Lucas 18

Mi Namani Tino (TBF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Samo e Iesu a nga oeng si ken sar madar tovtov ngan mi nama puppuo nia vasangan segie mi sinavei nia no va gi ta kap mang matpomaer sien.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 “Simi taon mene mi ka ni vuor nama a nga mon. Eie a kap nga ko motovan e Raban ma buer a kap nga ko mangaran mi kulou.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Ma ine simi taon mi vevien naor tate nga mamaet labeit buer a nga mon. A nga buburikie mi nemei nge oeng sien ven ne, ‘Kulie iou si mong matakorot.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “A te nga potaram te ine mi ka ni vuor nama ta nga marsi kulie ine mi vevien, eiekesen i muir sien, a nga pevien seie kesen ven ne, ‘O kap ko motovan e Raban ma o kap ko mangaran mi kulou.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Eiekesen surie ine mi vevien ta munu memekitsie iou, o ta dedeng sien nge kulie. Sien va o ta kap kulie, eie ta ngas nemei seou sibu ra ma ta vamare iou!’”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Ma mi Nguts a nga pevien, “Nga rongomie nge por sinavei simi sana ine mi tsaka ka ni vuor nama ta nga pevien.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Vasa, e Raban ta kap kulie ken kulou ian tate nga viel tsana gie, sien va gi ta no masitinoiv sibu rosisiat ma sibu rokati? Ma buer eie ta kap lalapus nia kulie gie?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 O oeng senga, e Raban ta lalapus nge kulie gie. Eiekesen sien va e Natuon mi Ka ta nemei, vasa, eie ta oit nia vorotan ka mei ta suvu vodovodon tuktuk ine simi kaber?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 E Iesu a te buer nga vokokotie ine mi nama puppuo simi kulou gi ta vodon veleongtie gie kesegie nge matagout ngan bu mei mene.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Ba ka luo guor nga kien simi Vona rengeir leong nia ra no. Mi mei kes mi Parisaio, ma mi mei mene mi ka porpor takis.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Mi Parisaio a nga tuir eie kesen ma a nga no ven ne, ‘O vuot kalei, Raban, surie eou o kap malan bu ka puerpuer, bu ka tsokor, ma bu ka simi tetteririv, ma buer o kap malan ine mi ka porpor takis.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 O ko vorvor ba ra luo i aron mi wik kes, ma o ko terie sevoi a kes simi sinangavur kes sibu kepineits o ta poro.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 “Eiekesen mi ka porpor takis a nga tuir i pek, ma kap va ta nga dedeng kien simi rangit, eiekesen a nga tutuo mi bongabongan ma a nga pevien, ‘Raban, aor molous nge iou. Eou mi ka tsokor!’
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 “O oeng senga, ine mi ka porpor takis, arie eie e Raban a te nga tourtelekiran va eie mi ka duis, ma kap va mi Parisaio. Egie ese gi ta veleveleongtie gie kesegie, e Raban ta vilikitie gie, ma egie ese gi ta vilivilikitie gie kesegie, e Raban ta veleongtie gie.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Mi kulou gi nga kir nemei ngan buer bu natunatu madar se Iesu terengien va ta mang nga soburo nge vatamase gie. Eiekesen ken sar madar tovtov gi nga pare ine ma gi nga patsarie gie.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Eiekesen e Iesu a nga kukuo gie bu natu madar nemei seie nge pevien, “Nga ta ngas sunuir terie bu natu madar nemei seou, ma kian va nga ta vangenge gie, simi vunan mi vavatamaes kovuni si ken mangmagoso Nguts e Raban a sogove gie bu suada mei malan ine.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 O oeng tuktuk senga, eie ese ta kap lalaron va e Raban ta vuortie ken tino malan ine mi natu madar, eie ta kap oit rovoriu nia rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Mi muomuo ni vuor a nga vosuoreie e Iesu, “Banga vavvasengei, misa o ta ngas tsana nia suvuon mi tino rovoriu?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 E Iesu a nga oeng sien, “Surie misa e ta vuotongie iou va mi banga vavvasengei? Kap ka mei a kalei eiekesen e Raban kesen mo.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 E telekiran bu vuna vinuor ta pevien ne, ‘Kian va e ta tsana mi sinavei nia rei puer. Kian va e ta kenvamate ka mei. Kian va e ta puer. Kian va e ta vokokotie ka nama binit i matan mi vinuor. Ma e ta ngas mangaran e tama meie e kina.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ma ine mi ka a nga kuil nama, “Tsuok vakaek te, o ta ngas nga madar vour, o nga vemusurie ine bu vinuor.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Sien e Iesu ta nga rongomie ine, a nga pevien, “Mi kepineits kes e kap ngas tsana. E ta ngas verikuil ngan ke sar sinsuv kokouk nge lakep nge terie sibu sinaortsak, io, e ta ba so suvuon mi banga mos die i kur simi rangit. I muir, e ta nemei nge vemusurie iou.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Eiekesen ine mi muomuo, sien ta nga rongomie ine, a nga aor tsak, simi vunan eie a nga suvuram beitsak.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 E Iesu a nga pare ken aor tsak ine mi muomuo, ma a nga pevien, “Egie ese gi ta suvuram, a ngeisngeis segie nia rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 A ngeisngeis beitsak simi ka suvuram va ta rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban, rio mi kamel ta bilok ka i aron mi mat simi pide re.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Mi kulou gi ta nga rongomie e Iesu, gi nga virei, “Sien va ta malan, ma ese mo ta ba oit nia suvuon mi vavato?”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 E Iesu a nga kuil nama, “Mi sana ta mavev simi kulou, a kap mavev se Raban.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 E Petro a nga pevien, “Pare! Gei te sorvekenan kegei sar sinsuv ma gei vemusurie no!”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 E Iesu a nga pevien segie, “O oeng tuktuk senga, eie ese ta sorvekenan ken vonuo o, ken vevien o, bu kasien o, e taman meie e kinan o, bu natuon surie ken lalaron nia mon i pakien ken vinuor e Raban,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 eie ta so suvuon mi voirvoir leong beitsak ine sibu ra, ma ta suvuon mi tino rovoriu ian sibu ra va ta nemei.”
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 E Iesu a nga kir kakuon terie i gege mi sinangavur kes ma luo ken sar madar tovtov nge oeng segie, “Nga rorong! Nevere giet ta rakot i Ierusalem. Ian en, bu kepineits kokouk bu propet gi ta nga vataro surie e Natuon mi Ka, ta so tsorubeit tuktuk.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Ma gi ta terie i napariman bu Kibang. Ma gi ta so vavangiets ngan, ma gi ta so vamangarie nge kientsuo.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ma gi ta so beilbeiltsie nge kenvamate, eiekesen simi ra ta tourngan ta to muerengei simi miensei.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Eiekesen bu madar tovtov gi kap nga katsep ine sibu namanien. Man vuevue ine mi nama a nga mumuningei segie, ma gi kap nga katsep simi sana e Iesu ta nga vokokotie.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Sien e Iesu tate nga nemei vatavatat i Ieriko, mi kael a nga mogos i gege sar ma a nga vor ve nono kepineits.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Sien ta nga rongomie mi bineit gi ta nga me veis rov riu, a nga virei, “Misa ine?”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Io, gi nga pengan sien, “E Iesu kovuni i Nasaret die a rov riu.”
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Ma a nga koup pevien, “Iesu, Natuon e Davit, tovie iou!”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Mi kulou gi ta nga veis muo, gi nga patsarie nge oeng sien va ta nga bong. Eiekesen a nga koupkoup leong beitsak, “Natuon e Davit, tovie iou!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Io, e Iesu a nga so tuir, ma a nga tuturei surie ine mi kael va gi ta nga kir nemei ngan seie. Sien tate nga nemei vatavatat se Iesu, e Iesu a nga vosuoreie.
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Misa e lalaron va o ta tsana sevoi?”
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Ma e Iesu a nga oeng sien, “Vakakan nge dedeng! Ke vodovodon tuktuk a te vatoa no!”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ian ngas te mi kael a nga dedeng te buer. Ma a nga vemusurie e Iesu nge puongan e Raban. Sien mi bineit gi ta nga pare ine, egie kokouk gi nga puongan e Raban.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.