aron, “Sien va eie mi propet, a oit nia telekiran mi sana suada vevien ine a tobelie, surie eie mi vevien tsokor.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 E Iesu a nga kuil nama, “Simon, o lalaro pengan sevoi mi kepineits.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 “Ba ka luo, guor nga por lakep nia kuil muerngan simi ka. Mi mei a nga poro bu sinangavur mi napaririem koboit (500) bu lakep denari ma mi mei mene bu sinangavur napaririem (50) bu silva lakep.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 A kap ka mei seguor a nga suvu lakep oit nia kuil muerngan ine simi ka. Io, ngan mi aor molous, a nga vodon tsupuk rivie seguor. Ma ine, e vodon ese seguor ta lalaron beitsak ine mi ka?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 E Simon a nga kuil nama, “O vodon va ian mi mei ta nga poro ta palan ma va ta kap ba kuil muerngan.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Samo a nga vuvuris rakot simi vevien ma a nga pevien se Simon, “E pare ine mi vevien? O nemei i aron ke vonuo. Evoi e kap terie seou ka da nian ba kameung, eiekesen eie a pupuluka ba kameung ngan ken sar dunutina ma a dou vopura ba kameung ngan mi vuruvuru kovan.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 E kap ngungurie iou, eiekesen ine mi vevien, vakaek o ta rubukien, a kap matpomaer nia ngungurie ba kameung.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 E kap soe teir oel i kovoung, eiekesen eie a soan mi da sosong siba kameung.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Io, o oeng sevoi, ken lalaron ine mi vevien nemei seou a leong beitsak, simi vunan o te vodon rivie palan ken sar sinavei tsokor. Eiekesen eie ese o ta vodon rivie ken sar sinavei tsokor ta kap palan, ken lalaron nemei seou ta lili.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 E Iesu a nga oeng simi vevien, “Ke sar sinavei tsokor o te vodon rivie.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Bu vasier ka ie, gi nga vakaek nge vevuor i kotubugie kesegie, “Nge kia va eie ese ine mi ka? Bu sinavei tsokor buer a vodon rivie gie.”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 E Iesu a nga oeng simi vevien, “Ke vodovodon tuktuk a te vatoa no. Veis ngan mi molu.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.