Lucas 18

Mi Namani Tino (TBF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Samo e Iesu a nga oeng si ken sar madar tovtov ngan mi nama puppuo nia vasangan segie mi sinavei nia no va gi ta kap mang matpomaer sien.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 “Simi taon mene mi ka ni vuor nama a nga mon. Eie a kap nga ko motovan e Raban ma buer a kap nga ko mangaran mi kulou.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Ma ine simi taon mi vevien naor tate nga mamaet labeit buer a nga mon. A nga buburikie mi nemei nge oeng sien ven ne, ‘Kulie iou si mong matakorot.’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “A te nga potaram te ine mi ka ni vuor nama ta nga marsi kulie ine mi vevien, eiekesen i muir sien, a nga pevien seie kesen ven ne, ‘O kap ko motovan e Raban ma o kap ko mangaran mi kulou.
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 Eiekesen surie ine mi vevien ta munu memekitsie iou, o ta dedeng sien nge kulie. Sien va o ta kap kulie, eie ta ngas nemei seou sibu ra ma ta vamare iou!’”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Ma mi Nguts a nga pevien, “Nga rongomie nge por sinavei simi sana ine mi tsaka ka ni vuor nama ta nga pevien.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Vasa, e Raban ta kap kulie ken kulou ian tate nga viel tsana gie, sien va gi ta no masitinoiv sibu rosisiat ma sibu rokati? Ma buer eie ta kap lalapus nia kulie gie?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 O oeng senga, e Raban ta lalapus nge kulie gie. Eiekesen sien va e Natuon mi Ka ta nemei, vasa, eie ta oit nia vorotan ka mei ta suvu vodovodon tuktuk ine simi kaber?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 E Iesu a te buer nga vokokotie ine mi nama puppuo simi kulou gi ta vodon veleongtie gie kesegie nge matagout ngan bu mei mene.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Ba ka luo guor nga kien simi Vona rengeir leong nia ra no. Mi mei kes mi Parisaio, ma mi mei mene mi ka porpor takis.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Mi Parisaio a nga tuir eie kesen ma a nga no ven ne, ‘O vuot kalei, Raban, surie eou o kap malan bu ka puerpuer, bu ka tsokor, ma bu ka simi tetteririv, ma buer o kap malan ine mi ka porpor takis.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 O ko vorvor ba ra luo i aron mi wik kes, ma o ko terie sevoi a kes simi sinangavur kes sibu kepineits o ta poro.’
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 “Eiekesen mi ka porpor takis a nga tuir i pek, ma kap va ta nga dedeng kien simi rangit, eiekesen a nga tutuo mi bongabongan ma a nga pevien, ‘Raban, aor molous nge iou. Eou mi ka tsokor!’
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 “O oeng senga, ine mi ka porpor takis, arie eie e Raban a te nga tourtelekiran va eie mi ka duis, ma kap va mi Parisaio. Egie ese gi ta veleveleongtie gie kesegie, e Raban ta vilikitie gie, ma egie ese gi ta vilivilikitie gie kesegie, e Raban ta veleongtie gie.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Mi kulou gi nga kir nemei ngan buer bu natunatu madar se Iesu terengien va ta mang nga soburo nge vatamase gie. Eiekesen ken sar madar tovtov gi nga pare ine ma gi nga patsarie gie.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Eiekesen e Iesu a nga kukuo gie bu natu madar nemei seie nge pevien, “Nga ta ngas sunuir terie bu natu madar nemei seou, ma kian va nga ta vangenge gie, simi vunan mi vavatamaes kovuni si ken mangmagoso Nguts e Raban a sogove gie bu suada mei malan ine.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 O oeng tuktuk senga, eie ese ta kap lalaron va e Raban ta vuortie ken tino malan ine mi natu madar, eie ta kap oit rovoriu nia rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban.”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Mi muomuo ni vuor a nga vosuoreie e Iesu, “Banga vavvasengei, misa o ta ngas tsana nia suvuon mi tino rovoriu?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 E Iesu a nga oeng sien, “Surie misa e ta vuotongie iou va mi banga vavvasengei? Kap ka mei a kalei eiekesen e Raban kesen mo.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 E telekiran bu vuna vinuor ta pevien ne, ‘Kian va e ta tsana mi sinavei nia rei puer. Kian va e ta kenvamate ka mei. Kian va e ta puer. Kian va e ta vokokotie ka nama binit i matan mi vinuor. Ma e ta ngas mangaran e tama meie e kina.’”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Ma ine mi ka a nga kuil nama, “Tsuok vakaek te, o ta ngas nga madar vour, o nga vemusurie ine bu vinuor.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Sien e Iesu ta nga rongomie ine, a nga pevien, “Mi kepineits kes e kap ngas tsana. E ta ngas verikuil ngan ke sar sinsuv kokouk nge lakep nge terie sibu sinaortsak, io, e ta ba so suvuon mi banga mos die i kur simi rangit. I muir, e ta nemei nge vemusurie iou.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Eiekesen ine mi muomuo, sien ta nga rongomie ine, a nga aor tsak, simi vunan eie a nga suvuram beitsak.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 E Iesu a nga pare ken aor tsak ine mi muomuo, ma a nga pevien, “Egie ese gi ta suvuram, a ngeisngeis segie nia rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 A ngeisngeis beitsak simi ka suvuram va ta rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban, rio mi kamel ta bilok ka i aron mi mat simi pide re.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Mi kulou gi ta nga rongomie e Iesu, gi nga virei, “Sien va ta malan, ma ese mo ta ba oit nia suvuon mi vavato?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 E Iesu a nga kuil nama, “Mi sana ta mavev simi kulou, a kap mavev se Raban.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 E Petro a nga pevien, “Pare! Gei te sorvekenan kegei sar sinsuv ma gei vemusurie no!”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 E Iesu a nga pevien segie, “O oeng tuktuk senga, eie ese ta sorvekenan ken vonuo o, ken vevien o, bu kasien o, e taman meie e kinan o, bu natuon surie ken lalaron nia mon i pakien ken vinuor e Raban,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 eie ta so suvuon mi voirvoir leong beitsak ine sibu ra, ma ta suvuon mi tino rovoriu ian sibu ra va ta nemei.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 E Iesu a nga kir kakuon terie i gege mi sinangavur kes ma luo ken sar madar tovtov nge oeng segie, “Nga rorong! Nevere giet ta rakot i Ierusalem. Ian en, bu kepineits kokouk bu propet gi ta nga vataro surie e Natuon mi Ka, ta so tsorubeit tuktuk.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Ma gi ta terie i napariman bu Kibang. Ma gi ta so vavangiets ngan, ma gi ta so vamangarie nge kientsuo.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Ma gi ta so beilbeiltsie nge kenvamate, eiekesen simi ra ta tourngan ta to muerengei simi miensei.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Eiekesen bu madar tovtov gi kap nga katsep ine sibu namanien. Man vuevue ine mi nama a nga mumuningei segie, ma gi kap nga katsep simi sana e Iesu ta nga vokokotie.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Sien e Iesu tate nga nemei vatavatat i Ieriko, mi kael a nga mogos i gege sar ma a nga vor ve nono kepineits.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Sien ta nga rongomie mi bineit gi ta nga me veis rov riu, a nga virei, “Misa ine?”
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Io, gi nga pengan sien, “E Iesu kovuni i Nasaret die a rov riu.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Ma a nga koup pevien, “Iesu, Natuon e Davit, tovie iou!”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Mi kulou gi ta nga veis muo, gi nga patsarie nge oeng sien va ta nga bong. Eiekesen a nga koupkoup leong beitsak, “Natuon e Davit, tovie iou!”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Io, e Iesu a nga so tuir, ma a nga tuturei surie ine mi kael va gi ta nga kir nemei ngan seie. Sien tate nga nemei vatavatat se Iesu, e Iesu a nga vosuoreie.
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Misa e lalaron va o ta tsana sevoi?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ma e Iesu a nga oeng sien, “Vakakan nge dedeng! Ke vodovodon tuktuk a te vatoa no!”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Ian ngas te mi kael a nga dedeng te buer. Ma a nga vemusurie e Iesu nge puongan e Raban. Sien mi bineit gi ta nga pare ine, egie kokouk gi nga puongan e Raban.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.