Lucas 7

Mi Namani Tino (TBF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sien e Iesu tate nga vavasengei voto ngan ine bu kepineits simi kulou, a nga veis beit i Kapernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ian en, ken petspets mi muomuo simi kulou ni minakiur a nga mon, ma man muomuo a nga ko lalaron beitsak. Eiekesen a nga morouk nge vatvatta mesei.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Mi muomuo simi kulou ni minakiur a nga rongovan e Iesu ma a nga turan bu meinmenien bu muomuo sibu Iuda rakot sien nia ra vereie va ta nga nemei nge me vatoa ken petspets.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Sien gi ta nga nemei se Iesu, gi nga me no masitinoiv sien malan ne, “Ine mi ka, a oit ngas va e ta kulie,
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 simi vunan eie a tovie gei bu Iuda ma a te nga voturie kegei vona rengeir.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Io, e Iesu a nga nomeie gie.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Ine arie mi vunan o kap vodon buer va o kalei oit nia nemei sevoi. Eiekesen, vuotongie mo ka nama, ma kong petspets ta kalei.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Eou buer o mon i pakien mi vinuor, ma buer mi kulou ni minakiur gi mon i pakien kong vinuor. O ta oeng seie ine, ‘Veis,’ ma eie ta veis, ma seie nikot o ta oeng sien, ‘nemei,’ ma eie ta nemei. O oeng si kong petspets, ‘Tsana ine,’ ma eie ta tsana.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Sien e Iesu ta nga rongomie ine, a nga kudier beitsak surie mi namanien ine mi ka, ma a nga vuvuris teteir simi bineit gi ta nga vemusurie nge pevien, “O oeng senga, o kap ngas nga vorotan ka suada vodovodon tuktuk ta leong malan ine, misasien i Israel buer.”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Samo mi kulou ian mi muomuo ta nga tura gie, gi nga muer rakot si ken vonuo ma gi nga so vorotan ine mi petspets tate nga kalei.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 I muir sien, e Iesu a nga rakot simi taon i Nain. Ma ken sar madar tovtov meie mi bineit leong gi nga nomeie.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Ma sien tate nga so beit simi rumrubukien simi taon, mi kuoluon ine mi taon gi nga sor vorotsoruo mi mei maet, eie e natuon kes mo mi vevien naor tate nge mamaet labeit. Ma mi bineit leong simi taon gi nga nomeie.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Sien mi Nguts ta nga pare ine mi vevien, a nga tovie beitsak nge pevien, “Kian va e ta ta.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Samo a nga veis rakot nge soburo mi tsur gi ta nga sorokie ngan mi tonuo, ma egie ian gi ta nga sorokie, gi nga tuir vendir. Ma a nga pevien, “Ka vour, o oeng sevoi. Tsuok tamtuir!”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Mi ka ese ta nga mesei a nga mogos ma a nga vakaek nge vakokoit, ma e Iesu a nga teir muerngan se kinan.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Egie kokouk gi nga vous ngan mi mientou ma gi nga puongan e Raban nge pevien, “Mi propet ngeisngeis a te tsorubeit i kotubugiet. E Raban a te nemei nia kulie ken kulou.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Ine mi vinavatei surie e Iesu a nga puorkan kokouk i Iudea ma bu enamon ververiris.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Ken sar madar tovtov e Ioanes gi nga pengan sien ine bu kepineits kokouk. Io, e Ioanes a nga kuk nemei ngan ba mei luo segie.
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Ma a nga tura guor rakot simi Nguts nia ra vereie malan ne, “Arie evoi te ian mi ka va ta ba beit, o, gei ta ngas rosie ka mei mene?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Sien ba ka guor tate nga nemei se Iesu, guor nga pevien, “E Ioanes mi ka ni sinusuruiv a tura gor nemei sevoi nia me virei malan ne, ‘Arie evoi te ian mi ka va ta ba beit, o, gei ta ngas rosie ka mei mene?’”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Ian simi keipkepide ra e Iesu a nga vatoa palan egie ese gi ta nga suvuon bu suada mienarouk ma egie ese bu tsaka moromoruo ta nga tsegerie gie. Ma a nga vatoa palan bu kael.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Io, e Iesu a nga kuil nama siba ka guor ta nga veis teie mi nama, “Ngado muer nge so pengan se Ioanes mi sana ngado tate pare nge rongomie. Bu kael gi te dedeng, bu peong gi te veis, egie ese gi ta suvuon mi mienarouk lepra gi te ketseketseng, bu pi gi te rorong, bu mei maet gi te to muerengei simi miensei ma bu sinaortsak gi te rongomie mi Banga Vinavatei.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Mi nires leong ta mon seie ese ken vodovodon tuktuk seou ta kap kor.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 I murien ine ba ka e Ioanes ta nga turan guor tate nga veis, e Iesu a nga vakaek nge vakokoit rakot simi bineit surie e Ioanes. “Sien nga ta nga rakot simi beir, misa nga nga visi ra pare? Mi rir mi mour ta uvie?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Sien va a kap, mi sana nga nga ra dengarie? Mi ka a vavaso ngan bu banga tsetstseik? A kap, egie ese gi ta vavaso ngan bu tsetstseik ta matmatot ma gi ta ko mon simi sinavei nia pinike tuvuon ngan kegi lakep leong nia varese mo kegi tino simi pirpir, gi mon i aron bu vonuo sibu kovakova ka leong.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Eiekesen, surie misa nga ta nga rakot en? Nia ra pare mi propet? A tuktuk, o oeng senga, nga te nga pare mi ka mi tsinatsangan ta rio mi propet.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Ine arie mi ka ese gi ta nga vavataor surie simi Pakpak Leong:
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 O oeng senga, i kotubugie ese ian mi langei gi ta nga kava gie, a kap ka mei a leong rio e Ioanes, eiekesen mi mei ese ta lili i aron ken mangmagoso Nguts e Raban, eie a leong rio e Ioanes.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 (Mi kulou kokouk ma mi kulou porpor takis buer, sien gi ta nga rongomie ken sar nama e Iesu, gi nangba nga teorbeten va mi sinavien e Raban a nga duis, simi vunan gi te nga por sinusuruiv se Ioanes.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Eiekesen bu Parisaio ma bu vavvasengei sibu vinuor se Moses gi nga purusie ken vienviendon e Raban surie egie kesegie, simi vunan gi kap nga por sinusuruiv se Ioanes.)
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Samo e Iesu a te buer nga vakokoit, “Mi sana o ta oit nia pua meie mi kuoluon ine bu ra? Gi mala sa?
31 E Jesus continuou:
32 Egie gi malan bu madar gi ta mogos simi korot nia verikuil nge lakep ma gi koupkoup vunie egie ka ie.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 O pengan senga ine surie e Ioanes mi ka ni sinusuruiv tate nga nemei. A kap nga me ngou tsoik, ma un dangi vain, ma nga ko pevien va eie a suvuon mi tsaka moromoruo.
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 E Natuon mi Ka a nga nemei ma a nga ngou nge un, ma nga ko pevien, ‘Pare! Eie mi ka ngangeis ma mi ka unun, ma e palapalan mi kulou porpor takis meie mi kulou tsokor!’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Eiekesen mi kulou ese gi ta tino ngan mi banga vienviendon se Raban, gi vara tuktuk ngan va ine mi banga vienviendon a duis.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Mi meinmenien bu Parisaio a nga nongie e Iesu va ta nga ra ngou meie. Io, e Iesu a nga rakot si ken vonuo ian mi Parisaio ma a nga so mogos meie gie i bingan mi tsur ngongou.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Mi vevien ian simi taon mi sinavien a nga tsokor, a nga vakierngie va e Iesu a nga ngou si ken vonuo ine mi Parisaio. Io, a nga por nemei ngan mi utut mi da sosong i aron.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Ma a nga me tuir i murien e Iesu, ma a nga sege pukupukukaek siba kamen nge ta. Ma a nga vakaek nge pupuluka ba kamen ngan ken sar dunutina. Samo a nga dou vopura ngan bu vuruvuru kovan, ma a nga ngungurie ba kamen nge soan mi da sosong i popon ba kamen.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Sien mi Parisaio ese ta nga nongie nemei ngan e Iesu ta nga dengarie ine, a nga oeng veie mi aron, “Sien va eie mi propet, a oit nia telekiran mi sana suada vevien ine a tobelie, surie eie mi vevien tsokor.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 E Iesu a nga kuil nama, “Simon, o lalaro pengan sevoi mi kepineits.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 “Ba ka luo, guor nga por lakep nia kuil muerngan simi ka. Mi mei a nga poro bu sinangavur mi napaririem koboit (500) bu lakep denari ma mi mei mene bu sinangavur napaririem (50) bu silva lakep.
41 Jesus continuou:
42 A kap ka mei seguor a nga suvu lakep oit nia kuil muerngan ine simi ka. Io, ngan mi aor molous, a nga vodon tsupuk rivie seguor. Ma ine, e vodon ese seguor ta lalaron beitsak ine mi ka?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 E Simon a nga kuil nama, “O vodon va ian mi mei ta nga poro ta palan ma va ta kap ba kuil muerngan.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Samo a nga vuvuris rakot simi vevien ma a nga pevien se Simon, “E pare ine mi vevien? O nemei i aron ke vonuo. Evoi e kap terie seou ka da nian ba kameung, eiekesen eie a pupuluka ba kameung ngan ken sar dunutina ma a dou vopura ba kameung ngan mi vuruvuru kovan.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 E kap ngungurie iou, eiekesen ine mi vevien, vakaek o ta rubukien, a kap matpomaer nia ngungurie ba kameung.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 E kap soe teir oel i kovoung, eiekesen eie a soan mi da sosong siba kameung.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Io, o oeng sevoi, ken lalaron ine mi vevien nemei seou a leong beitsak, simi vunan o te vodon rivie palan ken sar sinavei tsokor. Eiekesen eie ese o ta vodon rivie ken sar sinavei tsokor ta kap palan, ken lalaron nemei seou ta lili.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 E Iesu a nga oeng simi vevien, “Ke sar sinavei tsokor o te vodon rivie.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Bu vasier ka ie, gi nga vakaek nge vevuor i kotubugie kesegie, “Nge kia va eie ese ine mi ka? Bu sinavei tsokor buer a vodon rivie gie.”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 E Iesu a nga oeng simi vevien, “Ke vodovodon tuktuk a te vatoa no. Veis ngan mi molu.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.