Lucas 18
Mi Namani Tino (TBF) vs NVT
1 Samo e Iesu a nga oeng si ken sar madar tovtov ngan mi nama puppuo nia vasangan segie mi sinavei nia no va gi ta kap mang matpomaer sien.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 “Simi taon mene mi ka ni vuor nama a nga mon. Eie a kap nga ko motovan e Raban ma buer a kap nga ko mangaran mi kulou.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Ma ine simi taon mi vevien naor tate nga mamaet labeit buer a nga mon. A nga buburikie mi nemei nge oeng sien ven ne, ‘Kulie iou si mong matakorot.’
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 “A te nga potaram te ine mi ka ni vuor nama ta nga marsi kulie ine mi vevien, eiekesen i muir sien, a nga pevien seie kesen ven ne, ‘O kap ko motovan e Raban ma o kap ko mangaran mi kulou.
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 Eiekesen surie ine mi vevien ta munu memekitsie iou, o ta dedeng sien nge kulie. Sien va o ta kap kulie, eie ta ngas nemei seou sibu ra ma ta vamare iou!’”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Ma mi Nguts a nga pevien, “Nga rongomie nge por sinavei simi sana ine mi tsaka ka ni vuor nama ta nga pevien.
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Vasa, e Raban ta kap kulie ken kulou ian tate nga viel tsana gie, sien va gi ta no masitinoiv sibu rosisiat ma sibu rokati? Ma buer eie ta kap lalapus nia kulie gie?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 O oeng senga, e Raban ta lalapus nge kulie gie. Eiekesen sien va e Natuon mi Ka ta nemei, vasa, eie ta oit nia vorotan ka mei ta suvu vodovodon tuktuk ine simi kaber?”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 E Iesu a te buer nga vokokotie ine mi nama puppuo simi kulou gi ta vodon veleongtie gie kesegie nge matagout ngan bu mei mene.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 “Ba ka luo guor nga kien simi Vona rengeir leong nia ra no. Mi mei kes mi Parisaio, ma mi mei mene mi ka porpor takis.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Mi Parisaio a nga tuir eie kesen ma a nga no ven ne, ‘O vuot kalei, Raban, surie eou o kap malan bu ka puerpuer, bu ka tsokor, ma bu ka simi tetteririv, ma buer o kap malan ine mi ka porpor takis.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 O ko vorvor ba ra luo i aron mi wik kes, ma o ko terie sevoi a kes simi sinangavur kes sibu kepineits o ta poro.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 “Eiekesen mi ka porpor takis a nga tuir i pek, ma kap va ta nga dedeng kien simi rangit, eiekesen a nga tutuo mi bongabongan ma a nga pevien, ‘Raban, aor molous nge iou. Eou mi ka tsokor!’
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 “O oeng senga, ine mi ka porpor takis, arie eie e Raban a te nga tourtelekiran va eie mi ka duis, ma kap va mi Parisaio. Egie ese gi ta veleveleongtie gie kesegie, e Raban ta vilikitie gie, ma egie ese gi ta vilivilikitie gie kesegie, e Raban ta veleongtie gie.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Mi kulou gi nga kir nemei ngan buer bu natunatu madar se Iesu terengien va ta mang nga soburo nge vatamase gie. Eiekesen ken sar madar tovtov gi nga pare ine ma gi nga patsarie gie.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Eiekesen e Iesu a nga kukuo gie bu natu madar nemei seie nge pevien, “Nga ta ngas sunuir terie bu natu madar nemei seou, ma kian va nga ta vangenge gie, simi vunan mi vavatamaes kovuni si ken mangmagoso Nguts e Raban a sogove gie bu suada mei malan ine.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 O oeng tuktuk senga, eie ese ta kap lalaron va e Raban ta vuortie ken tino malan ine mi natu madar, eie ta kap oit rovoriu nia rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban.”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Mi muomuo ni vuor a nga vosuoreie e Iesu, “Banga vavvasengei, misa o ta ngas tsana nia suvuon mi tino rovoriu?”
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 E Iesu a nga oeng sien, “Surie misa e ta vuotongie iou va mi banga vavvasengei? Kap ka mei a kalei eiekesen e Raban kesen mo.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 E telekiran bu vuna vinuor ta pevien ne, ‘Kian va e ta tsana mi sinavei nia rei puer. Kian va e ta kenvamate ka mei. Kian va e ta puer. Kian va e ta vokokotie ka nama binit i matan mi vinuor. Ma e ta ngas mangaran e tama meie e kina.’”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Ma ine mi ka a nga kuil nama, “Tsuok vakaek te, o ta ngas nga madar vour, o nga vemusurie ine bu vinuor.”
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Sien e Iesu ta nga rongomie ine, a nga pevien, “Mi kepineits kes e kap ngas tsana. E ta ngas verikuil ngan ke sar sinsuv kokouk nge lakep nge terie sibu sinaortsak, io, e ta ba so suvuon mi banga mos die i kur simi rangit. I muir, e ta nemei nge vemusurie iou.”
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Eiekesen ine mi muomuo, sien ta nga rongomie ine, a nga aor tsak, simi vunan eie a nga suvuram beitsak.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 E Iesu a nga pare ken aor tsak ine mi muomuo, ma a nga pevien, “Egie ese gi ta suvuram, a ngeisngeis segie nia rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban!
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 A ngeisngeis beitsak simi ka suvuram va ta rubukien si ken mangmagoso Nguts e Raban, rio mi kamel ta bilok ka i aron mi mat simi pide re.”
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Mi kulou gi ta nga rongomie e Iesu, gi nga virei, “Sien va ta malan, ma ese mo ta ba oit nia suvuon mi vavato?”
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 E Iesu a nga kuil nama, “Mi sana ta mavev simi kulou, a kap mavev se Raban.”
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 E Petro a nga pevien, “Pare! Gei te sorvekenan kegei sar sinsuv ma gei vemusurie no!”
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 E Iesu a nga pevien segie, “O oeng tuktuk senga, eie ese ta sorvekenan ken vonuo o, ken vevien o, bu kasien o, e taman meie e kinan o, bu natuon surie ken lalaron nia mon i pakien ken vinuor e Raban,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 eie ta so suvuon mi voirvoir leong beitsak ine sibu ra, ma ta suvuon mi tino rovoriu ian sibu ra va ta nemei.”
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 E Iesu a nga kir kakuon terie i gege mi sinangavur kes ma luo ken sar madar tovtov nge oeng segie, “Nga rorong! Nevere giet ta rakot i Ierusalem. Ian en, bu kepineits kokouk bu propet gi ta nga vataro surie e Natuon mi Ka, ta so tsorubeit tuktuk.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Ma gi ta terie i napariman bu Kibang. Ma gi ta so vavangiets ngan, ma gi ta so vamangarie nge kientsuo.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Ma gi ta so beilbeiltsie nge kenvamate, eiekesen simi ra ta tourngan ta to muerengei simi miensei.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Eiekesen bu madar tovtov gi kap nga katsep ine sibu namanien. Man vuevue ine mi nama a nga mumuningei segie, ma gi kap nga katsep simi sana e Iesu ta nga vokokotie.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Sien e Iesu tate nga nemei vatavatat i Ieriko, mi kael a nga mogos i gege sar ma a nga vor ve nono kepineits.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Sien ta nga rongomie mi bineit gi ta nga me veis rov riu, a nga virei, “Misa ine?”
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Io, gi nga pengan sien, “E Iesu kovuni i Nasaret die a rov riu.”
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Ma a nga koup pevien, “Iesu, Natuon e Davit, tovie iou!”
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Mi kulou gi ta nga veis muo, gi nga patsarie nge oeng sien va ta nga bong. Eiekesen a nga koupkoup leong beitsak, “Natuon e Davit, tovie iou!”
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Io, e Iesu a nga so tuir, ma a nga tuturei surie ine mi kael va gi ta nga kir nemei ngan seie. Sien tate nga nemei vatavatat se Iesu, e Iesu a nga vosuoreie.
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 “Misa e lalaron va o ta tsana sevoi?”
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Ma e Iesu a nga oeng sien, “Vakakan nge dedeng! Ke vodovodon tuktuk a te vatoa no!”
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Ian ngas te mi kael a nga dedeng te buer. Ma a nga vemusurie e Iesu nge puongan e Raban. Sien mi bineit gi ta nga pare ine, egie kokouk gi nga puongan e Raban.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.